The Passion of the Christ (2004)

Even een paar voorgaande berichten lezen en daar heb je je antwoorden al.

De context lijkt mij dan ook wel duidelijk.

Wat mij altijd ontroerd aan Jezus, of eigenlijk Yeshua, films is de boodschap van je leven geven/opofferen voor de ander. En nog geeneens omdat hij iets verkeerd had gedaan, hij was één voorbeeld hoe te leven, maar om anderen te redden, te vergeven, en eeuwig leven te geven. Allemaal als cadeau. Daarom zegt hij ook als laatste 'het is volbracht'. Het is eigenlijk net het idee als een onschuldige soldaat z'n leven voor z'n land geeft. Als je je eigen fouten toegeeft, en snapt dat je daarvoor vergeving/verlossing nodig hebt dan ga je ook naar diegene die ze kan kwijtschelden. Als deze boodschap van onschuldige opoffering en niet verdiende vergeving je raakt, en je snapt het echt, dan wordt je dus Christen. Zo niet, dan blijf je zoeken En wat me ook raakt is wat Jezus zegt aan het kruis, zijn laatse woorden zijn 'Vader vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen'. En hoe hij nog die moordenaar naast hem vergeeft op het laatste moment. Hoe hij niet naar zijn zonden kijkt alsof ze nooit bestonden. Om dat allemaal te zeggen in het moment van je lijden en laatste momenten vindt ik echt ongeloofelijk.

Ik heb deze destijds in de bioscoop gezien, die voor het merendeel gevuld was met jongeren. Na afloop sprak er niemand, maar verliet iedereen stilletjes de zaal. Indrukwekkend, al is die niet perfect. Toch een 5.0 voor de overweldigende ervaring. Elke Pasen bekijk ik deze film weer op video.

Enorme tegenvaller, het lijkt erop dat half verwegen in een lopend verhaal de film word gestart. De film oogt erg rommelig en enige vorm van diepgang is niet aanwezig.

Het is niet eens halverwege, maar in het allerlaatste deel. Overigens zitten er wel een paar flashbacks in. Het verhaal van Jesus wordt bekend verondersteld.

Dit kan ik helemaal niet plaatsen. Er zijn maar een paar flashbacks, de rest verloopt toch vrij rechtlijnig. Er is ook geen overdaad aan 'hoofdrolspelers', lijkt mij.

Het niet zien hoeft niet gelijk te staan aan niet aanwezig zijn.

sterke film over de lijdends weg van jezus, met daarin een paar heel bloederige scenes in! voor mij was deze toch meer dan geslaagd.

Leuke horrorfilm over één of andere profeet.

Enorme tegenvaller, het lijkt erop dat half verwegen in een lopend verhaal de film word gestart.

Het is niet eens halverwege, maar in het allerlaatste deel. Overigens zitten er wel een paar flashbacks in. Het verhaal van Jesus wordt bekend verondersteld.

Ook al word het allerlaatste deel verfilmd dan zou toch enige opbouw de film ten goede zijn gekomen.

De film oogt erg rommelig

Dit kan ik helemaal niet plaatsen. Er zijn maar een paar flashbacks, de rest verloopt toch vrij rechtlijnig. Er is ook geen overdaad aan 'hoofdrolspelers', lijkt mij.

Daar heb ik het niet over de (eenvoudige) verhaal lijn , maar over de aankleding van de film. Zowat alle kwaadaardige personages hebben een onverzorgd uiterlijk en Satan lijkt wel op een erg goedkope ongeloofwaardige gothic. De Romeinen in de film lijken regelrecht uit een aflevering voetbal hooligans te komen. Het gebrek aan uitdieping en het plaatsen van stereotypen doen de film rommelig overkomen.

Nou ja, 'enige' opbouw zit er toch ook wel in. Maar wat had er dan nog meer in gemoeten ? Het lijkt mij dat voor iedereen die ooit van Jesus heeft gehoord, het al na enkele minuten volkomen duidelijk is waar en in welke situatie we zitten.

Hoe kom je hier nou weer bij ? Welke dan ? Ik kan me alleen Barabas voor de geest halen, maar die komt dan ook uit de kerkers. De rest ziet er toch normaal uit.

Kan ik ook niet plaatsen. Ik zie dat rommelige niet. ( En is het eigenlijk niet zo dat stereotypen het juist vereenvoudigen. Wit is goed en zwart is slecht. ) Uitdieping is wel degelijk aanwezig, maar inderdaad maar bij een zeer beperkt aantal personages. Zo worden de beweegredenen van Pilatus wel enigszins belicht, die van de beulen helemaal niet. Maar dat lijkt mij dan ook totaal niet ter zake doen. Stereotypen zijn er naar mijn mening ook niet, of je zou Jesus moeten bedoelen.

Ik zie dat rommelige niet!

Ik zie dat rommelige dus wel en in deze geschreven recensie kan ik me helemaal vinden. The Passion of the Christ (2004) - Recensies - Film1.nl in deze geschreven recensie kan ik me helemaal vinden.

Nou zie ik tenminste wel waar jij je kwalificaties vandaan hebt gehaald. Ik heb zijn recensie gelezen en het komt niet boven het gemiddelde afkraak gedrag wat hier ook te lezen valt. Maar goed, als jij Luuk wil napraten moet je dat vooral doen.

Napraten?? Nee, als je ook maar een klein beetje oplet tijdens de film dan kan je dat vrij eenvoudig zelf concluderen.

Napraten ja. In honderd pagina's en 10 jaar discussie heeft nog nooit iemand de vergelijking gemaakt met hooligans. Behalve jij. En jij verwijst dan ook nog toevallig naar een recensie waarin dezelfde vergelijking wordt gemaakt.

Ook toevallig : hetzelfde gebeurd met de kwalificatie rommelig.

Beide zijn ook 'krachttermen' die je niet of nauwelijks kunt onderbouwen.

Natuurlijk kan ik het mis hebben en heb jij die woorden zelf verzonnen en ze daarna teruggelezen in die recensie. Maar dat zou (2x) wel erg toevallig zijn.

Dat is jou eigen conclusie! mij viel het gewoon op en ik heb simpel weg geen zin in een lap tekst te schrijven voor een zeer matige film zoals dit, vandaar dat ik die link plaatste. Er zijn nog wel meer dingen die mij (negatief) op vielen en ook in de recensie omschreven staan. Overigens is de vergelijking met hooligans al wel vaker gedaan , dat zie ik net bij Imdb staan ,ook toevallig!! En de kwalificatie rommelig staat zowat bij iedere recensie wel omschreven van deze film , misschien komt dat omdat het allemaal erg matig is wat er voorgeschoteld word.

Nou vooruit dan maar. Even een aantal recensies gegoogled en gelezen. Maar na de vijfde of zesde waarin met geen woord wordt gerept over 'rommelig', ben ik er mee opgehouden. Misschien pik ik ( of eigenlijk google ) er net die uit die niet jouw verhaal bevestigen, maar dat zou ook weer erg toevallig zijn.

Wat ik wel lees in die recensies is dat toch iedereen ook wel sterke kanten in de film ziet. De kritiek ligt vooral in de vraag of men qua geweld niet te ver gegaan is. Om het allemaal matig te noemen vind ik wat overdreven.

The Passion of the Christ vind ik een vrij zwakke film.

Allereerst snap ik de keuze van de filmmakers niet zo om midden in het verhaal te beginnen. Het begint met Jezus in het bos en al vrij snel erna zie je dat hij word opgepakt. Gebeurtenissen zoals het laatste avondmaal worden door middel van flashbacks in de film behandeld. Maar die flashbacks zijn vaak maar heel erg kort. Tevens komen die flashbacks ook op erg onverwachte momenten. Eigenlijk zijn die flashbacks korte momenten die het ritme van de film aardig verstoren. Ik ben bekend met dit verhaal, maar ik denk als ik zonder voorkennis de film was ingegaan dat ik er niks van had begrepen. Het was veel beter geweest als de filmmakers het hele verhaal in chronologische volgorde vertelden. En als men dan toch voor flashbacks kiest, zorg dan voor uitgebreide flashbacks. Niet van die korte zoals we die nu in de film voorgeschoteld kregen. En zorg er ook voor dat die flashbacks niet als een complete verassing komen.

We krijgen in deze film veel martelingen te zien. De filmmakers willen het zo dramatisch mogelijk maken. De filmmakers overdrijven enorm. Een groot deel van de film krijg je alleen martelingen te zien. Het gaat maar door…. Na een tijdje weet ik het wel dat Jezus gemarteld werd. Wat het doel is om al die martelingen te laten zien ? Ik heb werkelijk geen flauw idee. Laat duidelijk zijn. De eerste martel scene waarin Jezus werd gescalpeerd als straf vond ik sterk ( op de slow motion beelden na ) en ook de scene dat Jezus werd opgehangen aan het kruis vond ik sterk. Maar al die martelingen er tussendoor was niet echt nodig geweest om te laten zien en voegde naar mijn mening weinig toe. Ik snap de filmmakers echt niet. Waarom gebeurtenissen zoals het avondmaal afraffelen, maar wel zo veel onnodige martelingen laten zien ?

Waar ik mij ook aan irriteerden waren die idiote slow motion beelden. Het voegde niks toe aan de film. Een poging om het allemaal nog dramatischer te maken ? Als dit het doel was is de missie mislukt. De slow motion beelden kwamen irritant over. Ook irritant vond ik de muziek. Componist John Debney komt met een irritante soundtrack aanzetten. De muziek is overdreven dramatisch en ik vond de muziek erg storend in de film.

Het acteerwerk is vrij zwak. Jim Caviezel weet geen goede Jezus neer te zetten. Jim mist het charisma dat je wel moet hebben als je dergelijke rollen speelt. Ook de rest van de cast vond ik jammer genoeg niet goed acteren.

Het einde is ook erg afgeraffeld met de wederopstanding van Jezus. Het einde kwam dan voor mij dan ook vrij plots.

Al met al ben ik niet zo te spreken over deze film. Ik heb niet veel positiefs te melden over deze film. Een positief punt wat ik nog wel wil benoemen is de aankleding van de film. Wat dit is mooi gedaan. Maar verder rest hoop ik dat ik deze film snel vergeet.

1 ster voor deze film.

Als je, over je eigen recensie, even iets langer nadenkt...snap je, de keuze en het doel, van de filmmakers dus wel

Regisseur Mel Gibson bewees eerder met de film Braveheart capabel te zijn om een grootse film op het witte doek te brengen. Een film over het levensverhaal van Jezus geregisseerd door Gibson zag ik dan ook wel zeten. Helaas viel het resultaat mij enorm tegen.

Over het uiterlijk van de film heb ik weinig te klagen. De decors en kostuums zijn uiterst fraai en ook het camerawerk van Caleb Deschanel is prima. De keuze om de film volledig in het Aramees op te nemen, was een gewaagde keuze, maar pakt achteraf wel goed uit. De make-up effecten zijn briljant en hadden wat mij betreft wel een Oscar verdiend.

Maar de sterke punten kunnen niet verhullen dat het scenario van The Passion of the Christ ronduit zwak is. Mel Gibson besteed het grootste gedeelte van de tijd aan expliciete martelscènes, waarbij de kijker het lijden van Jezus letterlijk moet voelen. De Romeinen lachen er vrolijk bij als ze Jezus letterlijk tot pulp slaan en dat komt de geloofwaardigheid van de film niet ten goede. Aan het uitdiepen van de karakters besteedt Gibson nauwelijks aandacht, waardoor je je als kijker weinig betrokken voelt bij het lijden van Jezus (daar waar de korte marteling van William Wallace in Braveheart wel indruk maakte).

Jim Caviezel vind ik normaal een goede acteur, maar hij krijgt hier te weinig ruimte om van Jezus de charismatische leider te maken die hij eigenlijk zou moeten zijn. De mooiste scènes zijn diegene die hij deelt met zijn moeder Maria, een mooie rol van Morgenstern.

Zeker niet de beste film van Gibson of over het leven van Jezus.

Zeer goed verzorgde film over de laatste uurtjes van Jezus Christus. Moeilijk te bepalen of het echt zo gebeurd is, want ik ken geen bronnen buiten het boek Bijbel, en dat boek neem ik niet serieus als geschiedkundig document. Dat neemt niet weg dat ik de gebeurtenissen wel geloofwaardig vind, ook de heftigheid van de martelingen. Een volk dat misdadigers doodde door ze aan een kruis te hangen (een zeer gruwelijke dood) zal ook niet kinderachtig geweest zijn als het om het uitdelen van een pak slaag ging.

Sterk geacteerd door met name Caviezel, de anderen acteren ook goed maar de rollen van de anderen zijn te klein om echt uit te blinken, hoewel die man die Pilatus speelt ook een hele goede indruk op me achter heeft gelaten.

Destijds deze film twee keer in de bioscoop gezien, en ook herziening op DVD was genieten geblazen.

Krachtige uitwerking van een stukje bijbelverhaal.

Vreemd dat je de bijbel als geschiedkundig boek niet serieus neemt. Er zijn namelijk zeer veel geschriften gevonden over Jezus. Veel meer dan over bv Ceasar. En niemand twijfelt aan het bestaan van Ceasar.

Maar goed, het gaat hier om een film. Ik heb hem net na tien jaar weer herkeken. Op goede vrijdag nog wel. En toegegeven, dat is toch wel de dag dat je deze film moet zien.

Wat een drama. Gibson is geen geweldig regiseur. Het aantal keren dat Jezus valt en dit in slow motion wordt weergegeven is ontelbaar. De film wordt daarmee traag en had veel korter gekunt. Daarnaast breekt de hele tempel in tweeën maar dat was toch alleen een gordijn? En zo zijn er vele twijfelachtige momenten.

Toch is het ergens wel indrukwekkend dat geef ik toe. Maar als films vindt ik het maar een ongemakkelijke lange zit.

Ik heb al veel geschreven over deze film in dit topic, maar wel enige jaren terug. The Passion of The Christ filmt een stuk uit de bijbel dat het belangrijkste verhaal is voor christenen: het lijden van Christus en de verrijzenis 2 dagen later. Over historische feiten kan je discussiëren, Gibson's insteek was ook die vanuit zijn geloof. En net dat belangrijke onderdeel uit de Bijbel wordt hier in 2 uur tijd naar voor gebracht. Om te laten zien wat dat lijden is. Dat het meer is dan een wandeling naar de berg om gekruisigd te worden en 2 dagen zonder probleem terug op te staan.

En daarmee heb je een film die nogal confronterend is voor veel gelovigen, aanstootgevend kan zijn voor mensen met een ander geloof (ik denk dan vooral aan de joodse gemeenschap die vooral in dit verhaal wat met de vinger worden gewezen) en verwarrend of zelfs saai voor mensen die niet vertrouwd zijn met de bijbel of gewoon niet gelovig. Het lijden wordt dan wel weergegeven, een beeld scheppen van Jezus doet het niet en ook de kracht van geloof mis ik in deze film als je het langs die kant wil bekijken.

Toch een relatief hoge score van mij. Ik ben vertrouwd met de bijbel en heb wel wat interesse in de geschiedkundige kant van Jezus en co. Maar zelfs los daarvan maakt het wel indruk en is zelden een marteling zo hard in beeld gebracht. In één beeld zie je meer bloed dan in de hele Expendables-franchise samen. Maar ik begrijp wel dat The Passion of the Christ niet iedereen zal bekoren. Dit moet je liggen en ook al klinkt het vrij raar, is dit eerder gedoemd tot een soort cultfilm die het van een klein publiek moet hebben.

Herzien, en er komt een sterretje bij.

Prachtige film over het lijden van Christus, de dagen voor zijn dood.

Alle belangrijkere momenten komen aan bod, en al is het wat aan de bloederige kant, de heren onder mij omschrijven het goed: The Passion is meer dan alleen een wandeling naar een berg waar Jezus uiteindelijk zal sterven. Het verdragen van de martelingen en pijn zijn helaas een groot onderdeel van dit verhaal.

Marteling, slow motion, marteling, slow motion, marteling, slow motion...

The Passion Of The Christ draait in zijn geheel om de laatste dag van Jezus, waarbij zijn lijden (passion) centraal staat. Dat dit voor velen een belangrijke sage is wil niet gelijk zeggen dat het zich leent voor een (sterke) film, zo bewijst Mel Gibson met deze repetitieve draak.

Want laat ik er niet omheen draaien: ondanks zijn gewelddadige karakter heb ik me kapot verveeld bij deze film. Het is keer op keer hetzelfde riedeltje: hoop inhoudsloos gepraat gevolgd door een bloederige marteling en de in slow motion gevatte en van dramatische muziek voorziene reacties van de omstanders. Wanneer Jezus voor de zoveelste keer in slow motion struikelt word ik er haast flauw van: gaan we weer...

Het zal een bewuste keuze van Gibson geweest zijn om het plot om de gebeurtenissen heen slechts zeer mondjesmaat en ook nog eens in weinig noemenswaardige flashbacks terug te laten keren. Het gevolg ervan is dat je als neutrale toeschouwer geen band met welk personage - de acteerprestaties zijn ook nog eens ondermaats - dan ook opbouwt. Daardoor wordt de film bovendien zeer langdradig en moeilijk om je aandacht bij te houden.

Lichtpuntjes zijn er ook. Gibson is een vakman en dat zie je onder andere terug in verschillende mooie shots en details. Zo'n bebloede punt van een spijker die aan de onderkant door het hout heen komt blijft toch wel op je netvlies staan. En je moet ook wel een beetje lef hebben om een an sich al controversiële film zo vorm te geven, ook al is het niet mijn ding.

Kom ik onder aan de streep nog net uit op een 3.

sterke film en dikke score

Natuurlijk krijg je twee soort reacties bij dit soort films, ofwel te eenzijdig en vreselijk cruel, of bijbelgetrouw en emotioneel qua spirituele boodschap. Maar iemand die de film als heerlijk vermaak beschouwed vind ik nogal anti geloof, iemand die het afstoot door het geweld snap ik beter, en iemand die het emotioneert en de diepere spirituele bedoeling en boodschap snapt begrijp ik ook. Personelijk is dit misschien de meest esthetische best uitziende Jezus film ooit qua make-up, kostuums en taalgebruik. Maar zeker niet de beste. Daar is de film te eenzijdig en kort voor. Kijk liever naar "Jesus Of Nazareth" uit 1977 (mijn favoriet), "King Of Kings" uit 1961, "The Greatest Story Ever Told" uit 1965, "Jesus" uit 1979 of "The Gospel Of John" uit 2003 voor een meer compleet beeld.

In 2004 ben ik deze film in avant premiere gaan zien in de Kinopolis in Brussel en ik zal het nooit vergeten, zo overweldigend en wat me die avond nog het meest bijgebleven is was die man voor mij die voordat de film ging beginnen daar zat met een volle emmer popcorn en toen we de zaal verlaten was de emmer gewoon onaangeroerd gebleven.

Nu anno 2015 bekijk ik deze film enkel tijdens de goede week want zo kan je eigenlijk deze film nog het best omschrijven als de in beeld gebrachte kruisweg, niets meer.

Intussen is de TPOTC al 11 jaar oud en hij pakt mij nog steeds en dat komt, naar mijn mening zeker door de goede acteerprestaties vooral van Maia Morgenstern als de Maagd Maria en van Jim Caviezel. Die laatste vind ik nog steeds de beste vertolker van Jezus op het witte doek. Zijn geloof zit daar waarschijnlijk wel voor iets tussen.

Maar het is zeker geen tieneridool zoals in the king of kings, of geen hippie met een 60’s kapsel en baardje zoals in the greatest story ever told of geen bee gees kloon zoals in Jesus Christ superstar, geen man die constant onder hypnoze lijkt te staan zoals Robert Powel in Jesus of Nazareth of geen Willem Dafoe die ontmaagd mag worden in the last temptation of christ .

Mel Gibson laat de acteurs hier Armeens/Hebreews/latijn spreken om de film wat authentieker over te laten komen, maar hier is hij toch wat in mislukt vind ik en dan bedoel ik vooral de uniformen van de romeinen.

Dit zijn dus wel degelijk de uniformen die de romeinen droegen in het moerassige koude Gallie en niet in het snik hete Palestina. Maar Mel deed dit ook al in Bravehaert met in kilt te paraderen terwijl die ook honderd jaar nog niet uitgevonden was.

Maar zoals ik al zei, de film raakt mij nog steeds zodat ik bovenstaande details door de vingers zie.

Wanneer ik mijn recensie nog eens herlees.. ben ik toch niet helemaal tevreden hierover, ik moet een mindere dag gehad hebben.

Bij deze herschrijf ik ze nog eens.

Deze film zag ik in avant-première in Brussel. Zo overweldigend dat deze film was, mensen schreeuwden in de zaal, m’n vader naast mij kneep zijn ogen een paar keer dicht en dan natuurlijk nog die vent met zijn volle emmer popcorn die op het einde van de film onaangeroerd bleef.

Dat de film gewelddadig en wreed is zal ik zeker niet ontkennen; maar het past wel in de context hiervan, het gaat namelijk over het lijdensverhaal van Jezus (een spijker in de hand bloed nu eenmaal). Persoonlijk zoek ik in deze film dan ook helemaal geen evangelische boodschap of zo, voor mij is deze film puur letterlijk de passie van Jezus eigenlijk de kruisweg in beeld gebracht, met nog een aantal verwijzingen naar bv het laatste avondmaal.

Omwille van bovenstaande reden bekijk ik deze film dan ook enkel met de goede week.

De acteerprestaties vind ik goed vooral dan van Maia Morgenstern. Jim Caviezel vind ik de beste vertolker van Jezus op het witte doek, dit is mijn persoonlijke mening de andere vertolkingen van Jezus zal ik niet meer aanhalen, behalve dan Robert Powell (ik kan het niet laten) die is precies in trance of stoned in Jesus of Nazareth, verschrikkelijk gedateerde serie.

Mijn mening over Mel Gibson en zijn authentieke films blijft hetzelfde.

Dit is de enigste jesus film die ik gezien heb die me tot nu toe heeft weten te ontroeren, in andere uitvoeringen wordt hij geaaid of je ziet simpelweg niks, hier hebben ze laten zien hoe hij heeft moeten lijden. Het is misschien wat grof, maar naar mijn mening, jesus heeft moeten lijden voor ons, en hier zie je dat ook. Voor iemand die niet gelovig is, zoals ik, weet nu waarom hij zo'n kroon heeft. De rol van pilates/cesear vond ik ook mooi neergezet, gedwongen door het volk. De rol van de moeder is ook krachtig. Ik vind het zeker een van de mooiste uitvoeringen in dit gerne.

Jim Caviezel Testimony (Actor Who Played Jesus in The Passion of the Christ Film) - YouTube

Als welgemeend advies wil ik je meegeven, eens een kinderbijbel te lezen. Je algemene ontwikkeling zal er met sprongen op vooruitgaan.