Only God Forgives (2013)

Dat vooral. Ik vond het zelfs een beetje irritant worden dat schmierige gestaar. Het sfeertje en de fraaie settings zijn de sterke punten van de film.

Voorlopig 3*

Even bij wijze van een knuppel in het hoenderhok van de zelfbenoemde estheten, die hier net wat te zelfgenoegzaam zitten te kakelen al zovele pagina's lang.

Als deze film toch eens 1% van de expressieve kracht van Jodorowsky's meesterwerk Santa Sangre zou hebben, dan zou de film al meer de moeite waard zijn dan nu. Wat Refn aan technisch vernuft heeft gewonnen ten opzichte van die film, heeft hij dubbel en dwars aan zeggingskracht ingeboet. Waar Drive nog een aardig geslaagde genre pastiche was, is Only God Forgives een regelrecht groteske, gedeformeerde en wanstaltige parodie geworden op Jodorowsky (aan wie Refn deze film nota bene opdraagt). Waar Refn naar streeft, is wat Jodorowsky in Santa Sangre allang veel beter gelukt is: het leveren van expressieve, gelaagde, metaforische shots door middel van een synergie van cinematografie, mise-en-scene, muziek en acteerwerk.

Jammerlijk misstap van een nochtans talentvol regisseur.

Ik heb nog nooit wat van Jodorowsky gezien, maar wat is je mening los van de vergelijking met Jodorowsky?

2e keer gezien, en de film word steeds duidelijker. Ik snap nu ook beter wat Reinbo met het droomconcept bedoeld in deze film. Eigenlijk (en dat was me de eerste keer niet zo opgevallen) is dat laatste karaokenummer van die agent de aanwijzing dat het om min of meer een droom gaat. mijn 5* blijven. Misschien van de week nog een keer pakken.

Wel lollig dat er na 45 minuten een hele rits Goslin meiden de zaal verliet.

i.m.o. is niet de gehele film een droom, droom en realiteit lopen door elkaar heen.

Reinbo, en wat betreft die laatste scène:

Hoe verklaar jij die? Waarom laat hij zijn armen afhakken? Vanwege diepe schuldgevoelens omtrent de dood van zijn vader?

Ja, zo ongeveer. Hij begrijpt dat hij boete moet doen voor zijn daden, om verlost te worden: Only God forgives, maar hier op aarde zul je moeten boeten voor verlossing. Verder is het natuurlijk vooral metaforisch.

Als ik deze pagina's overloop, vind ik het best een beetje vermoeiend hoe bepaalde users, zoals Reinbo, deze film zo sterk verdedigen. Ik vind OGF ook maar een matige film. Ergens werd vergelijking getrokken met schoendoos met maar 1 stuk in, denk dat het inderdaad om een lege doos gaat.

Niet zozeer dat een slaapshot nodig is natuurlijk, maar een punt is wel dat de symboliek wat te vrijblijvend is. Associatie met Lynch had ik ook, maar in tegenstelling tot vb. Mullholland Drive of Lost Highway, voel ik een intelligentie hier. Of, ookal is er geen kop nog staart aan te krijgen, het concept is dun. Te vrijblijvend. Ik begrijp Reinbo als hij zegt dat dit niet als wraakfilm alleennmag aanzien worden, maar de symboliek is te vrijblijvend. Bij het kijken begrijp ik wel wat her en der het achterliggende idee is Ryan die terug de baarmoeder entert etc, maar ik 'voel' het niet. Daardoor is de symboliek ook niet van die aard dat het een sterke inpact heeft op mij. ook naar het einde, over de rechtvaardigheid en in die mate handelen is vrij duidelijk, maar het beweegt niet veel. Ik denk dat ik te weinig voeling met een personage krijg om mee te gaan. Hoofdrol is voor mij in deze film onze Chinese Cop met eigen code, maar we naderen niet genoeg tot bij hem. Ik aanschouw meer, vanop een afstand en het is een bevreemdend boeltje, maar het beweegt niet veel in me.

OGF is wel een coole film, verzorgde fotografie, maar het mist een bepaalde vibe, om echt in de sfeer gezogen te worden. Soundtrack zit goed,,denk dat de grens met het nietszeggen eijn limiet hier kent: om lange stiltes te appreciëren zijn niet alle beelden even sterk. Daarom vind ik dat deze film veel pretentieuzer overkomt.

De vergelijking met Drive dacht ik niet te maken omdat het niet opgaat natuurlijk, maar ik gooi toch een steentje: die film is intelligent, pretendeerde en had een soort van romantisch kadertje waarin plots de zaken gekeerd werden. Maar scenarieel en narratief werd je in de boel gezogen. Bij OGF mis ik vooral het inzuigeffect, een onbevangenheid.

Wat je hier schrijft ga ik volledig mee akkoord trouwens. Ik vind ook, het is denk ik ook moeilijk ander te interpreteren dat Pansigram het personage is waar het om draait, the good guy, de rechtvaardige. Ryan is eerder iemand die hier mee worstelt, en ook dat wil zijn. In die zin zijn ze sterk gelinkt met elkaar. Voor mij begint de film dan ook pas bij de shootout op straat echt. De introductie van Pansigram is verwarrend, maar al snel is duidelijk dat hij voor een onconventionele rechtvaardigheid gaat. Alleen vind ik hem niet een personage, eerder een pop die wat staart. En hij neemt in bepaalde delen te weinig body in,,of staat te ondergeschikt van Gosling, zelfs als de film op dreef komt,

Wat je zegt over Gosling op de poster en de trailer en dat dat een keuze is om.ons op het verkeerde been te zetten, lijkt me vooral een romantisch idee dat je wil geloven. Denk dat over die PR en reclameshizzle vooral de productie zijn zegje doet, en het eerder buiten de wil om is van Refn. Film is ook zo niet opgebouwd imo

Ik ben inmiddels alweer een stapje verder met mijn analyse en het draai uiteindelijk wel om Gosling. (Lees mijn andere berichten maar.) Maar Pansigram is inderdaad zeker niet de bad guy, maar de verlosser.

Mooie, naar kitsch neigende, maar niets zeggende beelden. Het is duidelijk hoe Refn de filmtaal probeert aanwenden, om thema's als Oedipus-complexen, schuld/boete, wraak, subjectiviteit/identiteit uit te beelden, maar het is jammer dat hij in de film daar (voor mij) bijna geheel niet in slaagt.

Verder vind ik het wel legitiem om in mijn beoordeling mijn kennis van Santa Sangre mee te nemen, omdat het voor mij overduidelijk is dat Refn daar zijn inspiratie (onder andere) vandaan heeft. Ook in die film spelen namelijk afgehakte ledematen, en de ziekelijke (enigzins erotische) afhankelijkheidsrelatie van een zoon en zijn dominante, moordlustige moeder een belangrijke rol.

Fikse tegenvaller deze nieuwe van Refn.

Een film die precies niet brengt wat ik graag zie. Personage's waarmee ik enige voeling mee heb, een mooie soundtrack en een coherent verhaal. Ik heb me enorm gestoord aan de fragmentarische stijl van de film die overigens wel prachige shots opleverde maar geen mooie, memorablele scenes. Daarvoor vond ik elke hoofdrolspeler te vervelend en irritant. Juist daarom kon ik ook de vele geweldadige taferelen niet waarderen. Waar was de verassing die Refn's vorige films wel hadden? OP deze manier was het gewoon te voorspelbaar dat de volgende aan de beurt was om in stukken gehakt te worden. Ik zie wel wat gelijkenissen met VR, maar die film had wel een passend verhaal met gedoseerd geweld.

Ik heb wel eens gehoord van regisseurs die om beurt een film maken voor de studio, dan weer voor zichzelf. Dat zou in dit geval beteken dat Only God Forgives er eentje was voor Refn zelf, en ik enorm uitkijk naar zijn volgende "studio" film . Want deze kon me heel slecht bekoren.

2 punten voor de fraaie beelden.

Ik moet Santa Sangre nodig eens herzien. Vond m ooit iets te morbide en vaag, maar die beinvloeding is absoluut aanwezig. Het knappe vind ik echter dat Refn toch een geslaagde eigen cocktail heeft kunnen maken van inspiraties van Kubrick, Lynch, Jodorowsky, Noe en zijn eigen eerdere werk. Ik kan het juist enorm waarderen.

Nu ik net Santa Sangre heb gezien, waardeer ik Only God Forgives eerder meer dan minder. Duidelijke inhoudelijke overeenkomsten inderdaad, maar een zeer verschillende uitwerking, naar typisch eigen recept. Beide bevallen mij.

Gisteren gezien. Ik moet zeggen dit is geen film dit is een emotioneel kunstwerk!

De trage donkere scenes, de muziek ( of je het nou muziek moet noemen?)

De gruwelijke martel scenes. De droom scenes...

Al met al een film die blijft hangen!

Eigenlijk bekroop mij al vanaf de eerste minuten van de film het gevoel dat het ging tegenvallen. Een soort toekomstvisioen. De eerste 15-20 min zijn enorm zweverig en hoewel er wel een duidelijke lijn inkomt, wordt de film in mijn beleving steeds onderbroken door dromerige beelden. Ik dacht dat wanneer Crystal arriveert het minder zou worden, maar niets is minder waar. De trage dromerige stukken blijven en deze vind ik storend.

De personages. Het meeste intrigerende personage is Chang. Chang lijkt te werk te gaan als een soort aanklager tevens scherprechter en hij was ooit de grote Muay thai kampioen en hij lijkt nogal emotieloos. Met de zwijgzame Julian heb ik weinig in tegenstelling tot Driver waarin hij ook het zwijgzame type speelt. Crystal voelde eigenlijk ook wat overbodig. Het lijkt een beetje alsof NWR zijn inspiratie uit een handjevol films heeft gehaald, maar het resultaat niet echt een mooi solide geheel vormt. Mai interesseerde mij overigens ook helemaal niets.

Pluspunten. Sfeervol, toch wel een beklemmende soundtrack, visueel indrukwekkend, soms intens en gelukkig ook prima acteerwerk. Maar dit is de minste van NWR. Ik verwachte op voorhand al geen standaard wraakfilm vol actie. Ik verwachte diepzinnigheid en beeldspraak en ja, dat vind je in deze film, maar het beviel me niet. Ik geef de film uiteraard nog een tweede kans. Tot die tijd. 2,5*

Leuk dat je die film bent gaan kijken, en zelf een vergelijking hebt getrokken. Mijn missie geslaagd

De uitwerking is inderdaad wel verschillend, maar toch ook wel enigszins hetzelfde denk ik. Met name de mise-en-scene dan; er is hier in deze topic bijvoorbeeld al eens gewezen op de theatrale staging van Only God Forgives. Daarin gebruikt Refn dus dezelfde strategie als Jodorowsky. Refn pakt soms ook overdadig uit met de mise-en-scene. Bijvoorbeeld de scene in het bordeel, waar die man aan de stoel wordt vastgenageld. Maar waar Jodorowsky dat aanvult met uitbundig acteerwerk, kostumering en make-up, doet Refn haast het tegenovergestelde op die punten: vooral waar het de mimiek van Gosling betreft. Op zich is dat niet per se positief of negatief. Velen roemen Refn hier, omdat het zoveel ruimte voor interpretatie zou overlaten.

Is niet juist elke (goede) film een emotioneel kunstwerk?

Goh, heeft die Reinbo toch een keer gelijk. Film is kunst en bij iedere film komen emoties vrij.

Refn is inderdaad veel grimmiger. Iets soortgelijks als zo'n scene als in het bordeel heeft hij trouwens ook al eens in Drive laten zien, in de kleedkamer van de stripclub. Met enorm passieve starende toeschouwers. Vind dat altijd juist wel erg goed werken.

Ben benieuwd of Ryan nog een film met Nicolas gaat maken. Ik denk het niet...

Als er gekozen wordt voor een bepaalde sfeer, verhaallijn, montage, waarom wordt er dan een misleidende trailer van gemaakt? Je maakt een bepaald soort film laat dat dan ook zien in de trailer. Dan ben je pas echt artistiek.

Had niet verwacht nog zoveel positieve berichten te lezen. Hier en daar zitten goede scenes, maar over het geheel is de speelduur gelukkig maar 95 min. Vond zelf grappig dat de vertaler bij het tweede karaoke stukje er ook geen zin meer in had.

Dit is een haring met banketstaaf menu. Hou je ervan..., heerlijk, maar ik zeg laat vis zwemmen.

Voorlopig in elk geval niet niet nee, want Gosling stopt een tijdje met acteren omdat dit zo'n klotefilm is. (dat laatste was een grapje)

Ryan Gosling stopt tijdelijk met acteren - MovieScene

Gosling gaat zijn eigen film regisseren.

Klopt, met Nicolas Winding Refn in de hoofdrol.

Op basis van de trailer is dit juist precies het soort film wat je kan verwachten als je het mij vraagt.

Trailer geeft toch een prima beeld van de film.... In ieder geval is de sfeer, tempo en montage daar compleet in lijn met de film zelf. Je vergelijking van de haring met banketstaaf snap ik niet echt. Het smaakpallet sluit juist prima op elkaar aan. Hier

Als ik nu deze trailer kijk, dan gaat dit door mij heen: wat moet deze film goed zijn! Maar wanneer ik dan weer terugdenk aan gisteravond toen ik de film zag, is het helemaal geen goede film. In mijn herinnering is de film nog steeds niet goed.

YouTube - Only God Forgives - Trailer #3 (2013) [HD] - Ryan Gosling Thriller Movie

De sfeer en het visuele in de trailer is toch precies dat wat het brengt? Het is in de trailer natuurlijk wat vlotter gemonteerd maar dat zal ook niemand verbazen.

Ja, de sfeer en het visuele is wat dat betreft 100% aanwezig. In de trailer is geen nadruk op het dromerige/zweverige gelegd. Een trailer kun je er niet op afrekenen dat het te fragmentarisch is, want het is een trailer. En wat wimnoot al zegt: ''de film heeft een storende fragmentarische stijl'' en dat is ook wat mij stoorde. Voor mij liep het niet lekker in elkaar over.

De trailer beloofd een nog redelijk vlotte spannende gewelddadige thriller met voldoende dialoog. De film zelf is traag, zweverig met weinig dialoog en helemaal niet zo intrigerend als ik hoopte. De trailer laat absoluut een verkeerde indruk achter.

Tijdens de trailer krijg ik niet echt het idee dat het een arthouse is, maar ik vind het nu wel een arthouse. (Voor de duidelijkheid, ik heb niets tegen arthouse!!)

Goed of slecht is smaak. Een trailer behoort te triggeren, dus dan is het niet gek dat ze een aantal hoogtepunten tonen.

Echt misleidend is het pas als een trailer zich heel anders voordoet dan de film daadwerkelijk is (qua stijl, verhaal, etc.). Ik heb 'm nog niet gezien, maar volgens een aantal hierboven is dat niet het geval.