Winnie the Pooh (2011)

Korte zoete film, leuk voor de allerkleinsten.

winnie the pooh blijft cool In z'n vertrouwde formule.

Kort, maar erg leuk. Komt dicht in de buurt van de eerste en veel beter dan de vervolgen.

De allereerste keer met mijn dochtertje naar de bioscoop!

Ze heeft het er nu - twee maanden later - nog steeds over "de berenfilm"

Verrassend.

Nooit een Pooh fan geweest, had hier dus verder ook helemaal niks van verwacht. Des te leuker dat je ziet dat er toch eens wat "ander" talent van Disney de weg naar de oppervlakte vindt. Geen verhalend filmpje met spannende avonturen, geen flauwe gags, irritante sidekicks en dezelfde saaie overconsistente tekenstijl ... deze film lijkt veel meer te leven.

Het honingnummertje, de krijtscene, de scenes in het boek zelf ... allemaal zaken die deze film weten interessant te houden. Ook de voice acting vond ik super. Pooh klinkt erg droog, Eeyore is veel te depri voor een "typsiche" Westerse kinderfilm en ook Piglet is erg leuk. Daarnaast zijn de meeste personages ook lekker dom en lomp op een aardige goofy manier, waardoor de humor zowaar nog werkt.

Ik was eigenlijk eerst van plan om 3* te geven, maar de liefde waarmee de end credits zijn gemaakt leveren nog een extra halfje op. Prachtig hoe ze daar met poppen enkele scenes van de film nagemaakt hebben, uit zulke dingen blijkt echt de liefde die in een film als deze gestoken is. Ook de rest van de credits zijn leuk trouwens.

Behoort gewoon tot het beste wat ik van Disney ken. Genoeg creativiteit, leuke humor, een korte speelduur en een gebrek aan drama zorgen voor een lekker feel-good filmpje.

3.5*

Sommige sequenties en grappen vond ik echt gierend grappig, andere dingen ontzettend schattig, maar toch was dit mij te veel Disney en te weinig de droge Pooh zoals ik hem uit het originele boek ken. Maar die aftiteling was echt enorm fijn, sowieso: Wat heeft Christopher een fijne kamer!

Ik kan me voorstellen dat kinderen hier dol op zijn. De wijze waarop de Winnie de Pooh films getekend worden blijft betoverend mooi. Ook de typetjes hebben allemaal iets vermakelijks over zich. Vond het wel jammer dat ik de Engelse variant heb moeten zien. De Nederlandse stemmen doen toch altijd iets vertrouwder aan.

Vond de combinatie van vertellen, het boek met de letters en de fragmenten zelf erg leuk gecombineerd. Kort maar krachtige vrolijk en gezellig filmpje.

Wat een leuke Pooh film!

Had om heel eerlijk te zijn niet zoveel bijzonders verwacht, maar deze is toch wel erg goed bevallen. Leuk verhaal, heerlijke grappige scenes en leuke liedjes. Speeltijd is ook altijd wel erg prettig bij dit soort filmpjes, voor de kids is het dan ook goed te doen.

Normaal gesproken vind ik Winnie The Pooh erg veel op kinderen gericht, maar dat kwam waarschijnlijk omdat ik het altijd in het Nederlands keek. Ik heb deze in het Engels gekeken en ik moet zeggen dat is zoveel leuker! De voice acting is echt veel en veel beter, zo klinkt Winnie enorm droog en grappig, en is vooral Eeyore heel zielig. Veel meer dan anders, je zou bijna gaan twijfelen of je jongste kids dit wel moeten kijken, want hij is toch wel erg depri hoor

De scene die mij het meeste bij blijft is toch wel het moment dat ze op Piglet na, allemaal in de kuil zitten en dat Piglet hun er dan uit moet zien te krijgen.

Rabbit: Piglet! Can you tie a knot?

Piglet: I cannot.

Rabbit: Ah, so you *can* knot.

Piglet: No. I cannot knot.

Rabbit: Not knot?

Pooh: Who's there?

Rabbit: Pooh!

Pooh: Pooh who?

Erg leuk deel dus, ook voor de oudere kijkers onder ons Ik ga de andere films ook snel eens in het Engels kijken, want dat is me zeker erg goed bevallen. Jammer dat ik daar nu pas achter kom.

Voor nu 4.5* maar kan zeker nog omhoog!

Leuk om te zien dat er af en toe nog een animatiefilm is die op de klassieke manier getekent is en die een lekker ongecomliceerd verhaal vertelt.

De personages zijn natuurlijk prachtig. Er is weinig diepgang, maar ze hebben wel een echte persoonlijkheid. Poeh heeft altijd honger, Iejoor is de eeuwige zuurpruim, Teigetje is een klein kind met ADHD, Knorretje is altijd bang, en ga zo maar door. Kinderen kunnen zich perfect inleven met deze personages, en ik gelukkig ook nog steeds.

Het verhaaltje, of eigenlijk de drie verhaaltjes, zijn lekker simpel, en er zijn geen dramatische plotwendingen of enige vorm van echte ruzie. De dialogen zijn af en toe hilarisch, vooral de fratesen van Teigetje en de constante zwartgallige opmerkingen van Iejoor.

De animatie is natuurlijk van essentieel belang voor een tekenfilm, en de prachtige klassieke animatie is simpelweg een verademing; gewoon getekent met de hand, met slechts af en toe een spoor van computeranimatie. De gezichtsuitdrukkingen van de beesten en Janneman Robinson zijn erg expressief, en in combinatie met de stemmen komen ze echt tot leven.

Enige minpuntje is dat het wel erg kort duurt, maar daarvoor krijgen we wel geweldige aftiteling en als je tot het einde blijft zitten een leuke payoff van iets wat op het eerste gezicht gewoon een grapje leek. Af en toe is dit precies wat je nodig hebt om je zorgen te vergeten; gewoon even wegdromen met de lieve en leuke personages en grappige en vertederende situaties.

Een verrassend leuke film die, zoals Onderhond al aangeeft, duidelijk met veel liefde gemaakt is. Erg trouw aan Winnie de Pooh zoals we hem kennen, en ook alle andere personages voelen vertrouwd en fijn aan. Ik was vooral verbaasd over hoe goed geschreven de film was, er zitten talloze dialogen in die mij hardop deden grinniken, met name als er verwarring optreedt over wat er gezegd wordt (Rianneke_Dan noemde al de 'knot' scene, ik vond de scène rondom Issue/Achoo ook erg leuk).

De film is met de lengte van slechts een uur behoorlijk aan de korte kant (helemaal als je na gaat dat de daadwerkelijke hoofdfilm misschien maar 50 minuten duurt), maar het is wel een uur plezier van begin tot eind.

Erg verfrissende film.

Winnie the Pooh is nooit mijn favoriete Disney geweest en zal het ook nooit worden, maar desondanks is dit in ieder geval een erg leuke film. De tekenstijl is origineel en fris met af en toe de tekst van het het boek er doorheen verweven. Daarnaast bevat de film leuke dialogen, een degelijke voice-over en best grappige situaties. Pooh is voor mij zeker niet het leukste personage, maar gelukkig zijn daar Iejoor, konijn en uil, die alle drie wel erg grappig uit de hoek komen. Vooral de ontzettend depressieve Iejoor is leuk en meelijwekkend tegelijk.

Het verhaaltje is erg simpel, maar doordat er weinig zijweggetjes zijn loopt het daarnaast weer lekker vlot door. Erg mooi einde ook qua tekenstijl, dat op een zorgvuldige en creatieve manier in de eindcredits is verwerkt. Een mooi voorbeeld van een film die geschikt is voor jong en oud.

3,5*

Leuk kort filmpje voor tussendoor.

Zielige Iejoor.. Leuk honey-liedje en verder de getekende scènes erg leuk!
Kan me eerlijk gezegd niet heugen wat ik vroeger heb gezien qua Winnie the Pooh, de meeste fragmenten herkende ik van een spel.

De uil met zijn speech in de put ipv vliegen, haha geweldig

Wat was dit verfrissend. Kort, pretentieloos en lief vermaak dat werkelijk geen seconde inkakt. Geweldig ook de fantastische voice-acting van voornamelijk Pooh en Piglet. Van mij mag Disney er meer van dit soort maken en zich minder focussen op groots en pretentieus werk. Zeer prettig.

4*

Met leuke wendingen, wijze levenslessen en oprecht grappige, droge, humor is 'Winnie The Pooh' met de juiste hoeveelheid aandacht en creativiteit gemaakt. En dankzij de memorabele, goed geschreven en ingesproken personages is dit een bijzonder leuke film.

Beste animatie in tijden! Wat een genot! "I wish that paragraph had been a little longer" Prachtig stukje!

4 hele dikke sterren.

Vermakelijke, charmante film! De acting van Rabbit is trouwens geniaal!

Erg mooie en lieve film, die een aantal keer ook erg grappig is.

Misschien primair voor kinderen gemaakt, maar ik vond 'm hartverwarmend.

De stemmen zijn ook zo leuk, vooral van Poeh en Eeyore de ezel. Ook de stem van John Cleese als commentaarstem past er goed bij.

Het is allemaal zo klein gehouden, wat echt de kracht van de film is. Het simpele verhaaltje is prachtig uitgewerkt, zowel visueel als qua timing van de grappen en de scènes. Precies goed.

Ik was niet zo bekend met Poeh. Ik had ooit een Winnie de Poeh koffiemok en ik had wel eens wat prenten gezien. Ik hoop dat er nog meer Disney verfilmingen van volgen. Dit smaakt naar meer.

Een Winnie the pooh film die mij heeft ontroert en mijn verwachtings-patroon heeft overstegen.

Ze zeggen altijd dat je nooit hetzelfde kunstje kan vertonen als vroeger, vaak is dat ook zo.

Wat dacht je van een film als Nanny Mcphee, een film die als een huis staat.

Een goed verhaal waarin ook een mooie boodschap in word vermeld, zoiets kan je niet 2 keer doen dat zie je bij Nanny Mcphee 2 het is en blijft een vervolg van een fenomenale film.

Gelukkig bestaan er nog wel ´´vervolgen´´ die wel het gewenste effect uitpakken.

Winnie the pooh uit 2011 laat dat is zien. Ze blijven origineel leerzaam en elk wezen heeft een bepaalt soort karakter trekje gelijk aan iemand die jij goed kent.

Ook de humor in deze film was ijzersterk misschien wel sterker als ooit.

Neem bijvoorbeeld dat liedje waarin iedereen opzoek gaat naar een bijpassende nieuwe staart voor ior daarin zit zo´n verassing element in.

Of neem dat stukje waarin Pooh en al zijn maatjes behalve Knorrentje in hun eigen valkuil zijn gevallen.

Ze willen er allemaal uitkomen en Knorretje is de enige die hierbij kan helpen.

Dit gaat allemaal niet zo eenvoudig omdat knorretje niet de aller slimste is.

Conclusie: Een geweldige afsluiter van de avonturen in het honderd bundelbos,

De magie is er nog steeds en het zou zonde zijn dat te vergooien door een nieuwe film.

Ik ga deze film vanavond weer is bekijken en genieten van pooh beer met zijn vriendjes.

Een dikke 4 verdiend deze film!

Ja, leuker dan leuk!

Vind Teigetje erg komisch. Hij slist een beetje, net als Daffy Duck.

Wat ik erg origineel vind is de manier waarop het boek in de film is geïntegreerd; zo zie je soms Winnie van de ene naar de andere bladzijde wandelen, struikelen over de letters of in een illustratie verdwijnen. De animaties zien er ook uit als de afbeeldingen in een boek, wat een beetje klassiek aandoet (in positieve zin)

Ik dacht dat het een film zou zijn die vooral onderhoudend is voor kleintjes, maar de inventieve wijze waarop woordgrapjes (soms heel letterlijk) in het verhaal zijn verwerkt maakt het ook voor volwassenen erg amusant. Zonder dat het te bijdehand overkomt overigens, ze zijn op prachtige wijze in het verhaal verwerkt.

De avonturen die Pooh beleeft zijn heel onschuldig, maar door de karakteristieke personages erg leuk om mee te beleven. Een zelfingenomen uil, een stuiterende tijger en een depressieve ezel…. Ik was dus totaal niet bekend met Pooh en zijn vrienden, maar wat zijn ze grappig!

De film zit vol met humoristische scènes, zoals Pooh die per ongeluk een van zijn maatjes een bijenkorf in katapulteert (“het zijn vriendelijke bijtjes hoor, zolang ik maar niet beweeg!”- en Pooh geeft me dat ding vervolgens een zwieper ) of Pooh die alles in honing ziet veranderen, en wat te denken van de jacht op een Backson…. Heerlijk gemoedelijke film!

Disney Feature #55

Ondanks de lage box office is ook deze Winnie the Pooh weer uiterst vermakelijk. Het IQ van de hoofdpersonen is niet veel hoger dan dat van een (lege) honingpot maar dat maakt ze niet minder sympathiek. Complimenten trouwens voor de voice-acting: alle stemmen klinken meteen vertrouwd en lijken behoorlijk op die van de versie uit 1977.

De tekenstijl is al even authentiek: geen computersausje maar gewoon warme, handgetekende beelden. Wederom wordt er weer van alles verzonnen om het boek tot leven te brengen en dat levert veel leuke vondsten op. De nadruk ligt trouwens wel erg sterk op het spelen met letters maar ik zie het door de vingers. In ieder geval weer een duidelijke overeenkomst met de 'klassieke' versie en in mijn ogen is dat ook de enige juiste benadering voor het maken van Winnie the Pooh '2011'.

Het verhaaltje is super eenvoudig maar door de fraaie animatiestijl is dat verder niet storend. Net als bij het origineel deed die kinderkamer mij meteen aan Toy Story denken. Ik heb weleens gedacht dat die film 'uit het niks' kwam maar zal Pixar hier de honing, eh....mosterd, vandaan gehaald hebben? Als je die introductiescene en de eindcredits trouwens vergeet blijft er netto amper 50 minuten film over, dat is toch wel érg kort en misschien het enige serieuze kritiekpunt.

4*

Mijn dochtertje van 3 heeft zich vermaakt met deze zoetige film voor de allerkleinsten. Aan mij is de Disney-versie van Poeh nooit besteed geweest.

Deze prachtig geanimeerde film is duidelijk met veel zorg en liefde gemaakt. Ik ergerde me wel aan de (Nederlandse) stemmen van Winnie de Poeh en Janneman Robinson. Poeh klinkt zo zoetsappig dat ik zin had hem op zijn neus te slaan. Janneman heeft een veel te plat accent om voor een chique Britse kostschooljongen door te kunnen gaan.

Vroeger was ik groot fan van Winnie, nu merk ik dat het voornamelijk voor de kleintjes is, al zijn sommige uitspraken van Pooh Beer nog altijd briljant.

Erg leuk en creatief gedaan. Het voelt wat vreemd om zo'n korte (kinder)animatie 4* te geven (als je het vergelijkt met andere films die 4* verdienen), maar toch verdient dat het wel door de manier waarop dit gemaakt is. Het zit allemaal erg creatief in elkaar, zowel wat de animatie betreft als het verhaaltje zelf (en de liedjes). Eigenlijk is het grootste minpunt nog wel Winnie the Pooh zelf, die toch eigenlijk maar een heel vervelend personage is.

4*

Een korte en warme film, bedoeld voor kinderen, maar gelukkig niet zo vreselijk zoetsappig als Piglet's Big Movie (2003). Het is allemaal inhoudelijk misschien niet heel spectaculair, maar er zitten wat creatieve animatietechnische vondsten in verwerkt die het geheel naar een hoger plan tillen. Bijvoorbeeld hoe boektekst een rol speelt in de tekenfilmscènes, het krijtgetekende liedje of het mooi geanimeerde honinglied. Dat maakt dat deze Pooh-film wat verfrissender en creatiever is dan zijn voorgangers.

Christopher Robin (de live-action film uit 2018) vond ik trouwens nog een tikkeltje leuker en aandoenlijker, maar wat 2D-animatiefilms betreft is dit tot nu toe de leukste versie van Winnie the Pooh die ik gezien heb.

Dit is een animatie met liefde gemaakt, voor het verhaal en het boek. Kort genoeg en met een mooi eenvoudig verhaal zoals dat past bij Winnie The Pooh. Het spelen met de letters en af en toe de 4e wand doorbreken. Maar ook de heerlijke quotes. De scène in de put is prachtig om te zien. Eén van de betere animatiefilms van Disney waarbij de makers goed wisten waar ze mee bezig waren. Dat komt helaas maar zelden voor.

Tien minuten voor tijd begint de aftiteling al te lopen. Da's best vroeg voor een film van ruim een uur (inclusief die aftiteling). Vergeet de laatste minuut niet na de aftiteling.
Verder best een vermakelijke film. Moest vooral lachen om de geweldige dialoog, als
ze net in de put zitten met alleen Knorretje nog boven.

Heel jammer dat deze film de laatste handgetekende Disney is.

Ik heb niet zoveel met Winnie the Pooh en z'n vriendjes, en deze film heb ik ook vooral opgezet uit completisme. Maar ik was positief verrast. Lang niet alles is leuk, maar uiteindelijk viel er genoeg te genieten. Het hele verhaal rond de Backson is best tof, met als hoogtepunt de hele tekenscene waarin de uil een soort Manbearpig tevoorschijn tovert. Pooh zelf vind ik niet zo leuk, maar bijkarakters als Tigger, Piglet en de uil (zal vast wel gewoon Owl heten of zo) maakten dat meer dan goed. De spellingnazi in mij krijgt wel een beetje jeuk, maar hoe dan ook, een leuk vermakelijk filmpje dan z'n (beperkte) speelduur blijft vermaken.