Taxi Driver (1976)

Het is maar wat je amateuristisch vind

alleen Pacino en Hoffman mogen de veters van de Niro vast maken. de rest moet uit de beurt van zijn schoenen blijven.

en het voorbeeld van 15 min. is echt heel slecht, de man heeft in zoveel goede films gespeeld en zoveel goede rollen neergezet. dat je dan uitgerekend die film noemt...

ontbreken van talent... vandaar dat ie als een van de beste acteurs allertijden wordt gezien.

Omdat hij alom zo gewaardeerd en geprezen is en al veel oscars heeft gekregen en door iedereen zo goed gevonden word, kan het dus niet anders dat het een goed acteur is? En dan nog, als ik dat niet vind, als ik veel minpunten ervaar en andere acteurs veel liever zie spelen... tjah, toch alleen maar persoonlijk? veel valt er toch niet over te discussieren? Als jij Robert Patrick en Jodie foster waardeloos vindt, jammer, maar wie ben ik om je daarop aan te spreken?

Inderdaad. Je kunt hem persoonlijk slecht vinden, maar een zo gelauwerd acteur MOET wel goed zijn.

het gaat erom dat je hem amateuristisch noemt. ik denk dat je overdrijft om je punt kracht bij te zetten. als je nu zegt 'het is niet mij type acteur', of 'ik vind hem nogal overschat', oke heb ik vrede mee. zijn successen zeggen niet dat je hem per definitie goed moet vinden, maar wel dat je enigszins rekening met hem moet houden. je zegt toch ook niet van real madrid (in hun topjaren, net zoals Taxi driver dat van de Niro is) dat ze amateuristisch waren.

Hij moet helemaal niks, kijkert. Je kunt hem best slecht vinden, amateuristisch is daarentegen heel wat anders en iets wat ik totaal niet kan koppelen aan De Niro.

[edit]Te laat...

Amateuristisch is inderdaad verkeerd uitgedrukt van mij. Hij probeert een zo goed mogelijk acteur te zijn en steekt er zijn werk in. Maar voor mij oogt het resultaat ondanks zijn toewijding en publiekswaardering enzoverder, gewoon slecht.

Ik beoordeel zowel films en acteurs volledig objectief. Zonder rekening te houden met successen of wat dan ook, kijk ik naar het feit hoe het voor mij persoonlijk overkomt. Dan kan ik daarnaast alleen maar concluderen dat zijn successen en oscars onverdiend zijn. Een fout die veel mensen maken is dat ze niet objectief (durven) zijn, of ergens onbewust niet zuiver objectief oordelen.

(ik zeg niet dat jullie zo zijn hé!)

een mening is per definitie subjectief. het grappige van meningen is dat je niet voor niets een reden hebt om niet objectief te zijn. daardoor kan je weer waarde hechten aan meningen.

Tjah, ik volg niet zo die theorie die in mijn ogen verkeerd is. Met mijn persoonlijke opvattingen (die door nog mensen gehanteerd word) heeft mijn mening ook zijn waarde.

Mister blonde heeft gelijk. Elke mening is subjectief. Je gaat uit van je eigen persoonlijke gevoel bij (in dit geval) de acteerprestatie van Robert DeNiro. Dat is precies de definitie van subjectief. Je moet niet eens de illusie hebben dat je dat objectief beoordeeld, want dat kan je niet. Dat kan niemand.

Objectief beoordelen kan idd niet, als je iets beoordeeld is dat al subjectief, omdat je er je eigen waarden aan hecht. Je kan wel zeggen dat de film tot een bepaald genre behoord (al hoewel dat ook alweer deels een subjectieve overeenkomst is, omdat genre niet echt een objectief gegeven is, heb ik net op school geleerd)..

Fuck it, ik laat het woord weer aan jullie

Hoe komt het dan dat ik mij niet laat beïnvloeden door al zijn achtergrondinformatie als alom gerespecteerde topacteur die bijna iedereen hoog waardeerd?

Dat is niet hetzelfde als objectief zijn. Dat heeft zelfs niets met objectief te maken.

Jawel toch? Dit was denk ik mijn eerste film die ik met Robert De Niro zag. Toen wist ik indertijd nog hoegenaamd niks van De Niro's sterrenstatus of toewijding of wat dan ook. Ik kon dus enkel maar voortgaan op het feit of hij mij kon overtuigen als acteur in zijn rol. Niet dus. Jaren later, volwassen en vooral veel beter geïnformeerd toen ik Taxi Driver opnieuw bekeek, is mijn mening nog niks veranderd. Wat wil dat nu zeggen?

Dat je een subjectieve mening hebt over DeNiro in deze film. En dat je daar na al die jaren nog zo over denkt. Nogmaals: met objectief heeft dat totaal niks te maken.

Djelle, je mening niet laten beinvloeden door derden betekend niet dat je mening dan objectief is. Zoals mister blond al aangaf is een mening per defenitie subjectief omdat dit iets persoonlijks is wat gevormd is door jouw achtergrond, verleden en persoonlijke ervaringen. Ik hoop dat je dit wat duidelijkheid verschaft zodat deze vicieuze discussiecircel kan worden doorbroken.

Inderdaad bisse, je hebt me echt verdergeholpen en jullie hebben inderdaad gelijk. Als basis zal ze altijd subjectief blijven. Maar je kan toch proberen je zo weinig mogelijk te laten beïnvloeden om je subjectiviteit zo klein mogelijk te houden om zo een zo goed mogelijk gerichte objectieve mening te vormen?? Je onderschat de wil van de mens.

Jezelf zo min mogelijk laten beinvloeden door anderen maakt een mening niet objectiever. Wel meer van jezelf. En waardevoller.

Objectief betekent: zich beperkend tot de feiten; niet beinvloed door eigen gevoel of smaak.

Het journaal moet streven naar objectiviteit. Voor bijna alle rest is het een zwaar overschat begrip.

Dat heeft er toch helemaal niets mee te maken. Een objectieve mening is gewoon pure onzin en compleet onmogelijk. Een paradox.

Zonder invloed van buitenaf lag je nu nog in je luier te schijten en aan je duim te sabbelen. Je hele persoonlijkheid is ontstaan door invloed van buitenaf, dus je mening is hier ook door gevormd. Ik vind het een goede zaak echter dat je een zeer eigen mening over films hebt en je nauwelijks door anderen laat beinvloeden maar nogmaals dit heeft weinig met objectief/subjectief te maken.

Inderdaad want zonder invloed van buitenaf was er geen luier geweest.

Oke ff serieus,natuurlijk spelen genen ook een rol maar een zeer groot deel van ieders persoonlijkheid is ontstaan door invloed van buitenaf.Ik zou trouwens graag wat argumenten horen J.D. mocht je het na deze kleine aanpassing nog steeds bull vinden,misschien leer ik dan nog eens wat.

De laatste tijd wordt uit studies (veelal tweelingenonderzoek omdat zij dezelfde genen hebben) vaak duidelijk dat genen een grotere rol spelen dan vaak gedacht wordt. Genen versus omgevingsinvloeden is zoeen groot vraagstuk, daar kan je wel wat boeken in de bieb over lenen als je je erin wilt verdiepen. Wat je opschreef was iig totaal niet waar (dat had je zelf ook al in je achterhoofd). En de controle over de sluitspier vergaren mensen als ze 3 zijn gemiddeld, op natuurlijke wijze. Je bedoelingen zijn goed en djelle heeft het begrip 'objectief' nu ook wel geleerd, maar wat je neerzette was onzin.

oke we begrijpen elkaar, het was ook niet echt letterlijk bedoelt en in overdreven wijze vertaald om mijn point te maken.

Maar de discussie maakt weer van die onnodige rare kronkels die weinig met de essentie te maken hebben. Robert De Niro is voor mij persoonlijk een slecht acteur. Het is misschien moeilijk te begrijpen omdat hij door zovelen wel zwaar gewaardeerd wordt, maar je kan toch niet zo doorhameren op een smaak? Een smaak is niet goed of slecht, maar is doodgewoon persoonsgebonden en is absurd om in vraag te stellen.

Filosofische of technische beweringen ivm met de filmwaarde/kwaliteit van de prent op zich, daar kan over gediscussieerd en gevormd worden, maar over een oppervlakkige waarneming als acteurs die al dan niet in de smaak vallen is een onzinnige overbodigheid.

Deze onnodige kronkels zijn wel allemaal reacties op jouw onjuiste argumentatie. Doordat meerdere mensen de moeite nemen om je hierop te wijzen heb je kennis opgedaan dus "onnodig' zou ik dit niet noemen. Het is trouwens niet dat ik je reactie niet begrijp hoor.ik had er in het begin ook wat moeite mee dat het lijkt alsof er mensen zijn die je stukjes lezen en echt gaan zoeken naar kleine onjuistheden om je daarop te wijzen. Uiteindelijk steek je er vaker toch wel iets van op en nu vind ik het eigelijk wel leuk. Soms kun je echt precies voorspellen wat voor een reactie er gaat komen (en in het beste geval zelfs van wie) wanneer je een stukje schrijft wat een beetje kort door de bocht is. dus ,have fun :d

Wat je zegt is juist, ik heb er inderdaad al veel uit geleerd en bedankt daarvoor. Maar over dit specifieke onderwerp debatteren vind ik echt absurd. Ik zou geen argumentatie moéten geven over zo'n pure smaakkwestie en heb dat ook nooit gedaan. Het enige dat ik kan doen is films opnoemen waarin hij mij ook niet kon overtuigen als goed acteur. Of herhalen dat ik hem gewoon slecht vind. Het is zo raar, het is alsof ik jou zou vragen correcte argumentatie te geven waarom je rood een mooie kleur vind. Toch te gek voor woorden?

Ik wil gerust over de inhoud ofzo van de film discussieren (het tempo ofzo), maar dit onderwerp van De Niro is enkel en alleen een kwestie van persoonlijke smaak en niet van een goeie waarneming/weergeving van een film bijvoorbeeld.

Dit is tocht echt een argument van jou, Djelle!!!

Andere users gaan hierop in en jij blijft op onze reacties reageren.

Aan het einde van de discussie wanneer duidelijk is dat je aan het kortste eind trekt geef je in feite aan dat je ontevreden bent met hoe de discussie is verlopen terwijl het merendeel van de deelnemers zijn handen vol heeft aan jouw onware argumenten te weerleggen (in principe een eitje maar het aan jouw duidelijk maken kost wel degelijk moeite). Hetzelfde gebeurt bij veel andere films en de daarbij behorende discussies. Overal waar ik de laatste tijd jouw naam zie, zijn er lange moeizame discussies aan de gang die van het onbegrip aan elkaar hangen. Misschien wordt het eens tijd om je te gaan afvragen of dit wel eens geen toeval zou kunnen zijn.

Het is omdat jullie gewoon geen kritiek op jullie geliefkoosde films aanvaarden!! Het is enorm gemakkelijk en laf om mijn argumenten als belachelijk of ongegrond te beschilderen, zo kan je mij ongeloofwaardig en ongelijk doen overkomen.

Iedereen schrijft toch over elke film zijn mening zeker? Wat voor een ondemocratische site is dat hier eigenlijk??? Met respect, mij verwonderd het niet meer hoe het komt dat Theo Van gogh is vermoord!