The Passion of the Christ (2004)

Het anti-semitisme en de prekerigheid vielen me enorm mee. Zag er niet zo het werk van gelooffanatici in. Dus dat was een meevaller.

Tegenvaller was wel dat ik het eigenlijk gewoon een enorm slecht gemaakte film vond. Onduidelijke beweegredenen van ALLE personages. Voor mij (heb het boek niet gelezen) zeer verwarrende flashbacks en, als ik het goed had, -forwards. Verschrikkelijk kitscherige muziek en beelden. Vervelende regie. De marteling was 10 minuten indrukwekkend maar verloor door de duur z'n impact. Vooral wanneer het kruis door de menigte de heuvel op getild werd (is het heel fout als ik zeg dat ik aan een Tour de France-beklimming moest denken?) lijkt het script het helemaal te moeten begeven. En weer een valpartij, en weer die geschokte blikken van (ik meen) z'n familie....

Nee, kan geen positief punt aan deze film noemen. Doe mij Last Temptation maar.

Wat ik er over ga zeggen gaat, omdat ik niet gelovig ben en de bijbel niet ken, uitsluitend over de film. Dus niet over de bijbel, het geloof, het feit dat ik niet geloof etc.

Het begin is al vaag. Je ziet Jezus als een dwaas rondlopen in een bos, zonder dat ook maar een beetje duidelijk wordt gemaakt waarom. Hij heeft een "gesprek" met een figuur, die je de hele film terug ziet komen, maar waar geen moment duidelijk van wordt wie het is.

Als hij opgepakt is (na 15 minuten ongeveer), zie je de rest van de film alleen nog maar de martelingen, stenigingen, zweepslagen, bespugingen enzovoort. De karakters worden geen moment ook maar een heel klein beetje uitgediept, en van een verhaal valt al helemaal niet te spreken. Nu hoor je natuurlijk de gelovigen onder ons spreken "Ja dan moet je de bijbel maar lezen!" ... Sorry, maar ik heb de bijbel niet gelezen, en ik heb het dus puur over de film, en als ik naar een film ga verwacht ik op z'n minst een beetje een uitgewerkt plot.
Je ziet dus niet alleen die "15 minuten" de martelingen, maar de hele film door zie je niets anders dan klappen, zweepslagen en z'n bloed alle kanten op spuiten. Ik zie de film ook niet zozeer als drama maar als een matige horrorfilm.

Voor sommige mensen die de bijbel gelezen hebben zal het misschien wel een interessante film zijn, maar als je totaal niet gelovig bent raad ik deze film ten zeerste af.

De kostuums, muziek en decors zijn btw wel erg mooi, waardoor ik nog op anderhalve ster uitkom.

Gewoon een hele mooie film die goed laat zien hoe Jezus heeft moeten lijden voor de zonden van de mensen, Maria Magdalena wordt werkelijk schitterend weer gegeven door alles kunner Monica Bellucci. een dikke 8 dus 4*

Ben het met tovenaar eens. Het ontbreekt Mel Gibson aan visie.

Hij maakt een film met veel uiterlijk vertoon, maar psychologisch is de film van een grote een-dimensionaliteit. Eigenlijk zijn alle personages zo plat als een dubbeltje.

De korte en weinige flashbacks vond ik interessanter dan het eigenlijke verhaal.

De menigte op het plein wordt er slecht uitgelicht. Je ziet steeds dezelfde Farizeeer die roept dat Jezus gekruisigd moet worden.

En vervolgens hoor je wat mensen die hetzelfde gaan roepen.

Was men zo makkelijk overtuigd ?

De marteling wordt in de film wel erg overdreven. Dat beperkt zich niet tot de veelbesproken langdurige martelscene. Alsof het dragen van het kruis al niet zwaar genoeg is, wordt hij tijdens de tocht naar de heuvel ook nog eens geslagen en geschopt. Het kan niet op.

Ik had graag gezien dat de film op zijn minst een korte voorgeschiedenis had getoond, in plaats van de spaarzame flashbacks die nu getoond worden. Want heel veel belangrijke personages als Judas en Maria en Jozef die in sleutelscenes zitten komen nu slecht uit de verf. Je ziet ze lijden maar ik voelde weinig emotionele betrokkenheid.

Ik geef The Passion of the Christ 2 sterren, met name voor de visuele tour de force die de film biedt.

prachtig gefilmd. mooie beelden. ik kan me best voorstellen dat mensen deze film een leeg vat vonden, maar op de ene of andere manier boeide de film me. ik ben nog steeds niet (helemaal) overtuigd van het talent van Gibson als regisseur, maar ik denk dat hij potentie heeft. 3,5 sterren.

Ik heb geprobeerd de film zo onbevangen mogelijk te gaan kijken. Maar zowel de negatieve als de positieve hype zijn maar moeilijk te ontvluchten.

Nu ik de film gezien heb moet ik helaas de negatieven gelijk geven. Ik heb geen zin om alle pagina's door te worstelen dus ik zal wel dingen herhalen.

Het verhaal wotrdt om te beginnen ontdaan van zijn context. We moeten het doen met een paar heel magere flash-backs. In het begin wordt Jezus namelijk al opgepakt. Daardoor komt Jezus al niet over als een bijzondere man. De keuze van Gibson om zich te beperken tot de laatste uren werkt voor geen meter. Jezus is hier voor mij geen groots spiritueel figuur, geen redder, geen hoop voor onderdrukten.

Caviezel als Jezus helpt daar ook niet echt aan. Ook in de weinige scenes waarin hij niet gemarteld wordt geeft hij Christus nauwelijks uitstraling.

De film bestaat grotendeels uit martelingen en voor mij werkt het niet, ik raakte er door afgestompt.

Stillistisch leent de film behoorlijk uit horrorfilms. Er zijn regelrechte geplande schrikmomenten. De beulen hebben een uitstraling die niet zou misstaan in The texas chainsaw massacre, maar juist dat lijkt zo misplaatst in deze film. Het maakt alles ongelofelijk zwart-wit. De slechte mensen zijn wel erg dik aangezet evil.

Dan heb ik het nog niet gehad over de op de meest rare momenten gebruikte slowmotion effecten. Raar en geen enkele toegevoegde waarde.

Blijft helaas een erg platte, lompe film over. Ik was ook niet onder de indruk toen ik de bios uitstapte. Ik voelde me eerder beledigd.

1.0*

This season, he's coming for you, he'll release you from your sins ... James Caviezel is ... Jezus ... etc etc.

Randje parodie, met al die slo-mos, gewichtige shots, tergend trage en saaie martelscenes, die fluisterende geluiden ... die twee dames vormden verder ook een leuke running gag.

Respectloze opinie voor een respectloze film. Als niet-gelovige kon ik best volgen, al zullen de fijne punten mij best ontgaan zijn. Maar een beetje subtiliteit had misschien toch wel op z'n plaats geweest. Hoe kan zulkse manipulatieve film nu ook maar een grijtje respect opwekken ? 1*, voor de soms degelijke muziek.

Ik heb hem intussen gezien, en nee, ik vind hem niet goed. Het doet me zelfs pijn om te zien hoe een film die echt wel enige belofte in zich houdt, compleet gefnuikt wordt door een regisseur die gewoon geen maat kent. De film bevat een aantal erg sterke, indrukwekkende beelden en scenes maar die verdrinken compleet in de pulp die er is rond gebreid. Bloederige en pijnlijke pulp, maar nog steeds pulp. Een aantal voorbeelden:

1. Slow motion werkt niet, heeft nooit gewerkt en zal volgens mij ook gewoon nooit werken. Het maakt een sterk beeld belachelijk en slap. En zeker als je het zo vaak toepast als in deze film wordt gedaan, dat is belachelijk, en verknoeit echt alles.

2. Ik hou wel van beelden met enige symboliek (die dode geit vond ik knap, net als (sommige) verschijningen van Satan.) Maar de overvloed van bespottelijke 'indrukwekkende' beelden (wolken die voor en langs de maan schuiven, toon dat als je Sinterklaas verfilmt of zo maar dat werkt hier gewoon niet ) in deze film maakt die aantal mooie beelden kapot, en met hen de hele film.

3. De geselscene vond ik indrukwekkend, dat deed mij echt wel iets (als je de slappe slowmotionbeelden negeert, en die grijnzende vulgaire soldaten die zogezegd moesten shockeren in hun 'slechtheid' maar gewoon ergerlijk waren.) Maar die kruistocht verknoeide voor mij gewoon de hele film. Een aantal pijnlijke momenten, dat werkt, maar na een uur ben je het gewoon beu. Dat is slechte film. Het moment waarop die nagels door de handen van Jezus worden geslagen: chapeau, indrukwekkend. Als hij het daarbij had gelaten, samen met het geselen, oke, geen probleem, knappe aangrijpende film. Maar al die zweepslagen onderweg, het volk dat hem om een of andere reden gewoon wilt doodranselen (ze beschimpten en bespotten hem, stond dat niet in de bijbel? In de film zijn ze een ergerlijke bende vliegen die je zo van het scherm zou willen slaan zodat de film tenminste verder kan gaan, maar shockeren of aangripen doen ze op geen enkel moment. Beeld je eens in hoe aangrijpend het zou zijn mocht het volk hem gewoon massaal beschuldigend hebben aangekeken, zonder een woord te zeggen) het feit dat Jezus meer dan twintig keer valt onder zijn kruis (DRIE!! Hij viel drie keer!) dat maakt het geheel gewoon bespottelijk.

Dat is het wat deze film is, hij is bespottelijk. En dat is spijtig, want die flash-backs toonden hoe mooi een film over Jezus kan zijn, dat waren aangrijpende stukken film. Pilatus en Maria, mooie, aangrijpende personages. De film? Bespottelijk. Echt waar.

Ik kan de film geen 0.5 geven, dat verdient hij niet en bovendien zou ik hem dan nog het karakter van een slechte film geven, terwijl de film in feite compleet verzandt in middelmatigheid. 1.5 sterren.

Ach, het is altijd leuk om een film met een enorme hype uiteindelijk gewoon zelf te kunnen zien en je af te vragen waar dat gedoe nu voor nodig was. Vaak valt een dergelijke hype flink tegen, en soms valt het nog best mee. Bij Passion of the Christ neig ik nog het meest naar dat eerste. Echt slecht was het niet, maar om dit nu memorabel of bijzonder te noemen. Het zijn vooral de martelscènes die in het begin best indruk weten te wekken en op technisch en visueel gebied is de film prima verzorgd. Ook op het acteerwerk viel weinig aan te merken, eigenlijk. Desondanks was het inhoudelijk allemaal veel te karig, zeker voor een speelfilm van ruim twee uur. Ik had het na drie kwartier wel gezien, zo boeiend en overweldigend was dit nu ook niet. Uiteindelijk een aardig verzorgd product, maar een beetje een gedoe om niks.

3 sterren.

Deze film is het typen van dit bericht niet waard maar goed...

Ik vond het een walgelijk stukje christelijke propaganda.

Wat zit er in deze film?

- 10 minuten durende scènes waarin een man wordt afgeranseld afgewisseld met nietszeggende flashbacks van pakweg 10 seconde die dan blijkbaar wat diepgang moeten geven aan het geheel.
- Ontzettend afgezaagde slow-motion scènes (het geld, de hamer, honderden close-ups van het verminkte gezicht van Jesus en de o zo zielige Maria's, 6x dezelfde val herhaald,)
- Een belachelijke aardbeving.
- Romeinen die zo uit Asterix en Obelix lijken te zijn gestapt, zo dom worden ze afgebeeld.
- Jezus die op weg naar de berg zijn tanden uit zijn bek geslagen heeft gekregen maar eenmaal aan het kruis opeens zijn tanden met de nieuwe oral-b tandenborstel lijkt te hebben gepoetst
- Kleffe, overdramatische muziek.
- Boring geweld. Echt HEEL erg saai.
- De ongelofelijk (ik kan er nog steeds niet helemaal bij) afgeraffelde wederopstanding.
- Dat creatuur op de armen van wat de duivel moest voorstellen. WTF was dat?!

Wat een onkunde zeg.

Maar dit maakt allemaal niet uit want het gaat om het gevoel? Het christendom interesseert me geen reet dus hier scoort de film ook geen punten. Een halve ster krijgt hij voor het in ieder geval acceptabele acteren en de kostuums/make up.

Nou, heb alle berichten hiervoor niet gelezen, maar dit is toch wel heel erg.

Ik had niet gedacht dat het Jezusverhaal zo ongelooflijk beledigd zou worden als in deze film, het is maar goed dat ik niet Christelijk ben.

Deze film had alleen maar gemaakt kunnen worden door een fundamentalist die de woorden uit de Bijbel slechts letterlijk opvat en volledig voorbij gaat aan het enige belangrijke, namelijk wat er tussen de regels inzit.

Op zich is daar nog wat voor te zeggen. Je zou kunnen stellen dat dit een poging is om gewoon letterlijk het Jezusverhaal over te nemen zonder bijbedoeling. Helaas ziet iedereen natuurlijk dat daar geen sprake van kan zijn met de ongelooflijke opsmuk die over de film zit.

Om je dan als regisseur maar volledig te richten op de plastische kant van het verhaal, gutsend en al, is gewoon weerzinwekkend.

En dan heb ik het nog niet eens over het idee van deze film, wat is in vredesnaam de bedoeling hiervan? Ik heb mijn vermoedens, maar dat zou het allemaal alleen maar erger maken.

Deze film wilde ik alleen maar zien door alle heisa eromheen.

nou.........

De aankleding was prachtig, flashbacks zaten goed in elkaar, de talen waren ook een pre, en de verhaallijn rondom Judas was goed weergegeven.

Maar ja, twee zeer grote irritaties:

1) De vele martelscenes. In het begin had ik nog wel enig medelijden, maar op een gegeven moment schoot ik echt in de lach. Overdaad schaadt het geloof.

2) Ik raakte niet alleen de tel kwijt van zweepslagen en andere vormen van marteling, maar ook het aantal slow-motion momenten gepaard met monumentale muziek. Uit wanhoop knielde ik op de grond, hief mijn armen in de hemel en vroeg me luidkeels af: "Waarom?"

Eerst en vooral moet het gezegd dat ik niet het soort persoon ben dat een film op principiële grond afbreekt, en zeker niet 'The Passion of the Christ'. Misschien zou je Mel Gibson zelfs een zekere nobelheid kunnen toeschrijven, als je weet dat hij "vooral realisme trachtte te benaderen", en diens gestoorde geest buiten beschouwing laat. Al zou ik me daar niet te vlug aan bezondigen...

Het positieve punt bij uitstek van deze passie is dan ook Gibson's talent om sfeer te scheppen en aan mooifilmerij te doen: hij brengt de lijdensweg vrij origineel in beeld en de gehele film komt zeker niet archaïsch over, maar juist mysterieus en gruwzaam - en dus vernieuwend wat betreft de 'religieuze film'...

Tot zover de goeie punten, want zowel op de montage als op het verhaal (of beter: Gibson's bewerking) valt heel wat aan te merken. Ten eerste is de film te fragmentarisch: de lijdensweg is een aaneenschakeling van 'mooie' gruwelijke plaatjes, nodeloos lang uitgesponnen en doorspekt met eentonige close-ups van Maria of andere apostelen.

Daarnaast interpreteert Mel Gibson Jezus verkeert (zoals wel vaker gebeurt binnen het genre): via de flashbacks, ingeschakelt als adempauzes tussen de gore scènes, komen we niks nieuws te weten over de Bijbelse figuur, en zeker niks wat wijst op een menselijk en vriendelijk karakter... Net als in het eveneens prachtig geschoten 'Il Vangelo secondo Matteo' komt Jezus er eerder arrogant vanaf, wat in sterk contrast staat met wat wij (lees: de jeugd) heden ten dage ingepepert krijgen via het voorgeschreven lessenpakket op school... Zelf heb ik nooit een Bijbel ter hand genomen, maar ik heb er moeite mee om me voor te stellen dat Jezus naast een heler en vredebrenger ook iets weg had van een hautain iemand, zoals ook uit 'The Passion of the Christ' blijkt (> geen antwoord geven op gestelde vragen, ea). En was de figuur die zijn lijden in stilte onderging (zie ook bijvoorbeeld 'Ben Hur') niet veel overtuigender dan een jankende James Caviezel in bijtend Hebreeuws?

Daarnaast had Mel Gibson ook de moeite mogen nemen om wat contradicites weg te nemen uit het Bijbelverhaal: waar heel Jeruzalem eerst voor de kruisiging pleit, lezen we een halfuur later niks dan medelijden en onmacht op de gezichten van de inwoners af... En juist die incomplete (of foutieve?) vertelling maakt het voor de kijker frustrerend...

Uiteindelijk was het er Mel Gibson alleen maar om te doen zijn ziekelijke fantasiën bot te vieren op het witte doek en de (vrome) kijker te schokeren, net als in zijn nieuwste ('Apocalyptico'). Zijn "nobele doel(en)" ten spijt, levert hij een visueel aanstekelijke schouwspel af boordevol gestoorde personages en te lang uitgesponnen martelingen. Amper om aan te zien, dit misselijkmakend stuk onnozelheid.

1,75*

Ik had deze film ooit al eens gezien, maar dat was ik kennelijk alweer vergeten, hehe..

In ieder geval bij deze tweede maal vond ik de tergende traagheid en overdreven dramatiek de strot uitkomen. Romeinen die een film lang dubbel lagen, had ook wat minder gemogen..

2.5*

Het ontgaat me een beetje wat deze 2 uur durende marteltocht met het Christendom van doen heeft, buiten dan dat de hoofdpersoon in die religie een centrale rol heeft. Wat wil Gibson nu eigenlijk zeggen?

2*.

gibson brengt het lijden wel heel uitvoerig in beeld. Wat een gruwelijke martelscènes :s. Ma goed, ik denk dat dit toch wel de meest realistische van alle Jezusfilms is en het juiste beeld weergeeft van wat er (al dan niet) gebeurd is met Jezus. En zoals Carcamel al zegt: of ge nu gelooft of niet, door deze film te zien krijgt ge toch wel meer respect voor het lijden van J.C.

3.5*

Ik deel deze mening ook, het is echt gruwelijk, maar ook zo echt in beeld gebracht. Ik keek soms echt zo.

Ik geef 'm 4, 5 sterren.

Ik vind de film net iets te bloederig en te langdradig. Toen hij dat kruis moest dragen, dat blééf maar duren: vallen, terug opstaan, vallen en wéér opstaan. Ik heb op heel wat momenten mijn hoofd moeten wegdraaien: wanneer ze die zweepslagen toedienden en maar bléven toedienen, wanneer ze Jezus kruisigden,...
In één ding is Mel Gibson zeker geslaagd: het lijden van Jezus weergeven (wat waarschijnlijk ook wel zijn grootste doel was), maar ik vond de film vrij saai.

Halverwege de film zat ik me af te vragen waarom ik naar zulke films kijk... Voor de eerste keer sinds jaren heb ik overwogen om gewoon een andere film op te zetten... Maar laat ik mijn mening wat verder onderbouwen...

Gibson heeft noch het talent nog de balls om de Bijbel te interpreteren en de symboliek en boodschappen waarvan de eenvoudig opgebouwde verhalen in de Bijbel bol staan, worden totaal genegeerd en beperkt hij zich enkel tot het letterlijk overnemen van die verhalen, die beroofd van hun diepgang en zonder enige verdieping tot simpele en standaard historisch verslagen gereduceerd worden.

En zoals het goede geschiedenislessen betaamt, is The Passion of Christ een saaie bedoening, die door de overdreven pathos en de karikaturale scènes -soms had ik het gevoel naar een comicverfilming te kijken in 300-stijl - volledig faalt om de kijker emotioneel te boeien. Net zoals compleet mislukte poging om de acteurs de originele taal van die tijd te laten spreken... Ik vraag me af hoe dit het beneden alle peil geloofwaardigheidsgehalte moet opkrikken, wanneer je naar een stel mompelende poppen zit te kijken, die met geïmproviseerde klemtonen en accenten zinnen proberen te maken die ze zelf nauwelijks verstaan... Zo vraag je gewoon om niet serieus genomen te worden!

En deze folterkomedie baadt natuurlijk in die typische hollywoodiaanse fake mystiek-religieuze sfeer.

Dit is één van de slechtste en meest overschatte films die ik tot nu toe gezien heb. Eén lange, saaie marteling, voor de kijker ook natuurlijk. Als good ol' Mel nog eens in de buurt van een camera gezien wordt, zal ik wel voor het vervolg zorgen! The Passion of Mel

PS: De inhoudsfoutjes à la " Pilatus' sandaaltjes in de Bijbel zijn geel, maar hier zijn ze roze! Heiligschennis! " laat ik maar aan de paus en zijn kardinalen over...

deze film is wel goed. ik snap neit warom sommige personen deze historyse film aan zien als horror film. allen omdat hij gemarteld word en omdat de duivel erin komt maar horror is zeker niet

Woorden schieten tekort om één van de meest indrukwekkende films ooit - voor mij - te beschrijven. Deze film heeft mij behoorlijk weten raken, maar ik weet niet hoe ik een verhaal over deze film moet gaan schrijven hier. Dat ga ik ook niet doen, want ik zou niet eens weten waar ik moet beginnen. Als ik zie hoeveel onzinnige, nietszeggende en belachelijke berichten hier geplaatst zijn, heb ik geen zin om hier wat neer te zetten. Ik hou deze film liever voor mezelf...

Mijn diepe respect gaat uit naar de maker Mel Gibson, maar ook vooral naar de fenomenale Caviezel, die één van de betere acteerprestaties ooit neerzet voor mij. Indrukwekkender dan zijn prestatie hier heb ik weinig gezien. Vanaf het begin, tot het eind heeft deze film - hoe vreselijk en hoe pijnlijk het ook is - me meermaals diep weten raken en het einde van deze film zal ik nooit vergeten.

Men neme het minst interessante aspect van deze iconische literaire held, de kruisiging is maar een onderdeel van zijn hele tocht, en maakt daar een erbarmelijk leeg verhaal omheen, waarin het personage mishandeld wordt tot de laatste snik. Voila, daar is The Passion of the Christ van Mel Gibson. Was de Aussi maar gewoon bij de heldenrollen van weleer gebleven, want als predikant is het een naar sujet.

Wat liep ik hier lang tegenaan te hikken, gisteren maar eens gek gedaan om te kijken of er hier nog lichtpuntjes te halen zijn.

Nou, het enigste waarom ik deze prent uit heb lopen kijken was om te hopen of er nog mooie verhalen en bijbelteksten werden aangehaald.

Één bijbeltekst bij het opstarten en dat was het dan...

Wat volgt is een heel langdurige slachtpartij van begin tot het eind, waarom M.Gibson dit heeft willen laten zien de gehele film door, is mij een raadsel.

Kan me niet voorstellen dat deze film nieuwe inzichten geeft voor iemand, indien wel, laat maar horen dan. De boodschap die deze film geeft is al lang bij iedereen bekend dus voegt het imo. niks toe.

Ben overigens wel benieuwd wat men hier van vind, dus ga ik binnenkort maar eens lezen wat men hier van vind.

Filmisch is de film wel goed, daarom krijgt dit prul een 1.0*

Voor twee zaken vind ik Mel Gibson nu al een held. 1: Hij heeft het lef gehad om de oorspronkelijke talen te gebruiken in plaats van voor de gemakkelijkheidsoplossing te gaan en de film Engelstalig te maken. 2: Hij heeft het lef gehad om het lijden van Jezus compromisloos in beeld te brengen. Nu ja, compromisloos is misschien niet het juiste woord, aangezien de toegepaste slow-motion effecten behoorlijk verzachtend werken. Is Passion of the Christ om deze twee redenen een goede film? Ik vind van niet, simpelweg omdat het me allemaal weinig kon schelen. Zelf ben ik niet godsdienstig - ik zou me eerder in de agnostische hoek plaatsen - maar dat heeft m'n filmervaring positief noch negatief beïnvloed. Wel heb ik achteraf zo'n beetje het gevoel dat met een gewichtige thematiek als deze - er zijn tenslotte hele samenlevingen gefundeerd op het Christendom - het misplaatst is om deze prent te beoordelen op z'n filmtechnische merites. Ik heb er alleszins weinig behoefte aan, dus laat ik deze film voor wat hij is: een waarheidsgetrouw (?) relaas van Jezus' laatste uren.

De passie van Christus zoals iemand het al zei. Passie bedoeld zoals in de oude bijbelse betekenis, namelijk zijn lijdensweg, zijn kruiziging en zijn wederopstanding.

Gibson hangt een bepaalde Christelijke leer aan en wilde graag zijn visie op de passie van Christus verfilmen; welnu, dat is zijn goed recht.

Het verhaal komt geheel overeen met wat we in de vier evangeliën (Matteüs, Marcus, Lucas, Johannes) kunnen lezen; check het nieuwe testament er maar op na.

Kort het verhaal:

Jezus - een jood die leeft ten tijde van Keizer Augustus, in de Romeinse provincie Palestina, het hedendaagse Israël - beweert de zoon van god te zijn. Hij heeft een groepje trouwe volgelingen, zijn 12 discipelen. Joodse geestelijken, rabbijnen en opperrabbijnen, waren hier niet blij mee en beschouwde Jezus' uitspraken als blasfemie (godslastering). Judas Iskariot, een discipel van Jezus, verraadt Jezus aan de soldaten middels een eenvoudige kus in ruil voor 30 sikkels/zilverlingen.

Jezus wordt voorgeleid aan de rabbijnen en wordt daar schuldig bevonden aan blasfemie. Jezus moet dood! Dat scanderen de joden ook en ze willen dat Pontius Pilatus, de prefect van Judea, Jezus executeert; daar de joodse wet de joden verbiedt om te doden. Op een vrijdag (bekend als Goede Vrijdag) wordt jezus voorgeleid aan Pontius Pilatus maar in eerste instantie weigert deze om Jezus te executeren en de rabbijnen druipen af samen met de soldaten en willen het proberen bij koning Herodes, maar deze stuurt hen eveneens weg, Jezus is geen crimineel maar hij is gek volgens Herodes.

De joden nemen hier geen genoegen mee, zij willen bloed zien en gaan terug naar Pontius Pilatus aangezien hij de prefect is. Pontius Pilatus wil verder geen chaos en gedonder en besluit Jezus flink te laten afranselen, maar ook dat is niet genoeg voor de op bloed beluste joden. Dan roept Pontius Pilatus een dienaar bij zich, hij wast zijn handen in een ruime schaal gevuld met water. Waarna hij tot de menigte spreekt; 'ik was mijn handen in onschuld'. Waarna hij de opdracht geeft aan zijn mannen om Jezus te kruisigen.

Jezus draagt eerst zelf nog zijn kruis de berg op vervolgens wordt hij hier op bevestigd met flinke spijkers en zijn kruis wordt met enige mankracht rechtop in de grond gezet. Hier bidt hij nog voor hen die hem dit aandoen. Uiteindelijk sterft hij aan het kruis, zijn moeder, Maria haalt hem van het kruis af, wikkelt Jezus in een lijkwade en legt hem in een grot. Twee dagen later op een zondag is de resurrectie ofwel de wederopstanding. Die zondag, de dag dat Jezus weer opstond, vieren we elk jaar en noemen we Pasen.

Het accent van de film ligt inderdaad op de passie en is dus nogal indrukwekkend, maar het is dan ook wel één van de meest belangrijke momenten in het christendom bezien vanuit christelijk perspectief. Jezus leed en stierf voor de zonden van de mens. Gibson heeft kennelijk aan de wereld willen laten zien dat volgens hem die lijdensweg heel bruut en zeer gewelddadig was.

Het probleem met deze film is dat het een interpretatie is van een eeuwenoud verhaal, dat op zich ook al een interpretatie is van verschillende verhalen die zijn opgenomen in de bijbel. Daarnaast zal iedereen een eigen interpretatie hebben van de evangeliën. Dit is Mel Gibson's interpretatie en wellicht is het niet de jouwe. Het gaat met deze film nog niet eens zo zeer over ethiek of esthetica, het is enkel en alleen een interpretatie van een regisseur en hij denkt dat de passie van Christus zich op deze wijze heeft afgespeeld.

Wat ik dan weer wat minder vind is die vrouw in het zwart of donkerblauw die zich frequent in het publiek bevindt en volgens mij de belichaming van het kwaad is, dus de duivel. Dit vinden we niet terug in de evangeliën en is dus een dramatische en 'fictieve' toevoeging ongeacht de vraag hoe fictief of hoe feitelijk het verhaal van de passie is.

Passion of the Christ, een film die ik niet kijk voor de esthetische vormgeving van de hele productie, noch voor het extatische verhaal. Ik zal het eerder nog eens bekijken als een mogelijke interpretatie van de passie van Christus en ook niet meer dan dat want verder heb ik geen behoefte aan beelden van iemand die continu wordt gegeseld, gemarteld en vervolgens op gruwelijke wijze aan zijn einde komt, daar hebben we andere genres voor.

Ik vind dat in de film er teveel nadruk op het lijden ligt. Tuurlijk, ik weet dat de daad zelf daar wel om draait, maar wordt een film echter beter als ik een halfuur moet kijken hoe Romeinen een bebloede man verrot schoppen die een kruis naar boven draagt? Ik vond het niet. Net als de geselscene, ik kreeg meer het gevoel dat Gibson wilde provoceren ofzo.

Camerawerk, acteerprestaties en omgeving enz waren wel allemaal tiptop, dus hier geef ik een 2.5 voor.

The Passion Of The Christ.

In deze film wordt de nadruk teveel gelegd op het lijden van Christus. Het menselijk drama wat in de film verweven wordt valt in het niets bij het nadrukkelijke en overdreven geweld. Jammer. Camerawerk, belichting, de sets, het acteerwerk en de muziek zijn allemaal uitstekend, evenals het feit dat men de taal spreekt die men daar toendertijd sprak (Aramees).

Helaas wordt de nadruk dus gelegd op de verkeerde dingen. En daarbij vind ik dat het verhaal van jezus niet eindigt bij zijn sterven, maar pas na zijn wederopstanding (volgens de bijbel dan). Het verhaal is naar mijn inzien dus incompleet en daarbij wordt het geweld veel te veel overdreven, tot op het punt dat de film bijna onkijkbaar wordt. Ook het mensenlijk drama achter de man Jezus en zijn volgelingen wordt niet genoeg uitgelicht. Via flashbacks verteld men het verhaal achter de man, een verhaal wat in feite een stuk boeiender is om te verfilmen dan zijn laatste twaalf uur.

Niet het hele Christus verhaal moet verfilmd worden (dat is al zovaak gebeurd) maar de aanloop naar zijn arrestatie en en zijn wederopstanding zouden het verhaal van de film completer maken, dan alleen louter zijn laatste twaalf uur en het overdreven lijden van hem. Zoals ik al zei, de nadruk ligt in deze film op de verkeerde dingen.

Nou ben ik niet bepaald een religieus persoon, verfilmingen van profeten vind ik wel interessante discussiestof. Helaas bied deze film niet veel boeiends om over na te denken, tenzij je een kerkelijke sado masochist bent. Braveheart vond ik een geweldige film en Apocalypto schijnt erg spannend te zijn, maar hier maakte Mel Gibson een paar regie fouten. Vind ik dan, hijzelf schijnt uitermate tevreden met het eindresultaat te zijn. Gibson schijnt hier een boodschap van liefde in te zien, hij vind dat Jezus voor ons allemaal geleden heeft en dat het tijd is voor meer vergiffenis en vrede in de wereld. Ik ben het daar wel mee eens, al is deze film niet de manier om een boodschap van liefde te tonen. 2.5*

Tja wat moet je hier nu over zeggen... Het is natuurlijk een bloederige en heftige film, maar echt goed vond ik hem niet. Ik heb een beetje het gevoel dat hij nogal onvolledig is, omdat er bijna niets anders in voorkomt dan het lijden van Jezus en dit was wel indrukwekkend, maar te eentonig.

Wel is het goed dat er niet gewoon Engels werd gesproken en de make-up was ook zeer goed.

Toch vind ik het niet een echt goede film.

The Passion of The Christ is een van de meest besproken films van de laatste jaren. Het heeft voor mij een aantal jaren geduurd, maar ondanks heb ik deze film toch maar eens gezien. Tja regisseur Mel Gibson heeft er zijn ziel en zaligheid ingestopt en het duidelijk geen film voor mensen die niet tegen confronterende, grove en harde scènes kunnen, want die komen er zeer zeker in voor. Aan de ene kant kan ik me voorstellen dat je de film erg mooi vind en daarnaast snap ik echter ook dat de film voor veel mensen behoorlijk afstotend is. De film verteld het voor veel mensen alom bekende verhaal van de laatste uren van het leven van Jezus van Nazareth, die volgens de bijbel gezien wordt als de zoon van God. De film laat op een duidelijke en erg harde manier zien wat Jezus in zijn laatste uren allemaal is aangedaan. Ik vraag mij af of het nodig was om de film zo hard te maken. Aan de andere kant komt de film op deze manier voor sommige mensen wel erg indrukwekkend over. Gibson kiest in deze film duidelijk de kant van de gelovigen, want hij laat bijvoorbeeld de Farizeeën overkomen als beulen en ook als niet-gelovige krijg je door deze film wel enige sympathie voor Jezus. Jammer is alleen dat Gibson zelf qua film geen neutraal standpunt heeft ingenomen. Doordat Gibson ook de wederopstanding van Jezus laat zien, geeft hij toch wel aan wat voor voorkeur hij heeft en dat is in mijn ogen jammer. Los van al dit alles is The Passion of the Christ een film met degelijk acteerwerk door de verschillende hoofdrolspelers. Daarnaast komt de film authentiek over, doordat er Arameens en Latijn in gesproken wordt. Gibson heeft lef gehad door zo'n film te maken. Of iedereen er op zat te wachten is een tweede. Ik heb de film een keer gezien en dat is voor mij in ieder geval meer dan voldoende. Een tweede keer hoeft van mij niet zo nodig en alle ophef destijds lijkt me lichtelijk overdreven, maar dat zal wel aan mij liggen!

2,5*

Gisteravond voor de 2e keer deze film bekeken, sinds een paar jaar... Op een gegeven moment werden de vele martelingen me teveel en heb ik hem uit gezet, ga vanmiddag denk ik de rest van de film weer afkijken, want gisteravond begon ik me er aan te storen.