The Wolf of Wall Street (2013)

Helemaal mee eens, dan had de film (ook als comedy) tenminste ergens over gegaan.

Bovendien wisten we dit soort dingen allang van die halvegare beurstypjes sinds de jaren tachtig en negentig, niet echt de moeite waard om er nog zo'n lange film aan te wijden.

Maar ik neem het Scorsese niet kwalijk, een goede regisseur maakt gemiddeld niet meer dan

twee meesterwerken in zijn leven en hij heeft er al twee gemaakt Goodfellows en Taxidriver.

Scorsese levert al een tijdje iets minder sterk werk af zoals The Departed en Shutter Island allemaal films een beetje over the top en gericht op het grote publiek, ook the Wolf of Wall street valt in deze categorie.

Ik heb mijn hoop gericht op zijn nieuwe aangekondigde film 'Sinatra'

Hij maakt in deze film eerder een cynische en absurdistische vergelijking tussen bovenwereld en onderwereld, geenzins een voortzetting van de thematiek in GoodFellows en casino. Die was eerder cultureel en etnisch bepaald (zijn eigen jeugd ervaringen) verteld vanuit het Mafia-milieu.

De enige overeenkomst tussen The wolf of wallstreet en Goodfellows/Casino is de voice-over...

Als je bedoelt dat de thematiek in Goodfellas en Casino in Scorsese's laatste film 'aangevuld' of 'uitgebreid' wordt, dan geef ik je gelijk.

Maar dit...

.. is natuurlijk onzin.

Vond hem na de voorstelling enigszins tegenvallen, maar een dag later ben ik behoorlijk bijgetrokken. Toch een overweldigende film die blijft hangen.

Niet zozeer qua inhoud, want die is - waarschijnlijk bewust - oppervlakkig. Wel vanwege de prachtig gefilmde scenes, veel uitbundige locaties, Di Caprio en McConaughey die zich kunnen uitleven...en Margot Robbie vind ik geen verkeerde actrice, ondanks dat ze natuurlijk niet alleen daarom is gecast.

Niet veel nieuws onder de horizon, zeker ook niet voor Scorsese, maar wel een bovengemiddelde prent.

Ik ben niet zo laaiend enthousiast al vele forumleden hier voor mij. Toegegeven het is een goede film, maar hij duurt minstens een uur te lang. Dat komt vooral omdat in het middengedeelte te veel een herhaling van zetten plaatsvindt (peptalk, extravagante seksfeestjes). Bovendien vind ik het jammer dat de film zich vrijwel exclusief focust op de illegale praktijken van Belfort en slechts in een paar scènes aandacht schenkt aan de relatie met zijn vrouwen, terwijl zijn buitenechtelijke strapatsen daar toch volop aanleiding voor geven... lijkt mij. Net als de meeste films van Scorsese, die ik gezien heb, is het opnieuw een degelijke film, maar geen film die mij lang zal heugen. Daarvoor vind ik het verhaal niet interessant genoeg.

Lol, dan kun je 99% van de films wel schrappen.. 'Ja we wisten allang wie de Tweede Wereldoorlog won dus niet echt de moeite om daar zo veel films aan te wijden.'

Beetje dooddoener dus.

Ik reageerde meer op de mensen die zeggen dat het nu al de beste film van het jaar is, maar hij is inderdaad uit 2013. Als je het zo bekijkt is het zeker niet de beste film van het jaar.

RipCurl misschien voor jou niet, voor andere misschien wel. Dat mag ieder voor zich toch bepalen. Ik vind het een prima film maar niet de beste van het jaar, maar er zijn er genoeg die dat wel vinden.

nee hoor, de veronderstellingen van een trilogie vind ik eerder onzin...

wel knap als jij die aanvullingen en uitbreidingen ziet op zijn eerdere thematiek.

Scorsese’s klassieke thematiek gaat nl. over de waarden en normen van waar hij vandaan komt, dat waren familie en religieuze waarden. Mensen die doorgaans geen onderdeel waren van de Amerikaanse levensstijl. In die zin kun je deze black comedy onmogelijk classificeren als een voortzetting van Goodfellows/Casino.

Jordan Belfort is eerder een eigentijdse Scarface, maar dan zitten we bij een andere regisseur

en een andere thematiek, namelijk een uit de hand gelopen feest van narcistische hebzucht.

Zeker wel.

Goodfellas was sowieso een meer persoonlijke film voor Scorsese, maar dat neemt niet weg dat er verschillende raakvlakken zijn met The Wolf of Wall Street. Jordan Belfort en Henry Hill zijn toch hetzelfde? Beiden hebben ze nood aan een levensstijl zonder remmingen waar ze totaal hun zin kunnen doen, zijn ze zelfbewust en haast trots over het feit dat ze niet in de 'normale' maatschappij passen ("who the fuck wants to live there?") en vinden ze hun gading in een amoreel wereldje dat uiteindelijk ook hun ondergang betekent.

De plot is ook op dezelfde manier opgebouwd, om dan nog maar te zwijgen van de talloze stilistische overeenkomsten..

Scorsese weet met the Wolf of Wall Street een heerlijk vlotte en doldwzefilm te maken.

Het rise and fall verhaal heeft zelf weinig om het lijf en echt diepgaand wordt the Wolf of Wall Street ook niet. DiCaprio geeft zelf ook al aan in de film wanneer hij tot de kijker spreekt dat het hele gebeuren te ingewikkeld is om aan de kijker uit te leggen, maar dat ze i.i.g. fout bezig zijn. Dit levert de eerste helft van de film een vlotte film op waar de party's je om de oren vliegen en alle op het oog leuke dingen van dit leven de revue passeren.

DiCaprio speelt de rol van zijn leven, maar ook de bijrollen van o.a. Hill werken stuk voor stuk perfect in de film. De trip met de quaaludes zijn erg sterk en vooral die erge trip deed mee een beetje denken aan Fear and Loathing..

De tweede helft gaat het iets meer de "serieuze" kant op en krijg je uiteraard het fall gedeelte. Dit werkt minder sterk omdat het eerste gedeelte één groot feest is en er bewust niet dieper wordt in gegaan op het feit dat ze fout bezig zijn. Daardoor verloor de film mij een beetje richting het einde en duurde het allemaal net even te lang. Een fall komt voor mij geloofwaardiger over wanneer Scorsese wellicht de toon in de eerste helft hadden veranderd en meer aandacht zouden hebben gegeven aan de criminele activiteiten en het onderzoek van Kyle Chandler zijn personage naar Jordan Belfort.

Aan de andere kant zou dit het plezier van de eerste helft van de film ook bederven.

Zodoende kan deze film uiteindelijk ook niet "perfect" zijn voor mij en ben ik al met al dik tevreden met dit eindresultaat

4,0*

Mr Prizzi doelt waarschijnlijk op het feit dat Hill een product is van zijn afkomst, zijn omgeving, zijn positie in de maatschappij. Belfort kiest daarentegenbewust voor een criminele witteboordencarrière, zonder dat de omstandigheden 'm gepusht hebben. Dat is een verschil. Maar ik zie dat enkel als een extra laag op de door jou (Yeyo) beschreven thematiek hierboven (die natuurlijk nog steeds van toepassing is). Kijk naar de vertelstructuur, de rise and fall, het voyeurisme, het 'glamoureuze' ideaalbeeld, de excessen, de bal die terug kaatst etc.

Daarom wordt 't ook terecht een onofficiele trilogie genoemd.

Niet mee eens. Als werkloze immigrant wordt ie ook eerder gepusht tot die carrière (net als Hill)

Enkele verschillen tussen Henry Hill en Jordan Belfort.

De eerste kiest heel bewust voor een Mafia milieu (de Luchese familie) waarin hij zich opwerkt tot associate en waarin sociale codes en zelfdicipline een vereiste zijn om te kunnen overleven. Houd je je niet aan die sociale codes dan kom je zoiezo niet hogerop of erger je eindigt onder de groene zoden . In Goodfellows zag je dit mechanisme in werking toen Hill zijn drugsgebruik geheim moest houden voor zijn meerderen.

Voor Belfort daarentegen geldt dat hij zijn eigen regels maakt en zijn eigen wereldje opblaast tot narcistische proporties (oa scene op de boot) en van zowel zichzelf als degenen om zich heen, geen enkele zelfdiscipline eist. In de tribale beurswereld van Belfort zijn er bovendien geen corrigerende codes, sterker je stijgt in aanzien wanneer je rijkdom koppelt aan een exuberante levensstijl.

Op een lager niveau zou je Belfort wel kunnen vergelijken met een simpele oplichter, een confidence man, hij maakt je wat wijs en pakt vervolgens je geld af. Met Henry Hill weet je wie je voor je hebt , je weet uit van voor milieu hij komt, dus een transactie met hem heeft een evident risico.

Scorsese bekijkt het wereldje van Belfort door zijn ogen en met het louche vriendenclubje van Belfort, de voice-over en de scenario-opbouw, is het al snel zijn herkenbare staccato film-stijl.

En er zijn gerust ook raakvlakken maar voor mij te weinig die de stelling van een trilogie rechtvaardigen en ik heb Scorsese er zelf ook nog niet over gehoord in interviews.

Ja, het is een goede film.. Alleen het is niet mijn type film.. Ook al is het een gevecht geweest om 3uur te krijgen als speeltijd, het is nog te lang.. De scènes van seks, drugs en idiote praktijken mocht van mij minder.. Maar wie ben ik?

Qua Scorsese kijk ik dan liever naar Shutter Island (:

Redelijk goed film - in de categorie der oppervlakkige luidruchtige komedies.

Belfort kiest toch ook heel bewust voor 't aandelenwereldje? Hij werkt zich daar toch ook omhoog? En hij houdt zich in eerste instantie toch ook aan de codes (geld als doel, seks als relaxingtool, coke om 't hoofd helder te houden, zoals gesteld door zijn eerste baas)? Ik snap wel dat Scorsese er een andere richting mee uit gaat, maar het raamwerk is identiek. Waarom zou je 't dan geen trilogie mogen noemen? Je hoeft binnen een trilogie toch niet 3x exact dezelfde film te maken?

Daar was Jeroen Krabbé ook weer:

***1/2

Huh?

Met codes bedoel ik (sociale) gedrags-codes die iemand drijven of corrigeren, jouw interpretatie kan ik niet direct koppelen aan de betekenis van het woord )

Toch bedoel ik precies hetzelfde als jij. De 'gedragsregels om te overleven binnen Wall Street' worden aan het begin van de film opgesteld in dat gesprek met Matthew McConaughey. 'Geld' moet je drijfveer zijn (een drug zelfs), je moet schijt hebben aan het lot van de kopers van aandelen, en om te functioneren binnen dat wereldje (omgaan met stress en cijfers) moet je seksueel aan je trekken komen (relaxen) en veel coke gebruiken (je geest moet scherp blijven). Hoe ludiek dat ook mogen klinken, het is net zo goed een sociale code. We kunnen aannemen (McConaughey doet dat zelfs binnen 't gesprek en noemt masturbatie 'geen tip maar een plicht') dat er gecorrigeerd wordt als je er anders over denkt. Alleen wordt het in TWOWS veelal buiten beschouwing gelaten.

Scriptschrijver Terence Winter noemt de film/het script zelf 'A Wall Street's Goodfellas' en op de vraag van Winter aan Scorsese of ie wel frequent een voice-over in het script mocht gebruiken vanwege mogelijke gelijkenissen met Goodfellas of Casino en, tot op zekere hoogte, met Mean Streets antwoordde Scorsese: 'No, let's absolutely make this a companion piece to Goodfellas'. Ik weet niet precies hoe ik dat moet interpreteren maar volgens mij zit 't wel goed. bron (aintitcool.com)

Jaaaa, goeie film. Op het gegeven moment is het wel duidelijk en hoeven ze niet nog honderd keer naakte dames in beeld te brengen (dit zou het ook gelijk wat minder awkward maken ).

Verder vind ik Leo en Jonah lekker spelen. Leo is vooral grappig als die naar die Lambo moet kruipen.

Gewoon 4*

Als Scorsese-liefhebber kon ik deze natuurlijk niet overslaan!

Ik vond hem zeker goed,al had er van mij een uur afgehaald kunnen worden.

Het constante drugsgebruik en de pornoshots.. Dat werd een beetje too much.

Op den duur had ik zoiets van: het is me nu wel duidelijk!

Maar dat is dan ook wel eigenlijk het enig minpuntje hoor.

Ik vermoed dat Leonardo DiCaprio de Oscar gaat binnenhalen,want wat deed hij dit geweldig!

Net als in bijv: Catch me if you can en Shutter Island speelt hij de sterren van de hemel!

Ik persoonlijk hou erg van films over levensverhalen, dus heb ik met deze film een lekker avondje gehad hoor!

Weinig uitschieters in 2013 gehad, maar dit is er eentje van.

Wat een film jongens... Ik moet even bijkomen...

Weet iemand toevallig hoe de relatie nu is tussen Scorsese en De Niro?

Ik had hem graag nog in deze film voorbij willen zien komen, de rol van Jordan's vader was hier perfect voor geweest.

Steengoede film. Voor mij had het wel een half uurtje minder lang gemogen omdat ik na een tijdje de indruk had: Scorsese, je hebt je punt nu wel gemaakt. Maar buiten dit ene kleine puntje is er niets negatiefs dat ik kan zeggen over deze film. Al mag voorlopige 12 years a slave toch het meeste met de oscars weglopen.

4*

Nee, ik bedoel toch iets HEEL anders.
Jij verwart sociale codes met gedrag en gewoontes . Sociale codes zijn doorgaans (ongeschreven) regels die sturen, corrigeren of matigen (bijvoorbeeld in een geloofsgemeenschap) of in sommige gevallen afdwingbaar met sancties (bijvoorbeeld het milieu van Henry Hill)
Zaken waar jij naar verwijst zoals drugsgebruik (blijft je hoofd na lang gebruik overigens niet scherp van) zijn gewoontes en gedragingen en uiteindelijk mogelijk verslavingen, hebben niets maar dan ook niets met sociale codes te maken waarop ik doelde in mijn eerdere bericht.
Het gesprek met McConaughey ging eerder over de glorificatie van hebzucht dan het stellen van regels, met de borstroffel als tribale symboliek. Bovendien, heb ik al eerder geschreven, Belfort maakt zijn eigen regels want hij begint zijn eigen aandelenbedrijfje. Hij wordt gedreven door geld en eigenbelang niet door sociale codes.

Mocht het nog niet duidelijk zijn google het dan even..
Or, we agree to disagree

Wat Scorsese betreft, tja 'Companion piece' lijkt me duidelijk verder..Mean streets/Good fellows/Casino dan zijn officiele trilogie

Nee. De sociale code in Goodfellas verbiedt drugsgebruik/handel en de sociale code in Wall Street 'verplicht' cokegebruik. Absoluut hetzelfde. In Goodfellas verbiedt de code omtrent familie/gezin je om van je vrouw te scheiden maar in TWoWS wordt seks met andere partners gestimuleerd en kun je je vrouw zo inruilen voor een 'lekkere blonde'. Het zijn allebei gesloten werelden met een eigen moraal en een eigen code. Agree to disagree dan maar?

Er staat 'more or less' bij Mean Streets in dat artikel. Ik heb het verder ook geen officiele trilogie genoemd.