The Passion of the Christ (2004)

Dat zien we elke dag op het journaal!

Is niet waar chevy, ik stem laag omdat ik het een kut film vind. Lompe herbreeuws geouwehoer. Wie kan Mel Gibson corrigeren over fouten of beamen dat het inderdaad zo is gegaan? Niemand!!

onze gezalfde heeft nooit bestaan. Had jij ook geloofd in De Predator (spoiler alert!!) als iemand dat tegen jou had verteld vanaf je communie tot nog toe?!

Dit was een quote van je een paar postjes geleden:

"Ik ben atheïst en ik heb totaal niks met uberhaupt religies.

Eerder het tegendeel"

Weet je dat een atheiist niet bestaat!! Een atheiist negeert en ontkent het bestaan van (een) God. Hoe je het ook wend of keert, je ontkent zijn bestaan, maar dat kan niet want je kunt iets niet ontkennen wat niet bestaat!! Ooit eens geleerd van een Godsdienst leraar!

De Bijbel neem ik niet met een korrel zout, maar met een pot zout. Niet dat ik denk dat God niet bestaad of Jezus niet bestaan zou hebben o.i.d. maar het hele verhaal eromheen identificeer ik me niet mee.

En de manier waarop dit verhaal hier verteld wordt, word ik onpasselijk van. Ik krijg steeds meer de neiging de film nog lager te stemmen nu ik erover nadenk.

Ik ook niet hoor

Maar dat maakt van deze film nog geen slechte film

Gezalfde?

De Predator?

Ik heb geen communie gedaan?

Kortom:

Waar gaat dit over?!

mmm mischien dat ik een aantal regeltjes verder denk als je, ik probeer het op een andere manier.

Ik zeg dat Jezus Christus nooit heeft bestaan. Als iemand ooit de verhalen had verteld die in de bijbel staan en de hoofdpersonage was Pietje Puk. Had heel de wereld in Pietje Puk geloofd. En het met vanaf je communie doel ik er onbewust op omdat je vanaf die leeftijd pas kan leren bevatten waar een religie om draait.

Je zult de film vast wel om een andere reden een 4,5 geven, als die reden originaliteit is / een uniek onderwerp, zou dat de enige reden zijn waar ik me iets kan inbeelden. Verders heb ik geen enkel greintje sympathie over voor deze film.

Wel voor mij. Ik identificeer me niet met de bijbel, en daarbij is dit gewoon een slechte vertelling ervan. Ik kan een bepaald boek saai vinden maar een verfilming ervan wel goed gedaan vinden. Ik kan een liedje inhoudelijk niks vinden maar de muziek juist wel. Kortom er zijn betere Bijbelverfilmingen die, ondanks dat ik geen affiniteit met de Bijbel heb, ik wel beter in elkaar vind steken.

Deze is dat asoluut niet. Ik zit naar karikaturen te kijken ipv mensen met inhoud. Dat de hoofdkarikatuur een profetische boodschap moet overbregen komt er bij mij dus niet in. Die 2.5* zijn er dan ook alleen voor de cinematografie waar de film wel op scoort.

De Bassie of the Christ, da's de kinderversie

Leuk.

Hoezo niet? Lekker selectief.

En hoe zou je deze film ervaren hebben als niet Jezus, maar een ander mens een uur aan gort geslagen werd? Het is gewoon te plat. De leer van het Christendom wordt me niet duidelijk via deze film. De mens Jezus ook niet. Er wordt iemand flink gefolterd, en schijnbaar heeft ie dat voor mij ondergaan....

Als het een ander mens het was geweest en hij had hetzelfde gedaan, dan had ik de film net zo goed gevonden.

Alleen had het dan een slap aftreksel van het verhaal van Jezus geweest, waardoor de film slechter wordt.

Nee... ik vind dat er heel goed gefilmd is en dat er zeer goed geacteerd wordt. Het feit dat de film ook nog (imo) een goede verfilming van 'het verhaal' is, maakt voor mij, dat deze film een 4,5 is

Het enige feit dat je een 0,5 geeft is, omdat er te veel gemarteld wordt?

Je geeft een 0,5 als:

- er superslecht geacteerd wordt

- als het verhaal veel te simpel is

- als er niet goed gefilmd is (slechte locatie, slecht licht, geluid etc.)

Volgens mij is een 0,5 gewoon absurd laag voor deze film. Als je alleen maar op het martelen af gaat moet je toch minimaal op een 2/2,5 uitkomen...

Ik heb niemand horen zeggen dat er slecht geacteerd werd, dat er slecht gefilmd is of dat er iets anders ontbreekt. Het enige wat ik hoor is commentaar op het verhaal en vooral over het martelen.

Of je geeft een 0,5* als de film je zo ontzettend ergert dat de eventuele kleine positieve dingen je niet eens meer opvallen.

Ik moet toegeven dat ik meestal niet of weinig op het acteerwerk let, omdat ik van een film wil genieten en dat lukt niet als je alleen maar op details gaat letten, maar dingen zoals locatie en sfeer vind ik toch wel essentieel. Dus ook in de beoordeling van een film.

Da's dan wel weer zo eerlijk om toe te geven...

Schitterende term

Nouja, vind de acteerprestaties nou niet echt tot de details horen, hoort eerder tot de basis dingen waarop je een film kan beoordelen toch? In deze film vind ik de acteerprestaties overigens prima.

Zie het christendom zelf als een reeks verhalen, die in sommige gevallen best de moeite waard kunnen zijn om een mooie film over te maken. Ik zie het ook niet anders dan bijvoorbeeld een verhaal uit de Noorse mythologie, Islam (komt veel overeen ook), Buddhisme of zelfs een van de vele natuur-religies die verspreid over de wereld voorkomen. Dat het vooral om een stel overgenomen en alsmaar veranderende verhalen gaat kan niemand eigenlijk ontkennen, wetenschappelijk/ historisch gezien.

Zo zou ik best wel een goede film willen zien met een serieus karakter over de Noorse mythologie. Lijkt me best boeiend..

The Passion of The Christ is een van de meest besproken films van de laatste jaren. Het heeft voor mij een aantal jaren geduurd, maar ondanks heb ik deze film toch maar eens gezien. Tja regisseur Mel Gibson heeft er zijn ziel en zaligheid ingestopt en het duidelijk geen film voor mensen die niet tegen confronterende, grove en harde scènes kunnen, want die komen er zeer zeker in voor. Aan de ene kant kan ik me voorstellen dat je de film erg mooi vind en daarnaast snap ik echter ook dat de film voor veel mensen behoorlijk afstotend is. De film verteld het voor veel mensen alom bekende verhaal van de laatste uren van het leven van Jezus van Nazareth, die volgens de bijbel gezien wordt als de zoon van God. De film laat op een duidelijke en erg harde manier zien wat Jezus in zijn laatste uren allemaal is aangedaan. Ik vraag mij af of het nodig was om de film zo hard te maken. Aan de andere kant komt de film op deze manier voor sommige mensen wel erg indrukwekkend over. Gibson kiest in deze film duidelijk de kant van de gelovigen, want hij laat bijvoorbeeld de Farizeeën overkomen als beulen en ook als niet-gelovige krijg je door deze film wel enige sympathie voor Jezus. Jammer is alleen dat Gibson zelf qua film geen neutraal standpunt heeft ingenomen. Doordat Gibson ook de wederopstanding van Jezus laat zien, geeft hij toch wel aan wat voor voorkeur hij heeft en dat is in mijn ogen jammer. Los van al dit alles is The Passion of the Christ een film met degelijk acteerwerk door de verschillende hoofdrolspelers. Daarnaast komt de film authentiek over, doordat er Arameens en Latijn in gesproken wordt. Gibson heeft lef gehad door zo'n film te maken. Of iedereen er op zat te wachten is een tweede. Ik heb de film een keer gezien en dat is voor mij in ieder geval meer dan voldoende. Een tweede keer hoeft van mij niet zo nodig en alle ophef destijds lijkt me lichtelijk overdreven, maar dat zal wel aan mij liggen!

2,5*

Amen!

En op basis van nog veel meer aspecten. Toch wordt zo'n beoordeling geen optelsom natuurlijk. Ik vind dit zo'n wanproduct dat ik niet nog eens eventjes ga zoeken naar eventuele positieve punten. Dat had ik misschien wel gedaan als ik heel even gedacht had dat de film iets oprechts heeft. En dat heeft ie niet.

tja als je eventueel ooit als filmrecensist carrière wilt gaan maken moet je deze manier van beoordelen toch echt achterwege laten. Nu wil jij dat natuurlijk helemaal niet, maar toch is het jammer dat er veel te veel mensen films beoordelen op een toch wat curieuze manier

Als jouw persoonlijke grenzen in negatieve zin overschreden worden kan ik me voorstellen dat het moeilijk is om nog aandacht te besteden aan de eventuele positieve aspecten. Bepaalde zaken kunnen je kijk op een film zo domineren dat je simpelweg geen hogere beoordeling meer wilt of kunt geven; je neemt de film als het ware niet meer serieus.

Eem filmrecensent die een soort optelsom van zijn beoordeling maakt zou ik juist niet serieus nemen. Soms domineert je ergernis over de film zo erg dat het niets meer uitmaakt of er nog redelijk goed geacteerd wordt.

Tuurlijk gaat de meeste aandacht naar het verhaal, maar ik vind dat je een film toch enigzins op z'n totaliteit moet beoordelen.

Als je een 0,5 moet je ook zo eerlijk zijn om toe te geven dat er echt helemaal niks goed was aan de film...

0,5 geeft aan dat hij superslecht is en dan mag je dus wel met wat meer dan 1 argument komen.

Of niet...?!

daar heb je zeker gelijk in chevy93

Nou hier komt-ie dan:

Ik ben zo eerlijk om toe te geven dat er écht helemaal niks goed was aan de film.

Door de vlammende betogen van Ramon K, ben ik ervan overtuigd geraakt dat ik de film overgewaardeerd had. Steekhoudende argumenten: de film is helemaal niet oprecht, de film gaat alleen over lichamelijk lijden en heeft de psychologische diepgang van een vel papier, etc.

Gibson is nooit van de subtiliteiten geweest: niet in zijn narratie, niet in zijn muziek. Niets niet. Nog slechter dan Braveheart (op zich een prestatie die een 0.5* verdient) en vast ook dan Apocalypto (wat ik me dan eigenlijk nauwelijks kan voorstellen). Ik verlang terug naar Mad Max.

Het is ook niet de bedoeling dat Gibson het martelen weglaat maar het toch wat beperkt. De film start al op die olijfberg en Jezus zit na 5 minuten in de film al helemaal onder het bloed. We krijgen in de film gewoon constant een rode Jezus te zien.

Beperk het martelen en doe er misschien eens het laatste avondmaal bij!

De flashbacks die het laatste avondmaal laten zien en andere gebeurtenissen zijn te kort. Daarbij zou ik het gebruik van flashbacks helemaal achterwege laten en beginnen met het avondmaal of zelfs iets eerder. Ook mis ik de reinegende regen.

Tuurlijk niet. Hoe moet je de filmkunst beoordelen zonder je gevoel te laten spreken? Het is geen wiskundetoets.

Waar haal je het vandaan dat je je gevoel niet moet laten spreken.