The Conjuring (2013)

Over een uurtje ga ik hem zien, heb er wel positieve verwachtingen over.

Verhaal opzich niets nieuws. Het begin was veeel te langdradig: de actie had van mij eerder mogen beginnen. De tijd die dan gevuld moet worden, mag van mij gaan over de achtergrond van Ed en Laurrain Warren bijv. Verder aardig wat schrikmomenten aan het eind en best mooi camerawerk. Ook zag het er niet nep uit. 2de helft van film overduidelijk het beste

3*.

Het is erg moeilijk om in deze tijd nog een goede horrorfilm neer te zetten. Want geef toe, we zijn al heel wat gewent. Van Martelporno, tot kinderen die worden afgeslacht..kortom.. het is moeilijk om ons nog te verrassen.
Ik vind persoonlijk dat deze film ijzersterk is in wat hij neerzet. Natuurlijk is het moeilijk om uit bepaalde clishe's te blijven en zullen we bepaalde stukjes herkennen uit andere films, maar dat maakt deze film er niet minder om.
De film begint al om een heerlijke sfeer neer te zetten uit de jaren 70. Dit weet de film ook goed vast te houden met een leuke soundtrack, meubels, kleding e.d.
Personages zijn goed gecast en heb me aan geen enkele geiriteerd (wat ik nog al snel heb bij horrorfilms, bijvoorbeeld in het maken van bepaalde keuzes).
Ook hierin vond ik de film redelijk menselijk over komen. De situaties daarintegen zijn iets minder voor de handliggend maar het hoor nou eenmaal bij het gerne.
Het verhaal kent een subtiele opbouw. Wat begint met een introductie van beide gezinnen. Naar mate de film vorderd begint het meer een paranormal activity / poltergeist te worden met een aantal effectieve schrik effecten en bepaalde scènes die ervoor hebben gezorgd dat mijn nekharen flink overeind kwamen staan.
Het laatste gedeelte komt tot een climax als exorcist . Ook hier bezorgde de film mij behoorlijk de kriebels. Hoewel ik het vrij abrupt vond starten!! Klein min puntje (wat de film overigens er niet slechter door maakte).
het gezin gaat van het huis naar een motel/hotel...en van het een op het ander moment is moeder bezeten. Ook de uitdrijving had van mij iets meer uitgesmeerd mogen worden en vond dat ze (volgens mij was het Shiva) vrij snel hadden uitgedreven.
De SFX zien er over het algemeen meer dan goed eruit, hoewel de haartrek scène iets meer aandacht had mogen krijgen.
Al met al vond ik dit een erg grote topper in zijn genre en zeer zeker een van de beste horrorfilms die ik in tijden/jaren heb gezien.
Van mij een 5.0*

@Blue Judaskiss / Inferno88

Goeie film, van mij 4 sterren

De vader heeft een oude Chevrolet in de tuin staan.

Dat had eigenlijk een Plymout Fury moeten zijn want

want het jonge dochtertje heet Christine..

Dat is een andere film. Een goeie overigens.

"There is something horrible happening in my house."

Gisteren in de bios gezien en ondanks dat het allemaal niet echt vernieuwend is heb ik me er toch prima mee vermaakt.

Want eigenlijk is dit een combinatie van Insidious (met zelfs dezelfde hoofdrolspeler in de vorm van Patrick Wilson), Paranormal Activity (paar effecten en de camera) en een vleugje Dead Silence (stukje met de pop). Kortom vele elementen die je in andere films al eerder hebt gezien.

Het verhaaltje zelf deed me niet zoveel en is meer als kapstok bedoelt voor de vele scares die er gaan komen. Wel werkt het concept van een 'haunted house' goed. James Wan lijkt dat als geen ander neer te kunnen zetten. De creepy sfeer ondersteund door een uitstekende score komt goed over, waardoor je als kijker constant in de spanning wordt gehouden. Mede ook door het camerawerk, er zitten een paar gave shots tussen waarbij de camera door het huis zweeft. Hierbij mag ik zeker het degelijke acteerwerk niet vergeten, iedereen speelde overtuigend zijn rol. Van de kinderen tot aan de volwassenen toe, ik was met name erg gecharmeerd van Vera Farmiga.

Helaas blijven de - voornamelijk cliché - scares ietwat achter, maar een paar keer schrok ik echt. De film moet het naar mijn mening meer hebben van de subtiele scares, bijvoorbeeld als er opeens een paar handen uit de klerenkast komen om te klappen. Daarnaast snapte ik de tie-in met Annabelle de pop niet echt, ze hadden hier zoveel meer mee kunnen doen. Het voelde voor mijn onaf aan, zelfs in de eindscène vertikken ze het. Een gemiste kans wat mij betreft.

Al met al toch best een fijne horror om eens gezien te hebben. James Wan gaat op de goede voet verder met zijn films in dit genre, kom maar op met Insidious: Chapter 2 (2013) zou ik zeggen.

3,5 Sterren.

De zoveelste Amerikaanse horrorhype: wát een tegenvaller was dit weer. Hoe meer films ik van James Wan zie, hoe meer ik tot de conclusie kom dat hij de meest overschatte horror-regisseur van dit moment is. Hoewel vakkundig gemaakt en onderhoudend is The Conjuring voor de rest een totaal onoriginele 'haunted house' horror, met een flinterdun plot zonder enige verrassingen en een recycling van elementen uit Poltergeist, The Exorcist, Paranormal Activity plus een herhaling van trucjes (t.a.v. schrikeffecten en sfeer) die effectief bleken in Insidious. De eerste helft van de film heeft nog wel een geslaagde suspense-achtige sfeer, een beetje zoals in Aziatische horrors, maar in de tweede helft wordt de film gewoon een formuleachtige popcorn-horror met pseudo-spectaculaire climax. Dat critici spreken van 'een van de betere horrors van de laatste jaren' zegt volgens mij meer over het erbarmelijke niveau waarin het horrorgenre de laatste jaren in terecht is gekomen dan over de kwaliteit van deze m.i. zeer middelmatige en clichématige film.

The Amityville Horror meets Poltergeist, meets The Exorcist, meets Ghostbusters

Hoewel ik me heb vermaakt met de film zegt deze comment vrijwel alles wat ik dacht. geef hem zelf 3,5*

Tegenvaller maar ook weer niet.

Dat kan blijkbaar ook. Probleem is een uitgekauwd concept zonder enige vernieuwing. Pluspunt is James Wan die daar toch nog een genietbare film van weet te brouwen.

Keek prima weg, maar mist identiteit en originaliteit die een regisseur als Wan prima bieden kan. Saw en Insidious zijn daar goede voorbeelden van. 6/10*

Ik heb hem zojuist gezien en de film is echt goed uitgewerkt en ook waargebeurd.

4.5*

Onterechte beschuldiging verwijderd.

Na alle hoge scores op bekende sites was ik wel benieuwd naar deze film. Er zijn er maar weinig die dit nog zomaar als score krijgen. Dus ik was benieuwd of ze wel echt wat bijzonders of echt engs konden bereiken, nadat er natuurlijk al zoveel horrors/thrillers zijn gemaakt.

De verwachtingen zijn niet (helemaal) waargemaakt. Apart, want ik heb al een hele tijd niet meer zo’n film gezien, dus ik verwachtte dat ie daarom ook sneller effect zou hebben. Het plot is, zoals overal te lezen is, niet heel bijzonder. Dus moest de film het hebben van echt enge momenten. Dachten wij.
Er wordt ook vrij standaard gestart. Denk aan de laatste films van dit genre die je hebt gezien. Deze film begint net zo. De film neemt de tijd om karakters voor te stellen en spanning op te bouwen. Maar dat laatste gebeurt helaas ook vrij standaard. Ook gaan de colleges die we te zien krijgen niet ver genoeg. Eigenlijk leer je hier niets van en voegen ze dus niet echt iets toe. Schrikmomenten zijn er wel, maar deze zijn niet psychologisch genoeg onderbouwd om onder je huid te kunnen kruipen. Pas dan doen ze waar ze voor bedoeld zijn.
Een positief punt is dat er ook hier weer dankbaar gebruik is gemaakt van een onschuldig kinderspelletje om dit te keren naar iets negatiefs. Simpel en vaak effectief. Voor mij dan.
Ook de algehele sfeer in de film is prettig.

Niets mis met het acteren van iedereen. Zowel het gezin met hun kinderen, de onderzoekers (ook sidekicks) als andere derden. Prima.

Ik zeg 3*.

Daar Saving Pvt. Pyle The Conjuring minder vind dan Dead Silence, Dead Silence eens bekeken,

maar Conjuring is echt veel sterker....wou dit even kwijt

Weer teleurstellend. Had hier toch weer meer van verwacht.

Wan maakt een erg onevenwichtige film dit keer, maar daarbij ook eentje met veel wat we al een keer of 100 gezien hebben. Een film met demonen, maar ook met spoken. Mijmerende vorige bewoners, maar tevens een bezeten moeder. De familie die het slachtoffer is van dit alles, maar ook de Warrens met hun eigen problemen. Het hide & clap spelletje, wat erg belangrijk wordt gemaakt, uiteindelijk helemaal niet de essentie blijkt te zijn. Het dochtertje van de Warrens dat ineens ook geteisterd wordt etc. Het werd allemaal te veel van het goeie. Qua script was het niet zo bijster sterk, ondanks een poging e.e.a. te verbloemen door vooraf te zeggen dat het allemaal echt gebeurd is.

Inhoudelijk ook behoorlijk tegenvallend. Waar Insidious nog een redelijk intense horrorfilm was, die tegen het einde ver over de rand ging, maar tot dan toe was het behoorlijk suggestief. De schrikmomenten waren daar ook minder getelofoneerd, minder op zichzelf staand en simpelweg onderdeel van een veel angstaanjagendere sfeer. In The Conjuring is Wan duidelijk minder in vorm, zo schrik je wel, maar hard en onverwacht geluid is in retrospectief altijd een erg gemakzuchtig middel. Zeker in een bioscoopzaal werkt dat best, maar je weet dat het niet veel voorstelt.

Zo beleef je dit alles toch allemaal redelijk onberoerd, en dat lijkt me toch niet de bedoeling van een film die begint met de mededeling 'waargebeurd'. Nu sta ik erg nuchter in het hele spoken en demonen gebeuren, maar een film als Sinister wist me desondanks wel mee te krijgen. Dieptepunt van de film was dan ook de vreselijk melige laatste 5 minuten. Wan weet altijd wel een wrang eind aan zijn films te draaien, maar zelfs dat ging niet gebeuren.

Vreemd want Wan heb ik nog nooit met een voldoende beoordeeld, maar zijn films weten toch altijd wel een hype te weeg te brengen waardoor je er toch veel van gaat verwachten. Zo ben ik toch ook wel benieuwd wat Insidious 2 gaat brengen, die kan toch een hoop verbetering geven t.o.v. het eerste deel, maar daar zat tot nu toe veruit de meeste potentie in. 2.0*

Vraag me af wat je zo tegenstaat aan Wan zijn films, toch een behoorlijk gerespecteerde horror regisseur. Zelfs door de doorgaans kritische filmliefhebbers hier waarderen Wan zijn werk.
Ik vind vooral het droog registreren van de situatie en de vele mindfucks die Wan je flikt een sterk punt. Ook de opbouw bij zijn films zijn doorgaans erg sterk. Het begint rustig, met weinig begeleidende scores en vooral die stilte die goed werkt. Daarop volgend komen ijzingwekkende scares die juist door die sfeervolle intro's goed werken.

Dat zijn films niet uitblinken in originaliteit vind ik ook niet echt een sterk punt. Het gaat in dit genre dan ook niet meer om de originaliteit(al is het natuurlijk mooi mee genomen als dat wel zo is), het gaat vooral om het uitwerken van bepaalde situaties en hoe ga je om met horroclichés. Er wordt nogal denigrerend gedaan over scares vanwege de volume knop die omhoog wordt gedraaid, maar dat is in mijn ogen niet het geval. De timing wordt vergeten en daar blinkt Wan in uit. Elke horrorfilm zit tegenwoordig vol gestopt met goedkope scares waarbij de volumeknop open wordt gedraaid en je zogenaamd zou moeten schrikken. Echter werkt dit nooit en zit je onbewogen in je stoel omdat de timing altijd compleet verkeerd is. Dit is iets dat Wan in mijn ogen wel tot in de puntjes beheerst. De scares zijn altijd effectief dankzij de timing. Ook juist omdat hij speelt met je gedachten omdat je vaak een scare verwacht en er dan juist niets gebeurt. In the Conjuring doet hij dat ook regelmatig(het kijken in de spiegel, de pop Annabelle etc.).

Mja ik merk gewoon dat ik vind dat hij talent heeft, maar dat er altijd wel e.e.a. flink te wensen over laat. Er is ook niet iets wat me tegenstaat aan zijn stijl, het is juist telkens wat anders. Saw vond ik vooral saai en erg overtrokken in alle lof, Insidious vond ik fijn tot dat het kolderieke duo zijn intrede deed en bovendien de suggestie voorbij was tegen het einde (die flauwe rode mafketel in beeld was een misser), en deze is voornamelijk te doordeweeks en te onevenwichtig, en mist klasse.

Qua scares ik gewoon een basis. Kijk, ineens een bak herrie als er allerlei foto's van de muur af geslagen worden, of wanneer er iemand door de vloer zakt vind ik goedkoop, en dat zal ik altijd vinden. En daar vervalt het hier wat mij betreft te vaak in. Mijn punt is nou net dat dit juist een film is die het gooit op het soort scares waar jij het over hebt.

Originaliteit is geen vereiste, maar als het zo standaard met weer precies dezelfde demonen en spoken en een stads gezin dat precies al hun geld in hun droomhuis in het bos heeft gestopt, moet er wel iets zijn dat ver boven het maaiveld uitkomt. Dat ontbreekt hier, ondanks dat er best fraaie elementen in zitten. Die pop was er zoeentje ja, die werkte erg goed, maar die scenes met dat muziekdoosje waren dan weer sterk tegenvallend, en ook van dat klapspelletje had veel meer dreiging kunnen komen, en dat hoeven zeker geen jumpscares te zijn (liever niet zelfs). En dan zitten er tegen het einde ineens nog achtergebleven spoken in, alsof Wan bang was dat alleen een excorsism een beetje aan de karige kant was.

Na alle lovende reacties moet ik zeggen dat deze film me enorm teleur stelde. geen originaliteit. Totaal niet zelfs. Zelfde soort teleurstelling als Sinister. Helaas!!

Timing? Ik kon van te voren wel voorspellen wanneer wat ging gebeuren. Psycho en jaws bijv. die hadden pas timing.

Nou misschien is een carriere switch wat voor jouw....

Zijn wat?

James wan maakt met the Conjuring weer een leuke spookhuis-film met een aantal huiveringwekkende momenten; ik geef toe dat ik me een paar keer lam geschrokken ben, Er blijven er gelukkig nog genoeg over. maar helaas verklapt de trailer een aantal schrikmomenten. Het helpt ook wel als de personages aardig zijn, en iedereen, inclusief de dochters, waren erg leuk en sympathiek.

Tegen het eind van de film gaat subtiliteit het raam uit en wordt er flink met voorwerpen én mensen gesmeten, maar tegen die tijd is de leukigheid er een klein beetje van af. Wel leuk om de behind the scenes van het spokenjagers team te zien. Ook een pluspunt vond ik dat het gezin in kwestie het allemaal vrij snel geloofde, wat de cliché's buiten de deur hield. De 70's sfeer was ook leuk, met al die oude techniek en de foute kapsels en kleding.

Wan heeft met Insidious 2 in Nederland nog een enge film op stapel staan, en dat wordt denk ik wel aardig, maar hierna mag hij de geesten wel even in vrede laten rusten. Het verhaal was wel aardig, maar er zijn maar zoveel schrikmomenten voordat het eentonig wordt.

Toch alweer een ijzersterke horror van regisseur James Wan. Het verhaal weet al vanaf de eerste minuut te boeien, de sfeer is heerlijk creepy en spannend, er zitten een aantal geweldige kippenvel momenten in (mede in combinatie met het geweldige geluid), de uitvoering is fraai, visueel ziet het er ook allemaal zeer mooi uit (inclusief de jaren 70 look) en de cast deed het ook gewoon goed en dan met name Vera Farmiga en Lili Taylor. En wat een heerlijke enge pop (doet het altijd goed in horrorfilms) was die Annabelle toch. Het enige smetje vond ik het einde wat te plots kwam (ik vond het ook te eenvoudig) en daarna was de film eigenlijk ook gelijk over.

Maar al met al heb ik genoten van deze film en regisseur James Wan kan eigenlijk niet meer stuk bij mij want dit was alweer een fraai staaltje van een horroruitvoering na zijn eerdere ijzersterke horrorfilms (die hebben allemaal minimaal een 4.0 van mij gekregen)

Deze film heb ik overigens in een vrij volle bioscoopzaal gezien (daar komt het geluid natuurlijk tot zijn best) maar eigenlijk moet je dit soort films gewoon lekker alleen (of samen met de vriendin/vrouw) thuis in de avond of nacht kijken, want dan is het effect maximaal.

Ik vond het best wel een aardige film.
Er was veel spanning en veel sfeer aanwezig.
Wat ik jammer vond wat het einde.
Dat ging veel te snel voorbij, ik had liever gezien dat ie heks het ze veel moeilijker had gemaakt en dan ze op spannende wijze nog ff bezig waren.
Ook vind ik het jammer dat er niet meer is gedaan met de pop die je in het begin zag.
Echter is dit persoonlijk, ik heb een zwak voor films met demonische poppen.

almet al vind ik dit toch een mooi 3,5 waard

Iedere keer als ik Ron Livingston zie in een film, moet ik denken aan Memo's en TPS Reports.

SLECHTTTTT

Puntje van de stoel... MOOI...

Mooie film, maar had toch gehoopt op wat vreemdere dingen.

Die pop, daar hadden ze meer mee moeten doen.