Cosmopolis (2012)

Geweldige bevreemdende film.

Het is eigenlijk een hele simpele film over een jongen die alles heeft maar tegelijkertijd niks. Het is alleen verpakt in een hoop metaforen, maatschappijleer, vreemde gesprekken en niet-alledaagse situaties, waarmee het erg interessant is. Aan de andere kant snap ik volledig dat dit volledig niet-boeiend gevonden wordt. Maar ik vind het nooit zo boeiend als ik bepaalde details niet begrijp, lijkt me ook onmogelijk in een film als deze. De rode lijn lijkt me namelijk wel duidelijk, en ook al heb ik dat verkeerd begrepen, dan heb ik alsnog er zelf wel iets uit kunnen halen.

Ik vind ook dat het weinig zin heeft dit tot in den treure te interpreteren, ik vond het vooral prachtig hoe ongrijpbaar alles was. De locaties, de setting, de personages. Met name Pattinson is geweldig op dreef, als jonkie wordt hij gelukkig omringt door grote acteurs waar hij zich duidelijk aan heeft op weten te trekken. De fantastische dialogen niet te vergeten, waarbij je bij vlaen moet denken aan een iets toegankelijkere variant van Rabbits van Lynch. Mensen praten met elkaar, maar eigenlijk doet elk ego vooral zijn eigen verhaal. Eigen interesses prevaleren boven de interactie lijkt het wel, maar ondertussen wordt er toch om vanalles heen op de ander gereageerd en is er toch sprake van een gesprek.

Na verloop van de film blijkt dat het op de een of andere manier voor zorgt dat Packer flink de weg kwijt raakt, en gaat het tegen het einde met korte geweldsuitbarstingen flink los. Prachtig geslaagd einde ook, net zo lekker abstract als de rest van de film.

Audiovisueel ook zeker geslaagd, vond de soundtrack ook heel fijn en bedwelmend op een bepaalde manier, en visueel benadrukt het vooral de vorm van de strechter heel goed als je er op let, goed gedaan.

Vrijwel onge-evenaard dit, hoogst unieke film, met een begrijpelijk maar evenwel onterecht laag gemiddelde.

4.5*

. Prima stuk, roerend eens. Op het stuk na dat Packer de weg kwijt raakt .

1 woord : Afschuwelijk!

Zag de bioscoopzaal helemaal leeglopen tijdens het afspelen van de film... Ik heb echt mijn best gedaan maar na ruim 1 uur (inclusief in slaap dommelen) heb ik als voorlaatste de zaal dan toch maar verlaten.

Ik denk dat je al extreem geïnteresseerd moet zijn in financiën, beurzen en Wall Street-maatschappij om deze film ook maar te kunnen uitkijken!

Jolene, Jolene, Jolene, Joleeeeeene, I'm begging of you please remove your vote.

Ik moest 't boek lezen voor m'n studie, en ik vond 't behoorlijk vervelend. ik heb 't ook niet uitgelezen.

Een soort half absurdistisch futuristisch pamflet of iets dergelijks.

"Een beklemmend kamerspel vol met cliché's", las ik ergens. In ieder geval lijkt deze productie op een (eigenaardige) vorm van experimenteel theater op de weg, met als hart een limo (als een soort lijkwagen). De onrealistische vreemde dialogen (het leek soms een scala aan seinwoorden) zijn hierbij een contradictie en passen niet bij een dergelijke film; ik had in ieder geval de grootste moeite ze te volgen. Omdat ook de cast zwak presteerde begon het me op een bepaald moment danig te vervelen.

Cronenberg's beste film sinds Crash (hoewel al het tussenliggende werk ook uitstekend was) en een serieuze kandidaat voor film van het jaar. Robert Pattinson doet met deze rol flink wat street cred op, maar de brille is over zoveel verschillende facetten verspreid dat het moeilijk is een favoriet element aan te wijzen. Lang geleden dat ik zulke hilarisch kille maatschappijkritiek in een film zag, maar hetzelfde geldt voor karakterpsychologie en unieke visuele vormgeving. Boek nog niet gelezen maar dat lijkt me nu slechts een kwestie van tijd te gaan worden.

Als je DeLillo's boek gelezen hebt gaat je waardering nog meer groeien. Zonder twijfel. Aangezien een release aanstaande is erg fijn dat de film nog bij de goede mensen terechtkomt voordat het straks slechte beoordelingen gaat regenen.

Eens. Kan niet wachten totdat ik 'm eindelijk kan zien. Keek er al naar uit toen Cosmopolis werd aangekondigt, maar kon de film helaas niet in de bios zien.

Dit is een film voor de elite klasse, de lagere klasse zullen het nooit begrijpen en het ook niet waarderen.

Wat bedoel je precies met 'elite klasse'?

Hij bedoelt de hoogste klasse in de nerdpyramide. Zelfs normale nerds zullen dit niet waarderen.

Zo kun je het ook uitdrukken ja Dit is gewoon een film voor de connaisseurs.

Ik ben blij bij het Nederlandse keurkorps der nerds te horen

Tis wel duidelijk, you hate it or you live it. Nog niet gekeken, en weet niet of dat nog gaat gebeuren afgaande op wat ik hier lees. Twijfel twijfel..

Wat een slechte film zeg, ongelooflijk. Die gast loopt alleen maar one-liners eruit te gooien, gesprekken lopen totaal niet. Alsof je naar Evert ten Napel zit te luisteren. 30 minuten met grote moeite doorgekomen, maar toen werd het niveau zo ontzettend laag dat ik hem heb uitgezet.

Uuuuuuuhhhhhhm, tja wat moet ik hier over zeggen? Een hoop intellectueel en filosofisch gebazel dat grotendeels in een limo is geschoten. Gooi daar nog wat financiële termen bovenop en dan krijg je een flutfilm zoals dit. Het enige lichtpuntje in deze film is dat aan het eind Paul Giamatti veschijnt waardoor het wel iets interessanter wordt. Voor de rest is het eigenlijk dodelijk saai. 2 sterren voor de kleine rol van Giamatti die het bij mij altijd goed doet.

Tweede tegenvaller van regisseur David Cronenberg op rij, na het eveneens saaie A Dangerous Method. Dit keer is het materiaal en de visuele benadering wel puur Cronenberg, maar het resultaat is pretentieus, overdadig praterig en vooral vaag. Robert Pattinson is uitstekend in de hoofdrol, dat moet gezegd worden, maar verder valt er weinig positiefs te melden. De film sleept zich voort met een slakkengang en er valt weinig brood te bakken van de abstracte en vooral vervreemdende dialogen.

Betekent dit dat hier op de site bovengemiddeld, elitair volk zit ?

Dat lijkt er wel als ik de gemiddelde score zie. zo te horen niet mijn type film igg, ik kijk voor mijn lol en vermaak films. Thematische, droge films die de emotie van een persoon trachten te weerspiegelen horen daar niet bij. Doet me denken aan Mecho...nog wat. Ook al zo'n warrige, droge film, oersaai met personages waar je je totaal niet in kan verplaatsen.

Zo kan je ook verbloemen dat iets rommel is.

Een asymmetrische prostaat; wat houdt dat in? Luidt de vraag van Packer. Wat houdt deze film nou precies in? Luidt de vraag van mij. Vraagtekens, na het zien van deze rustige, dialoog-rijke, bevreemdende en afstandelijke film. Ik had na het zien van de teaser echt wat anders verwacht.

Vooral wat meer bombast, misschien wat meer 80's style en synth. Wat we krijgen is een film die zich grotendeels in een geluidsdichte limousine afspeelt; scénes daarbuiten kennen weinig tot geen muziek. Toch is de zeer minimalistische score van Shore sterk. Past bij de film. Pattinson is goud waard voor Cronenberg, sterke rol. De dialogen wisten me weinig te trekken, qua sfeer en op audio-visueel vlak doet deze film meer met me. Owh ja, er mag ook gelachen worden. Vage film dit.

En één die je bezig houdt.. en dat is goed. De verwarring rond Packer zijn persoon is lastig te grijpen, maar intrigerend. De scéne dat Packer Torval neerschoot was werkerlijk een klap die me rechtstreeks naar de realiteit terugschoot. Waarom? Vraagtekens alom. Het einde met Giamatti is zowel geinig als verontrustend. Packer lijkt net zo afgetakeld als z'n limousine. Voldoende, misschien later meer.

En gisteravond was het dan eindelijk zover: het project dat ik vanaf het prille begin vol enthousiasme heb gevolgd, kon ik eindelijk eens zien op m'n scherm thuis. Helaas niet in de bioscoop, dat kwam destijds niet uit, maar het boeit me niet zo. Dit was goed zo, ik ben overtuigd. Met afstand de beste film van 2012!

Al kan ik dit later pas bevestigen en zie ik waarschijnlijk pas in 2013 de festivalfilms van 2012 en in 2014+ de kleinere projecten, dan nog is dit een instant classic. Het boek van DeLilo vond ik goed. Niet geniaal, maar gewoon goed. Echter toen ik hoorde dat Cronenberg dit verhaal zou gaan verfilmen, werd ik dol-enthousiast. Maar weinig cineasten kunnen dit verhaal zo doeltreffend vastleggen en het eindresultaat mag er zijn!

Cronenberg is al tijden één van mijn favoriete regisseurs en zijn werk is telkens weer anders, maar ook telkens weer goed. Toch werd mijn vertrouwen in Cosmopolis teruggebracht naar slechts 300% door die drol van een A Dangerous Mind. Cronenberg leverde een klotefilm af, dat was toch even schrikken. Gelukkig heeft hij me toch weer helemaal tevreden mogen stellen. De film ziet er prachtig uit en ik had ook gehoopt dat hij deze film digitaal zou schieten, het is daar het ideale concept voor. Ik ben alles behalve een expert op gebied van camera's en cinematografische termen (al kan ik heus, prima zien wanneer een film er briljant uit ziet), maar dit kan niet anders uitgelegd worden dan uniek en magnificent.

De casting is subliem en mijn hoop dat iemand als Pattinson de hoofdrol zou spelen, is uiteindelijk ook uitgekomen. Farrell had ik (ook al vind ik het een uitstekend acteur) niet in de hoofdrol willen zien. Te oud en ook nog eens te emotioneel qua presence.(Niet iets negatief dus, maar wel voor deze rol) Pattinson is wat mij betreft een fantastisch acteur en de beste persoon voor de rol van Eric Packer. Hij heeft perfect een persoon neergezet met een zelf-ingenomen attitude en intellectualiteit op gebied van informatie en culturele aspecten (alleen al die dialoog met Binoche over de Rothko Chapels, om het even later in de film over die rapper - met muziek van K'naan - te hebben, van elitair naar relatief eenvoudige muziek!) Tevens bezit hij een fantastisch ego en een klinische en kille air die hij als een soort beschermlaag over zich heen draagt.

Hij is het toppunt van irrationaliteit en rationaliteit tegelijk. Hij bevreemd zichzelf en anderen. Hij schermt zich in zijn hyper deluxe cyberlimo af van de buitenwereld om zich alleen in te laten met zichzelf. In principe voert hij het liefst discussies met zichzelf en anderen stellen hem eigenlijk alleen maar teleur in zijn zoektocht naar antwoorden. Antwoorden op zijn persoonlijke filosofische vraagstukken. Hij is eigenlijk ontdaan over zichzelf en is eigenlijk vooral opzoek naar zijn eigen menselijkheid en hij heeft zelf ook maar al te goed in de gaten dat hij eigenlijk vooral leeft in een klinische omgeving, alsof hij een surrealistisch leven leidt. Op deze ene dag weet hij dat hij smacht naar zijn eigen escapisme. Hij zet zijn leven op het spel (daar geeft hij toch geen fuck meer om) en eigenlijk ook zijn hele bedrijf en daarmee zijn werknemers. Het is duidelijk een historische dag waarop meerdere dingen samenvallen (die ook heden ten dag zich afspelen).

De stad is in rep en roer omdat de financiële markt op zijn gat zal gaan, de president juist op dat moment een belangrijk bezoek brengt, er rellen tegen het kapitalisme en tegen de momentele machshebbers zijn en Eric Packer niet alleen zichzelf en zijn bedrijf (kapitaal) op het spel zet, maar ook gewoon de toekomst van speculanten en beurzen. Niet alleen Eric is bezig met zijn afbraak, maar de hele wereld wordt meegesleurd. Een indringend en adembenemend schouwspel begint zich dan voor te doen met een Eric die met de minuut gekker lijkt te worden, maar ook steeds humaner lijkt te worden. Hij weet eindelijk door zijn eigen bubbel te prikken dankzij de steeds verdergaande gebeurtenissen. Zijn eigen downfall, in werking gezet door een verkeerde assumptie (de gok op de Yuan), wordt uiteindelijk zijn ontvluchting uit zijn huidige leven en daarmee is deze vlucht ook zijn laatste ontwikkeling en vooruitgang in zijn eigen menselijkheid en zijn eigen filosofische vraagstuk. Niet alles is daarmee opgelost en hij gaat de confrontatie aan met zijn jeugd (de kapper waar hij vroeger toen hij klein was kwam) die waarschijnlijk ook niet al te prettig was en met zijn huidige verleden: zijn imperium en dus met Giamatti als ex-werknemer.

De conversaties met zijn voorbijgangers zijn geweldig. Ze trachten discussies te houden, maar iedereen praat straal langs elkaar heen. Het zijn allemaal intellectuele personen, maar met een (het lijkt erop alsof dat er maar bij komt) ontzettend groot ego. Sommigen zijn gewoon niet geïnteresseerd, sommigen zijn ontzettend idealistisch, maar uiteindelijk komt het erop neer dat ze stilstaan in hun ontwikkeling. De limo doet zich perfect voor als een surrealistische plek met een ongemakkelijke atmosfeer, maar waar een ieder zich wel veilig voelt. Eric leeft er haast in. Elk dialoog werkt treffend en vreemd genoeg hadden deze gesprekken ook een rare ''sense'' van realisme en herkenbaarheid over zich heen. Heerlijk!

In sfeer, ideeën, concept, cybertechnologie, futuristisch en kapitalistisch beeld qua uitstraling (ook het gebruik van de kleur blauw in beiden films) haast hetzelfde als Soutland Tales, maar echter op precies de andere manier uitgewerkt. Waar Southland Tales groots opgezette bombast en haast parodiërende cinema is vol humor én daarnaast scherpe observaties bevat, is Cosmopolis vooral een scherpe intellectuele film, die uitblinkt in minimalisme en menselijkheid. Uiteraard met heerlijk droge Cronenberg humor. Southland Tales is weliswaar mijn favoriet, maar uiteindelijk ga ik ook weer niet zo ver om ze echt met elkaar te vergelijken. Daarvoor zijn het toch wel twee verschillende films. Maar dat Cronenberg een kijkje heeft genomen naar Kelly's film, dat lijkt me evident.

Ik kan wel uren doorlullen over deze film (ik heb het nog niet eens uitgebreid over andere aspecten gehad), maar voorlopig laat ik het hierbij en sluit ik me verder aan bij de stukken van Mochizuki Rokuro, Naomi Watts en Beavis. Voor nu een 4,5*/8,5, maar deze film gaat (snel) in de herziening vast nóg beter scoren. Fantastisch spectakel!

Ps. Een asymmetrische prostaat kán leiden tot prostaatkanker. Iemand ideeën daarover, met betrekking tot de film?

Een symmetrische prostaat is geen garantie voor het omgekeerde.

Je kunt meer leren over stromingsleer (Bernouilli en zo) bij lage dan bij hoge drukgebieden. Maar vlak die tweede nooit uit. Kijk maar eens naar maximum snelheden, rijgedrag op verbrede snelwegen - al zit Manhattan sowieso verstopt, hoe breed de Avenues ook zijn.

Zoiets.

Cosmopolis kent juist een ontzettend lelijke digitale look maar misschien komt dat ook omdat vaste cameraman Peter Suschitzky nog nooit eerder een film digitaal geschoten had. Dit was zijn eerste met David Cronenberg. Hij is trouwens niet de enige hoor want het merendeel van de films die digitaal geschoten zijn kennen een afstotelijke, grofkorrelige, blauwe look in buiten- en nachtscènes. Holy Motors is daarin ook zo'n goed voorbeeld. En vrijwel alles uit de WereldCinema zoals bijvoorbeeld Historias Que So Existem Quando Lembradas. Maar er zijn slechts enkelen die dit zien, ervaren en kunnen benoemen.

Grapjas.

Ik zag het anders ook zeker, echter ervaar ik dat niet per definitie als een slecht iets. Hier bijvoorbeeld vond ik de digitale korrel die me op het begin vooral opviel best iets hebben.

Grapjas

Scherp

Ik kan overigens begrijpen dat mensen digitaal geschoten films niet heel graag kijken. Bijvoorbeeld bij Mann's Public Enemies (daar ben ik wel in de bioscoop bijgeweest ) waren een aantal vrienden van me er ook niet echt over te spreken. Persoonlijk vind ik het wel iets hebben en het werkt m.i. perfect bij een film als Cosmopolis. Die blauwe look geeft aan het geheel een fijn surrealistisch tintje, maar inderdaad, het werkt nou niet altijd fantastisch.

Vind Cosmopolis ook verre van lelijk. Scenes in de auto zelfs erg mooi. Whatever. Denk ook niet dat begrippen als lelijk en mooi een issue zijn.

Belangrijker is de sfeer die de beelden oproept. Inland Empire is ook digitaal, ga je daar ook over zitten mauwen? Heb altijd het idee dat digitaal vs analoog weer de kop op komt steken als iemand een reden nodig heeft om het visueel af te kraken. Ik ken zat analoge films die er ook niet uitzien of niet werken.

Veel hebben een probleem met digitaal, die hebben liever dat warme huiskamergevoel.