The Birds (1963)

Vogelgeluiden is toch ook muziek

het klinkt misschien als muziek in de oren

Ik moet nog steeds aan deze film denken als ik kraaiengeschreeuw hoor

en ik loop nog steeds om als ik een grote groep vogels zie, wat een film toch niet kan teweegbrengen.

Was ik vergeten, tuurlijk heb ik deze klassiker gezien, meerdere malen zelfs. Kwam er vandaag achter dat ik de hele S nog niet bekeken had. Gaat lekker hard zo, ben nu ook al bijna bij de 2000.

Gisteren voor het eerst sinds een paar jaar weer eens gekeken, half puntje er bij. Ik vind de spanningsopbouw in deze film echt ijzersterk. Tippi Hedren valt een klein beetje uit haar rol wanneer ze echt dramatisch of angstig moet zijn (tegen het eind), maar over de rest van de film vind ik haar totaal geweldig.

Heel spannend.

Ik zag een keer een interview met Hedren waarin ze vertelde dat die vogels tijdens de opnamen werkelijk in haar gezicht werden gesmeten. Geen pretje en Hitchcock was niet echt een hulp.

spannende film, ik ben gewoon bang geworden voor vogelpoep!! kill em all!!!

Vond het een van de minderen van Hitchcock.

Het acteren vand ik in deze film wat slecht. Maar ik heb toch bewondering voor de effecten die ze in die tijd heben kunnen teweeg brenegn. Kan dat dat ik ergens had gelezen dat het maken van de film 3 jaar geduurd heeft?

Toch de moeite om het zien, en wel meer dan ene keer.

Vind dit een van Hitchcock's beste films, maar een beetje misbegrepen.

Waar de film, volgens mij, in essentie om draait zijn niet de, euhm, vogels en de spanning, maar de relaties tussen de drie hoofdpersonages. De vogels vormen niet meer dan een externe bedreiging die dienst doet als metafoor voor de bedreigde moeder-zoon relatie tussen Jessica Tandy en Rod Taylor, door de aanwezigheid van "indringster" Tippi Hedren (Deze thematiek vinden we ook in Psycho). De manier waarop Tandy op bepaalde momenten naar haar "rivale" kijkt is illustratief.

Als het drama de essentie was, hadden ze wel wat betere acteurs mogen nemen.

Akkoord, vind dat ook zwakste punt van de film.

Je hoort bij de zogeheten spannende momenten de acteurs niet schreeuwen als ze schijnbaar in paniek raken. Bovenal hoor je 'the birds' alleen, waarschijnlijk om het effect te versterken.

Naast dit is de film niet eng meer door de verouderde effecten, helaas...

Niet eng, matige acteerprestaties en ook een vreemd verhaal.

Acteurs spelen dat ze bang zijn voor de vogels, maar als kijker voel ik geen angst.

*1/2

Minpuntjes:

-Acteurs kwamen niet echt overtuigend en geloofwaardig over.
-Gebrek aan spanning in het begin (bijv. toen ze door de schoorsteen kwamen)
-Toen Melanie aan het eind de zolder opkwam ergerde ik me eraan dat ze niet begon te schreeuwen, zodat de andere konden helpen. Of gewoon al snel de kamer uit...maargoed, ik weet ook niet hoe mensen reageren als ze worden aangevallen door een stel vogels

Pluspunten:
-Meer naar het einde toe wel spannend.
-Dreigend sfeertje, vanaf de kraaien bij de school. Zeker aan het einde.
-Toch spannend zonder muziek te gebruiken.
-Die man met z'n ogen eruit
Het eind vond ik wel goed, waar zou het anders heen moeten gaan? Dit is zeker een film die je niet snel zal vergeten. 3,5* heeft hij wel verdiend...Weet je wat? Ik maak er 4 van.

De beoogde spanning werkte dus volledig niet bij mij. Waar die spanning dan in zou moeten zitten is me ook een raadsel, maar ok. Zelfs als ik dat even vergeet, houd je nog steeds een zeer matig verhaaltje over, met bovendien een zeer matige Hedren, wiens gezichtsuitdrukkingen niet verder reiken dan lieve gezichtjes. Nee, laat Hitchcock het maar houden bij de suggestieve spanning, daar is hij stukken beter in. 2*

Ik vind dit juist een van de betere Hitchcocks. Hedren speelt m.i. juist een heerlijke onderkoelde rol en de film kent een zeer verontrustende dreiging en spanning. Het enige minpunt dat ik kan verzinnen is het feit dat de special effects vandaag de dag wat achterhaald zijn. 4,5*

Ik vind The Birds een overgewardeerde film. Ik snap niet dat kijkers het pikken dat er niet in de film wordt uitgelegd waarom die vogels mensen aan vallen. Ik zat echt op dat moment te wachten en dacht ook dat het aan zat te komen. Vooral nadat die vrouw in dat cafe Melanie ervan beschuldigde de oorzaak van deze aanvallen te zijn. Ik zat ook nog aan de mogelijkheid te denken dat die moeder van Mitch er wat mee te maken had. Maar uiteidelijk eindigt te film heel abrupt met een anticlimax en laat de vele vragen aan de fantasie van de kijker over. Heel goedkoop dat zou nu echt niet meer gepikt worden.
Had dan maar een film over genetisch gemanipuleerde vogels gemaakt dan weet je tenminste waar je aan toe bent. 2.5 ster

Vond ik juist hét sterke punt van de film.

Zoals ik twee maanden geleden al schreef zijn de vogels imo echt niet het belangrijkste in deze film, hoor. Vind het een beetje jammer dat deze film al te vaak wordt afgerekend op de spanning of de special effects e.d. en niet op het onderliggende (weliswaar matig geacteerde) drama, nl. dr bedreigde moeder-zoon relatie.

Ik heb me enorm zitten ergeren aan Tippi Hedren (Melanie), ze speelt een irritante personage en acteren kan ze ook niet echt. Jessica Tandy (Lydia) en Suzanne Pleshette (Annie) deden het veel beter. De film is in het begin wat saai maar wordt steeds spannender waardoor ik steeds minder op Tippi Hedren ging letten. Het camerawerk is erg goed en ik moest zelfs een paar keer erg hard lachen.

Bijvoorbeeld toen Melanie in de auto zat en op een soort zigzaggende weg terechtkwam en elke keer toen ze naar links ging zag je van achter de vogels (de onafscheidelijken) mee naar links bewegen en hetzelfde deden de vogels toen Melanie naar rechts ging.

Hilarisch

Het open einde is geniaal, vul het zelf maar aan. Is het einde van de wereld nabij? is Melanie de duivel? (en was die aanval op haar slechts afleiding?), hebben de vogels gewoon een ziekte waardoor ze vreemd aan het doen zijn of zijn ze allemaal slaven geworden van een of ander bovennatuurlijk wezen? Zo zijn er meerdere opties, zelf ben ik van mening dat het einde van de wereld nabij is en dat de vogels in de macht zijn van de duivel.

Al met al 3.5 sterren.

Had meer van deze Hitchkock film verwacht. Het verhaal vond ik erg vergezocht, niet boeiend (alleen de laatste aanval op het huis was we spannend. Geen beelden van de vogels, alleen angstaanjagend geluid en het acteerwerk vond ik heel matig. En dan het einde. Je bent gewoon niks wijzer over de beweegredenen van de vogels. Dan kan je we zeggen dat het zo 'lekker mysterieus' blijft, maar dit einde deed het bij mij niet echt. Ik geef ook niet meer dan 2*.

Slechts 1 Google-search en ik had het al gevonden:

http://www.ecologiebibliotheek.nl/opmerkelijk.htm

Dus het argument dat 'The Birds' vergezocht is vind ik een onzinnig argument. Rare dingen gebeuren nu eenmaal vaak ZONDER een duidelijke verklaring. Natuur kan zich tegen mens keren, zo simpel is het.

Nee "te vergezocht" vind ik ook geen argument. In dat geval kunnen we alle science fiction en horrorfilms direct 2* geven. Ik vond deze film juist zo goed vanwege de dialogen (in het café bijvoorbeeld) waarin "het einde van de wereld" zo'n beetje werd voorspeld. De daardoor ingegeven angst werd ontzettend goed in beeld gebracht. Typisch Hitchcock eigenlijk. Erg goede film. Ik ben blij dat ik hem gisteren nog een keer gezien heb.

Nog een link:

http://www.geocities.com/laxaria/thebirds.html

Het artikel geeft een mogelijke oorzaak voor agressiviteit bij vogels, maar concludeert ook dat er geen vaststaande verklaring voor het fenomeen in 'The Birds' is. Hitchcock's einde is dus heel bevredigend.

Een open einde is alleen interessant als het ook interessant is om naar de oorzaak van het probleem te gissen. En daar ligt nu net het probleem; het kon me, mede door een mislukte poging om het verhaal van diepgang te voorzien, geen malle moer interesseren wat nu écht de oorzaak van de aanvallen was. Een goede spanningsopbouw had dit probleem wellicht kunnen verhelpen, maar daar was ook geen sprake van. De vogels zijn dan misschien niet de essentie van de film, maar een cruciaal punt is het zeker wel.

Moet perse alles verklaard worden in een film dan ?

Kun je (niet jij persoonlijk Gotti maar gewoon iedereen die deze vraag stelt) niet gewoon iets als een gegeven aannemen zonder er meer achter te zoeken.

Hangt van persoon tot persoon af, denk ik.

Zelf heb ik toch wel graag dat een verhaal ‘klopt’. Dat er wat nadenkwerk bijkomt achteraf, heb ik geen moeite mee, zolang het allemaal verklaard kan worden (zoals Usual Suspects, Memento).

Als de verklaring te ver gezocht moet worden, haak ik af (had ik met Lost Highway, ook wel met deze Birds). Neemt niet weg dat ik wel van de spanning, het acteerwerk, de fotografie kan genieten ; maar het gevoel dat het verhaal niet ‘af’ is, zit me niet lekker.

Ik stoor me aan de verhaallijn zover die er dan is. Er zit totaal geen samenhang in het verhaal. Ik heb het gevoel dat ze niet precies wisten hoe ze drama met horror moesten combineren. Er was totaal geen verband tussen de aanvallen van de vogels en het plot. Moet dat dan er zijn? Nee maar je hebt wel het gevoel dat je de eerste helft voor niks heb gekeken. Ik vind het gewoon erg gemakkelijk om de film zo open te laten eindigen. Zo kan je toch ook een film maken over een groep honden, zwerm bijen of een plaag sprinkhanen die een dorp aanvallen. Waarin verschillen dit soort films met die van AH?