Taxi Driver (1976)

Onbeleefd . Sorry als ik hier echt even om moet lachen

Ik weet trouwens wel dat de film aan mijn beschrijving voldoet, alleen vind ik dat nergens voelbaar. Nergens heb ik de indruk dat De Niro steeds zwaarder aan het doorflippen is. De feiten zijn er, de emotie niet. Net zo met die climax. Ik noem dat niet ontploffen. Meer een rotje dat afgaat tijdens Chinees nieuwjaar.

Haal ik er ter illustratie even een Pi bij of zo. Een film waar het voor mij wel voelbaar, tastbaar was. Dat miste ik dus compleet in deze film.

The One Ring: welke einde je ook voor gaat, ze zijn beiden niet echt down-to-earth vind ik. Persoonlijk had ik het veel liever gezien dat de film stopte bij die slow-motion uit het huis. Dan was Travis voor mij dood geweest, en was de hele impact van die scene verdubbeld. Had ik het nog niet geweldig gevonden, maar 't was een begin geweest denk ik.

Geeft niet, was de bedoeling.

Ik begrijp je nu wat meer met dat einde. Het zal wel dat het 'plots' en onkrachtig overkomt, wanneer je de "opbouw naar" niet echt gevoeld hebt. Maar het zit em in de details. Uiterlijk zal je inderdaad wat ingetogen emotie zien, toch merk je regelmatig doorheen de film hoe hij zich altijd maar ergert aan de maatschappij. De ontploffing was maar een kwestie van tijd.

Zit het letterlijk met snacks achter de pc kostelijk na te lezen

Ben het hier ook mee eens. De opbouwende waanzin wordt imo geweldig geportreteerd in deze film binnen de context en persoonlijkheid van Travis. DeNiro's personage is een persoon dat veel emotie in zich houdt. Niet iemand die constant alles bij elkaar schreeuwt om maar een voorbeeld te noemen. Snap niet waarom waanzin altijd geuit moet worden in snel knip en plakwerk e.d. zoals OH dat graag ziet.

Ik ook niet. Dat hoeft van mij namelijk helemaal niet. Hoewel het voor mij vaker beter werkt zo, zijn er ook voorbeelden genoeg waar ingehouden emotie net zo effectief is (Neighbor No 13 is een sterk voorbeeld). Maar ja, dat zou een genuanceerd beeld van mij geven, en dat mag niet hé. Beter wat bullshit rond mijn persoontje ophangen.

De Niro's personage is een poser. Sorry, maar welke gek die stilaan de poten van onder de tafel voelt wegglijden gaat zich in godsnaam bezighouden met het repeteren van zinnetjes om zo cool mogelijk over te komen ? Travis heeft teveel cowboyfilmpjes gezien en wil net zo stoer zijn, maar volgens mij is dat nu niet meteen een enorme prioriteit voor iemand wie de realiteit ontglipt. Volgens mij hebben die personen dwingendere problemen die hen bezig houden, dan welke kant het beste oogt om een pistool te trekken, of welke "line" cooler overkomt.

Ik vind dat geen overtuigende handelingen voor iemand die stilaan een kookpunt nadert, zoals de meeste dingen in de film. Enkel op bepaalde "plot advancement" punten merk je dat het steeds slechter met hem gaat. Daarmee moet ik het dan doen, iets wat mij niet zint.

Alleen moet een film uit 1976 dubbel zijn best doen je te overtuigen.

Mijn eentonige beeld van je valt wel mee hoor. Is een van de weinige keren dat ik wat feller reageer op een post van je, omdat het toevallig om mijn favo film gaat. Ben het vaak niet met je eens maar ook heel vaak wel. Je hoeft niet zo het slachtoffertje te spelen hoor.

In travis' wereld werkt het zo, dat is zijn persoon, en zo krijg je het te zien. De wereld zit vol met de meest diverse mensen. Dat hij niet volgens jou denkt is geen reden de film op dat punt waardeloos te vinden.

Het is maar watvoor kookpunt je verlangt/verwacht, het is niet zo dat DeNiro langzaam doordraait en gek wordt zoals de persoon in Pi. Hij wordt niet op een neurotische manier gek, maar radicaliseerd langzaam en besluit 'er wat aan te gaan doen'.

Eerst overweegt hij een politicus te pakken maar later wordt het een shoot-out in het bordeel. Het klopt dat hij een poser is. Hij bereid zich voor op zijn daad door thuis te oefenen met het snel trekken van zijn pistool en praat zichzelf moed in voor de spiegel. (Zoals zoveel mensen wel eens voor de spiegel staan en zichzelf moed in spreken of oppeppen.) Zie zijn afrekening er meer als eentje a la Mohammed B. op Van Gogh, cool en berekend. (MB oefende thuis op een schaap en wilde ook zelf dood na zijn daad.) Iets totaal anders dan de neurotische waanzin in Pi die jij hierin probeerd te zien.

Maar zoals je in het begin al schreef je had werkelijk niks van de uitwerking van de film begrepen.

De film moet alleen beter zijn of nog goed meekunnen ivm wat ik al gezien heb. Zo simpel is het. 't Is jammer dat een film het nadeel van ouderdom heeft, al wordt dat hier door velen ook als voordeel gezien. Genoeg mensen die denken "oh, voor die tijd zal het wel super geweest zijn", vaak afgaande of niet veel meer dan kritische buzz.

Er is anders altijd wel iemand die begint te zeuren, en het komt er ook steeds op neer dat de helft van mijn betoog gaat over zaken waar ik het zelf niet mee eens ben. Onzinpraatjes die anderen ophangen.

Pi was "ter illustratie". Helemaal niet het ijkpunt bij deze film, maar een film waar de lijdensweg van een personage wel effectief weergegeven wordt. Maar zoals jij het beschrijft is Travis gewoon de zoveelste eikel die pissed is en besluit zich af te reageren. Da's heel wat anders dan iemand die "verzinkt in de waanzin en ontploft". Moest dat toch de bedoeling zijn, ben ik het alvast niet die niks van de uitwerking begrepen heeft, wel het grootste deel van de hoogstemmers ...

En met uitwerking bedoel ik uiteraard de belachelijke soundtrack, het ontbreken van een drukkender wordende sfeer en De Niro's personage die veel vertelt maar niks uitstraalt. Flauw gegoochel met woordjes trouwens, maar da's hier vaak het laatste redmiddel blijkbaar.

Radicaliseren en afrekenen en verzinken in de waanzin en ontploffen zijn idd twee verschillende omschrijvingen voor iets wat eigenlijk min of meer op hetzelfde neerkomt.

Het sterke aan Taxi Driver vind ik dat je hem juist langzaam ziet radicaliseren, (Sommige noemen dat verzinken in de waanzin) terwijl hij toch de boel redelijk op orde lijkt te hebben, om uiteindelijk op ramkoers op zijn/het eind af te stevenen (ontploffen wat je wilt). Die constante dreiging die ervan uitgaat en dat je er dan op het eind toch niet helemaal op voorbereid bent, daar zit 'm voor mij de kracht.

Ik vind het juist ijzersterk dat dit onderkoeld gebeurd en hij niet als de zoveelste neurotische psychopaat wordt geprotraiteerd.

Ja, en zo vallen een olifant en een muis ook ongeveer samen onder de noemer zoogdier.

En sommigen vinden dat DJ Tiësto tracks bol staan van de kneiterharde pompende basses.

Ik reserveer zulke statement toch liever voor gevallen waar ze echt van toepassing zijn, zoveel extreme adjectieven zijn er al niet ...

Zo ook vind ik Travis alles behalve onderkoeld. Behalve dan wat feiten, vind ik hem een doodnormale kerel, die zich verder ook doodnormaal gedraagd. Zijn personage straalt amper enige kooktemperatuur uit. Niet door extreem wild gedrag, niet door onderkoeld gedrag. Net zoals z'n insomnia ook meer een weetje is dan een impact op zijn personage.

Ik vind hem gewoon voor geen seconde geloofwaardig. En "zware" woorden als waanzin, ontploffing of onderkoeld doen daar bepaald geen goed aan.

Mijn God, je neemt een date toch niet mee naar een porno? Dat vind jij normaal?? Tegen jezelf lullen tegen de spiegel is nog op het randje, maar juist in die scène zie je hoe hij in het staartje daarvan over die rand heen valt, omdat hij bij zijn stoere one-line vraagje "you talking to me?" ineens antwoord geeft. Als ik zo'n vent zou zien zou ik beginnen met glimlachen maar aan het einde denken: die vent spoort echt niet. Dat is nou de kracht van de rol van Travis...

Die scène is niet voor niets een klasieker maar helaas gaat die subtiliteit aan een aantal mensen voorbij.

Dat is nu net het enge aan zijn personage....Het spat er niet vanaf, maar het sluimert....

Maar ach ieder zijn ding, bij mij goed genoeg voor een vaste plaats in mijn top 10.

Net zoals de betekenis van het woord subtiliteit aan andere mensen voorbijgaat. Befaamde Yamada-kun quote: "Don't cook what you can't spell"

Reinbo: bij onderkoelde personages spat het er ook niet vanaf ... maar wat lig ik m'n tijd toch ook te verdoen.

Jij vond 'm toch alles behalve onderkoeld...

Maar laten we allebei onze tijd niet verdoen, jij vindt het niks en ik vind het geweldig.

Volgens mij heb je dit lesje logica niet nodig, maar voor alle zekerheid

'Bij onderkoelde personages spat het er niet vanaf.'

Impliceert niet :

'Het spat er niet vanaf, dus is het een onderkoeld personage.'

de '=>' relatie, die werkt maar in één richting.

Bij De Niro zie ik gewoon niks, nada. De sfeer brengt mij ook niks. Enkel feitjes in het plot wijzen erop dat hij langzaam aan het doorflippen is. Persoonlijk vind ik dat dus een enorme zwakte, maar voor de mensen die er wel van genieten, veel plezier ermee verder

Sterk verweer...

Travis geeft zelfs vrij expliciet aan dat hij bang is door te flippen:

'Sometimes it gets so I just don't know what I'm gonna do. I get some real crazy ideas, you know? Just go out and do somethin...'

Dat bedoel ik ook onder andere. Het wordt droog meegedeeld allemaal, alleen vind ik het nergens voelbaar.

Stephan : mijn verweer staat er al twee paginas lang. Leuk als jij dit een "subtiele" scene vindt, maar vindt het dan niet al te raar dat ik dat niet erg serieus neem. Onder subtiele cinema versta ik toch wat anders.

Dat jij deze opmerking van Travis droog meedegeeld vindt en zijn doorflippen nergens voelbaar is, is een andere discussie. Jouw eerdere opmerking was, dat zijn doorflippen alleen uit de plotontwikkeling af te leiden was en dat is dus niet zo. Het komt expliciet ter sprake.

Vind ik er ook gewoon deel van uitmaken, en had je de rest van de discussie gelezen had je dat ook wel al lang beseft.

Aangezien het verder ook helemaal niks bijdraagt of afdoet aan mijn betoog, vind ik het een beetje pointless, maar soit, je hebt gelijk hoor.

Zo'n discussie is leuker dan menige extra's op dvd's........

Ik vind het ook pointless, maar ik las hierboven:

Enkel op bepaalde "plot advancement" punten merk je dat het steeds slechter met hem gaat.

Ik ben benieuwd wat die punten dan wel zijn als jij vindt dat ze niet voelbaar afleidbaar zijn uit zijn (non) verbale doodnormale gedrag?

Ach waarom zou je... Wij zijn namelijk allemaal gek.

Ik ben er redelijk zeker van dat ik dat niet vind, maar aan de term "voelbaar afleidbaar" kan ik eerlijk gezegd niet goed aan uit. Mijn kritiek is namelijk:
- dat z'n waanzin wel afleidbaar is.
- dat z'n waanzin niet voelbaar is.
Bij "voelbaar afleidbaar" denk ik alleen maar aan een onverenigbare contradictie. Verder heb ik Travis geloof ik nergens doodnormaal genoemd. Tot zover jouw mooie parafrasering.

Om dan maar even uit te wijden over jouw struikelblok : wat ik bedoel met "plot advancement" zijn bepaalde scenes waaruit de toestand van Travis blijkt. Dat er iets niet spoort met hem is iedereen wel duidelijk lijkt me. Eerst heb je het insomnia/leger dingetje, dan het porno/dump incidentje, de monoloog tegen die presidentskandidaat, z'n dagboekmonoloogjes, Travis die een pistool koopt (het "oei oei, em is iet van plan" moment), de scene voor de spiegel ... Elk van die scenes zorgt ervoor dat de kijker merkt dat het er steeds wat slechter met Travis aan toe gaat. Van waanzin is mi echter nergens sprake. Alleen valt er buiten die scenes om amper wat te rapen. Buiten die scenes is het steeds gewoon weer "good old Travis, the lonley taxi driver". In de scenes Foster had ik meer de indruk dat hij zich bij het Rode Kruis wou aansluiten om humanitaire hulp te leveren, dan dat z'n teller langzaam de 00:00 naderde. Niet dat iemand het er mee eens is, en de meesten zullen toch niet de moeite doen om het te proberen begrijpen, maar soit. Dat vind ik dus.

Volgens mij vind Niels deze film gewoon niet zo geweldig ..dat heeft hij nu toch wel duidelijk gemaakt? Dat is zijn mening...

Dat was wel duidelijk inderdaad. Het ging geloof ik destijds om het 'waarom'.

Volgens mij vooral om het waarom van het waarom van het waarom. Met de veelvuldige conclusie dat ik het niet begreep.

Begreep je het niet? Waarom niet

Omdat de andere optie was dat ik er echt geen zak aan vond, en dat kan natuurlijk niet!

Maar als je het niet erg vindt laat ik het nu graag allemaal achter me. De film zelf en het veelvuldig herbeleven doorheen de discussies waren al hard genoeg

Goed plan. Als iedereen dat nou deed