Spring Breakers (2012)

@Auke: Zo diep had ik het nog niet bekeken, maar zeer interessant dat wel. Verklaard natuurlijk ook waarom Spring Breakers zo slecht wordt ontvangen door de 'mainstream', waar men enkel filosofeert over Inception of The Dark Knight. Iets wat in mijn beleving onmogelijk is, want de antwoordden zijn al gegeven.

Hier is het (inderdaad) voornameliljk van binnenuit, mits men daar voor open staat. Daarnaast zit de film ook gewoon bomvol met kleine absurde details die absoluut een betekenis zullen hebben, de kracht en slimheid waarop Korine dat presenteert (en aan de kijker over laat) is fenomenaal vakmanschap waar toch maar weinig regisseurs in slagen.

Gezien deze duidelijke insteek blijf ik het vooral komisch vinden dat veel indivuen klagen over het gebrek aan verhaal of plot, een erg simplistische gedachte, want het medium 'film' is zo veel meer dan dat.

Toch mooi dat mensen zo in de war kunnen raken door blote borstjes.

Jammer inderdaad. Al weet je op voorhand dat velen zo vastgeroest zitten aan filmische conventies, dan heb je met Spring Breakers een groot probleem.

Ja maar dat gegeil op Persoonlijke Beleving kan ik echt niet meer aanzien. Dat zit ook zo overduidelijk in deze film. Het stelt niets voor en je wordt er niet wijzer van. Tenzij Korine hiermee de draak steekt door juist een belevingsfilmpje te maken. Je kan er ook niets anders mee doen eigenlijk. Het is namelijk geen verhaal.

Die eenhoorn bivakmuts bijvoorbeeld is een vervelend ding van een meid die dat ook nog gaat aankleden met symbooltjes (eenhoorn) om ook daarin nog haar individualisme te benadrukken. Zoals jan en alleman dat ook doen met tattoos. Nogmaals ik hoop dat dit slechts cynisme. Haat tegen spring break figuren, belevings-hype en dat soort zaken.

Onooglijk! Niet om aan te zien! Als het nou ironisch bedoeld was, dan was het -misschien nog- leuk geweest. Maar dit is echt pretentieuze Amerikaanse troep.

Dat bedoel ik dus

Daar heb je 100% gelijk in. Maar het medium film is ook zoveel meer dan slechts een kale audiovisuele registratie van gebeurtenissen zonder boodschap. Want dan beperk je je als cineast evengoed. Nu zeg ik niet dat dit ook met Spring Breakers gebeurd is, want ik wil er in het beste geval nog een soort impressie in zien (en in die zin ook deels geslaagd), maar ik vind dat veel fans van "audiovisuele" cinema voorbijgaan aan de kracht van het verhaal en eigenlijk een ander verwijten met oogkleppen te kijken, terwijl ze dat zelf net zo goed doen. Echt goede films verenigen ALLE facetten.

Eens met Halcyon.

Film is storytelling en geen auwdiovisuele beleving. En we moeten zo snel mogelijk af van het postmodernisme!

Dat is slechts een mening, volgens mij.

Klopt. Maar de nadruk op beleving moet verdwijnen en de ambacht van vertellen en originaliteit moet weer naar de voorgrond. Dat is na 50 paginas sring breakers me wel duidelijk geworden.

En dat bepaal jij zomaar even?

Ik ben juist blij dat men afwijkt van de gebaande paden binnen de filmindustrie.

Inderdaad best absurd dat er al meer dan 50 pagina's zijn beschreven over deze film (die niet echt bijzonder is). Dat meeste pagina's komen op conto van Naomi Watts die maar liefst meer dan 500 berichten heeft geplaatst. Best knap om meer dan 500 berichten te schrijven over deze film

Dank Theunissen. En over de 120 blogposts .

@shinobi: aan de andere kant een perfect toonbeeld van hoe vastgeroest sommigen zijn aan conventies.

Eens dat narratief een duidelijk doel kan vormen binnen cinema. Al is het niet essentieel imho.

Absoluut waar natuurlijk, echter blijft het kijken van een film subjectief, en heeft ieder zo zijn eigen voorkeuren, zij het verhalende cinema, gevoel/sfeer cinema, of een audiovisuele 'trip'. Nu ben ik ook absoluut voor het hele plaatje, maar in cinemaland blijkt het toch vaak of of te zijn, en gezien mijn voorkeur bij het kijken van een film ligt bij audiovisueel en sfeer scoren films als Spring Break erg goed bij mij.

Heeft er overigens ook mee te maken dat vele 'verhalende' films veel te sappig zijn. Een goed voorbeeld van hoe het wel moet is dan PTA in mijn optiek, maar goed, het blijft subjectief. Maar het valt me gewoon op dat hier veel kritiek op het verhaal gegeven wordt, of het gebrek daarvan, maar niet de balans weerspiegelt wordt met een vermelding dat het visuele aspect en de sfeer erg geslaagd is.

@shinobi

Ik pleit er slechts voor. Zo afwijkend is de film niet. Het is gewoon het zoveelste postmodern werkje op rij. Het enige aspect dat ik niet meteen herken in film ( wel videoclips overigens) is de fake. Ook heel postmodern. Vreselijk dat we daar al zo lang onder gebukt gaan (pmodern)

Ik kan zeker genieten van een film die alle facetten verenigt en ook van films die voornamelijk uitblinken op het narratieve vlak. Maar ik kan ook zeer sterk genieten van films die het narratieve element bewust naar de achtergrond brengen (zonder dat dit element troep wordt), zodat het audiovisuele element meer naar de voorgrond kan komen. Bovendien kan je een film ook door middel van het audiovisuele element betekenis en diepgang meegeven. En niet geheel toevallig zitten er ook veel van dat soort films onder mijn favorieten: daar ligt wel degelijk mijn voorkeur. Bovendien: ook een roman biedt een verhaal. Films zijn uniek in de zin dat ze je een soort ervaring mee kunnen geven, waartoe boeken niet in staat zijn. Daarin ligt voor het mij het hoogste potentïeel van het medium film. Zelf denk ik echter dat de meeste filmmakers niet genoeg in huis hebben om hun film voornamelijk op het audiovisuele vlak te laten uitblinken, waardoor je bij de meeste films noodgedwongen terug moet vallen op het narratief. Maar een absolute favoriet grijpt doorgaans het voor mij hoogste potentïeel van de cinema aan en brengt het audiovisuele meer op de voorgrond, al dan niet door het narratieve element meer naar de achtergrond te brengen. Een focus op "alle" facetten klinkt heel mooi, maar als dat een andere manier is om te zeggen dat een prachtig vormgegeven film met een lichtvoetig narratief altijd minder goed is dan een iets minder mooi vormgegeven film met een dikker narratief, dan ben ik het daar niet mee eens.

Film die eigenlijk helemaal nergens over gaat. In het begin denk je nog zovan; okay, kan leuk worden dit, en de eerste 45 minuten waren ook nog best oke, maar dat overdreven gangster gedoe daarna irriteert gewoon. Einde was dan ook weer cliché, en na een uur vond ik de film ook veelste langdradig worden. Dat je echt bij jezelf denkt na afloop; waar ging het nou eigenlijk precies allemaal over? 2 sterren voor de chicks in de film maar dat is het dan ook wel.

Qua cinematografie en montage onconventioneel, en dat is goed. Maar de setting en het plot waren lachwekkend. Slecht uitgewerkt, ongeloofwaardig, clichématig én slecht geacteerd. Respect voor de vormgeving, en zoals gezegd is film veel meer dan alleen het plot. Maar toch, om het geheel 'goed' te maken, kan het één niet zo gigantisch ver achter blijven en verwaarloosd worden (het verhaal) terwijl het ander zo verfrissend en vernieuwend in elkaar zit. Hierdoor wordt het laatste ook ver naar beneden gehaald en kan er als geheel niet van genoten worden. Als was deze stijl gebruikt voor een degelijk misdaadverhaal, in plaats van dit gedrocht, had het een gedenkwaardig gestileerde film kunnen zijn, nu slecht een geflopte poging, die snel vergeten zal worden.

Persoonlijk heb ik wel een boel afgelachen als ik eerlijk mag zijn. Bijvoorbeeld Franco zijn personage(Alien) kan je toch amper serieus noemen?

Wat vind je slecht uitgewerkt als ik vragen mag?

De film probeert imo niet geloofwaardig te zijn. Een droom, een waas, een roes...dan is alles mogelijk!

Wat zijn de clichés eigenlijk? Ik heb dit niet heel vaak voorbij zien komen

Het acteerwerk wordt bewust overdreven, maar wanneer je jezelf eraan ergert is het kwaad helaas al geschied. Ik kan je onmogelijk dwingen om het acteerwerk goed te vinden natuurlijk, maar met enige nuance naar de acteurs kijken lijkt me wel op z'n plaats.

Zo kan je alles rechtpraten wat krom is natuurlijk. Het is bewust een matige film, geniaal!

Nee hoor. Maar ik hoor mensen bij een spoof(Scary Movie 5) ook praten over het slechte acteerwerk. Dingen die in mijn ogen niet opgaan wanneer dit bewust wordt gedaan. Ik denk dan echt "No shit Sherlock".

Franco zijn typetje is een goed voorbeeld van lekkere overacting. Dat overacting je niet aan staat is een ander verhaal natuurlijk, maar daar word ik nooit wijzer uit bij dit soort stukjes en daar gaat het me om.

Om oude koeien uit de sloot te halen, Linda Blair's belachelijk slechte (maar misschien ook bewuste) acteerwerk in the Exorcist is totaal niet aan mij besteed

Volgens mij heb ik dat nergens beweerd.

Klopt, dat heb je nergens beweerd, maar het leek mij een logische implicatie van jouw stelling. Ik bedoel hiermee het volgende: als je stelt dat een film in principe alle facetten moet verenigen wil het een écht goede film zijn, dan volgt daaruit dat all-rounders (alle andere omstandigheden gelijkhoudend) beter zijn dan audiovisuele specialisten. Dus stel je hebt een film die uitblinkt op het audiovisuele gebied, maar niet in het verhaal. Als je dan tevens een film hebt die kwalitatief ietsje minder is op het audiovisuele gebied, maar precies dit verlies aan kwaliteit compenseert met het verhaal, dan krijg je een film die meer een all-rounder is. En die all-rounder zou dan in principe beter moeten zijn (alle andere omstandigheden gelijkhoudend). Het lijkt me dat deze gevolgtrekking uit jouw stelling volgt, al kan ik het mis hebben.

En dat is precies hetgeen waar ik het niet mee eens ben. Ik prefereer audiovisuele specialisten regelmatig boven all-rounders. Kwestie van voorkeur.

Slecht uitgewerkt: De personages van de meiden. De relaties tussen de meisjes of de relatie tussen de meisjes en Franco. De opbouw van het verhaal: Feesten-overval-Feesten-Opgepakt-Gangster-liefjes/zware criminelen. Die ontwikkeling lijkt nergens op en is slecht uitgewerkt.

Jij maakt ervan dat de film een droom of een roes is, voor anderen is het gewoonweg ongeloofwaardig.

Clichématig- AL het gefeest, de bimbo meiden, het 'verliefd' worden op de badguy, en heel de ghetto/ganstersfeer, in de club, met zijn geld, bling-bling, wapens, veel clichématiger kan het niet. Om over het einde nog maar niet te spreken.

Het acteerwerk: Geen van de meiden kon acteren, overdreven of niet. Dat de rol van Franco over de top is snap ik, en dus acteer hij misschien niet slecht, maar zijn personage is gewoon onzinnig. Maar wat denk je van die gangstertweeling? Of de gangstervijand van Franco? Drama.

Ik vond die kop van hem juist geniaal. Vooral die showdown in die club toen ze op z'n Leone's tegenover elkaar stonden en elkaar een boze blik gaven. Heerlijk!!

Beetje jammer dat je wat feestbeelden als clichématig hebt ervaren. Spring Break op deze manier heb ik nog niet vaak in een film gezien, dus cliché past er zeker niet bij. Net zoals vrouwen die bad ass worden en zich in het gangster circuit werken op deze manier heb ik amper gezien. Jij wel? Individuele elementen zal je vast wel eens in een film gezien hebben, maar de film in z'n geheel is gewoon uniek. Niets clichématigs aan. De kwaliteit daarbuiten gelaten uiteraard.

Grappig dat je Drive(verder geen vergelijking, maar meer als uitleg bedoeld) dan wel leuk vindt, in principe ook een zeer clichématige film in een uniek"jasje" gestoken. Maar als je het uitkleed en individuele elementen gaat benoemen is het ook niet meer dan een simpele revenge flick waar een man een vrouw beschermt tegen bad guys.

Dat bepaalde mensen stereotype zijn klopt, maar om het gelijk over slecht acteerwerk te hebben? Die gangster tweeling heeft amper een line gehad, hoe kan je het dan slecht noemen? Net zoals het einde? Je wilt er niet over spreken, maar doe het maar wel....

Duidelijk dat je alle facetten die ik goed vind als negatief hebt ervaren. Jammer, maar ik vind de kritieken gewoon niet terecht. Puur gebaseerd op dingen die deze film niet pretendeert te zijn en ook niet is.

nou!

Daar heb je een goed punt, wat Drive betreft. Qua audiovisuele elementen vond ik Spring Breakers verrassend en leuk. Maar als het verhaal erbij niet klopt, en ik me eraan erger, dan daalt de waardering voor de pluspunten van de film ook, het gaat immers om de gehele ervaring. Drive is qua cinematografie, misè-en-scène, en montage ook bijzonder, en het verhaal, alhoewel niet baanbrekend, is gewoon degelijk. Niet vernieuwend, maar ook geen reden om je te ergeren en daardoor niet te genieten van de film als geheel, wat ik bij Spring Breakers wel had.

De balans tussen de vorm en het narratief was er niet bij Spring Breakers. Het narratief was gewoonweg niet up to par.

Ik moet nu ook denken aan Only God Forgives, ook een hele stilistische film. Misschien zelf iets te gestileerd. Maar het verhaal was, alhoewel niet geweldig, ook zeker niet slecht. Wederom als Drive, zal het sommigen als cliché in de oren klinken. Maar het verhaalde stoorde me niet, en trad naar een achtergrond om de kunst van de beelden en geluiden het werk te laten doen. Vandaar dat ik die film al een stuk minder laag waardeer. Bovendien was het acteerwerk hier wel goed.

Bij mijn geliefde actiefilms genre zie ik ook geregeld berichten als: "wat een slecht verhaal zeg - 0,5*" of "wat een onwaarschijnlijkheden - 0,5*". Oftewel, daar beoordelen mensen ook vaak verkeerd. Maar zo is het nou eenmaal, mensen kijken ook weleens films buiten hun bekende straatje en houden hun eigen beoordelingscriteria.

Nu ik veel berichten en beoordelingen hier heb gelezen zit er een grote kans in dat ik de film ook niet hoog ga beoordelen. Ja, er kunnen wel mooie plaatjes inzitten, maar wat heb je daaraan als de film zelf geen fuck aan is? Oh, joepie, de film is net een dagdroom... Dat kan wel zo zijn, maar dan scoort een film niet meteen minimaal vier sterren bij mij.