Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 (2011)

TomaskeX diss 2012

Jas, hij is beter dan Patton.

Wauw, beter dan Patton maar toch echt niet dan veel andere films die deze film zal passeren.

Persoonlijk vind ik de Yates verfilmingen allemaal te snel van de hak op de tak gaan om ze echt goed te kunnen waarderen. Zo ook deze. Visueel erg interessant maar het plot vliegt van hot naar her, ook al heb ik het boek gelezen.

De films worden in tweeën gesplitst om 'alles te kunnen vertellen' maar alsnog wordt, mijns inziens, bij de belangrijke momenten nauwelijks stilgestaan, ook niet wanneer daar later tijd en ruimte voor is. Oh, dit-en-dat gebeurt. OK. Verder. Respons daarop van de personages is blijkbaar irrelevant.

Toen ik mijn Quidditch match in The Goblet of Fire niet kreeg, begon ik al te vrezen. De angsten dat er werd toegewerkt naar een afgeraffeld slot werden meer en meer bevestigd en bleven helaas ongewijzigd.

Jammer.

Flipman, The Goblet of Fire is niet geregisseerd door Yates hé

Maar snap niet echt of je het bedoelt op de hele reeks of alleen op Yates zijn verfilmingen.

De reeks is onder de leiding van Yates alleen maar beter geworden. Er is eindelijk een lijn van continuïteit te vinden. The Order Of The Phoenix, springt inderdaad een beetje van de hak op de tak, maar dat is de man snel vergeven als je kijkt naar de omvang van het boek.

Juist niet, Yates bleef te weinig bij de boeken en gaf er een eigen grimmige draai aan. De boeken blijven sowieso beter dan de films Maar Yates maakt het af en toe wel erg bont.

Bij boekverfilmingen is het boek altijd beter dan de film omdat je nooit het volledige boek in één film kan stoppen. Natuurlijk zijn er uitzonderingen,maar uitzonderingen zijn er altijd. Yates stond aan het roer van de drie laatse boeken. Die niet alleen dikker zijn dan het gemiddelde boek, maar die ook nog eens ingewikkeld zijn. Want het is één verhaal. Je moet zo goed opletten wat er in moet, en wat je kan schrappen. En dat heeft Yates in mijn opzicht prachtig gedaan. Hij focust zijn aandacht op de juiste plotlijnen. Zijn visuele stijl is om je vingers van af te likken. En zijn aanpak is ook verrassend voor een Blockbuster. Natuurlijk komt er spektakel bij kijken. Maar bij Yates komt het spektakel niet op de eerse plaats, de personages komen op de eerste plaats. Neem nu deze film. Er zit veel actie in. Maar nergens wordt de aandacht voor de persages verloren. De personages blijven centraal staan. Je weet altijd waar Harry is, waar Harry mee bezig is. Dat vind ik zo sterk aan Yates als regisseur.

2: Voornamelijk de verfilmingen van Yates.

Het weglaten kon ik de man in principe wel vergeven maar met hetgeen hij ons wel voorschotelde gaf ie ons naar mijn mening een veel te gehaast geheel.

Je doet nou net of Yates 1 van de beste regisseurs is die er rondloopt...Mocht je dat vinden raad ik je aan toch echt een paar klassiekers te kijken waar je pas echt ziet hoe goed regisseurs kunnen zijn

Ik deel de mening van Davy Jones. In mijn ogen zijn de films van Yates beter dan die van Columbus (val me nu niet aan hé JohnWilliams)

Voor mij zijn de films van Yates een beetje met het doelpubliek mee gegroeid. Ik was bijvoorbeeld 4 jaar oud toen ik de eerste Harry Potter film zag, en 10 jaar later komt de laatste film uit. Ik vind Yates zijn films ook een goede mengeling hebben tussen kleurrijk en duister, echt een enorm mooi contrast. Hij geeft de films ook een iets realistischere draai, terwijl (begrijp met niet verkeerd) het in de eerste 2 Harry Potter films echt rond een nieuwe wereld en magie draait, en dat smaakt me niet altijd zo zeer. Maar dat is ook juist wat JohnWilliams zo leuk vindt denk ik. Maar neemt niet weg dat die ook ontzettend leuke films zijn, heb onlangs The Chamber of Secrets in de DVD speler gestopt en was helemaal weg in de wereld van Harry Potter Ik vind de films van Yates gewoon interessanter, volwassener en realistischer gefilmd.

De eerste 5 Harry Potter films vind ik goed, daarna maakt yates er een rozooi van. Ik kan bij de laatste 2 films zelfs niet de moed opbrengen ze uit te kijken. De eerste Harry Potter films waren heerlijk vol magie en allerlei wezens (zoals de trol, die griffioen uit de 3e, de draken in de 4e, terzielers in 5e). Daarna is het gewoon een grote duistere, onderbelichte waas. Bij yates komt alles zo stroever over, faker, minder spontaan.

De eerste twee delen (en dat geld ook voor de boeken) zijn ook nog meer kinderfilms terwijl dit meer naar volwassenen is gericht en ook dat geldt voor de boeken.

Ik vind het net andersom. Dat er in de laatste drie films minder wezens te bespeuren zijn, dat is normaal. Ook in de boeken stopt het. De grote kritiek dat de magie uit Harry Potter verdwenen is, kan ik al helemaal niet meer begrijpen. Natuurlijk is de sfeer uit de eerste twee films weg. De toon van de films is duister geworden, in fel contrast van de eerste twee films van Columbus. Ook de boeken worden volwassener, en Yates heeft de boeken in mijn ogen meer dan geweldig verfilmd. HIj vond de ziel van de boeken, en maakte daar goede films van. Vooral de laatste twee zijn echt geweldig, omdat er heel veel van het boek bewaard is gebleven.

En om even te antwoorden op JohnWilliams. Yates is niet mijn favoriete regisseur, omdat hij nog te weinig films heeft gemaakt. Maar ik vind hem zeker een goede regisseur. Hij heeft niet alleen de moeilijkste boeken van de Potter reeks verfilmd, hij heeft ook nog eens de beste films gemaakt van de serie (naar mijn mening). Dus ik heb alle vertrouwen in die man. Ik heb alle vertrouwen dat hij nog pareltjes op de wereld zal loslaten, want zoals ik al zei, zijn visuele stijl kan ik zeker en vast waarderen. Een bestorming van een kasteel heeft er nog nooit zo spectaculair uitgezien. Ook kan de man geweldige acteerprestaties van de acteurs teweeg brengen. Kijk maar naar het trio. Vanaf dat Yates aan het roer stond, ging hun acteertalenten alleen maar vooruit. Nog een positief punt van de man is dat hij de vriendschap ook naar voor schuift. Vooral in deel 6. Toen had ik voor het eerst het gevoel dat het trio echte vrienden waren. Ze slaan elkaar, raken elkaar aan, lachen met elkaar. Dit zijn enkele redenen waarom ik zo weg ben van David Yates.

Ik kan Thorongil zijn punt wel begrijpen, maar ik zie de eerste 3 films meer als een introductie. Vanaf Voldemort verschijnt in Deel 4 begint voor mij het "echte" verhaal pas, en dan begint ook de verhaallijn waar Harry Potter bekend om staat. De gruzelementen, relieken van de dood, het ministerie van Toverkunst komt allemaal pas echt aan bod vanaf deel 5. De delen ervoor hebben eigenlijk niet echt iets met elkaar te maken. Behalve dat je in Deel 1 te weten komt dat Voldemort Harry zijn ouders heeft vermoord, en in Deel 2 het eerste gruzelement wordt vernietig gebeurd er eigenlijk bar weinig. Ik heb boeken 1-4 duizenden keren afgeluisterd als een klein manneke op vakantie met mijn walkman, en tot deel 6 leesde mijn vader elke avond voor het slapen gaan één hoofdstuk voor, omdat ik telkens niet kon wachten tot de volgende film om te weten hoe het dit keer zal aflopen. Maar telkens bleef het gewoon een leuke film voor mij. Vanaf Yates begon met de films kreeg echt een meelevend gevoel met Harry Potter, terwijl hij in de vorige films voor mij alleen maar een filmpersonage was. En wat Davy Jones ook zegt over de acteertalenten klopt ook helemaal. Overlaatst in April keek ik The Prisoner of Azkaban, en als ik die vergelijk met The Deathly Hallows was het even wennen om die film te zien.

[quote]disneystore schreef:

Vanaf Yates begon met de films kreeg echt een meelevend gevoel met Harry Potter, terwijl hij in de vorige films voor mij alleen maar een filmpersonage was.

Dat is één van de redenen waarom ik de film van Yates de beste van de serie vind . Je voelt met Harry mee, net zoals in de boeken. Vooral in deel 5, als hij over de terreinen van Hogwarts loopt. Hij leest een brief voor dat hij aan Sirius heeft geschreven. Net zoals in het boek, kom je in het diepste van zijn ziel terecht. Een enorm sterk moment, en Yates heeft zo heel veel sterke momenten in zijn films gestoken. Veelal subtiel, maar o zo doeltreffend. Een ander voorbeeld is in The Deathly Hallows part 1. Ze gaan net binnen in Grimmauld Place. Hermoine zegt : We are alone. En dan wordt het donker op het scherm. Dit is heel subtiel, maar wel een heel sterk moment in de film. En zo kan ik er nog tientallen opnoemen

Audiovisueel, moet gezegd, zijn de delen waar Yates verantwoordelijk voor is, oogstrelend. Ook personages komen goed uit de verf, in de weinige tijd die hen gegeven is. En dat is het grote struikelpunt.

Het grootste probleem is gewoon dat Yates teveel wil in te weinig tijd.

Ik zie het als zo'n bus touring vakantie: En links van u ziet u de Eiffeltoren u kunt nu naar een toilet gaan zoeken foto's maken consumpties bemachtigen en in die pokkelange rij gaan staan voor de lift die u naar de top van de toren brengt maar doe het wel snel want over twee minuten vertrekt de bus weer.

Sinds het eerste deel uitgekomen was, ben ik Harry Potter goed blijven volgen. Games gespeeld, boeken gelezen etc. Kon geen beter afscheid bedenken met dit deel. Heerlijke film die zeker niet kinderachtig was. Zat zelfs af en toe prima actie in. Er zaten veel sterke momenten in de film en de spanning was, zeker na part 1, om te snijden.

Een herziening heeft wonderen gedaan bij deze, terwijl een herziening bij de vorige is tegengevallen! Het ziet er allereerst prachtig uit, en de ontknoping is natuurlijk ontzettend boeiend.

Enige minpunt is dat tenenkrommende einde na het einde zeg maar

Gisteren dit laatste deel gezien van Harry Potter. Ik vond toch dat ik verplicht was aan mezelf om na deel 1 ook deel 2 van deze film te zien. Daar ik deel 1 helemaal niks vond ben ik blij dat deel 2 dit aardig heeft goedgemaakt. Erg mooie special effects, Ralph Fiennes steelt de show als Voldemort. Harry en zijn vrienden stellen me wederom teleur. Hebben echt niet veel bijgeleerd qua acting-skills in de voorgaande delen. Krijg geen enkele feeling met ze. Het zijn juist de leraren en de overige scholieren die hun rol bijna altijd prima neerzetten.

Dit deel is verder lekker donker en dit wordt ondersteund door een prima soundtrack.

Er is een goed einde aan gebreid (niet zo tergend uitgerekt als in LOTR). Ik bleef nu met een voldaan gevoel achter en vond dit dan ook het beste deel van de hele film. Hoef de hele Harry Potter-reeks nu verder nooit meer te zien. Het is goed zo.

En dan is het eindelijk zover... de ultieme clash tussen Harry Potter en Voldemort. Het spektakel in de film wordt onmiddellijk opgepikt (het voordeel als je een film over 2 delen opsplitst) en laat je niet meer los tot het einde van de film.

Een bevredigend einde dus voor de Harry Potterreeks die beetje kinderachtig begon, maar langzaam begon op te bouwen naar de climax (met de Prisoner van Azkaban als een zeer aangenaam tussendoortje) om dan spetterend te eindigen.

Ook voor deze film dus 4*

Rowling wilde met dat einde iets heel anders laten zien. Het ging er haar juist om dat ze het oppakken van je gewone leven na zulke extreme gebeurtenissen als het echte heldendom ziet. De oorlogsheld die weer vader wordt dus.

Een goede slotfilm van een erg wisselende filmreeks. Maar eerlijk is eerlijk, zelfs als niet- Potterfan moet ik toegeven dat er een aantal sterke scènes in zaten, en dat The Deathly Hallows part 2 er geweldig uitziet.

Ik heb inmiddels alle Potterfilms gezien (al heb ik de vorige na een minuut of 70-80 uitgezet) en geen van de boeken gelezen. Ik keek de films voornamelijk voor de leuke effecten, de verhaallijn is voor mij altijd toch net iets teveel op kinderen gericht geweest (al nam dit enigszins af naarmate de reeks vorderde). Alle dingen die ik echter ook aan de voorgaande films kon waarderen leken hier nog een stukje sterker aanwezig.

Behalve de special effects heb ik heb genoten van de muziek, Het camerawerk en de geweldige sets (al dan niet digitaal). Ook de strijdbaarheid van Hogwarts en 'onze helden' als de aanval losbarst wist toch een een snaar te raken. Een van de memorabele scènes voor mij was een indrukwekkende flashback montage met Snape en Dumbledore en Voldemorts eerste aanval op Harry.

Uiteraard valt er ook nu het een en ander aan te merken, ondanks zijn geringe lengte sleept de film af en toe en ben ik het met Roeman eens dat het einde waarin we Harry, Hermione en Ron als volwassenen met hun eigen kinderen zien onnodig en afbreuk doen aan de film, wat Rowling daar ook mee had willen zeggen. Tevens was het voor mij niet duidelijk dat de Horcrux in Harry opeens weg was, waarna Voldemort dus eindelijk dood kon.. De suggesties van Hemel en Limbo waren ook niet echt aan mij besteed, maar dat zal voor anderen waarschijnlijk geen punt zijn. Het is jammer dat naast het acteergeweld van Ralph Fiennes en Alan Rickman de jongere acteurs nog steeds wat schril afsteken, met name Daniel Radcliffe en Rupert Grint kunnen mij niet echt bekoren. Het is net niet storend, maar goed en geloofwaardig is anders.

Al met al een verassend aangenaam einde van de serie, voor mij de beste uit de reeks, en de enige die ik eventueel nogmaals zou willen kijken.

Ik had het opgezocht inderdaad na de film, en je hebt gelijk, een vervolgfilm mag er natuurlijk dingen in stoppen die je niet snapt als je het voorgaande deel niet compleet hebt gezien... Maar ik moet zeggen dat ik ook met uitleg niet kapot ben van dergelijke constructies, ik denk dan terug aan momenten dat ik op de middelbare school in de kantine langs een tafeltje pubers liep die Magic: the gathering ofzo aan het spelen waren met dialogen als:

Puber 1: haha, ik heb je! Ik maai je neer met Alchir's Bliksem!

puber 2: nee, dat dacht je, ik sta onder druïdenbescherming!!!

puber 1: In dat geval zet ik mijn maretak-kaart der ultieme destructie in, gnagna!

puber 2: vuilak!

heeft mij nooit zo getrokken dat soort dingen

Maar goed, dat kun je wel verwachten in het Potter universum, dat is zo!

erg goed plot, dit is ook wat ik ervan verwachtte

Hem hem vandaag eindelijk gezien. Een ware afsluiter van de reeks!! De epiloog was ook leuk!

beste harry potter van alle

je hebt het hier dan ook over 2 heren met een zeer indrukwekkend repertoire.