menu

Blue Jasmine (2013)

mijn stem
3,29 (941)
941 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Komedie
98 minuten

geregisseerd door Woody Allen
met Cate Blanchett, Sally Hawkins en Alec Baldwin

Een huisvrouw geniet van het goede leven in New York totdat een acute crisis haar dwingt om zich een meer bescheiden levensstijl aan te meten in San Francisco. Haar zus is hier ook woonachtig. In haar nieuwe woonplaats maakt ze ook kennis met een man.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=upUyBmPWTl4

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
Olaf K. schreef:
His gift is to make the drama-lite so heartfelt that underneath it is always heavier than on the surface. Blanchett, on her own, makes it drama-heavy on the surface. With her explicit and extrovert performance, she unwantedly tips the balance, and is even out of tune with the movie.
Toch werkte Blue Jasmine voor mij precies op de manier die je beschrijft - en waarop andere Allens voor jou wel werkten - ondanks het theatrale, extraverte acteerwerk en dito scenario. Er lijkt een andersoortig, stil lijden verborgen te liggen onder de oppervlakte van de zelfmedelijdende hysterie van de protagonist. Misschien is het ook pure waanzin, wie weet.

eRCee schreef:
(quote)

Het leek me goed om even een weerwoord te bieden tegen de algemene lof voor deze modale prent. Daarbij geef ik twee criteria (lef, ideeën) waarop ik dat baseer en waarover eventueel een discussie gevoerd zou kunnen worden.
Begin maar. Waarin schuilt het surplus aan lef van bijvoorbeeld Vicky Cristina Barcelona en Match point ten opzichte van Blue Jasmine? En welke ideeën zijn juist zo interessant in die films in vergelijking met Blue Jasmine?

Naar mijn mening zit er misschien inderdaad een minder grote hoeveelheid ideeën in BJ, maar is het centrale thema (neergang) wel vergaand uitgewerkt. Daarom vind ik de plottwist aan het eind ook bijzonder treffend geplaatst. Het blijkt dat ze de ellende over zichzelf heeft afgeroepen door de FBI in te lichten over haar man zijn praktijken, n.a.v. het feit dat hij haar wil verlaten voor zijn maîtresse. Met die ene onthulling komt eigenlijk heel het personage in een iets (of behoorlijk?) ander licht te staan. En natuurlijk is er ook de parallel met de huidige crisis: misschien moeten we niet persisteren in het afschuiven van de schuld en accepteren dat we het met onze hebzucht over onszelf hebben afgeroepen.

1,0
Met verbazing lees ik hier de positieve reacties....... Gisteren deze film gezien en we moesten ons best doen om niet in slaap te vallen. De film is langdradig en er gebeurd vrij weinig. Ook het einde was teleurstellend.
Wij vonden het zeker geen aanrader

avatar van eRCee
3,0
Ik Doe Moeilijk schreef:
Begin maar. Waarin schuilt het surplus aan lef van bijvoorbeeld Vicky Cristina Barcelona en Match point ten opzichte van Blue Jasmine? En welke ideeën zijn juist zo interessant in die films in vergelijking met Blue Jasmine?

Ah, een inhoudelijke discussie, interessant.

Allereerst VCB: het verhaal van een drie- of eigenlijk zelfs vierhoeksverhouding (de twee Amerikaansen, Cruz en Bardem) in Spanje, waarin ook verschillende soorten liefde naar voren komen, vind ik best gewaagd en ook in zekere zin uniek. Zie voor een meer inhoudelijke duiding mijn recensie aldaar, maar Allen geeft hier mijns inziens een cynisch statement af dat aankomt.

Dan MP: dat kent een spannend plot met leuke twists (vandaar de ideeen), en de gebeurtenissen rond het personage Johansson vond ik narratief wel gedurfd. Zonder in details te treden vindt er in ieder geval een 'film-waardige gebeurtenis' plaats die je als kijker ook wel even door elkaar schudt. Wat dat betreft ook weer een onderscheidende film.

Blue Jasmine vind ik veel meer dertien-in-een-dozijn. Upper-class vrouw die aan lager wal raakt, de obligate vreemdgaan thematiek, de voor de hand liggende kritiek op het leven van rijke mensen. De onthulling die je beschrijft is inderdaad nog wel aardig, maar verder onderscheidt deze film zich wat mij betreft te weinig, en het liet me dan ook vrijwel onberoerd.

3,0
Vermakelijke film, met name de schakelingen van heden naar verleden werkten goed. Qua verhaallijn en plot iet wat voorspelbaar.

eRCee schreef:
(quote)

Ah, een inhoudelijke discussie, interessant.

Allereerst VCB: het verhaal van een drie- of eigenlijk zelfs vierhoeksverhouding (de twee Amerikaansen, Cruz en Bardem) in Spanje, waarin ook verschillende soorten liefde naar voren komen, vind ik best gewaagd en ook in zekere zin uniek. Zie voor een meer inhoudelijke duiding mijn recensie aldaar, maar Allen geeft hier mijns inziens een cynisch statement af dat aankomt.

Dan MP: dat kent een spannend plot met leuke twists (vandaar de ideeen), en de gebeurtenissen rond het personage Johansson vond ik narratief wel gedurfd. Zonder in details te treden vindt er in ieder geval een 'film-waardige gebeurtenis' plaats die je als kijker ook wel even door elkaar schudt. Wat dat betreft ook weer een onderscheidende film.

Blue Jasmine vind ik veel meer dertien-in-een-dozijn. Upper-class vrouw die aan lager wal raakt, de obligate vreemdgaan thematiek, de voor de hand liggende kritiek op het leven van rijke mensen. De onthulling die je beschrijft is inderdaad nog wel aardig, maar verder onderscheidt deze film zich wat mij betreft te weinig, en het liet me dan ook vrijwel onberoerd.
Ik kan niet inhoudelijk ingaan op VCB en MP, die zou ik eerst moeten herzien.

BJ zie ik niet als een evidente kritiek op de rijken. Waarom is dat voor jou wel zo? Volgens mij bekritiseert Allen nou juist de stereotypes waarmee over de rijken gedacht wordt. Dit doet hij door ze zo te overdrijven dat ze belachelijk worden (het werken met stereotypes is zo ongeveer zijn handelsmerk).

Allen portretteert een mens in crisis. BJ slaagt erin om de stereotype, futiele aanstellerij van de rijken (bv. over 1e klasse vliegen) zo te presenteren dat duidelijk wordt dat die problemen eigenlijk helemaal niet zo onbeduidend zijn. Ze zijn voor een society dame net zo belemmerend voor het functioneren in de sociale omgeving als gebrek aan eten belemmerend is voor het overleven van een Afrikaans kind. Het bagatelliseren van deze luxeproblemen is eigenlijk een poging van de minder gefortuneerden om zichzelf te beschermen tegen de bovenklasse. Dat is een regelrechte Nietszcheaanse gedachtegang. Dus eigenlijk is Allen in BJ best gedurfd.

avatar van eRCee
3,0
Ik Doe Moeilijk schreef:
BJ zie ik niet als een evidente kritiek op de rijken. Waarom is dat voor jou wel zo? Volgens mij bekritiseert Allen nou juist de stereotypes waarmee over de rijken gedacht wordt. Dit doet hij door ze zo te overdrijven dat ze belachelijk worden (het werken met stereotypes is zo ongeveer zijn handelsmerk).

Dat van die stereotypen mag waar zijn, het lijkt me toch dat de film wel de sympathie legt bij Ginger, bij de nieuwe vriend van Ginger, bij de zoon van Jasmine, kortom; bij iedereen die niet tot het rijke milieu behoort. Met name ook die zoon, dat is volgens mij een uiting van serieuze kritiek.

Allen portretteert een mens in crisis. BJ slaagt erin om de stereotype, futiele aanstellerij van de rijken (bv. over 1e klasse vliegen) zo te presenteren dat duidelijk wordt dat die problemen eigenlijk helemaal niet zo onbeduidend zijn. Ze zijn voor een society dame net zo belemmerend voor het functioneren in de sociale omgeving als gebrek aan eten belemmerend is voor het overleven van een Afrikaans kind. Het bagatelliseren van deze luxeproblemen is eigenlijk een poging van de minder gefortuneerden om zichzelf te beschermen tegen de bovenklasse. Dat is een regelrechte Nietszcheaanse gedachtegang. Dus eigenlijk is Allen in BJ best gedurfd.

Wat voor jou duidelijk is geworden, is voor mij helemaal niet duidelijk geworden. Ik geloof er eigenlijk weinig van dat Allen daadwerkelijk wilde laten zien dat deze problemen níet futiel zijn, ik denk eerlijk gezegd net het omgekeerde. Zo subtiel is Allen niet.
Overigens; wat Nietzsche er ook van vindt, al of niet eerste klas vliegen zal altijd een futiliteit zijn vergeleken met het gebrek aan eten van een Afrikaans kind.

avatar van cordiacovens
3,5
Prima film, maar dat komt echt vooral door Cate Blanchett. echt een geweldige rol.

avatar van Redlop
3,5
Kate Blanchet maakt de film inderdaad de moeite waard, Sally Hawkins zette een leuke rol neer die erg aan Lucky deed denken, maar gezien de reacties in mijn omgeving - 1 vd beste Woody Allens - viel de film me toch tegen.
Net als in Small Time Crooks gaat het over het lege leven van de rijken, maar nu serieuzer van toon. 3,5*

eRCee schreef:
(quote)

Dat van die stereotypen mag waar zijn, het lijkt me toch dat de film wel de sympathie legt bij Ginger, bij de nieuwe vriend van Ginger, bij de zoon van Jasmine, kortom; bij iedereen die niet tot het rijke milieu behoort. Met name ook die zoon, dat is volgens mij een uiting van serieuze kritiek.

(quote)

Wat voor jou duidelijk is geworden, is voor mij helemaal niet duidelijk geworden. Ik geloof er eigenlijk weinig van dat Allen daadwerkelijk wilde laten zien dat deze problemen níet futiel zijn, ik denk eerlijk gezegd net het omgekeerde. Zo subtiel is Allen niet.
Overigens; wat Nietzsche er ook van vindt, al of niet eerste klas vliegen zal altijd een futiliteit zijn vergeleken met het gebrek aan eten van een Afrikaans kind.
Ik vind de sympathie helemaal niet zo duidelijk verdeeld als jij het stelt. Ik maak uit je interpretatie van de film op dat je de ironie die erin zit goeddeels, of zelf compleet, gemist hebt. Als je dat wel doorhebt, zie je een hele andere film. Vandaar dat ik stel dat Allen niet zozeer de rijken belachelijk maakt, als wel het beeld erover. Misschien kan ik beter stellen: Allen is ironisch, zoals het een hedendaagse Westerse intellectueel betaamt, over de aanwezige stereotypen. Woody's films zijn vaak (zo niet altijd) te speels en ironisch (misschien niet per se subtiel inderdaad) om in een sluitende interpretatie te vangen.

Het ligt er maar aan hoe je naar de verschillende crises van mensen kijkt. Vanuit fenomenologisch perspectief bezien is een zodanige sociale neergang dat je er krankzinnig van wordt allerminst een futiliteit. Dat kun je niet wegredeneren door alles terug te relativeren naar de verschillen tussen leven en overleven. Ik wilde, mocht die indruk zijn ontstaan, niet de verschillende crises aan elkaar gelijk stellen, ze zijn wel degelijk van een andere soort.

avatar van eRCee
3,0
Ik Doe Moeilijk schreef:
Ik maak uit je interpretatie van de film op dat je de ironie die erin zit goeddeels, of zelf compleet, gemist hebt.

Ik zou nu kunnen zeggen dat jij de serieuze ondertoon van de film volledig gemist hebt, maar laten we het er liever op houden dat we de film anders interpreteren.

Vanuit fenomenologisch perspectief bezien is een zodanige sociale neergang dat je er krankzinnig van wordt allerminst een futiliteit.

Krankzinnigheid lijkt me hier een veel te sterke term, het woord zenuwinzinking is meer op z'n plaats.

Arnon Grunberg heeft er ook wat over te zeggen in zijn Voetnoot vandaag: 'de ware speler beheerst zich altijd. Jaloezie is gebrek aan pragmatisme.'

eRCee schreef:
(quote)

Ik zou nu kunnen zeggen dat jij de serieuze ondertoon van de film volledig gemist hebt, maar laten we het er liever op houden dat we de film anders interpreteren.
Als ik meen dat de ironie je is ontgaan, dan bedoel ik dat niet als gebrek/falen van jouw kant voor te stellen. Ik probeer je een ander perspectief op de film te bieden dan jouw eigen, omdat je inhoudelijk over de film wilde discussiëren en omdat ik denk dat de film meer te bieden heeft dan je denkt. Ik probeer niet de juistheid van mijn visie op te leggen, dus het is niet nodig in de verdediging te schieten.

Zwolle84
Vreselijk leuke film. En Blanchett mag hier wat mij betreft een Oscar voor winnen; fantastisch geacteerd!

avatar van The One Ring
4,0
Een auteursfilm die gekaapt wordt door een actrice. Blue Jasmine is herkenbaar Woody Allen, maar nooit eerder werd een film van hem zo gevormd door een acteur (behalve als hij zelf de hoofdrol speelde, maar dat is een wat ander verhaal). Ik vraag me zelfs af hoe de film zou zijn als Blanchett niet Jasmine speelde, of in ieder geval als iemand die rol wat minder indringend gebracht zou hebben. De stijl van de film is onmiskenbaar Allen, evenals de toon en de plotontwikkelingen. Blanchett speelt echter zwaarder dan ik ooit eerder bij Allen heb gezien (ik heb overigens nog enkele van zijn serieuze drama's te gaan, waaronder Interiors). Het personage voelt veel meer psychologisch ontwikkeld aan dan ik van Allen gewend ben en ik vraag me af hoeveel daarvan van Blanchett komt en hoeveel van Allen. Let op de scènes zonder Blanchett: die zijn toch wat losser, wat meer typisch voor Allen in zijn latere carrière. Blanchett lijkt echter zo goed in haar rol te zitten dat ze een donkere wolk over de film brengt iedere keer dat ze verschijnt en dat komt volgens mij niet alleen door het script.

Dit is gewoon een tour de force voor Blanchett. Zo eentje van het type waarvan je zo vroeg in het jaar al zeker wint dat er een Oscarnominatie in zit en wellicht een overwinning. Blanchett was lange tijd een favoriete actrice van mij, maar na haar rol als Bob Dylan in I'm Not There (haar beste rol), viel ze me eigenlijk altijd tegen. Het leek enerzijds miscasting (met name in Indiana Jones 4, The Curious Case of Benjamin Button en Robin Hood), maar voorheen leek ze juist in iedere rol te stoppen te zijn. Wie anders kan zowel Elizabeth I, Katharine Hepburn en Bob Dylan spelen en tussendoor ook overtuigen in de komedie van An Ideal Husband, als Elf in The Lord of the Rings en in een weergaloze dubbelrol in Coffee and Cigarettes? Blue Jasmine is vooral een herontdekking van een fantastische actrice, die misschien even haar passie voor het vak verloren was, maar het hier terug vond.

Niettemin, een geweldige performance maakt nog niet meteen een geweldige film en Allen levert hier prima materie. Het zijn als meer mensen opgevallen dat dit een gemoderniseerde, ietwat luchtigere (relatief gezien) versie is van A Streetcar Named Desire en de manier waarop Allen dit verhaal aanpast aan deze tijd is erg fijn. Met de slinkse economische deals die in het verhaal zitten lijkt het zelfs als Allen actueel wil zijn (voor het eerst in zijn hele carrière), maar het kan goed toeval zijn. Hij blijft toch vooral een meester van dialogen en scherpe, ironische ontwikkelingen en op dat gebied is hij hier in topvorm. En de casting is over het algemeen weer helemaal top, al vond ik Bobby Canavale soms wat over-the-top, terwijl hij op andere momenten weer indrukwekkend was. Vooral Andrew Dice Clay en Sally Hawkins maken hier indruk in de bijrollen. Die laatste is gewaagd qua talent aan Blanchett, ze krijgt alleen niet zo'n spannend personage.

Ik moet ook een kleine persoonlijke noot toevoegen die er extra voor zorgt dat Blue Jasmine meer waardering van mij krijgt. Ik heb zo'n inzinking ooit van dichtbij meegemaakt en door de realisme waarmee Blanchett acteerde kwam dat beeld weer erg sterk bij me terug. Nee, ik was niet zelf degene die inzinking doormaakte, maar ik zag er genoeg van om hiervan soms de rilling te krijgen. Dat einde, waarin Blanchett op een bank tegen haarzelf praat, is helemaal raak in dat opzicht, vrees ik. Ik kan me trouwens goed voorstellen als er nog eens berichten komen hier die Blanchett over-the-top vinden, maar ik kan getuigen dat ze het perfect speelt.
4*

avatar van chiel
3,5
Wow, wat een rol van Blanchett. Dat wordt eindelijk haar Oscar voor beste hoofdrol!
Heel knap hoe ze je toch zo laat meevoelen met een onsympathiek personage.

avatar van Redlop
3,5
Haar personage deed me denken aan de parelkut (sorry... De Dominee gezien onlangs) die ze speelde in The Talented Mr. Ripley. Net als Sally Hawkins haar ADHD Lucky uit Happy Go Lucky enigszins herhaalde.

3,5
Een nieuwe Woody Allen film is er natuurlijk elk jaar en hoewel niet altijd even sterk, besloten we Blue Jasmine in het Filmtheater te kijken. Geen verkeerde inschatting want al na een paar minuten was het duidelijk dat we met onze neus in de prijzen waren gevallen.

Een sterke Kate Blanchet vertolkt de titelrol. Een op de rand van instorting balancerende praatzieke vrouw van hogere klasse die door het faillissement en de suïcide van haar overspelige echtgenoot (Alec Baldwin, eveneens in een sterke rol) noodgedwongen bij haar halfzus intrekt. Deze woont in een huurwoning in een mindere buurt van San Francisco, is gescheiden en werkt als caissière in een buurtsupermarkt.

Gelardeerd met flashbacks maken we nader kennis met de twee halfzussen, blijft een clash tussen de verschillende sociale klassen niet uit en zien we Jasmine steeds verder wegzakken in zelfmedelijden op haar zelfverkozen dieet van zenuwpillen en wodka.

Wat ons betreft terecht dat nu al gefluisterd wordt dat Blanchet voor haar rol in deze film een oscar moet krijgen. Typisch en ditmaal (gelukkig) ijzersterk Allenentertainment van de bovenste plank. Gaat het zien!

avatar van PaulieWalnuts
4,0
Geweldige film! Lekker genieten van andermans leed, op een zeer vermakelijke en humorvolle manier. Een van de betere films van Woody Allen die ik heb gezien (niet bekend met oud werk).

avatar van boukeve
4,0
Blue Jasmine was voor mij een van de sterkste Woody Allen-films in jaren. Waar Midnight in Paris vooral heel vermakelijk is, maar weinig diepgang kende en You will Meet a Tall Dark Stranger vooral heel hol aanvoelde werkt Blue Jasmine op twee niveau's.

Ten eerste is het een sterke karakterstudie van de gevallen societydame, gespeeld door Cate Blanchett. Waar de personages in Allens films de laatste jaren hun karikatuerele beginpunt niet altijd overwonnen, vond ik Jasmine Francis in de loop van de film wel haar derde dimensie vinden.

Ten tweede werkt het personage als een allegorie van de menselijke zwakte zoals we die ten tijde van een economische crisis terugzien. Waar het ene jaar alles geweldigis en de bomen tot in de hemel groeien, deugt het andere jaar niets. We lijken wel manisch depressief met zijn allen, wandelend op een heel dun koord waar we iedere moment vanaf kunnen vallen.

Lees de langere recensie hier: Blue Jasmine (ZUBB)

avatar van wwelover
4,0
Het is weer eens andere Woody Allen film als zijn laatste twee (die ik overigens erg leuk vond). Het verhaal is goed en leuk gedaan met dat switchen van tijd. Het is natuurlijk geniaal gespeeld door Blanchett en de rest van de cast is ook top. Ben al lang blij dat Allen zelf niet meespeelt. De humor is ook weer goed en de sfeer uitstekend. Zeker één van de betere Allen films.

4*

avatar van John Lee Hooker
4,0
Tot op heden had ik geen al te hoge pet op van Woody Allen (ik had nog maar een paar van zijn fabricaties aangetroffen) maar nu weet ik wel zeker dat de beste man iets goed kan doen. De eerste paar minuten moest ik even wennen aan de vele dialogen en de - niet meteen uiterst interessante - inhoud maar wanneer je er met de gedachten bij blijft zie je hoe geweldig deze acteurs hun rol vertolken en dat is al zo'n tachtig procent aan winst. De personages spelen voortreffelijk samen en komen zeer overtuigend over. Er wordt ook treffend afgesloten; precies op het moment dat er ook niets meer verteld hoeft te worden.

2,5
eRCee schreef:
Beetje een middelmatige film over een actueel onderwerp. Blue Jasmine is een personage-gericht drama rond Jasmine (Cate Blanchett), die start als een puissant rijke vrouw uit de upper-class van New York en eindigt in San Fransisco als een psychisch wrak zonder enig bezit of perspectief. Aan de andere kant hebben we haar sympathieke zus Ginger, die het beste van haar gewone leven probeert te maken ondanks de tegenslagen die ze deels door Jasmine te verduren krijgt. Er is relatief weinig humor, het drama blijft wat aan de oppervlak hangen (hoewel de opbouw van het verhaal goed te noemen is), acteerwerk is dan weer prima. Al met al blijft Blue Jasmine steken in een vakkundig gemaakte film die niet verder probeert te reiken dan het simpelweg zijn van de nieuwste productie van Woody Allen.

Mee eens. 2,75 sterren als dat zou kunnen.

avatar van KingJ
4,0
Leuke film,

Beetje dun verhaal met vet aangezette contrasten, maar de meer dan goede acteurs maken de film zeer onderhoudend.

4,0
Topprestatie van Blanchett; haar humeurwisselingen zijn soms echt akelig om te zien. Maar ook de rest van de cast zoals Cannavale en vooral Hawkins haalt het beste uit zichzelf.

De regisseur bedient zich nog wel eens van clichés en onwaarschijnlijkheden in het plot, maar die dienen voornamelijk om de film meer schwung te geven. Dankzij een fenomenale timing bovendien erg onderhoudend. Geen scène te veel. Zoals de beste Allens. Toch maar een kleine 4*

avatar van Mescaline
3,5
Mescaline (moderator)
Na To Rome With Love was ik een beetje teleurgesteld in Woody en hoopte daarom ook dat hij met Blue Jasmine weer de betere kant op ging, en dat was gelukkig ook zeker het geval.
Het gaat voor mij persoonlijk te ver om dit als 1 van de aller beste werkjes te beschouwen maar een grote stap vooruit in vergelijking met vorig jaar is het zeker.

Zoals vaker gezegd speelt Cate Blanchett haar rol met volle overtuiging en heb je geen moment het verlangen dat een andere actrice haar rol op zich had genomen, het personage komt perfect tot leven bij deze grote en talentvolle actrice.
Het mooie een Blue Jasmine vind ik ook dat je in het begin als toeschouwer best wel een paar vooroordelen ontwikkeld over bepaalde personages waar je later op terug komt.
In het bijzonder doel ik dan op het personage van Bobby Cannavale,(Chili) die later in de film toch een hoop meer inhoud en goedheid blijkt te hebben dan je op het eerste gezicht op zijn (macho) uiterlijk en houding kan beoordelen.

Blue Jasmine heeft godzijdank een veel sterker randje dan het bij elkaar geraapte To Rome With Love, van mij mag het nog wel iets scherper omdat ik te verwend ben met wat Woody in het verleden tot leven heeft gebracht maar het woord teleurgesteld kan ik gelukkig een jaar later weer achterwegen laten.

Ik ben een stuk positiever over deze film, het heeft een zelfde soort sfeer als You Will Meet a Tall Dark Stranger, alhoewel die film meer mijn voorkeur heeft ben ik toch blij dat Woody dit jaar weer met een sterkere en meer Woody waardige film is gekomen.
Voor dit moment hou ik het op een 3,5 die erg dicht tegen een 4 aan zit.

avatar van Keutul
2,0
Dat iedereen hier zo enthousiast over is begrijp ik niet. Ik vind het verhaal wat cliche, en de film een vrij saaie zit. Niks voor mij. Acteerprestaties waren wel goed.
Ik zou niemand deze film aanraden.

avatar van Knisper
3,5
Fijne film, maar wel een aparte. ik kan mij niet goed identificeren met het karakter en de achtergrond van Jasmine, maar ook het milieu van haar zus spreekt me niet zo aan. Het is dan ook vooral de timing en de opbouw, die deze film redden. Goed genoeg geschreven, goed genoeg geacteerd zonder ergens heel afzonderlijk of memorabel te zijn. In ieder geval met een stuk meer ziel, dan 'To Rome With Love'.

avatar van voskat
4,0
Onbegrijpelijk dat er hier vooral wordt gesproken van een "leuke" film, want het verhaal is gewoon enorm droevig.
Sowieso één van Woody's beste, maar niet eentje die je van puur plezier gelijk nog eens wilt zien. Vooral ook dankzij Cate Blanchett's personage... de eerste keer dat ze die monoloog afratelt is het grappig, maar daarna wordt het steeds meelijwekkender, op het griezelige af.

Kijkt Woody trouwens Boardwalk Empire?

avatar van Flat Eric
3,5
Nooit een fan geweest van Woody Allen films. Deze vond ik overigens wel te pruimen. Heerlijke tragi-komische film met een goed acterende Cate Blanchett die haar rol heel sterk neerzet.
Kijkt lekker weg.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:04 uur

geplaatst: vandaag om 02:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.