The Amazing Spider-Man (2012)

Yes!! Toch een schot in de roos. Ik heb altijd vol met onbegrip gezeten over het feit dat de serie een reboot kreeg. Jammer dat Maguire en de studio uit elkaar gingen, hij heeft Peter Parker altijd perfect neergezet vond ik. Dus er lag een flinke last om de schouders van Garfield en regisseur Webb. Maar ik moet zeggen: het is weer een heerlijk avontuur geworden met een flinke portie oprecht drama.

Garfield zet een prima en compleet andere Parker neer, eentje met meer emotie. Stone weet zelfs als Gwen Stacy een meid neer te zetten die iedereen als vriendin wil. Heerlijk om naar te kijken. Ifans als The Lizard was ik vanaf het begin al lyrisch over. Hij doet het prima.

Bijrollen van Leary en Sheen zijn ook goed ingevuld.

Die Spidey-films met Maguire zijn geweldig, maar toch benieuwd hiernaar vanwege het feit dat het allemaal wat duisterder oogt. Iets wat in Raimi's films ontbrak.

Correcte waarneming. Deze is inderdaad duisterder en volwassener.

al vind ik het wel jammer dat je opeens van een 4,5 naar een 2,5 bent gegaan bij Spidey part 3. Ik was net zo nieuwsgierig naar jou teksten bij de oude reeks na jou ferme uitspraken hier

Nou, nou; overdrijven is ook een kunst. Knap ook hoe bijna iedereen 't succes van Spider-Man en Spider-Man 2 automatisch aansluit bij de abominatie dat Spider-Man 3 heet; een vervolg die ik trouwens nog steeds op een degelijk beoordeling heb staan anno 2012. 't Zijn drie verschillende films, niet één geheel.

Hoewel bovenstaande klachten grotendeels subjectief zijn kan ik totaal niet de "geforceerde liefde" verwerken. In Webb's Spider-Man zijn Parker en Stacy plots, na één diner met haar ouders een stel waarbij in Raimi's delen Parker en Mary-Jane pas rustig bij elkaar komen tegen het einde aan van Spider-Man 2; 3 wil ik praktisch zeggen. Hoe is dat een geforceerde liefde?

Om toch maar te doorborduren, "ongeloofwaardige bordkartonnen karakters," over welk deel/welke karakter heb je 't dan precies? Ga je nou bijv. echt Molina's perfect uitgewerkte transformatie naar Doc Ock tegenover Ifans' pover geschreven rol als Lizard afzetten? Molina is één van de meest veelzijdige antagonisten in (strip)films sinds tijden die door alle fasen gaat; de hele rise and fall verhaal beginnende met 't verlies van zijn vrouw; 't verlies van 't energieproject waarmee hij zijn hele leven bezig was en uiteindelijk zijn opoffering om de stad te redden. Ifans wilt iedereen in een hagedis veranderen omdat het je groot en sterk maakt. Serieus?

Webb's interpretatie is idd. overduidelijk een stukje duisterder, echter hebben we 't hier over een stripfiguur die op 't ondergoed staat geprint van vele drie-jarigen; Raimi's luchtige interpretatie is niet plots irrelevant/overbodig/kinderachtig geworden; 't is gewoon anders. Nee, deze reboot had echt niet gehoeven. Raimi en Co. had best terug mogen komen voor Spider-M4n met Malkovich als Vulture en Hatheway als Black Cat. Nu zijn we weer terug bij punt één.

Heb 't trouwens te doen met Dylan Baker; twee keer Curt Connors spelen om vervolgens de shaft te krijgen. Deed me eventjes denken aan Happiness weer; wat een stakker.

Nooit de strips gelezen zeker????? :-S

Top film echt genoten en gelachen !! Op het einde zie je toch de scene dat Dr.Connors in de gevangenis zit en dan verschijnt er iemand?! Dats Norman Osborn ! Green Goblin - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org kijk maar het staat er!

Joh. Dan heb je het over 5 jaar geleden. Toen vond ik het al mooi dat er sowieso een film van Spidey was . Zoals ik al zei, fanboys.... Heb Raimi's trilogie inderdaad in het begin enorm gewaardeerd. Was toen ook nou niet een kei in films ontleden en beoordelen.Hetzelfde geldt hoe ik de comics spiegel aan de films en hoe instersubjectief mogelijk ik mijn filmbeleving los zie van mijn affiniteit voor de comic. Daar heb ik vroeger wel problemen mee gehad, zo blijkt ook uit de beoordeling die jij uit mijn post van 5 jaar geleden haalt.

Klopt. Je kan nog hopen dat hij nog niet als naar villain naar voren geschoven wordt maar het lijkt me dat de striplezers zich al kan gaan voorbereiden op het ergste en al een flinke voorraad tissues kan gaan inslaan.

Volstrekt overbodige reboot die wel goed in elkaar is gezet. Kijk, na het commercieel onsuccesvolle "Hulk" van Ang Lee (m.i. een van de beste stripverfillmingen) snap ik dat er een reboot wordt gemaakt. In het geval van Spider-Man hadden we 10 jaar geleden al een uitstekende verfilming en nu krijgen we, weliswaar met andere acteurs en een wat ander verhaal, een zelfde soort blockbuster voorgeschoteld. Maar goed, er wordt goed geacteerd, het verhaal is pakkend, de humor slaat aan - alhoewel het wel een beetje de "duistere" sfeer uit de film haalt - en de 3D-beelden zijn uitstekend (alhoewel er wel iets meer actie in had gemogen). Sony zal ook erg blij geweest zijn met het eindresultaat want we krijgen de hele productenportefeuille aan tablets en smartphones te zien.

Niet verkeerd, 3,5*

"Mark my words, you will love Andrew Garfield as Peter Parker."

Aldus Marc Webb.

Ja, je hebt gelijk.

Ik was best wel benieuwd. Had de trailer meerdere malen voorbij zien komen, iets gelezen in tijdschriften (interviews met Emily Stone en Andrew Garfield). Ik was aan de ene kant wel benieuwd. Aan de andere kant vond ik het jammer dat Kirsten en Tobey niet meer te zien zouden zijn. Ik was dus een beetje 50/50, ook al was ik wel van plan om er heen te gaan. Ik had na Ice Age en voordat ik voor de 3e keer een kijkje zou nemen bij Miss Saigon, nog wel tijd om nog een film te zien. Dus mijn keus was helemaal niet moeilijk.

Natuurlijk vergeet ik hoe dan ook nooit meer de films met Tobey&Kirsten. Vooral die ondersteboven kus, die was gewoon heel mooi. En toch heb ik wel liever Andrew Garfield... Hij is jongensachtiger dan Tobey, zoveel is duidelijk. Er zit een betere lijn in wat betreft actie-drama-romantiek, Sam Raimi deed meer drama-romantiek en dan pas actie. En natuurlijk is Emily (ja, ze heet oorspronkelijk Emily, geen Emma ) gewoon na the Help, Zombieland, Easy A, weer geweldig. Gwen Stacy en Peter Parker zijn heel, heel erg lief. Mijn hart smolt tot een boterachtige substantie, helemaal weg.. Gossie, ik genoot van de chemistry tussen hen. Zo merkbaar dat er weer eens een off screen koppel is ontstaan.

Andrew Garfield is natuurlijk, zoals ik al aantipte, erg jongensachtig. Een beetje een ondeugende blik, een boefjesachtige glans de ik in zijn ogen zag glinsteren. Jeetje, wat ben ik aan het raaskallen? Het mag iig duidelijk zijn dat ik ernstig verslingerd raakte aan Andrew, tijdens deze film, na hem in the Social Network wel leuk gevonden te hebben, maar niet meer dan dat.

Rhys Ifans was ook ontzettend tof. Ik kende hem alleen een beetje van Notting Hill, maar dat is ook alweer zeker een heleboel jaren geleden. Hij is veel ingetogener, veel minder uitbundig, helemaal op zijn plaats.

Het moet getypt worden: Ik had me er echt iets minder van voorgesteld, ja, ik dacht niet dat het Marc Webb zou lukken om Tobey en Kirsten te zou doen vergeten. Heel erg vergist. Want hoewel ik echt nooit zal vergeten hoe Tobey en Kirsten waren, dit maakt me hongerig naar meer. Dus Marc Webb, kom maar op met meer, veel meer. 4.5*.. Ik vind 'm eigenlijk gewoon nagenoeg perfect.

Vond er eigenlijk maar weinig 3D aan. Paar keer met dat geslinger zag het er goed uit maar ook niet echt 3D, verder niet echt dingen die op je afkwamen. Zijn maar weinig films die echt 3D toevoegen. Deze hoort daar niet in het rijtje thuis.

Wat me ook weer opvalt, is dat wij europa weer eerder zijn met grote films dan de usa. Daar gaat hij pas 3 juli in premiere. The avengers was ook al een week eerder hier. Weet nog wel een jaar of 15 terug moesten wij wel 3 maanden langer wachten op een release.

Blijf het opmerkelijk vinden dat het gros van de regisseurs in Hollywood, zelfs 3 jaar na Avatar, nog steeds geen clue hebben hoe je in 3d moet filmen. Bij deze spider-man editie was schat ik zo'n 98% met een 2d mindset gefilmd.

Vedrder was het een soort extra lange aflevering van een of andere high school serie op de Disney Channel. Maar ach, dat gaf de film wel een hart. Na een uur eindelijk at actie en die was, mede dankzij IMAX3D, best goed te pruimen. Heb me dan ook niet verfilmd.

Kleine 3,5 en alsjeblieft, mag de intro volgende keer een half uur korter...

En ik vind alle drie films kinderachtig na herziening. Het is geen feit dat de films kinderachtig zijn, alleen mijn mening. Ik vond het jaren terug schitterende films, zelfs deel drie mocht er wezen.


Verschil in tijdsduur zegt bij mij niets over de geforceerdheid er van. Liefde kan snel ontvlammen. Ik vond de liefde tussen Peter en Gwen 100% geloofwaardiger dan de liefde tussen Peter en MJ, ondanks het hele proces tussen Peter en MJ. En wat voor proces... MJ die continu ('acteert') jankt en maar niets wil of kan begrijpen van Peter. Als ik naar hun kijk zie ik gewoon een acteur en een actrice (die belachelijk veel salaris wilden voor de vervolgen) waarbij het vuur totaal ontbreekt. Gespeelde emotie, kil en zielloos.


Een scene van 5 minuten waarin Doc Ock tegen zijn grijparmen aan het praten is. Een bol met magnetische aantrekkingskracht die heel New York kan vernietigen. Maar gelukkig staat die bol toevallig op een platform boven het water en als ie in het water valt kan ie geen kwaad meer... Serieus?

Dock Ock die in die bank natuurlijk weer er voor kiest om de tante te ontvoeren. Hij laat drie keer de tante vallen, drie keer redt Spidey haar. Het is continu een herhaling van zetten. In elke film wordt die jankbek van een MJ weer ontvoerd en moet Spidey haar redden. Zeer origineel.

Weet je wat het is. Het is smaak. En nu komt het cliché over smaak valt te twisten boven tafel. Ik hou niet van de aanpak van Raimi. Maar ik begrijp best dat mensen zijn aanpak zeer kunnen waarderen en ook de eerste drie films waarderen. Als ik zelf echter terugkijk naar de films dan zit er geen enkele vaart in, dan zijn de personages - voor mij - ongeloofwaardig (uitgezonderd de krantenbaas natuurlijk, wat een held) en doet de 'emotie' mij helemaal niets. De Green Goblin met zijn volstrekt belachelijke outfit, Dock Ock die even naar een bank gaat en dan besluit tante te ontvoeren, die in zichzelf praat en noem maar op. Om over de vijanden in deel drie maar te zwijgen.

In deze reboot is alles recht gezet waar ik mij aan ergerde in de eerste films. Tobey vond ik te extreem als loser neergezet en nooit de ware Spidey uitstralen. MJ met haar kille blikken kon ik ook niets mee.

Het zijn mijn meningen hè, die deel ik alleen. Daar zit je misschien niet op te wachten als je een totaal andere mening bent toegedaan, maar gelukkig mogen we allemaal onze meningen hebben. Een wel/niet-discussie is dan ook wat overbodig.

The Amazing Spider-Man. Dankjewel Webb.

Dan ben jij dus niet zo iemand die zo'n hoge eigendunk heeft en/of zichzelf zo ontzettend interessant vindt .

Feanatieke

What the... wat hier gebeurt, gebeurt ook precies in Amazing Spider-Man. In Raimi’s delen toont Parker’s karakter daadwerkelijk progressie, initiatief, door zijn eigen woorden op te volgen en Mary-Jane buiten zijn gevaarlijke leven te houden om haar veilig te houden. Hij houdt haar op kille afstand omdat hij Spider-Man is; natuurlijk snapt zij dat niet.

In Webb’s interpretatie maakt Parker exact dezelfde belofte aan Stacy’s stervende vader, om die belofte vervolgens letterlijk VIJF MINUTEN LATER te verbreken. Raimi kon zich inhouden tot het vervolg om dat te laten gebeuren; Webb niet.

Ik ga niet over iets subjectiefs als chemistry discussiëren, daar kan ik geen feiten voor bijhalen; alhoewel ik het er totaal mee oneens ben.


Hmm... ik heb ’t over de emotionele boog die Molina’s karakter gedurende de film moest maken en jij begint willekeurige scènes af te kraken en de technische en narratieve mogelijkheden van een fictieve superhelden wereld aan de haak te stellen.

Maar toch; ik geef Sargent alleen maar kudos dat hij een Doc Ock’s innerlijke conflict met zichzelf wist te weergeven via zijn snedige tentakels; wat was Connor’s innerlijke conflict? Die had z’n vrouw niet verloren; niet zijn geloofwaardigheid in de wetenschappelijke wereld; alles wat hem overkwam gebeurde omdat die ’t zichzelf had aangedaan.


Ja, wederom stel je narratieve keuzes aan de haak die volstrekt logisch/plausibel zijn binnen een fictieve/filmische wereld. Natuurlijk wordt Mary-Jane telkens ontvoerd; samen met Aunt May zijn zij de emotionele zwaktepunten van Parker. Waarom zouden de antagonisten dat niet exploiteren?

Wat staat er voor elke protagonist op het spel in elke film als de antagonist niet iemand probeert te pijnigen die hem of haar dicht staat? Narratieve keuzes die sinds de geboorte van cinema worden gehandhaafd; maar je observatie staat genoteerd.

Dat is juist de exacte reden waarom in Webb's Spider-Man Captain Stacy tijdens zijn laatste betoog Parker smeekt om van zijn dochter weg te blijven; zodat Spider-Man haar niet talloze keren van de dood moet redden.


Ja, ik snap het; Aunt May ontvoeren is niet cool.

Ik snap jullie beide wel maar ga toch mee met Feanatieke; uiteraard worden aunt May en MJ ontvoerd maar dat gaat uiteindelijk heel erg vervelen, hoe logisch het ook is om dat te doen om zo de mogelijkheden van je tegenstander in te perken.

Zie überhaupt niet hoe 't een eerlijke vergelijking is; gebeurtenissen vergelijken die drie films spannen tegenover een reboot die pas één deel heeft.

Wat mij betreft een discussie die pas gestart mag worden in 2017 wanneer Amazing Spider-Man 3 is uitgebracht en we statistieken kunnen vergelijken hoe vaak Spider-Man's liefje is ontvoerd.

Euhm nee. MJ ziet Peter niet staan. Zij werd in deel 1 verliefd op Spider-Man, niet Peter Parker (even de lachwekkende laatste minuten uitgezonderd). Wat bij de idyllische Gwen wel het geval was. Gwen wist ook al snel waar ze aan begon omdat Peter zijn geheim al snel onthuld. Bij MJ was dat niet het geval.


Wat betreft Green Goblin vrij plausibel, bij Doc Ock was het wel erg convenient allemaal. En ook de actiesegment choreografie is vooral een aaneenschakeling aan zetten en nogal zoutloos, vooral itt deze film.


Waar Gwen prima op de hoogte is van de gevaren en kiest ervoor dat risico te nemen. En nu?


Nogmaals een flink nuanceverschil tussen zo'n plan beramen of haar zeer toevallig tegenkomen.

Aangezien The Green Goblin zich lijkt aan te dienen als de villain kunnen we ook in 2017 die discussie NIET voeren. Ook wel een beetje makkelijk om zo een discussie teniet te doen die jezelf in gang hebt gezet.

Na 1 deel doet Gwen het in ieder geval al stukken beter.

Mag best, hoor. In deze film is 't immers nog helemaal niet gebeurd, terwijl MJ in Raimi's Spider-Man alleen al drie keer gered moest worden.

Sterker nog, Gwen heeft Spidey al een keer gered. Hoevaak heeft MJ dat gedaan in Raimi's trilogie trouwens? .

Een zeer juiste observatie!

Ze waren duidelijk naar elkaar aan het toegroeien naarmate ’t einde, een moment dat gecementeerd werd terzijde van Aunt May’s ziekenhuisbed; wanneer ze elkaar troosten en Harry binnen komt lopen. En al die kleine momentjes bij ’t afval weggooien waarbij ze elkaar tegenkwamen telkens; voor mij was daar prima chemistry aan ’t werk. Argumenteerbaar, natuurlijk, maar de vonken waren er voor mij aanwezig.


Doc Ock had duidelijk een privé locatie nodig om zijn project door te zetten; ’t speelt zich af in New York wat omsingeld is door water; een afgelegen hangar naarbij het water bij de pieren is, gezien zijn onnatuurlijke verschijning, volkomen logisch binnen ’t narratief.

Ik kan de logica achter de wetenschap en diens effecten niet discussiëren; maar in Jip en Janneke lijnen waren de effecten van de onstabiele energie mij volkomen plausibel. Dat je de realisatie “zoutloos” vond is subjectief.


Ik kan niet de keuzes verdedigen van fictieve karakters, maar in termen van logische handelswijze liet Webb’s Parker nogal weinig verantwoordelijk zien door een week later (gok ik, misschien korter) een belofte aan diens dode vader al te verbreken; ongeacht Stacy’s gedachtengang.

Als mijn wijlen vrouw op haar sterfbed zei dat ik door moest gaan met leven en andere vrouwen moest gaan ******, betekend niet dat ik dat advies ook letterlijk per direct moet gaan opvolgen.


Net zo toevallig dat de vader van de zoon die Amazing Spider-Man redde op de brug toevallig later in het verhaal een constructiewerker blijkt te zijn en toevallig het juiste rank bezit om al die kerende constructie kranen voor Spider-Man klaar te leggen?

Narratieve toevalligheden die iedereen op de hap neemt m.b.t. Webb’s interpretatie maar Raimi genadeloos op z’n achterste voor krijgt.


Besef pas net dat je geen stem hebt uitgebracht maar, uhm... neem je nou echt stand achter iemand's punten m.b.t. een film die je nog niet eens gezien hebt?

Ietwat voorbarige conclusie, ik heb nog geen stem gegeven omdat ik 1) het liefst mijn stem en recensie tegelijk plaats en ik daar 2) nog niet de tijd voor heb genomen en bovendien 3) nog niet helemaal over mijn oordeel uit ben, hoewel ik de film waarschijnlijk een 8 geef.

Je kent hem ook van HP 7.1 als de vader van Loena Leeflang.

Dat kan natuurlijk en ook wil ik die pogingen van Raimi niet ontkennen, al voelde ik er niets bij. Dat had ik dan meer bij de momentjes die Garfield en Stone hadden. Al zijn dat persoonlijke preferenties.


Dat zal allemaal best maar dat neemt niet weg dat de actiesegmenten eentonig en qua choreografie geen creativiteit hebben. Dat ie naar de bank gaat is het probleem niet, dat ie daar "toevallig aunt May tegenkomt wel.


Een belofte heeft ie nooit toegezegd, al heeft die gedachtegang wel een tijd gedomineerd. Bovendien zal ook Parker kunnen realiseren dat Gwen prima weet wat de risico's zijn en dat ze dat prima voor zichzelf kan beslissen.


Bij Parker ook niet het geval. Al heeft ie het wel overweging genomen al blijkt later wel wat hij zelf heeft besloten.


Daar had ie anders de connecties van zijn collega voor nodig. Ook al is dit een convenience, maar lang niet zo zwaar als degene die ik aanhaalde. Hij had die torenkranen niet nodig om op zijn bestemming te geraken, het vermakkelijkte alleen. Dit is eerder vergelijkbaar met de meute op de brug in Raimi's eerste deel die The Green Goblin met voorwerpen te lijf gaan. Qua convenience dus kleiner dan heel toevallig een emotionele hefboom heel toevallig tegenkomen.

Zie her en der wel weer wat zaken om te doorprikken weer, maar 't is onderhand wel duidelijk dat meningen onderling verschillen; dus ik houdt 't dan ook hierbij.

Kan niet de enige zijn die moe wordt om telkens die [quote] en [end quote] blokken recht te houden.

Van mij krijgt die 5sterren.
Ik ging er gister heen met de instelling: Zo we gaan even naar een 3D film kijken (nooit egt geweest, ja de panda droom) En ik vond het echt een super film! Niet echt iets op aan te merken, ja misschien: Iets minder romantiek en iets meer actie, soms werd de romantiek even iets te veel.. De humor die erin zat vond ik wel weer erg grappig zoals dat stukje dat ze aan het vechten zijn in die bieb ofzo? en die ouwe man zo muziek aan het luisteren is en het niet door heeft xp Maar ik vind niet dat iets echt de film verpest heeft dus gewoon lekker 5 sterren. Denk niet dat een anderen film dit jaar hier nog overheen komt!