Winnie the Pooh (2011)

Prima. Winnie the Pooh gaat terug naar z'n roots. Het is warm, sympathiek en af en toe ontroerend. Het uur ging voorbij zonder dat ik erg in had. Visueel mooi, prachtig getekend, leuke dialogen en ook de stemmen zijn voortreffelijk. Toch vind ik 3,5 sterren wel voldoende, het is geen film die ik me een uur na het kijken nog zal herinneren.

3,5*

Met een speelduur van 53 minuten (+ 10 minuten aftiteling) is het verhaal wat aan de magere kant, maar wat zou ik gelukkig zijn als elke animatiefilm 53 minuten had die net zo leuk zijn. De bewoners van The 7 Acre Woods slaan de handen ineen wanneer Eeyore [Bud Luckey] zijn staat is kwijtgeraakt. Iedereen doet een (vergeefse) poging om een geschikte nieuwe staart te vinden en de bijbehorende prijs (een pot honing, wat anders?) te winnen, totdat Owl [Craig Ferguson] een brief vindt waaruit blijkt dat Christopher Robinson [Jack Boulter] is ontvoerd door ‘The Backson’. Tijd voor een reddingsactie! Een traktatie voor jong en oud vol hilarische momenten en heerlijke liedjes en de aangename vertelstem van John Cleese. Hoogtepunten: het fraai vormgegeven “The Backson Song”, Tigga’s “It’s Gonna Be Great” en Piglets pogingen om zijn vrienden uit een valkuil te redden.

Ik ben erg gek op de karakters van Milne, en hoewel deze 2011 film het voor mij niet haalt bij het origineel, valt er genoeg te genieten. Duidelijk een film waar liefde in gestoken is, al waren niet alle liedjes naar mijn smaak.

3,7*

Deze Winnie the Pooh heeft een werkelijk flinterdun plotje. Maar goed, de personages zijn sympathiek, de animatie is zeer behoorlijk en de speelduur is overzichtelijk. Aangezien deze film met name gericht lijkt te zijn op de allerkleinsten, valt wel door de vingers te zien dat het inhoudelijk erg weinig voorstelt. Disney heeft genoeg betere films gemaakt, maar ook zeker mindere, dus deze film verdient wel een voldoende.