Spring Breakers (2012)

Aparte en op zich wel intrigerende trip en visueel zeker beklijvend. Het verhaal an sich stelt inderdaad niet vel voor, maar je wordt wel meegetrokken in de sfeer.

Met de eerste twintig minuten kon ik nog leven; als een kennismaking met dat ... heu ... 'wereldje'.

Daarna had ik toch echt wel alles gezien, en had ik geen boodschap aan de eindeloze herhalingen - in het verhaal en in de woordenschat.

Niet mijn kopje thee.

Dé film van Naomi Watts, voor de oudere gebruikers zal Spring Breakers dat altijd blijven. Ik vond hem toen enorm matig en na jaren (en enkele duizenden films verder) toch besloten weer eens dit ding te herzien. Inhoudelijk nog steeds matig en ik kan me nog vrij goed vinden in mijn review uit 2013 (hoewel ik in die review wel enkele nuances plaats en vraagtekens zet over een subplot die ik nu wel beter kan plaatsen - ik ging er toen met andere verwachtingen in en dan kan een subplot vreemd overkomen).

Visueel wel geweldig en ook mooier en boeiender dan in mijn herinnering en hetgeen ik toen ervaarde. Echt wel bloedmooi soms met pastelroze en zachtgele luchten of dat blauwe fluorescerende zwembad. De film blijft tot de laatste scene prachtig om te zien. Maar dat is het dan ook. Zo'n scene rond dat liedje van Britney Spears is echt wel geweldig geschoten maar liever kan je die gewoon los kijken in plaats van 80 verder vrij saaie minuten film eromheen (en zelfs dan gaat Korine eigenlijk net te lang door om de film boeiend te houden). 2,5* (was 1,5*)

Zou geweldig zijn als hier een keer een mooie 4K uitgave van komt (Criterion, Arrow?), maar vermoed dat het lastig wordt met alle (muziek)licenties.

Nee, dit was 'm niet voor mij. Veel, veel te veel herhaling. Het is een korte film, dus ga zorgvuldig om met de tijd denk ik dan. Ook de filmstijl sprak me niet aan. De chronologie wordt continu door elkaar gehutseld. Ik heb me een tijdje zitten afvragen: is dit een briljante art house film of gewoon een hele slechte B film. Uiteindelijk was mijn conclusie dat het dat laatste was. Het ligt niet aan het acteerwerk, maar de sfeer, de herhalingen, de filmstijl. Maar goed: kijk de film als de avond nog jong is en na 15 minuten weet je of het je ding is. Zo nee, dan zet je gewoon wat anders op. Voor mij persoonlijk niet meer dan 1 ster.

"Ik zit hier met een stel ruige wijven. Een stelletje stoere criminelen."

Bedekt onder het vele naakt en schoon zit er ook ergens een film, voor wie verder zien wil/kan. Heb hem gekeken vanwege nog behoorlijke waardering, zeker dan op rotten tomatoes.

Wel zeer mooie jonge dames (vooral Selena Gomez, toen zowat 20), maar op die leeftijd zijn er ook vele zeer aantrekkelijk. Maar dat zo'n meiden dan met zulke figuren van mannen omgaan... bah. Maakt hen ineens enorm oninteressant, hoe aantrekkelijk ook. En in zo'n film wordt dan ook nog enorm het geloof erbij betrokken, what the... ?
"Misschien zijn je gebeden met mij wel verhoord", lacht Alien z'n zilveren gebit bloot.
"Ik ben een G, een gangster met een hart van goud."
"Ik speel constant Scarface af."

De gangster- en zelfverheerlijking spat alleszins van het scherm. Zelfs een scène waarin hij z'n eigen pistool pijpt terwijl de vrouwtjes doen alsof er een fallus gaan groeien is. En de nodige portie trioseks mag uiteraard ook niet ontbreken.

De hele manier van filmen is ook wel heel opmerkelijk. Veel losse flarden. Er gebeuren gekke, harde, zware, dramatische dingen (zeker aan het eind, die spring breakerkes waren duidelijk aan een verzetje toe), maar je krijgt er hooguit wat flitsen en flarden van te zien. Het is een duidelijk gekozen stijl, maar mij spreekt het niet aan, alleszins. Al had ik het ook in vol ornaat niet hoeven zien. Walgelijk, dit. Nog een 1,5 vanwege een toch wat aparte sfeer, vertelling en het visuele aspect, maar zou deze niet nog eens hoeven zien.

En wow, wat een hoog aantal reacties op/voor deze film Al een eerste poging genomen het één en ander door te nemen, maar veel meer dan wat modder smijten over en weer tussen fanaten en niet-liefhebbers las ik eigenlijk niet. En dan uiteraard zoals vaak (kreeg dit zelf ook al naar m'n hoofd gesmeerd bij een andere film) dingen als "geweldige film, maar niet ieder heeft het vermogen dit te zien."

Iets zegt me trouwens dat de grote liefhebbers van deze film (met een enorme verdeeldheid tussen zij die deze geweldig vinden en zij die deze maar niets vindenn, de meeste onder alle films?) ook wel eens Fear and Loathing in Las Vegas hoog zouden kunnen prijzen.

Vikanohara: ik zal nooit zeggen dat iemand die de film niet leuk vindt de film niet begrijpt, smaken verschillen en dat maakt het leuk. Ik heb Spring Breakers destijds twee keer in de bioscoop gezien en was tot twee keer toe simpelweg overdonderd door de combinatie van kleurgebruik, muziek en de tegencasting van mensen als Franco en Hudgens en in iets mindere mate Gomez. En toen de discussies op gang kwamen vond ik het vooral erg tof dat de meningen over 'wat de film wil zeggen' heel erg uiteen lopen - kunst is om bediscussieerd te worden en dat heeft Korine - goedschikts en kwaadschikts - sowieso fijn voor elkaar.

Welja, en dat verraadt wel een film die het oppervlakkige overstijgt en da's wel leuk om zien, ja.