Taxi Driver (1976)

Grappigste quote in maanden.

Anyway, Taxi Driver is zoals zovele klassiekers weer een hoop overgewaardeerde cinema in mijn ogen. De opzet van de film is best boeiend, maar van de uitwerking begrijp ik werkelijk niks.

Wat me allereerst opviel, en daarin ben ik het roerend eens met Phoenix, was die melige pornosoundtrack. Met zo'n onding van een score wordt het voor een film al erg moeilijk om een beetje sfeer op te bouwen, als die om de twee scenes weer al te cheesy afgebroken wordt.

De Niro viel mij ook echt tegen. In een Heat kan ik hem wel pruimen, maar hier vond ik hem totaal charismaloos. Vooral die blijkbaar "overbekende" 'Who you taking to' scene vond ik te belachelijk voor woorden. Ik weet ook helemaal niet wat ik van z'n personage moet maken. Vele scenes hadden een "haha, stoer hoor, posertje" effect wat mij niet het gewenste effect leek. Het woord dat mij steeds te binnen schoot was "whigger". Zelfde idee, andere context.

Opvallend verder, de sfeerzetting uit het eerst half uur die totaal niet doorgetrokken wordt. Al of niet gelukt, maar het eerste half uur zie je Scorcese nog moeite doen om een drukkend sfeertje te creeren, met als dubieus hoogtepunt de nogal onzuivere zoom-in op een glas water met bruistablet (mag toch zuiverder, beetje klankband bewerking etc, echt zoveel gevraagd ?). Daarna wordt het allemaal was vrijblijvender, zelfs enkele luchtige momenten (met Foster).

Laatste kritiekpunt ligt op de tenenkrommende dialogen. Het verhaaltje met de kanarie. De man die z'n vrouw wil omleggen, De Niro bij die veiligheidsagent. Lijken wegwerpseltjes van Tarantino. Zou me niet verbazen moesten ze dan ook werkelijk zijn. Hij was toen 13 ongeveer ... ander dieptepunt is de "verovering" van Betsy. Bewijst dat er tussen "De Niro overtuigt Betsy met z'n charisma" in het script en de uiteindelijke scene nog veel mis kan lopen.

Veel besproken einde was ook een downer, maar daar verwachtte ik ook al lang niks meer. Film waar veel in verteld wordt, maar die voor mij er niks van uitstraalt. De Niro lijdt aan insomnia ... tjah, 't is goed dat hij het zegt, want je zou het er niet aan afzien verder. Zo gaat het een beetje met alles.

Vond het helemaal niks. 1*

Wat zei ik gisteravond?

Dit lijkt me een discussie worden met een hoog amusementswaarde.

Tja, het einde vond ik net het beste uit de film... Hard, bloederig en heerlijk over the top. Erg effectief ook, versterkt de impact van de prent (die jij dus niet zal gevoeld hebben, OH).

Hier kan ik je dan wel weer begrijpen:

Eens. Het zijn ondermeer die dingen waardoor ik ook niet boven een 3 kom. Maar 1 ster vind ik toch wel wat overdreven...

Heb me lang niet zo verschrikkelijk geergerd aan een post. Hoe jij soms films, en dan vooral tijdloze meesterwerken als deze, bekijkt is een compleet raadsel voor mij OH.

Melige pornosoundtrack? Wat een denigrerende opmerking voor zo'n composer als Herrmann. Alleen maar van het beste werk dat de beste man heeft geschreven imo. Openingsscene is prachtig met die taxi die uit de rook tevoorschijn komt. Beetje nachtmerrieachtige soundtrack. Geweldig gedaan. Uberhaupt weleens van die man gehoord?



Hoezo dat nou weer. Travis is een goed voorbeeld van een outcast in de samenleving. Heel wat anders dan zijn rol in een Goodfellas, Casino e.d. Snap dit echt niet.



Ik denk dat jij gemist hebt dat Taxi Driver een droom/nachtmerriebeeld wil schetsen. We kijken door de ogen van Travis en de dialogen/teksten zijn dialogen zoals hij ze voorstelt. Mooiste voorbeeld is wanneer hij zichzelf corrigeert bij het quoten van zijn schrijven in een dagboek.



Je doelt op de scene met DeNiro op de bank? Zoja, hoezo downer? Als je doelt op het einde waarin hij geportreteerd wordt als held: zou dit niet misschien zijn verbeelding kunnen zijn? Jammer dat je niet open staat voor meerdere interpretaties.
Heb het idee dat je zo'n film al met heel wat vooroordelen ingaat.

Ik denk anders wel dat Onderhond de film ervaarde als een nachtmerrie hoor.

Mnee, is dat een voorwaarde om de soundtrack goed te vinden of zo ? Zou veel verklaren m.i. Daarbij vind ik dit als "nachtmerrieachtige" soundtrack totaal, maar dan ook totaal, misplaatst.


Volgens mij heb ik niet veel gemist, het ik ook allemaal redelijk duidelijk wat Taxi Driver wil doen en zijn. De vraag is of het daar in slaat. Wat mij betreft, nee.


Kijk, dit vind ik nu knap. Je weet niet welk einde ik bedoel, kiest zelf maar voor je eigen uitlegje en verbindt daaraan de conclusie dat ik niet open sta voor meerdere interpretaties.

Ik heb het idee dat jij m'n posts met veel vooroordelen leest, mag dat ook ?

Edit: wat dat happy end" betreft, ook ik vind beide mogelijkheden plausibel. Het ligt er zo dik op dat het best wel eens een verzinsel/comadroom zou kunnen zijn. Boeit me echter geen fuck verder.

Nee maar iets meer respect mag wel. Pornosoundtrack is een totaal misplaatste opmerking.



Daar gaat het mij niet om. Het ging om de dialogen. In een Travis verbeelding zijn zulke vage dialogen goed te plaatsen. Dat is wat jij hebt gemist imo.



Ik twijfelde of je het had over de shoot out scene, of de scenes waarin hij wordt gezien als held door de media e.d. en met Betsy in de taxi belandt. Wat vond je nou een downer? Ik noem ze allebei en stel daarbij mijn vragen. Bij dat laatste word me wel duidelijk dat je het als een reeele gebeurtenis ziet aangezien je het als een 'verovering' van Betsy beschrijft. Vandaar dat ik aannam dat je het dus NIET als fantasie van Travis beschouwt. Vandaar mijn "jammer dat je niet open staat voor verschillende interpretaties".



Hier spreek je dat weer tegen. Was niet echt duidelijk wat je nou bedoelde.

Want ? Ik vind het nu eenmaal veel weg hebben van slappe, melige pornomuziek, hence ...


Het verhaaltje over de mafia en de kanarie heeft niks met Travis te maken, dus daar gaat de vlieger al niet op. Daarbij wijst er eigenlijk niks op dat de film vanuit de gedachten van Travis vertelt wordt. De meeste situaties lijken zoals ze echt gebeurd zijn. Daarbij stoort het mij ook niet dat ze vaag zijn, wel dat ze voor geen meter lopen, en vaak klinken als slechte filmdialogen.

De 'verovering' van Betsy is trouwens helemaal in het begin, wanneer hij binnenstapt en hij haar overtuigt om met hem mee te gaan (en het stukje waar ze samen koffie drinken) . Hoe je de link tussen 'verovering' en die laatste scene legt is mij totaal onduidelijk.

De downer is vooral dat de "climax" (de shootout, voor je het weer niet begrijpt) helemaal niet aanvoelt als een climax. Het wordt vaak aangehaald als een echt "wauw"moment, ik vond het erg erg doorsnee. Dus downer. Volgende keer misschien even een antwoord afwachten, in plaats van vanalles "aan te nemen".

En het voorbeeld dat ik noemde dan? Duidelijk vanuit het oogpunt van Travis. Dus groot gedeelte van de film wordt wel vanuit zijn oogpunt verteld.



Ah is dat ook weer duidelijk.



Doorsnee? Vind dit voor een film uit 1976 totaal geen doorsnee einde en nog steeds niet zelfs. Erg bloederig, gewelddadig, surrealistisch en experimenteel. Historisch besef had je niet echt he?




Je kan ook wat duidelijker zijn.

Het besef is er wel, vind het alleen waardeloos. Met 20 Belgische Franken kon je vroeger ook een week naar Spanje, maar als je ze morgen met de lotto wint (0.50 EUR) zal jij er ook niet blij mee zijn ? Of toch wel, met jouw geweldig historisch besef ?

Wat interesseert het mij nu dat het vroeger experimenteel was ? Maar die discussie is al vaak genoeg gevoerd. Kijken jullie maar neer op mij, lach ik wel om jullie.

Je kan ook eens wat moeite nemen om het te proberen begrijpen, meneer vooroordeel.

Jamaar als een film ooit de lat hoger heeft gelegd/grenzen heeft verlegd. Dan pleit dat toch voor de film?

Wat een kinderachtige vergelijking OH.

Wat me opvalt is dat je een film als Eraserhead wel op dat punt kunt waarderen maar als het wat meer mainstream wordt is het allemaal troep. Maar dit is idd een discussie die weer op herhaling gaat.

Zeg dan misschien ook even waarom, want ik vind ze geldig.

Verder waardeer ik Eraserhead helemaal niet op dat punt. Net om die exacte reden heb ik Eraserhead bij m'n laatste herziening uit m'n Top 10 gehaald. Het is lang een film geweest die met niks te vergelijken was, daarom dat Eraserhead ook nog steeds zo boeiend is. Had die filmstijl echt aangeslagen, kan ik me niet inbeelden dat hij nog steeds op 5* stond. Lees mijn reacties bij Eraserhead er nog een keer op na. Let vooral op het "nieuw en beter" stukje.

Hou gewoon op met het trekken van conclusies, want je schiet toch maar wat in het wilde weg. Zoals hier wel meer gebeurt. Volgens mij is mijn uitleg waarom ik deze film slecht vind duidelijk genoeg. Leer er gewoon mee leven.

mikey : vanuitgaande dat dat waar is, pleit dat op een objectieve manier voor de film. Mijn mening is subjectief.

Okay

Jammer.

Erg jammer ja en zoals gewoonlijk ook weer totaal onbegrijpelijk. Ik geloof trouwens ook niet dat jij vooroordeelvrij aan zo'n film begint.

Ik verwacht er geen 4* van nee, al heb ik de indruk dat de meesten niet vooroordeelvrij aan een film beginnen. Zeker niet een film als deze. Ik geloof verder ook al lang niet meer dan mensen vooroordeelvrij aan mijn posts beginnen, dus komt dat even goed uit.

't Was uiteindelijk wel een andere film dan ik verwacht had.

Dat zal best zo zijn, maar bij sommige mensen ligt het er wat dikker op dan bij anderen.

Nou dan. 0,5* erbij dus!

Ben wel nieuwsgierig wat je er dan wel van verwacht had.

Die indruk heb ik ook vaak ja. Hoge scores die hier uitgedeeld worden bij rukfilms, je houdt het niet voor mogelijk ...

Nou ... halfje eraf bedoel je ? . Vooral die soundtrack en die teleurstellende climax vielen mij nogal tegen. Zonder had het zeker 1.5*-2* geweest.

Mijn verwachting was een film te zien van iemand stilaan verglijdt in waanzin, en uiteindelijk ontploft. En een sfeer die daar erg nauw bij aansluit. Op die drie punten flatert de film voor mij dus.

Ben echt benieuwd wat jij van After Hours gaat vinden eigenlijk. Een heel andere Scorsese.

Heb zin in een herkijk Wat een prachtige film blijft dit toch

Zoals Versus? Ik heb uiteindelijk toch meer vertrouwen in het gezamenlijke oordeel van de critici hier (de klassieke film) dan het oordeel van OH. Ik denk dat OH After Hours ook niks vindt op basis van de soundtrack en de visuals. Het basisidee zal ie wel leuk vinden. Ik gok op een 1*, als je dat al een gok kan noemen.

Mwuah, die film is ongelooflijk bizar. Wie weet zal t m wel erg bevallen. Ik raad m in ieder geval geen Raging Bull aan. Zal het de film besparen.

Verschillende interpretaties zijn mooi, maar ik heb het toch altijd vreemd gevonden dat mensen de scènes van Taxi Driver als een droom zagen. Zelf heb ik het einde altijd als waarheid beschouwt en dacht ik dat het vooral een sneer naar de (sensatie)media was. En op de extra's van de dvd zei Scorsese inderdaad dat dat het geval was. De media ziet al die moorden van Travis Bickle blijkbaar als heldendaden en verklaren hem dus ook tot held. En dat terwijl Travis eigenlijk gewoon hartstikke gek is. Dat Betsy Travis ineens weer ziet zitten (waarschijnlijk omdat hij nu een held is, en zij zich beseft dat ze zich in Travis vergist had) versterkt het effect alleen maar. Ik zou dit eigenlijk geen happy end willen noemen, maar ook geen slechte. Eerder een sarcastisch einde.

Het zou maar redelijk dom zijn moest je dat niet hebben . Ik sta hier ook niet de ultieme waarheid te vertellen, ik geef gewoon elke keer netjes m'n mening bij de film die ik net gezien heb, meer valt er niet achter te zoeken.


Kijk, zo'n dingen moet je nu net niet zeggen. Ga ik zo'n film kijken met het idee iets ongelooflijk bizar te zien, en dan valt het vaak tegen natuurlijk. Ben ik weer diegene die met vooroordelen kijkt . Ik heb 20 Miike films gezien, je moet al stevig uit de hoek komen om mij een ongelooflijk bizarre film te serveren

The One Ring : Het einde valt alleen zo uit de toon met de rest van de film, dat het al gauw lijkt of er is wat "aan de hand". Je ziet ook niet wat er met Travis gebeurd bij de arrestatie, een nekschot is ook niet niks lijkt me, en plots lijkt hij wel in een sprookjeswereld te zitten (hij is een held, z'n vriendinnetje wil hem wel terug). Als filmkijker gaat er dan wel eens een lampje branden. Wat niet wil zeggen dat ik die theorie steun, maar het kwam wel spontaan in me op tijdens het kijken van de film. 't Blijft in ieder geval een einde dat nogal losstaat van de rest van de film vind ik.

Zo onbeleefd. Het einde is net de climax van wat de film heel de tijd opbouwt. In feite voldoet het aan jou verwachting (hij verglijdt wel degelijk in waanzin en ontploft, daar, op dat einde) Ik snap niet hoe je die "ontploffing" dan uberhaupt "beter" had willen zien? Wat had je dan verwacht?

Mja, dat kan. Ik vind het echter absoluut niet passen bij zo'n down-to-earth-film als Taxi Driver. Daarbij hou ik gewoon niet van dat soort eindes.



Daar geef ik je wel een beetje gelijk in. Maar storend vond ik het niet.