Intouchables (2011)

Ongelooflijk eigenlijk dat deze film op #6 gaat staan als de score zo blijft. Ziet er aardig naar uit na ruim 2000 stemmen.

Film kijken? Intouchables? Een franse komedie. Dus ik denk oje dat wordt een vervelende avond. Maar wat blijkt, de film is heel leuk.. Een aardig verhaal met leuke grappen goede acteurs. De moeite waard als je de avond gezellig door wil komen.

Dat is jouw probleem. Dan doe je maar even wat moeite. Er worden bovendien ook nog andere buddymovies genoemd.

Een zwarte outsider die in een totaat ander milieu gezet wordt? Die film maakte Eddie Murphy al vijf maal in de jaren 80! Beverly Hills Cop, Trading Places, The Golden Child, Coming to America en 48 Hours. Heb jij de jaren 80 niet meegemaakt?

Intouchables is de zoveelste variant.

Ik was me niet bewust dat ik een probleem had, maar je hebt gelijk. ALLE buddymovies lijken op elkaar.

En weer heb je gelijk. ALLE films met een zwarte hoofdrolspeler lijken op elkaar en zijn varianten op hetzelfde thema, ook de films met Harry Belafonte, Sidney Poitier, Morgan Freeman, Don Cheadle, Denzel Washington, Will Smith, Samuel L. Jackson, Danny Glover e.a.

Als je op basis van drogredeneringen appels met peren wilt blijven vergelijken, krijg je van mij op alle fronten gelijk. Zo zie je maar weer.

P.S. Ik geloof niet dat ik de jaren '80 heb overgeslagen, maar ik zou ze best nog wel eens over willen doen.

Maar liefst 4 emoticons nodig om het gebrek aan argumenten van je 'kracht bij te zetten'!? Lijkt eerder op trollen! Echt triest!

De makers geven zelf toch aan gekeken te hebben naar jaren 80 buddymovies/films waarin een outsider in een ander milieu wordt geplaatst,en naar het werk van oa Eddie Murphy? Wat is dan 't probleem? Ze vergelijken Omar zelf met Murphy. Doe jij altijd zo wanneer je een discussie niet kan winnen? Volgens mij noemden de makers ook nog films als Midnight Run en Rain Man. En ken je de film Driving Miss Daisy? Filofax? Pretty Woman? Er valt toch niet te ontkennen dat Intouchables refereert naar hetzelfde plotmechanisme, gebruik maakt van dezelfde grappen en tegenstellingen. Zo origineel is de film niet hoor. Maar een beetje kritiek kan je niet hebben merk ik al.

Hier een stukje Driss in bad. En hier zingt ie nog een keer.

Invloed valt toch niet te ontkennen?

Weet je wat: je hebt gelijk en al die anderen liefhebbers snappen er niks van, want het is een maar middelmatige film. Maar dat wist jij al voordat je de film gezien had. Immers op 18 mei schreef je:

En zowaar, na het zien van de film voltrekt zich een self-fulfilling prophecy.

Ach, dat domme "grote publiek" dat met een warm gevoel naar huis gaat. Wat hebben die nou verstand van film? Weten die veel dat Nakache en Toledano op zoek naar een verhaal met Omar Sy in de hoofdrol fragmenten uit Eddie Murphy films en andere buddymovies aan elkaar geschreven hebben en toen -wonder boven wonder- uitkwamen bij het verhaal over Pozzo di Borgo en Sellou.

À propos: voor je anderen er van beschuldigt niet tegen kritiek te kunnen, ga eerst eens bij zelf te rade. Het ga je goed en... sterkte.

Waarom kun je niet gewoon accepteren dat dit een concept is dat al duizendmaal is gebruikt, hoevaak zijn bijdehante zwarte jongens uit de getto al niet gekoppeld aan "onwaarschijnlijke" blanke partners om vervolgens gezamenlijk een avontuur aan te gaan? En al die films maken steeds weer gebruik van dezelfde stereotypes en cliché tegenstellingen. Eén van de slechtste was nog wel Bad Company.

En vervolgens kan deze film voor jou toch nog steeds magistraal zijn omdat het dat beter doet dan al die voorbeelden? Dan hoeft het verder dus ook geen probleem te zijn?

Wat ben jij een kind! Weer is er geen argument te bekennen en ben je enkel bezig om een mening in diskrediet te brengen. Ik ken mijn smaak en ik ken mijn referentiekader. Ik ken ook de smaak van de gemene deler. Dan kan ik inderdaad haast voorspellen wat ik ervan ga vinden. Maak er nooit een geheim van dat de smaak van de massa geen indicatie is voor de kwaliteit van een film. Soms valt de mening van het grote publiek samen met mijn mening, maar vaak niet. Is dat erg?

Jij hebt A Bout de Souffle, l'Avventura en House of Flying Daggers op 2,0/2,5* staan. Worden ook gewaardeerd door de meerderheid. Jij bent 't daar niet mee eens. Heb jij daar een goed steekhoudend verhaal bij dan is dat toch best?

Natuurlijk is dat geen probleem, want perceptie en smaken verschillen nu eenmaal. Maar ik vind het aanmatigend om denigrerend te doen over wat het "grote publiek" vindt. Enige bescheidenheid past een ieder van ons, want als je ergens een mening over hebt is dat niet meer en niet minder dan jouw eigen mening. Niemand van ons heeft de waarheid in pacht.

Da´s ´n goeie: die houden we erin! P.S. Was 't maar waar.

Nee, natuurlijk is dat niet erg. Maar als de onderbouwing van die mening in mijn ogen niet klopt, dan maak ik daar -net als jij overigens- geen geheim van.

Nee dat snap ik. Alles wat rechts van mijn avatar staat, daar moet je 'ik vind' voor lezen. Lijkt me geen punt van discussie.

Vind ik niet. Ik ben dag en nacht met film bezig, het grote publiek niet. Ik heb een veel breder referentiekader. Ik vind dat helemaal niet denigrerend. Een groot muziek-enthousiast zal 't worst wezen dat de massa wegloopt met Coldplay.

Maar dat heb je nergens aangetoond. Je klaagt meer over de geldigheid van mijn mening ipv in te gaan op argumenten. Dat heeft weinig met discussieren van doen.

En dat bewijst wat?

Doe eens een gok. De mensen die 50X per jaar een film zien uit het huidge Pathé/dvd-aanbod weten bijvoorbeeld niet of iets 'origineel' is. Ze kunnen dat namelijk nergens aan toetsen. Ik snap ook niet dat zo'n uitspraak als hoogdravend wordt ervaren.

Ik heb in mijn leven volgens een voorzichtige schatting zo’n 9 à 10.000 films gezien (de eerste twee waren Het wonderlijke Leven van Willem Parel en Marcelino Pan y Vino, beide uit 1955). Maar ik durf niet van mezelf te beweren, dat ik verstand van films heb. Ik weet alleen voor mijzelf wat ik mooi en niet mooi vind en welke genres mij niet liggen (horror, bloederige actiefilms).

Soms –wanneer ik een film erg mooi vind– ga ik tegenwoordig (met dank aan Internet) op zoek naar wat achtergrondinformatie. Recente voorbeelden daarvan zijn The Help en Intouchables.

Bij die zoektocht heb ik een tiental recensies en krantenartikelen (m.n. Le Figaro) gelezen en een handvol interviews met Nakache, Toledano, Pozzo di Borgo en Sellou.

En inderdaad, daar heb je gelijk in, de regisseurs en ook sommige recensenten brengen Eddie Murphy te berde. Maar dat alleen in de zin dat het komisch talent van Omar Sy veel lijkt op het (helaas te vroeg verloren gegane) talent van Murphy. En opnieuw inderdaad: Toledano zegt in een van de interviews dat hij opgegroeid is met Trading Places en andere buddymovies.

Maar om uit deze summiere verwijzingen te concluderen dat het verhaal over Pozzo di Borgo/Sellou een spin-off is van een of meerdere Murphy-films en/of andere buddymovies, daar kan ik het niet mee eens zijn.

Ik weet ook wel dat de rol van Driss in de film aangedikt is, want dat was de oorspronkelijke bedoeling van de regisseurs: een ‘vehicle’ maken dat paste bij het in Frankrijk zeer gewaardeerde komisch talent van Omar Sy. En ik weet ook wel dat het wat romantische subplot ontsproten is aan de geesten van N. & T. Maar verder houd ik staande dat het verhaal grotendeels gebaseerd is op waargebeurde feiten, zoals de achtervolging waarmee de film opent. En ik word in die mening gesterkt door het commentaar van Pozzo di Borgo (zie Le Figaro, 14 november 2011).

De film is gebaseerd op een bestaande relatie, maar de uitwerking van de film is sterk beinvloed door de Amerikaanse buddymovie waarmee de regisseurs zijn opgegroeid. En zo voelt de film ook aan volgens de recensenten. Het personage is verder ook aangepast aan de komiek Omar Sy. Naast situaties uit het boek zijn er ook grappen verzonnen door de makers en dat zijn helaas grappen die we al zagen in die jaren 80 films. Uberhaupt is het soort relatie dat de twee mannen in real life hebben al vaker het onderwerp geweest in cinema.

Bovendien: als een film trouw is aan de bron of als een film waargebeurd is, dan heeft dat voor mij geen enkele meerwaarde; ik ben namelijk een film aan het beoordelen (een ander medium). En 't gaat er uiteindelijk om of die film werkt of niet

Toledano: I think it's a reaction about America. The Top 10 box office movies in America are sequels - it's "Harry Potter," it's "Twilight." This is not movies for us. We learn from America and we send a message to America. "The Artist" is a message, a message of love. We made a buddy movie between a black guy and a white guy. This is a model of America. Remember for example, "Trading Places."

Nakache: "48 Hours"… "Midnight Run"

Toledano: The buddy movies like this.. "Rain Man." Buddy movies are very strong. The big story between two strong characters who have nothing in common and they're going to live together. It's from American movies. So we have an exchange between France and America, because we're always discussing. We invent cinema and some critic's review mentioned that at the same time "Hugo Cabret" hails Meillies as "The Artist" pays homage to Hollywood movies.....

EN DAN VERDER:

Toledano We grew up with "Trading Places" with Eddie Murphy, with the big buddy movies like this and these are our references really.

(Comingsoon.net)

Wat zeg je d'r dan zelf van BBarbie? Zo zien die regisseurs 't toch zelf?

Knap staaltje Hollywoodiaans sentiment uit Frankrijk

Was voorheen niet echt van plan de film te gaan zien maar door de verkiezing van beste film van het jaar maar toch geprobeerd. Kijkt heerlijk weg, met enkele hoogtepuntjes. Allemaal te danken aan de aanstekelijkheid van Sy. Helaas worden er wel wat subplotjes opgezet die totaal geen significantie hebben (de dochter, het 'broertje') en leunt de film te vaak naar sentiment ipv emotie.

De boel kijkt allemaal aardig weg, best aandoenlijk op momenten, de theater scene vond ik dan wel erg leuk maar het meesterwerk die velen er in zien zie ik dan niet. In dev erste verte niet. Ga dan ook wel mee in wat RamonK zegt wat betreft referentiekader. Snap overigens wel dat de massa ermee wegloopt. Zekere lekkere luchtige buddy film die zeer aangenaam wegkijkt. Best leuk.

Beste Ramon K,

Dit begint op een herhaling van zetten te lijken. Het interview uit comingsoon ken ik al langer. Waar ik benieuwd naar ben, is uit welke opmerking van de regisseurs/scriptwriters maak jij nou op dat het een spin-off is van een eerdere Eddie Murphy-film, zoals je voortdurend beweert?

Toledano: Buddy movies are very strong. The big story between two strong characters who have nothing in common and they're going to live together. It's from American movies.

In dit verband wijst hij op Trading Places en Rain Man. Nakache noemt o.a. Midnight Run. Die films vertonen in de verste verte toch geen gelijkenis met Intouchables.

Buddy movies are very strong. En dat is precies wat ze hebben willen maken. Een mooie film over kameraadschap. En het heel eigen verhaal over Pozzo di Borgo/Sellou leende zich daar perfect voor, incl. een paar aanpassingen voor dramatisch effect. Gewoon een originele film met een origineel verhaal.

gr.,

BBarbie.

P.S. Als je hierop reageert, laat mijn antwoord allicht even op zich wachten. Want ik ga nu eerst Conviction (Hilary Swank) kijken, want film kijken vind ik nog altijd leuker dan er over praten.

In je eigen straatje praten; ik heb het woord spin-off nog niet één keer gebruikt! Ze hebben een bestaande relatie als uitgangspunt genomen, en die film aangedikt met wat grappen die we al 100 maal in andere buddyfilms gezien hebben (oa Eddie Murphy ja!). Bijna heel 't jaren 80 oeuvre van Murphy bestaat uit films waarin ie een outsider speelt die in een totaal andere wereld terecht komt. En de grappen uit Intouchables zijn allemaal varianten op de grappen in die buddyfilms. En natuurlijk zitten er ook grappen tussen die wel hebben plaatsgevonden tussen de echte mannen, maar die zijn jammer genoeg toch al gebruikt in andere films. Kijk naar Eddie Murphy's oeuvre: zong met de koptelefoon op, lulde zich met een motorbek onder een bekeuring uit (als fake-gehandicapte), werd als arme sloeber met rijkdom geconfronteerd, was als Akwel lekker ironisch over kunst in een kunstgalerij, kon goed uit de voeten met homoseksualiteit (stond dat plotje met die lesbische meid in 't originele boek?), sloot vriendschappen met blanke partners tegen wil en dank, kreeg als Zamundaanse outsider te maken met verwarring over betekenis van woorden: Good morning, my neighbours! Yes. Yes. Fuck you too!

Je moet wel heel koppig of blind zijn als je de gelijkenissen niet ziet! En er zijn gelukkig ook liefhebbers die recensies neerpennen waarin ze de problemen onderkennen, maar die duidelijk maken dat het hen absoluut niet stoort. En dat heeft te maken met termen als 'smaak' en 'referentiekader' wat mij betreft. Maar jij wilt een gelijk behalen dat niet te behalen valt. Ik houd van spaghettiwesterns, ook van de slechte. Ik zou bij verschillende favorieten geen schijn van kans maken in een discussie over originaliteit, aangezien het gaat over formulewerk plus een afgeleide van een Amerikaans genre (referentiekader). Toch vind ik ze leuk. (smaak)



Ja, doe lekker selectief anders!? 48 Hours staat er ook bij!



Als je alles op alles geeft om je gelijk te behalen niet nee. De rest van de wereld (makers, interviewers recensenten die de jaren 80 niet over het hoofd zien) ziet het gelukkig wel. Ik ben er klaar mee.

Ha, ha. Hoort wie het zegt. Hoe ging dat ook al weer... van de pot en de ketel...?

Inderdaad.

Kan best zijn, maar ik ben die recensies nog niet tegengekomen op Internet en ik heb ook van jou die url´s nog niet gekregen.

In vrijwel elke film zitten scènes, die lijken op scènes uit andere films.

Nu heb je me al eerder een kind genoemd en dat ik niet tegen kritiek kan. Nu ben ik ook nog eens koppig en blind. Dat laatste schiet natuurlijk niet op als je graag naar films kijkt, maar kunnen we proberen om het een beetje beschaafd te houden en niet persoonlijk worden. Trouwens de Frans-Zwitserse filosoof Jean-Jacques Rousseau wist drie eeuwen geleden al te vertellen, dat aantijgingen en scheldwoorden de argumenten zijn van mensen, die ongelijk hebben.

Je was er al klaar mee vóór je de film überhaupt gezien had (zie je eigen commentaar van 18 mei j.l.). Naar mijn gevoel heb je de film door een vooringenomen standpunt nooit een echte kans gegeven. Dat is jammer, vooral voor jou.

Ik zat net hetzelfde te denken. Maar ik vind het naast ongelooflijk ook belachelijk. Hoop dat er nog mensen bijkomen die hem wat lager beoordelen, want het is een vrij goede film, maar top 10 materiaal???

Ja hoor! Vraag de enige user die hier wat tegengas geeft anders even om het onmogelijke........ een recensie of een interview met de makers waarin stap voor stap uit de doeken wordt gedaan uit welke films de grappen vandaan komen. Ik heb ze toch voor je opgesomd? En je slaat dat toch totaal over om je gelijk te halen!? Koppig en blind toch? Of gewoon geen referentiekader?

Weinig met schelden van doen trouwens. Je negeert gewoon mijn standpunten.

Vorige keer schreef je: De rest van de wereld (makers, interviewers recensenten die de jaren 80 niet over het hoofd zien) ziet het gelukkig wel. Op mijn vraag om een verwijzing naar de websites van die “rest van de wereld” ga je helaas niet in. Je bent tot nu toe nog niet verder gekomen dan de verwijzing naar het vier maanden oude interview met Nakache en Toledano op de website van comingsoon. Als heel jouw onderbouwing gebaseerd is op dat interview, dan ga je wel erg creatief om met de antwoorden van de beide regisseurs/scriptwriters in dat interview.

Maar laat me je op weg helpen met een paar citaten van "de rest van de wereld"::

Maar Intouchables is zo'n oprecht liefdevolle, grappige en meeslepende film geworden dat iedere kritiek bij de eerste scène al verdwijnt. (thecultcorner)

Dat de film op ware feiten berust, geeft hem net wat meer inhoud en laat bovendien zien dat dit soort onwaarschijnlijke gebeurtenissen niet enkel voorbehouden zijn aan het witte doek. (fransefilms)

‘Intouchables’ is simpelweg een zeldzaam oprecht portret van twee op het oog onmogelijke vrienden. Een bijzonder intelligent script gecombineerd met voortreffelijk acteerwerk en een waanzinnig lekkere soundtrack. Ongekende klasse! (cinemagazine)

There is something magical in the fourth comedy of the Nakache and Toledano duo, everything works. What could have been a very stereotypical buddy movie, or a tedious melodrama about a rich white tetraplegic and his poor black help coming from the projects, become light, heartwarming and very funny. A French “feel good” movie : magical ! (franglaisreview)

The Intouchables is a movie that has garnered a hell of a lot of praise. It’s based on a true story and the focus is on a disabled man and his carer. So you could be forgiven for thinking that this is a worthwhile, but potentially dull and/or downbeat, film. You would, however, be very very wrong. The Intouchables is one of the best movies I’ve seen in a long time and not only does it deserve all of the praise and goodwill it has been receiving but I hope it just keeps getting more and more. (flickfeast)

enz.

Ik heb echt geen flauw idee waarom je hier nu citaten plaats uit positieve recensies over de film?! Ben je de dvdhoes aan het ontwerpen of zo? Ik heb geen enkel citaat uit een review aangehaald om te ondersteunen dat de film kut is of zo; ik heb enkel citaten aangehaald (ook van de makers zelf) die aantonen dat de buddymovies uit de jaren 80 en het oeuvre van Eddie Murphy invloed hebben gehad op de film. Met jou valt gewoon niet te discussieren.

Ik zal ze straks wel opzoeken hoor! En dan? Ga je 't dan wel toegeven? Ik geloof er namelijk geen bal van.

Dat zal 't zijn. Met mij valt niet te discussiëren. Gewoon mijn gebrek aan intelligentie.

Maar je moet niet boos worden om deze citaten (incl. hun bronnen, zodat je de hele recensie kunt lezen). Jij bent begonnen met "de rest van de wereld" ten tonele te voeren ter staving van jouw gelijk. Ik zit daar nog steeds met spanning op te wachten, want het kan best zijn dat die "rest van de wereld" mijn ongelijk zal aantonen en dan zal ik de laatste zijn om dat niet toe te geven. De citaten, die jij tot nu toe aangehaald hebt, komen -voor zo ver ik weet- enkel van de website van comingsoon. Alvorens dat interview te zien als ondersteuning van jouw mening, zou ik het eerst nog maar eens goed lezen en vooral goed laten bezinken. En geen dingen erbij verzinnen, die er niet staan en die niet gezegd zijn. Het is vaak gevaarlijk al te creatief om te gaan met de beweringen van anderen.

Wie weet. Ik wacht gelaten edoch in spanning af!

Luister nou eens: de beste onderbouwing die ik tot nu toe gegeven heb, komt van mezelf. Jij wilt teruglezen waar welke grap precies vandaan komt. Dat gaan die makers echt niet vertellen. Alsof mijn mening dan pas telt, als de makers toegeven in een interview. We hebben het steeds over de invloed gehad van Eddie Murphy en buddymovies. Ik heb het nooit over een spin-off gehad.

Gaap

En waar baseer je dit op??? Ik vind LOTR inderdaad een mooie filmreeks, maar wat heb ik specifiek met Darabont (behalve dat ik TSR een fantastische film vind)?. Ik heb volgens mij nog nooit een woord geschreven over Darabont, laat staan dat ik mij in die man verdiept heb. Verder heb ik bijna geen woorden vuil gemaakt aan de LOTR trilogie.

Dus als je niets zinnigs te melden hebt zeg dan niets..

Geef gewoon toe dat je zelf een fanboy bent. De bewijzen zijn makkelijk op deze site te vinden. Verder niets mis mee, maar druk dat stempel niet op andere mensen.

Gast?? Ken ik jou of zo? Praten we hier op een volwassen manier of gaan we ons verlagen tot straattaal?

Ik kan best met je meegaan met de vergelijking tussen Omar en Eddie. Maar dan wel qua types en daar houdt het dan wel op. Je kunt Intouchables gewoon niet vergelijken met de films die jij steeds opnoemt. Ik heb in die films geen greintje drama kunnen ontdekken. Het is humor in de stijl van Lethal weapon. Intouchables biedt veel meer dan een oppervlakkige humor/actie film.

Ik staar mij helemaal niet blind op de cultuurverschillen. Sterker nog, ik heb dit helemaal niet benoemd. Volgens mij ben je zelf degene die dit maar in den treure blijft oprakelen.

De diepgang zit bij mij in het zeer sterke spel tussen de hoofdpersonen. Of die nu wit/zwart/geel/rijk/arm of wat dan ook zijn. Er zijn gewoon naar mijn mening maar weinig films waar de vonk tussen 2 personen zo over sloeg als in deze film. Dat maakt het voor mij, in combinatie met de vaak leuke humor, een topfilm.

Weet je: discussiëren is net als pokeren. Bluffen is toegestaan, maar je moet je hand niet overspelen.

Laten we er maar over ophouden. Jij vind het een film, die beïnvloed is door Eddy Murphy en andere buddymovies omdat die entiteiten voorkomen in een interview met de makers. Dat is je goed recht. Dat ik het daar niet mee eens ben, is mijn goed recht maar verder niet bijster relevant.

Perceptie, smaken en meningen kunnen nu eenmaal verschillen.

Het ga je goed en wellicht tot een volgende discussie over een andere film.

Ik las al deze hieronder staande discussie's en vroeg me af wat ik daar van moest denken. Een ieder kijkt en beleefd een film natuurlijk op zijn eigen manier en geeft daar zijn eigen waarde aan. Ik he beze film net bekeken en was aangenaam verrast. Ik vind het een prachtfilm en ook vond ik dat de 2 hoofdrolspelers fantastisch, terwijl ik nooit van ze gehoord heb. Iedere film heeft wel iets dat op voorgaande films lijkt, maar ondanks dat vind ik het toch een echte aanrader.

Vind ik een hele aardige conclusie. Kan ik wat mee! Ik wil als besluit enkel nog aangeven dat ik zelf veel dingen terug zag keren in de film die ik in de jaren 80 met grote regelmaat tegenkwam (oa Eddie Murphy idd) en dat ik daarna pas de interviews heb gelezen. Maar verder valt er in dit soort discussies voor beide partijen weinig eer te behalen inderdaad. Tot spreeks!