The Longest Day (1962)

This is the day that changed the world... When history held its breath.

Een lange zit deze film, ik heb hem niet in 1 keer afgezien maar de film werd eigenlijk nooit langdradig.

Wereldoorlog 2 is een onderwerp waar je urenlang kan over discussiëren hoe het eigenlijk allemaal in zijn werk is gegaan en welke fouten er wel of niet gemaakt zijn.

De film focust zich vooral op de invasie in Frankrijk maar het origineelste vond ik toch de perspectieven van beide kampen. Toch kon er hier en daar best wat uitgeknipt worden wat overbodig is of geen bijdrage tot de film geeft. De film vond ik niet aangrijpend wel interessant en boeiend. Ik vind niet dat je het als excuus moet gebruiken dat deze film in 1962 is gemaakt dus minder middelen had enz. Je moet kijken hoe het gebracht is en SPR heeft een mooier perspectief op D-Day en is in die film gewoon mooier gebracht. Als je een documentaire ziet over D-Day steek je er ook wat van op. De parachutescènes vond ik best mooi gebracht en ook het goedkope speelgoedje dat je leven kon redden was zeker een meerwaarde in deze film. Toch kom ik tot de conclusie dat er betere oorlogsfilms zijn gemaakt die trouwens ook een realistisch verhaal hebben en die aangrijpender zijn dan deze maar zoals ik al zei deze film focust zich vooral op de invasie en alles wat daarbij hoort.

Weer wat off-topic berichten verwijderd. Berichten over het verwijderen van berichten post je maar in het forum.

Deze film heb ik meer gezien dan welke film ook. Zoals gezegd ik heb er geen enkele moeite mee, als mensen de film niks aan vinden. Niet dat daarvan sprake was in het bericht van reservoir dogs en kritische kanttekeningen daar is ook niks mee. Toch wil ik er wel even op reageren.

Wat ik persoonlijk altijd zo prettig heb gevonden aan deze film dat hij als het ware bestaat uit een groot aantal korte films die aan elkaar geplakt zijn tot een lange film. Zo kan je deze film gerust in delen bekijken als je moeite hebt met de duur van een film. Ook prettig is dat je een enorme sterrencast heb in deze film zodat als je, indien je niet zo te spreken bent over een acteur je dan niet een groot gedeelte van de film ertegen aan moet kijken. Verder speelt bij mij jeugdsentiment ook een grote rol, die na al die keren goed overeind blijft.

Dat de film niet aangrijpend is vind ik ook een pluspunt zodat indien je zoals ik best moeite hebt met geweld in (oorlogs)films, deze ook goed te doen is. De film is gebaseerd op het boek van Cornelius Ryan, die werkzaam was als oorlogsverslaggever. Enige beperking levert dat dan wel op. Daarna zijn er nog weet ik niet hoeveel boeken geschreven over D-Day. Documentaires zijn er ook zat, o.a. The colour of war. Natuurlijk zijn er films waaronder SPR die realistischer zijn dan deze film. Maar goed, laatst was er nog een veteraan op tv en die kon na al die jaren nog steeds niet goed praten over deze dag. Je kan je dus afvragen heeft Spielberg nou genoeg rondvliegende ledematen en rode vloeistof gebruikt of was het nog te weinig.

Tot slot, jaren '60 oorlogsfilms zijn allemaal wat milder in het geweld. Een excuus voor een film uit 1962 vind ik dat dus best wel. Geweld in films en op tv, de graadmeter wat is wel en wat niet toelaatbaar is in de loop der jaren steeds soepeler en vager geworden.

Ik heb trouwens helemaal geen probleem met geweld of zonder geweld. Ik heb de film niet in 1 keer afgezien omdat ik examens heb.

deze verveeld nooit.....

Zo is het maar net!

Klassieker!

Topper!

Kijken waard!

Inderdaad een erg goede film.

Ik moet hem nog een herbekijken want het is al weer 6 jaar geleden dat ik hem zag. En hij kan inderdaad wel wat hoger in de top 250. Maar dat vindt ik bij meer oorlogsfilms wel zo

Zo te zien heb jij verstand van oorlogsfilms. Goed zo, jij bent goed

En ook de laatste regisseur van deze film is een tijd geleden heen gegaan. Ken Annakin overleed op 22 april 2009. De beste man is 94 jaar geworden, wat overigens een mooie leeftijd is.

Daarmee zijn alle grote regisseurs en acteurs van deze film dood gegaan. Laten we hopen dat de échte veteranen van deze belangrijke slag dat in deze film verfilmd is, nog lang onder ons mogen zijn.

Dit is alles is blijkbaar iedereen ontgaan. Jammer.

Prachtige film over 6 juni 1944 mooie beelden en sterk acteerwerk.

Leuk muziek gebruik en spanning.

5 sterren

Uiterst boeiende en interessante reconstructie van D-Day waarbij je onder meer de invasie langs de stranden van Normandië te zien krijgt, de parachutelandingen nabij en zelfs op Sainte-Mère-Église en nog veel meer. De film is eigenlijk een nauwgezette reconstructie van één dag uit de tweede wereldoorlog, de belangrijkste dag, één van de belangrijkste uit de geschiedenis.

Wat me vooral opviel aan deze film is dat men het verhaal langs twee kanten bekijkt, langs de ene kant krijg je het verhaal te zien van de Duitsers en langs de andere kant dat van de geallieerden, opvallend daarbij is dat de Duitsers niet aanzien worden als het 'kwaad'. Ze worden niet stereotyp afgebeeld als in de meeste andere oorlogsfilms, ze worden afgebeeld als mensen, wat voor een film uit 1962 bijzonder te noemen is. Hierdoor krijg je ook wel wat sympathie naar de Duitsers toe. Dat wordt ook nog maar eens duidelijk gemaakt op het einde wanneer twee soldaten tegen een muurtje zitten en de ene aan de andere de vraag stelt wie de oorlog nu juist gewonnen heeft. Wat verder ook opvalt aan deze film is het zwart/wit gebruik, in een tijd dat kleurenfilms de overhand begonnen te nemen. Verder was ook het taalgebruik op z'n minst opmerkelijk te noemen, zo spraken de Duitsers ook echt Duits, de Amerikanen en de Engelsen echt Engels en de Fransen echt Frans, bewijst maar weer eens de diversiteit aan nationaliteiten die deze prachtige topcast vormden. Feitelijk wel een opmerkelijke sterrencast als je even naar de namen kijkt, zo blijken Henry Fonda, John Wayne en Sean Connery hun inbreng te hebben in deze film

Wat ik eerder als negatief ervoer was de overdaad aan kleine randverhaaltjes en personages. Een grote hoeveelheid personages laat zich misschien wel goed lenen voor een boek van enkele honderden pagina's, maar voor een film van enkele uren stoorde het wel een beetje dat je als kijker elke 5 minuten weer voorgesteld wordt aan een ander personage met een ander verhaal, waardoor je niet echt de tijd had om dat personage als kijker beter te leren kennen, hierdoor raakte de film me niet altijd. Maar dat was verder ook wel één van de enige negatieve punten aan deze film want het camerawerk en de soundtrack waren dik in orde. Alleen Saving Private Ryan geeft een geslaagdere weergave van de slachting op de stranden van Normandië. Maar zoals gezegd: het camerawerk mocht er wel wezen, als kijker wordt je vaak getrakteerd op beelden vanuit luchtperspectief, waardoor het geheel van de invasie wel mooi overzichtelijk was.

4.0 sterren

Sean Connery leeft toch nog (niet dat hij zo'n grote rol speelt maar toch..).

The Longest Day, poeh de naam zegt het al, is een lange zit. Het begin is nog veelbelovend met de bekende parachute-in-de-kerk-scene, maar de volledige film kan mijn aandacht niet behouden. Het is te groot van opzet en komt nu ook nog eens gedateerd over. Ook in een film van drie uur moet je keuzes maken van wat je de filmkijker wel of niet wil laten zien.

Klopt, zo is het boek van Cornelius Ryan, waarnaar deze film is gemaakt, ook geschreven.

Klopt ook, De meeste geallieerde soldaten zagen de Duitsers ook niet als de vertolking van `t kwaad. Dat was die `schilderende korporaal` in Berlijn.

Laat ik het persoonlijk maar op medelijden houden.

Precies, en als je tegenwoordig de mening van de meeste mensen zou vragen, verkiest bijna iedereen de zwart/wit versie boven de latere ingekleurde versie.

Heerlijk...realisme ten top. Iets wat juist in oorlogsfilm uit de jaren 60 en 70 vaak ver te zoeken was.

Inderdaad. Iets wat mij betreft ook wel in `Saving Private Ryan`had gemogen. Maar ja, daar was de opzet om de kijker alles vanuit het perspectief van de soldaat te laten beleven.

Zeer serieus te nemen oorlogsfilm over de landing bij Normandië, pas recentelijk overtroffen door Saving Private Ryan.

Wat mij is bijgebleven van The longest day is de enorme herrie die de schietende geweren schijnbaar eindeloos maken als de invasie plaatsvindt en de kogels bijna levensecht om je oren vliegen. Het kabaal van het schieten gaf mij voor het eerst een glimp van een idee hoe de werkelijkheid daar in Normandië er uit moet hebben gezien.

De film volgt de verhalen van zeer uiteenlopende karakters, die allemaal op hun eigen manier in de invasie verwikkeld raken of juist niet. Knap is ook dat eindelijk alle nationaliteiten hun eigen taal houden, de Engelsen en Amerikanen spreken Engels, de Duitsers Duits en de Fransen natuurlijk Frans. Mede daarom is hij, nagesynchroniseerd in het Duits, niet om aan te zien, want dan gaat ineens iedereen alsnog Duits spreken.

The longest day is enerzijds een traditionele oorlogsfilm met de nodige dosis heldenverering (zie hiervoor met name de rol van John Wayne), anderzijds een film met een realistische visie. Zeer de moeite waard, vooral voor jongeren die vragen hebben als: Wat is D-day? Waar ligt dat, Normandië? Wie was Eisenhower ook al weer?

4 sterren voor de prachtfilm over D-Day jammer dat die vreselijke John Wayne erin meespeelt anders had die 5 sterren gekregen.

Dus je geeft één hele ster minder omdat hij erin speelt? Dat zie ik echt niet als reden, je beoordeelt de film op hoe in het geheel is en niet omdat er juist iemand inspeelt die je niet mag.

En of acteerwerk bepalend kan zijn voor je cijfer.

Ik kan me vinden in `t feit dat je je stoort aan bepaalde acteurs.( In dit geval John Wayne)

Maar om daar de film nu een volle ster in mindering brengen vind ik wel erg veel. Jammer

John is niet de enigste acteur in deze film, zijn acteerwerk in deze film is daarnaast ook absoluut NIET slecht. Ik vond hem soms zelfs érg goed. En om één hele ster (2 op de 10) minder te geven, vanwege één acteur die in totaal amper 10 a 15 minuten in beeld komt? (Misschien minder zelfs) gaat mij te ver.

Jouw mening is geen feit. Leer dan nu eens. Jij vond hem niet slecht, een ander misschien wel en het rechtvaardigt heus wel een lager cijfer. Sterker, ik geef films wel eens een lager cijfer als een bepaalde scene of wat me zelfs echt tegenstaat waardoor ik me ergerde. Dat heet kritisch oordelen en niet overal zomaar 5* neer klakken.

Daar heb je gelijk in, maar Bart heeft hier, in mijn ogen, wel degelijk een punt. Het is ook overdreven om 1 volle ster van `t geheel af te trekken, omdat je je aan een acteur stoort die een kleine rol heeft in een gigantisch epos. Het is, zoals bart al zei, nu een 8 op de schaal van 10 , waar MovieFreakk anders een 10 gegeven zou hebben. Ik vind `t verschil ook erg groot.

Nou, ik heb nergens gezegd dat mijn mening een feit is hoor. Ik reageer gewoon op iemand, waarvan ik denk dat zijn manier van beoordelen voor deze film, niet juist is. Daar is toch niets mis mee of wel?

Het is dat Bart er op heeft gereageerd anders had ik het wel gedaan en ben het dan ook geheel met hem eens. Er spelen heel wat bekende acteurs in deze film, die allemaal een soort van gastrol spelen. Dat je John Wayne niet mag dat geeft niet, maar gezien de 180 minuten is diens aandeel toch behoorlijk klein.

Zaterdagmiddag op VTM. Als ik dan geen voetbalmatch heb kijk ik vast en zeker.

nog altijd een der groten op het gebied van oorlogsfilms

Een half uurtje later beginnen kijken. De eenvoudige maar zeer goede setting vind ik nog steeds één van de beste ingrediënten van deze film. En ook aan de speciale effecten kan je amper merken dat deze film van '62 is. Dit is echt één van de realistische oorlogsfilms ooit gemaakt en dit alles nog met een vleugje humor. Ik had trouwens totaal niet het gevoel dat deze film zo lang duurde want dit is trouwens entertainement eerste klasse. Ook het acteerwerk is fantastisch. Meer dan geslaagd.

Opgenomen op de digibox, zal er later wel van smullen.(Weer genieten dus).Meesterwerk.

Waarom zou je zo'n film opnemen, als hij voor €3,- nieuw in verpakking te koop is bij de eplaza ?

In Belgie nog niet echt op gelet, zal er werk van maken.