Cosmopolis (2012)

Klopt maar dan nog vind ik een verstoorde geest een brug te ver. Verdwaald dekt de lading veel beter. Zijn geest is juist sterker dan ooit.

Dan onderschat je het belang van emoties met betrekking tot de geest.

Nou dat niet echt, ben gewoon enorm op de hoogte wat betreft het personage Eric Packer. Maar benieuwd wat jouw aanknopingspunten zijn voor je theorie, welke scenes jou dat idee geven.

Alle elementen waarvan je aangaf dat hij die najoeg (die specifieke kapper, de seksuele escapades, etc.) tonen duidelijk op een gebrek in zijn emotionele kant. De essentie van die kapper ligt zelfs op het emotionele vlak. Zijn geest zit vol gaten en hij weet niet hoe hij die op moet vullen (neem dat mislukte huwelijk).

Oneens. Hij is klinisch zelfbetrokken. De seks/kapper is meer om te ontsnappen voor zichzelf (“sex finds us. sex sees through us. that's why it's so shattering. it strips us of appearances."). Wel een zwaktebod om seks te zien als een gebrek aan je emotionele kant, te simpel imho. Hij 'mist' inderdaad - wat DeLillo noemt - the business of living. Ook dit is ver verwijdert dan emotioneel verstoort te zijn.

Dat hij emotioneel totaal niet spoort lijkt mij meer dan evident en begrijpelijk. Hij heeft met niemand een normale band/verstandhouding en leeft in een cocon, door zijn bewakers afgesloten van de buitenwereld. Al zijn bezit heeft m afgesloten van alles dat van echte waarde is.

Nou nee. Zijn zelfbetrokkenheid is inderdaad niet helemaal gezond maar Packer handelt door de vernietiging van het cyber capital juist uit emotie. Emotioneel is hij juist wel als hij de restricties van zijn klinische zelfbetrokkenheid weet te doorbreken.

Hé, de film is afgelopen. Waar ging het nu over.

Dit was dus mijn reactie toen ik de bioscoopzaal verliet. Zelden zo'n leeg gevoel gehad bij het zien van deze film, maar misschien was het wel de bedoeling van Cronenberg dat je met een leeg gevoel de zaal verliet. Tja, het leven van "golden boys" zoals Eric Packer is nu eenmaal leeg. De gesprekken waar ik mij te veel op focuste gingen ook werkelijk nergens over. Een hoop slap geouwehoer, niet meer dan dat. Nou ja, op visueel vlak was deze film best ok en Robert Pattison was best wel goed gecast als de multimiljonair Eric Packer maar dat was het dan wel zo'n beetje. Deze film raakte mij dus niet in het minst en mij niet alleen. Sinds deze film in Lux draait heb ik al heel veel mensen vroegtijdig de zaal zien verlaten. Een typische "you love it or you hate it" film dus deze nieuwste van Cronenberg.

2,0*

Een enorme leegloop in de zalen, zelden meegemakat op deze schaal. Je review omschrijft Cosmopolis perfect en hoe de average kijker dit zal ervaren. Ik ben er dan wel tevreden mee dat Cronenberg juist veel initiatief bij de kijker legt, de cues zijn zeer subtiel en als je de film bekijkt komt het wel heel abstract en vaag over . Prima stuk overigens wibro.

Idd. Ik snap werkelijk niet hoe je kunt beweren cq verdedigen dat we hier met een emotioneel gezond individu te maken hebben. Hij heeft met niemand een (normale) emotionele band.

Tegenvaller. Had al een vermoeden dat de trailer weleens misleidend kon zijn en dat bleek uiteindelijk ook. Thematisch gezien is Cosmopolis geheel Cronenberg, maar visueel vond ik het maar armoedig eigenlijk. Erg jammer.

Kleine 3*

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: Cosmopolis - recensie - cultmoviesreviewed.com

Niet echt. Zo zwrat/wit is het niet. Als je geen individu van buitenlandse komaf in je vriendenkring hebt maakt dat je nog geen racist. Maar als je beeld zo zwart/wit is snap ik ook wel dat je tot zo'n eenvoudige conclusie komt.

Dat juist heel veel langs hem heen gaat puur om wat de cyber capital (en bij het leeuwendeel vd maatschappij) veroorzaakt. Onwetendheid is geen ziekte. Juist blijkt uit veel momenten dat ie juist enorm veel emotie heeft zodra hij zich lost worstelt van het cyber capital. Blijkt toch vrij duidelijk uit de film, vraag me dan echt af of je niet halverwege naar huis bent gegaan. Als je de film afgezien hebt lijkt het mij niet eens een discussiepunt.

Had het bij jou ook te maken met de overstap naar digitaal of had je daar geen problemen mee?

Ja, een kogel door je hand jagen is emotioneel gezien, zeer normaal gedrag....

Definieer normaal. Packer heeft op dat moment een enorm bewustzijn van spijt. Zoals Packer zelf aangeeft weet ie zelf ook niet waarom die het doet, wel weet ie dat ie het moet doen. Deze actie doet ie uit emotie, trekt het boedekleed aan, stigmata if you may. Je kan je vraagtekens zetten bij hoe hij het boetekleed aantrekt maar dat is niet zo relevant om proberen te staven dat Packer "niet zo gezond" is. Geen enkele aanleiding toe als je het niet te simpel bekijkt. Al lijkt het me dat Cosmopolis het voorgaande anderhalf uur bewezen dat het alles is behalve zwart/wit of dat het met simpel denkwerk te ontleden is.

Zie het probleem niet met deze scene, het aanhalen van de desbetreffende scene met Torval had ik begrijpelijker gevonden.

Ik zou de film nog eens moeten herzien om een goede lijst met voorbeelden te kunnen maken, maar feit is dat ik me geen enkele scene voor de geest kan halen waar hij zich emotioneel gezien 'normaal' gedraagt. Van enige empathie is geen sprake. Toch wel de basis om emotioneel de connectie te maken. En als je dat niet kunt ben je in mijn boek emotioneel gemankeerd.

Dat is toch in de film een overduidelijk beeld. Iedereen die meelift met het cyber capital heeft geen benut van de mensen om zich heen (valt ook heel erg op bij Shiner). Zie ook Michael Chin, de jeugdige equivalent van Packer. Pas bij The Burning Man ziet ie hoe cyber capital de mensheid achterlaat. Dat ie vanaf dat moment juist steeds een groter bewustzijn krijgt pleit toch juist voor zijn "sanity"? Geïndoctrineerd zijn is geen ziekte. Ook de scene met de begrafenis van Brother Fez, als dat geen emotie is.

Ik snap dat dat het punt van de film is, maar dat veranderd niks aan de emotionele gesteldheid van zijn personage. Het is enkel een verklaring voor zijn gemankeerdheid.

Het is niet het mankement van een individu maar iets wat cyber capital veroorzaakt. De dood van Torval was onvermijdelijk maar zijn andere beveiliger Kendra kan hij wel zonder geweld neutraliseren. Dat doet ie dan ook. Dit soort details pleiten ook voor zijn zeer stabiele emotionele gemoedstoestand. Wat zou hem anders weerhouden om Kendra niet dezelfde behandeling te geven als Torval?

Het ene individue is daar natuurlijk gevoeleger voor danandere. En ook al komt het door het cyber capital, dan is hij nog steeds emotioneel gemankeerd (geraakt). Stel ook niet dat hij instabiel is (Hij is stabiel in zijn gekte.), enkel gemankeerd.

Heb daar nog niet eens bij stilgestaan, maar ik denk het wel. Heb niet direct het gevoel dat digitale fotografie nieuwe deuren opent voor Cronenberg. Miste erg de warmte van zijn oudere films.

Bij het verlaten van de zaal twijfelde ik over mijn mening. Ik was enerzijds blij dat de film voorbij was, maar anderzijds had ik gemerkt hoe ik hoe langer hoe meer gefascineerd raakte door de gekunstelde dialogen en het statische camerawerk: het voelde af en toe aan als een theaterstuk. Wat niet per se slecht is, het vereist alleen wat gewenning.

Want, en love it or hate it, het is overduidelijk dat Cronenberg precies de film gemaakt heeft die hij heeft willen maken. Het resultaat is een kille, onmenselijke en ronduit surrealistische film zonder duidelijk plot maar mét DeLillo's schitterende dialogen die het verhaal voortstuwen. Niet zonder moeite, maar toch... de actie is schaars: achteraf gezien waren de filosofische mijmeringen erg welkom.

Bijzonder boeiend.

Absoluut!

Het is crisis en de grootgeldverdienerij is voorbij en met Cosmopolis krijgt de 28-jarige Robert Pattinson, de meest begeerlijk Twilight-vampier, een kans voor een rolwisseling, waarin hij een jonge miljonair vertegenwoordigt, levend, in een hermetisch afgesloten limousine waarin tal van verlichte dataschermpjes informatie door blijven geven.

Cosmopolis pakt het kapitalisme beet en vat het samen in poëzieklinkende, moeilijke concepten, wat als allegorie door de "film" behandeld wordt. Een film met een monotone taaiheid, met Pattinson als kille hoofdpersoon, Eric Packer, met stijf contact jegens medespelers waarbij de gesprekken lijken alsof geschreven boekenzinnen opgelezen worden (Cosmopolis is een verfilming van een boek, met letterlijk uit het boek overgenomen teksten als dialogen) en het daardoor lijkt alsof de personen langs elkaar heen praten.
Tussen al het slaapverwekkende, droge praatstof zit af en toe wel een spitsvondigheid. Met Packer die op weg is naar zijn in een traditionele context gelegen coiffeur. 24 Uur uit het leven van een jonge beursmiljonair, eigenlijk een verkapte toeloop naar zijn jongere jaren, of zwarter, zijn dood.
In de claustrofobie van de loungeruimte van de limousine, die met een rustig 5km/u door de stad voortbeweegt, krijgt Packer bezoek van zijn bodyguards, zijn dokter die een dagelijkse lichaamscontrole uitvoert (met als voornaamste conclusie dat hij een a-symmetrische prostaat heeft), een hoertje, zijn vriendin (de enige, sporadische, momenten dat hij zich buiten de limousine bevindt, in een cafe, waar het omgevingsgeluid weggefilterd is) en zijn personeelsvriendjes. Al die personages spreken in cryptische epigrammatische zinnen, over geld (de Chinese yuan, metafoor voor de yen van de jaren '80), sex, macht en schijnbare onzin (waar witte limousines 's nachts de nacht doorbrengen).

Packer is uitgerangeerd en een kille observeerder van het leven en doodalleen leunend in de leren centrale achterfauteuil en laat doodgemoederd frases eruit vallen als dat geld zijn narratieve waarde heeft verloren.
Packer wordt als een soort slaawandelaar naar een slonzig appartement gedreven waar hij de confrontatie aangaat met een ex-personeelslid dat slachtoffer is geworden van het piramidespel kapitalisme is geworden, waarna een 20 minuten volgende dialoog volgt tot het einde.
Een film dat het hart niet raakt, noch compassie heeft voor de protagonist.

ben hier toch wel benieuwd naar, het is een iets anders he

Zware kost, nochtans goed gemaakt, maar uiteindelijk toch net het type film waar ik niet zoveel mee kan. Mijn smaak heeft zich in de loop der jaren steeds meer ontwikkeld in de richting van films waar de inhoud vooral tussen de regels doorsijpelt, bijv. door stiltes (zonder kurk), blikken van acteurs etc. Dat is bij deze film soms ook zo, wat mij betreft ook de sterkste momenten. Wat echter opvalt zijn de vele dia-/monologen, die allemaal op zichzelf best interessant zijn (het gaat er ook niet om om elk woord op de weegschaal te leggen), maar samen toch te ondoordringbaar zijn om er van te kunnen genieten.

Jammer, want de vervreemende sfeer, fantastische acteurs etc., het is allemaal heel goed gemaakt. Helaas niet mijn kopje thee.

Jij doet normaal kurk in je thee, maar hebt dat speciaal voor deze film niet gedaan? Of lees ik weer eens verkeerd?

Trailer gezien en recensies gelezen. Met de verwachting in spagaat ga ik dit werkje maar eens aanschouwen.