La Vita È Bella (1997)

Nee, hoor, deze past prima bij de rest van zijn vreselijke oeuvre. De zoveelste stomme klucht.

Ben je nou nog steeds met deze film bezig, of alweer? Je haat naar deze film zit wel erg diep of niet Reinbo?

onrealistisch soms, acterend niet altijd even sterk.

maar o o o , wat een mooi concept.

Hij is fan van Benigni

Begin vrij saai,dacht hem af te zetten.Maar ben blij dat ik het niet gedaan heb!2de deel was zo mooi en ontroerend!Op het einde toch een traantje moeten wegpinken hoor.Eeens een totaal ander oorlogsverhaal dan normaal.En dat beviel me erg goed.En het Italiaans is toch o zo een mooie taal:).Mja toch een 3.5sterren van mij.Jammer dat het begin saai was en langdradig.Anders had ie er 5 gekregen.

ik keek net de trailer, kon er niet om lachen

Op zijn manier ontzettend verfrissend en totaal anders dan alle andere (met name Amerikaanse) oorlogfilms. De meeste films konden mij niet boeien omdat dit onderwerp ook zo uitgekauwd is. Juist de combinatie van humor (verre van schuddebuikend en ook niet zo bedoeld door de maker) en oorlog maakt emoties los. De band die de vader met zijn zoon heeft gecreëerd door zijn nooit ophoudende optimisme is ontroerend. Ook al is het verhaal misschien ongeloofwaardig, ik heb er met een traantje van genoten.

Het eerste half uur leek het een wat flauwe film maar wat werd tie mooi! Ik vond het schitterend hoe hij zijn zoontje door deze moeilijke tijd heen probeerde te krijgen door te doen of het allemaal een spelletje was. Dit was een van de mooiste films die ik ooit heb gezien!!

Dat is ook niet de primaire bedoeling van de film, meer hoe je als optimist / gestoorde door de oorlog heen gaat.

Met name de scene's vader/zoontje vond ik erg mooi.

Grappig, aandoenlijk en ongeloofwaardig. Het zijn drie woorden waarmee ik eigenlijk al genoeg heb gezegd.

Het eerste deel van de film is super flauw, maar wat heb ik gelachen. Roberto Benigni, voor mij verder totaal een vreemde acteur, had het perfecte hoofd voor deze Laurel & Hardy-achtige grappen. Gelukkig draaide heel de film niet om deze flauwe grappen want dan had het waarschijnlijk averechts gewerkt.

Eenmaal aangekomen in het concentratiekamp is het best wel aandoenlijk. Zo zonde voor Giosué, die echt een schattig koppie heeft. Toch zorgt de manier waarop Guido met hem omgaat wel voor een glimlach.

Tenslotte is het verhaal totaal ongeloofwaardig. In het eerste deel gebeuren er al onwaarschijnlijke dingen, maar in het concentratiekamp gaat het eigenlijk te ver. Het gemak waarmee ze het hele kamp doorlopen is echt onmogelijk.

Ondanks laatstegenoemde puntje heb ik toch genoten van La Vita è Bella. Het concept, de mooie relatie tussen vader een zoon, is wat hier het meeste telt.

Ik zeg: Buon giorno, Principessa! en 3,5*.

Heeft deze film iets weg van Jakob the Liar met een briljante Robin Williams? Twijfel nog om hem te kopen namelijk.

Ik ken Jakob the Liar niet, maar dat ziet er ook verschrikkelijk uit, dus ik zou zeggen: kopen!

Terwijl jij deze film een half puntje geeft! Moet ik zo'n soort productie dus kopen??? Wacht wel een serieuzere reactie af haha

Hele mooie film. Aan de ene kant grappig, maar aan de andere kant ook weer niet. Ik vond het een mooie film, ik snap sowieso niet waarom je hier een 0,5 voor kan geven, maarja.

Dat heb ik geloof ik in meer dan 100 berichtjes toegelicht. Gebruik je zoek functie maar even als jet het echt wilt weten.

Ik had eigenlijk ook helemaal geen 0,5 willen geven, maar lager kon niet.

Op weg naar de volgende mijlpaal?

Op naar de 1000ste

Een prachtige film. De film begint als een hele lichte commedy maar later wordt het steeds zwaarder en daardoor ook meeslepender. Dit is tenminste weer eens wat anders dan standaard films over de holocaust. De liefde tussen vader en zoon is erg mooi uitgewerkt. En dat onrealistische, daar moet je bij deze films niet zoveel op letten. Al zaten er wel iets teveel toevalligheden in het script naar mijn smaak. Voor de rest kon de film mij echter niet lang genoeg duren. Sterker nog: Het had nog langer gemogen.

4*

ik vind die benigni hoogst irritant en druk!vooral het eerste gedeelte van de film ergerde ik me aan dat drukke gedoe.gaandeweg vond ik de film wel wat beter worden.3***

heel grappige film, denk zelfs de grappigste film dat ik ooit heb gezien! bernigni is voor 1 rol gemaakt, deze ! heb hem op tv gezien met irritante reclame, maar de film is fantastisch! grappiiiiiiiiiig

Geniale film! Italië weet altijd mijn hart te stelen. Zo ook in, het eerste deel van, deze film. Heerlijk sfeertje, en bij vlagen ontzettend grappig. Ik snap dat Roberto Benigni voor sommigen onder ons als irritant gezien wordt, maar ik vind hem een held! Vanaf het moment dat de familie Orefice in de concentratie kampen beland krijgt de film wel een hele andere inslag, maar toch bleef het wederom bij vlagen ontzettend grappig. Prachtig en ontroerende scène dat Guido en Giosué de microfoon pakken om een boodschap tot Dora te richtten.. En dat is maar een enkeling in de vele mooie scènes.

Ja, voor mij is La Vita e Bella een topper!

Welverdiende 5*

Zeker geen tranentrekker. De film speelt ook zeker niet in op goedkoop sentiment. Totaal tegen mijn verwachting in ben ik erg onder de indruk van La Vita è Bella: 5*

In het eerste gedeelte van de film dacht ik even naar Laural and Hardy te kijken. Maar het is een fantastische film. Mooi dat het 'verjaardagsverhaal' echt tot het eind stand houdt.

Het is een sprookje! Let niet op realisme enzo, zie het als iets wat je in een verhalenbundel kan lezen. Duidelijk met het verkeerde oog naar deze film gekeken.

Er zijn genoeg "sprookjes" die ik kan waarderen, dus dat verkeerde oog zal wel meevallen. Verder hou ik niet van onderbroekenlol meer sinds Laurel en Hardy en Charly Chaplin er niet meer zijn. Voeg daar de oorlog bij en je hebt een prul.

Maar goed, ik reageerde op de post van leidsehoodie. Je kan een hoop van de film zeggen, maar dat de film niet probeert in te spelen op (goedkoop) sentiment is natuurlijk flauwekul.

Als inderdaad iets makkelijk (lees goedkoop) scoren is, is het wel een kindje in een concentratiekamp..... Nee, dan vond ik The boy in the striped pyjamas op alle vlakken stukken beter. Die had ook een veel minder vervelende vader.

Blijkbaar vinden de meeste mensen deze film echt goed, maar helaas vond ik er weinig aan. Het idee is wel interessant en leuk bedacht, maar vond de uitwerking ervan minder en inderdaad de rol van de vader vond ik storend en vervelend. Niet mijn cup of tea, geef mij ook maar The boy in the striped pyamas.

Tja, als je zo dingen gaat formuleren kun je alles flauw laten klinken. Ben het met PlanetDeath eens. Dit is een sprookje en de holocaust is slechts een leidend voorwerp en geen doel op zich. Dat schijnen mensen niet te willen snappen.

Lekker excuus om twee uur ongeloofwaardigheid mee uit te leggen. Verder valt er niks te snappen maar te voelen. En helaas, bij overdreven gemaakt sentiment voel ik nou eenmaal niks.