Fifty Shades Darker (2017)

Wat een verschrikking is dit. Er is nog steeds geen enkele chemie tussen de beide hoofdrolspelers en dat komt vooral doordat Jamie Dornan gewoon 0,0 charisma heeft. Aanvankelijk ziet Anastasia een hernieuwde relatie met de hufterige, botte, manipulerende, arrogante klojo van een James Gray. Maar zodra Gray vertelt [en ik citeer]: "My mother was on crack and died when I was four. You can figure out the rest of the story..." besluit ze toch maar weer met hem in bed te duiken. Een vrouw die zich zo gemakkelijk laat omlullen verdient alle ellende die ze over zich heen krijgt, maar ik gun niemand deze stroperige, volstrekt idiote en ontzettend saaie vertoning. Eric Johnson [als Anastacia's baas] en zowaar Kim Basinger zijn de enigen die nog een klein beetje leven in de brouwerij brengen, maar helaas word je vaker geconfronteerd met een hoop hijgerige seksscènes, voorzien van kokhalsopwekkende popmeuk.

Nee, nee en nog eens nee.

film reviews in 100 woorden: Fifty Shades Darker (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

Fifty Shades Darker is zoals zijn voorganger een visueel aangename film, een goed verhaal met begin, midden en einde daarentegen is hier ver te zoeken. De film moet volledig vertrouwen op de relatie tussen de twee hoofdpersonages, de één al wat oppervlakkiger dan de ander, maar allebei even inconsequent. De relatie tussen Christian en Anastasia bestaat uit vier fases: drama, ruzie, romantiek en “erotische” vrijpartijen. Alles wat je in deze film tegenkomt zou zo uit een soapserie kunnen komen, van de lachwekkende dialoog tot de flinterdunne nevenpersonages. Fifty Shades Darker is beter dan zijn voorganger, maar dit is géén compliment.

1,5*

Een 'sensuele thriller' die op zich wel lekker weg kijkt.
Heb deel 1 (nog) niet gezien, maar wilde via deel 2 kijken wat de hype was van het eerste deel.
Als losstaand deel kan ik zeggen dat de film een goed tempo hanteert met een aangename afwisseling tussen dialoog en sensualiteit. Alles is naar mijn mening heel braaf en nergens shockerend. Als de achterliggende gedachte maar goed over komt zal ik maar zeggen.

Er waren geen echte saaie momenten in de film, maar daarentegen ook geen echte 'hoogtepunten'.
Het verhaal is best interessant tot de verbeelding gebracht en zoals gezegd de snelheid waarmee het verhaal wordt verteld is aangenaam en maakt de zit goed te verduren.
Het eind is suggestief open, dus er komt waarschijnlijk nog een deel 3.

Snap eigenlijk niet goed waarom deze film overal zo laag gewaardeerd wordt, maar ik ging er ook heen zonder enige voorkennis of trailer gezien te hebben. Vond de film zelfs meer op een drama lijken met tussendoor zelfs een aantal komische momenten. Zal waarschijnlijk ook een deel aan mijn manier van kijken liggen, want ik kijk mijn favoriete genre (horror) anders ook vaak als een komedie.

Een paar dingen gaan hier fout:

- Het script zou zo gebruikt kunnen worden voor een ongekuiste GTST-special
- Ik heb nog nooit zo snel een helikopter zien crashen. Waarschijnlijk dachten de makers dat ze via een snelle scène konden vermijden dat mensen zagen dat het er allemaal niet al te best uitzag.
- Iedere seksscène gaat gepaard met bijpassend popliedje
- Dat zenuwachtige gepraat over seksspeeltjes en erotische spanning (met name onder vrouwen, zonder hierbij direct te willen stereotyperen) snijdt geen hout; ik zag vorige week La Vie d'Adèle (2013), en vergeleken daarmee is dit kinderspel (wat wil je ook met een op-en top Hollywoodproduct).
- Kim Basingers gezicht zorgt voor meer spanning dan alle seksscènes bij elkaar (jammer ook, dat was nu ooit miss L.A. Confidential (1997))
- Anastasia’s constante stemmingswisselingen zijn werkelijk tenenkrommend, dan begrijp ik de dominante sadist Grey haast nog beter. Die loopt puur en alleen z’n macabere fantasieën achterna, Steele laat zich keer op keer manipuleren. De man hoeft maar te zuchten of ze staan alweer samen onder de douche.
- Te verwaarlozen is het thrillerelement, inclusief open einde.
- Leentjebuur Part I: de Titanic-scène
- Leentjebuur Part II: James heeft The Graduate (1967) gezien
- Zorgwekkend dat veel tienermeisjes bij dit soort films hun gegiechel komen etaleren

Camerawerk is uitstekend overigens. Visueel en sferisch hier en daar ook degelijk. Geen minimale score.

Heel slecht vergeleken met deel 1.

Chemie tussen de hoofdpersonages is heel duidelijk aanwezig in de erotische scènes. Daarover ook geen slecht woord. Hoewel ze soms wel iets te veel seks hebben? Wanneer Christian toegeeft en Ana zijn borst mag aanraken zou je niet verwachten dat ze dat gaan vieren met seks, eerder een knuffel of iets dergelijks. Maar dat ben ik misschien wel. Maar no more secrets? Waarom wil Anna dan niet weten waarom ze niet aan zijn borst mag komen? Je zou toch verwachten dat juist daar informatie te halen is. Of het feit dat ze vraagt naar die brandwonden op zijn borst en hij dit negeert.

Een psychopaat die haar ex stalkt en diens huidige vriendin dood wil hebben duikt op in deze film. De trailer deed vermoeden dat hier het verhaal grotendeels over zou gaan, maar na 2 vage ontmoetingen wordt deze stalker gewoon met een simpel bevel onschadelijk gemaakt. Behoorlijke anticlimax. Waar is de actie die was beloofd in de film? Elk klein probleem, elke tegenslag worden snel weer achterwege gelaten en en er wordt meteen geskipt naar gelukkige momenten, a.k.a. momenten waarop ze seks hebben, met als grote finale een huwelijksaanzoek en -aankondiging. Spannende cliffhanger? Jazeker, de oude baas van Ana die nu geen werk meer heeft door Christian. Maar waarschijnlijk blijft zijn rol in deel 3 ook weer beperkt tot 2 korte ontmoetingen en het snel onschadelijk maken van hem.

De sluier over Christians verleden is misschien een halve centimeter opgetild, en verder zijn we nog steeds pretty much in de dark. Wat dat betreft klopt die titel dan wel.. Van bad boy Christian is vrij weinig over in dit deel. Een schuldbewuste, trouwe man is het enige wat we van hem te zien krijgen.

Jammer

Toch maar gekeken..

Bijzonder om te zien hoe men met elkaar omgaat. Wellicht dat het daardoor interessant is om de film te kijken. Verder heel lang weinig inhoud en weinig spanning. Pas op het laatst wordt de film interessant en raakte het ons zelfs. Daarom toch een 6

Op het laatste stuk dus na, is het zo'n film waarbij je naar de wc gaat en hem gewoon laat lopen. Wel leuk, maar zeker niet meer. Daarom erg bijzonder dat de film me dan toch op het laatst nog wist te raken.

Deel 1 had nog wel iets spannends maar hier wordt de plank toch goed misgeslagen, meer dan een goedkoop erotisch flutromannetje is het niet. Het spel van de cast is van een laag niveau en Johnson komt verre van naturel over, om maar te zwijgen over Dornan. De erotische scènes zijn verre van interessant, het is allemaal veel te zoet en braaf en het verhaal is niet meer dan een aflevering van de gemiddelde soapserie. Deze film is duidelijk gemaakt om even lekker te cashen maar qua inhoud stelt het weinig voor. De misselijkmakende muziek doet de film trouwens ook geen goed.

Beter dan de eerste. Die vond ik namelijk echt slecht, deze is matig, maar heeft in ieder geval nog een klein beetje spanning te bieden als het centrale duo te maken krijgt met heuse jaloerse afgewezen minnaars. Voor de rest hetzelfde flutverhaaltje als deel 1. Erotiek stelt weinig voor hier, maar is wel minder stuitend dan in het origineel. Belangrijkste probleem blijft dat Dornan en Johnson met hun karakters wederom weinig sympathie opwekken, het is allemaal vrij onderkoeld en afstandelijk. Vooral de heer Dornan doet zijn best om een emotieloze houten klaas neer te zetten, vooralsnog vraag ik me af waar precies de charme zit van deze acteur in opkomst. Grappig wel trouwens dat we hier Kim Basinger zien opduiken in een korte bijrol. Een mooie dame die in de jaren tachtig doorbrak in het eveneens erotisch getinte Nine 1/2 weeks, destijds een geruchtmakende film die ook niet glorieus ontvangen werd, maar toch nog een stukkie beter gespeeld en mooier gefilmd was dan deze gebrekkige Fifty Shades reeks. En o ja, overduidelijk dat er nog een derde deel volgt, wat mij betreft met als titel Fifty Shades of Bullshit.

Darker is dit tweede deel duidelijk niet; wel langdradiger. De plot neemt steeds meer boeketreeks- achtige vormen aan, met af en toe een licht kinky sex-intermezzo. Het blijft allemaal nog net op de rails en het aankijken waard, maar hopelijk biedt het derde en vermoedelijk laatste deel wel wat meer vermaak. En seks natuurlijk.

Fifty Shades Darker

Zelfde problemen als het eerste deel. Matig verhaal, matige chemie tussen Johnson en Dornan, suffe en preutse seksscènes en dialogen waarvoor de scriptschrijvers ontslag op staande voet zouden moeten krijgen. Darker heeft ook dezelfde pluspunten als zijn voorganger.

Visueel ziet het er allemaal prima uit en afzonderlijk van elkaar is vooral Johnson prima op dreef. Maar deze reeks wil maar niet interessant of meeslepend worden en na twee films vraag ik me nog steeds af waarom Grey en Anastasia zich tot elkaar aangetrokken voelen. Grey mompelt wat over SM-seks, heeft veel geld en is duidelijk een psychopaat. Anastasia staat de gehele film in standje lustige bambi ogen. Maar wat hen nu bindt is mij een raadsel.

Deel 1 was al erg matig, maar kende ieder geval nog een redelijk boeiende aanloop naar de seksuele relatie van Mr. Grey en Anastasia. Waarom deze opvolger er gekomen is, is me weer een raadsel want deze heeft echt helemaal niks meer te bieden dan een herhaling van zetten dat in het tweede uur van de eerste film al stomvervelend werd. Misschien dat mensen van de boeken rode oortjes krijgen, maar deze flauwe soft-porno stelt echt niks voor, niveautje wat RTL 10 jaar terug na twaalf uur op tv liet zien. Het is allemaal zo preuts en nog altijd voel je geen echte chemie tussen de hoofdrolspelers die een verhaal beleven dat de GTST middelmaat nergens weet te ontstijgen. Dan mag de film er best wel behoorlijk uit zien, maar inhoudelijk is dit gewoon nog steeds slappe huisvrouwenrommel. No offense. Opnieuw een hype die het nooit waard is geweest.

1,5*

Net als bij de voorgaande Fifty Shades-film zijn de reacties op deze film uiteenlopend van aard. Ik kan natuurlijk niet voor anderen spreken, maar volgens mij hebben de negatieve commentaren vooral te maken met het verwachtingspatroon. Ingegeven door de recensies over de erotische trilogie van E.L. James (die ik overigens niet gelezen heb en ik ben dat ook niet van plan) verwachtten volgens mij veel mensen softcorefilms met veel dampende seksscènes. Omdat dat niet het geval is, zijn allicht veel mensen teleurgesteld. Jammer dan.

Evenals zijn voorganger is dit tweede deel een gelikte, redelijk doorsnee romantische film met heel af en toe seksscènes met een beetje kinky karakter. Niks om opgewonden over te raken. Misschien is dat voor sommigen het probleem, maar volgens mij is het probleem veeleer Jamie Dornan en dan niet zo zeer zijn ietwat perverse personage maar vooral de houterige wijze waarop hij invulling geeft aan zijn rol. Ik zou het daarentegen geen ramp vinden wanneer de frisse en fruitige Dakota Johnson mijn buurvrouw zou zijn.

Ik heb begrepen dat er nog een slotfilm van deze trilogie in aantocht is. Ik hoop wel dat er dan iemand zal zijn, die de dialogen eens kritisch onder de loep neemt en dat bespottelijke scènes als met de helikopter achterwege blijven.

Zelden een film gezien die zo gewoontjes en straightforward uitgewerkt is. Nu kan dat ook bijna niet anders gezien het bronmateriaal, maar er is echt vrijwel geen enkel stukje creativiteit aan toegevoegd. Het gaat kalmpjes van A naar B, en alles is eigenlijk hartstikke saai. Zeker de seks, en dat is misschien nog wel het ergste, voor een reeks die vooral doet of hij zo stout is.

Maarja, dat krijg je ervan als je een boek dat vooral op de seks leunt op deze manier verfilmd. Een plot dat verder flinterdun is, met wat gaapwaardige seksscenes met iets meer tiet dan je normaal zou zien.

Komt nog bij dat ik Anastasia Steele een ontzettend zeikpersonage vind. Christian Grey is wel oke, maar die hoeft ook weinig meer te doen dan aantrekkelijk te zijn.

Oja, en de soundtrack is ook afschuwelijk.

2*

Now turn, and bend over.
No, you're not putting those in my butt.
They don't go in your butt.

Dat het nog slechter kan dan het eerste deel, te weten "Fifty Shades of Grey (2015)", bewijst dit tenenkrommende slechte vervolg, welke ik gisteravond gezien heb via "Film 1 On Demand".

In dit verhaal, welke zich afspeelt in de Amerikaanse havenstad Seattle, draait het weer om Christian Grey (Jamie Dornan) en Anastasia Steele (Dakota Johnson), waarbij Christian worstelt met zijn innerlijke demonen en Anastasia moet de woede en jaloezie van vrouwen confronteren, die aan haar vooraf gingen. Zoals een dreigende toekijkende engerd en een jaloerse ex.

Het suffe verhaal is wederom saai, clichématig, langdradig en zelfs nog meer braafjes, want SM valt er eigenlijk niet meer te zien (dan tel ik de billenkoek die Dakota Johnson krijgt in één scene niet mee en ook niet de paar enkel- en handboeien scènes). Wel valt er (gelukkig) wat bloot te zien (als ik goed heb geteld, dan kom ik uit op zeven keren) van de mooie hoofdrolspeelster Dakota Johnson, waarbij dan haar billetjes en vooral haar borstjes te zien zijn en in lingerie mocht ze er natuurlijk ook wezen. Ondanks dat er geen SM meer te zien is, weet de film toch nog een beetje te choqueren en dat komt door het strakgetrokken gezicht van Kim Basinger (leuke knipoog naar de Drama / Romantiek film "Nine 1/2 Weeks (1986)"), in de rol van oud-meesteres en ex (van Christian Grey) Elena Lincoln .

Buiten de hierboven genoemde seks gerelateerde items, is er ook wat gedoe met vaginale ballen (daar hoort ook de tekst bij, waarmee ik dit bericht begon) en Venetiaanse maskers (natuurlijk afgekeken van de Drama / Mystery film "Eyes Wide Shut (1999)") en krijgt Anastasia zoals al eerder gezegd billenkoek en bijt ze op haar onderlip (die van haar mond ) dat het een lust is.

Maar dat valt allemaal in het niet bij de vreselijke dialogen, alle flauwe romantiek en de tenenkrommende psychologie. Het spel is verder zeer vlak, waarbij alles wordt uitgesproken in onbedoeld grappige dialogen, die ook nog eens onderstreept worden door vreselijke liedjes waarin wordt verwoord wat in beeld te zien is, zoals "Nobody Said It Was Easy" en "What Is Love ?".

Een paar scènes, buiten de bloot scenes van Dakota Johnson, zijn nog enigszins vermakelijk, zoals de scène in de volle lift (waarbij Anastasia geen slipje draagt) en de biljart scène (waarbij Anastasia min of meer de biljarttafel is voor Christian ). Ook zit er zelfs een beetje spectaculaire actie (overigens totaal overbodig en nutteloos) in en dan doel ik op de neerstortende helikopter bij de omgeving van vulkaan "Mount Saint Helens".

Het einde m.b.t. het ten huwelijk vragen was zeer clichématig en voorspelbaar en na de bekendmaking daarvan op het familiefeest, kon je al min of meer raden dat er nog een derde deel zal volgen en dat wordt na de aftiteling al helemaal duidelijk gemaakt (wordt zelfs al dag van uitkomen aangegeven, namelijk Valentijnsdag 2018). Dat derde zal dan o.a. draaien om baas (de baas van Anastasia Steele op haar werk, die wel geilt op haar) Jack Hyde (Eric Johnson), die wraak wilt nemen op Christian Grey en waarschijnlijk ook om de jaloerse Elena Lincoln.

De cast is net zoals het hele verhaal tenenkromend slecht, waarbij eigenlijk alleen nog Dakota Johnson er positief uitspringt en dat natuurlijk enkel en alleen vanwege haar fraaie uiterlijk. Wat dat laatste betreft mocht ook de Britse zangeres, actrice en songwriter Rita Ora (als Mia Grey, die het zusje is van Christian Grey) er best wezen, maar ze heeft wel maar een hele kleine rol in het verhaal.

Al met al is deze Drama / Romantiek film, niet meer dan een mierzoete, lachwekkende, tandeloze en suffe twee uren (beter gezegd "twee uren verspilde tijd") durende bedoening, die het aankijken ook nauwelijks waard is.

Weinig anders en weinig beter dan deel 1.

Het probleem zit hem gewoon in de toon van de film. Het blijft een film die seks/erotiek wil verkopen en daar tussendoor moet er ook een verhaal verteld worden.

Grey is de grootste douchebag die er is en Anastasia huppelt er als een huppelkutje achteraan. De relatie die zij hebben is louter seksueel, want echt boeiende dingen hebben ze elkaar totaal niet te vertellen. Dit moet wel de meest ongeloofwaardige romance ooit zijn. Wat ze in hem ziet is me na 2 films een compleet raadsel. Wat dat betreft past 50 Shades Darker wel bij de oppervlakkige Tinder generatie waar we anno 2017 mee te maken hebben, waarin men elkaar alleen beoordeeld door een oppervlakkige vleeskeuring en enige vorm van inhoud niet aanwezig lijkt te zijn.

De film voelt ook erg fragmentarisch aan. Elke scene lijkt haast bedoeld om naar een erotische finale te leiden. 50 Shades Darker is dus ook op deze manier opgebouwd: relatieperikelen, seks, relatieperikelen, seks, relatieperikelen, seks, relatieperikelen, seks etc. Echt spannend zijn de relatieperikelen en de seks ook niet.

Oh ja, er moet soort van spanning gecreëerd worden met een gekke ex slaafje, een geile vriendin van mama Grey en een helicoptercrash. Maar omgaan met spanning is iets wat deze regisseur totaal niet kan. Elk van deze subplots eindigt in een hilarisch slechte anti-climax. Enkel de botergeile baas van Anastasia krijgt nog weer een rolletje in het vervolg (gezien de trailer). Nou, ik zit al op het puntje van mijn stoel..

De film is en doet precies wat het pretendeert te zijn. Het is inhoudsloze meuk om geile tienermeisjes en huisvrouwtjes op te hitsen. Als man zijnde heb je het plezier om naar Dakota Johnson te kijken, maar heel veel meer kan je hier ook niet uit halen.

1,5*

I know, it's F****d-up.

Het eerste deel is me al niet heel goed bevallen, en het tweede deel maakt de serie er niet heel veel beter op. De film heeft, buiten de nieuwe personages om, niet echt introductie's meer nodig. Toch voelde het hier weer als een erg lang introductie verhaal waarin we opnieuw Anastasia en Christian moeten leren kennen. Hoewel de personages hier wat meer uitgediept worden, voelen ze nog steeds erg plat aan. Anastasia komt daarnaast wel erg snel weer terug op haar beslissing die ze aan het einde van de eerste film maakte. Wel fijn blijft het mysterie rondom Christian. Het thriller aspect lijkt een leuke toevoeging, maar wordt compleet om zeep geholpen door de seks scenes die hier nog wel het minst interessant zijn en constant worden begeleid door slechte covers en muziek die de film niet bepaald tijdloos maakt. Daarnaast lijkt het allemaal verschrikkelijk lang te duren. De twee uur lijken wel drie uur. En echt veel interessants buiten de confrontatie met de chief editor gebeurt er ook niet. Zelfs de seks scenes kunnen de film niet op te peppen.

Het acteerwerk is niet altijd even steady. Het ene moment wordt er best goed werk afgeleverd, om op een ander moment weer tenenkrommend slecht te zijn en blijven ook enkele slechte, lachwekkende dialogen niet uit. De film is best mooi geschoten met veelal sombere kleuren met af en toe een uitspatting van kleur. De shift naar de scene met de boot is bijvoorbeeld erg mooi.

Buiten het visuele en wat andere kleine dingen na, weinig kunnen genieten van Darker, al zal dat me er niet van weerhouden om ook Freed te gaan kijken. Sometimes I hate being a completionist.

Het tweede deel ook eens bekeken en het was niet mis. Geen meesterwerk, maar wist toch te boeien. De cast was niet slecht, maar het beste vond ik toch wel de soundtrack.

Leuk om eens gezien te hebben.

Het grote probleem van deze film (en reeks) is Jamie Dornan. Hij is saai en mist charisma, maar erger is nog het volledige ontbreken van chemie met Johnson. De films zijn vooral gebouwd op hun onderlinge relatie - de helft van de scènes bestaat uit momenten tussen hen. En die zijn daardoor nauwelijks uit te zitten omdat er ook maar het kleinste vonkje ontbreekt. Johnson doet het nog wel leuk en de luxe af en toe is ook fijn om naar te kijken, maar verder is dit niet door te komen. Dan blijft er weinig over, vooral omdat beeldvoering ook heel degelijk en nergens verrassend is, en allerlei conflictjes worden elke keer binnen no time uit de wereld geholpen. 1,0*.

Dit tweede deel is nog beroerder.

Aangezien het eerste deel nogal in mineur eindigde was ik benieuwd in hoeveel minuten dit in het tweede deel was opgelost.

Nou, dat toch wel grote issue tussen beide hoofdrolspelers was binnen een paar minuten opgelost. Wat er daarna op het scherm afspeelde was grotendeels een herhaling van zetten. Op zich wel logisch gedacht van de makers, want het is toch een erg succesvolle formule gebleken, ondanks een aan alle kanten rammelend plot.

Wat me opviel was dat Christian Grey schijnbaar wel erg makkelijk aan z'n geld komt, want het grootste deel van z'n tijd zit hij in huis of is hij met Anastasia op pad.

Maargoed, enige geloofwaardigheid is natuurlijk ook totaal niet relevant voor dit soort films.

Erg matig, in alles eigenlijk. 2*

Dit vind ik het "beste" uit de fifty shades films...Het is echt niet mijn favoriete film maar goed voor een meiden avondje dat wel. We hebben hem in de bioscoop gezien tijdens "ladies night" en we vonden hem wel oké. Deel 3 vonden wij ook an sich goed maar deel 1 was echt flop van deze serie...

Nog slechter dan de eerste film. Het enige pluspuntje is de mooie kont van Dakota Johnson en ook haar borstjes mogen gezien worden. In lingerie ziet Dakota Johnson er ook erg leuk uit. Jamie Dornan blijft een creep. Ongeloofwaardig dat een braaf muurbloempje als Anastasia Steele op zo iemand zou vallen, hoewel abusieve relaties natuurlijk wel bestaan en zijn onmetelijke rijkdom zal er wel iets mee te maken hebben zeker? Een belachelijke verfilming van een flutjesroman voor geile huismoeders en onnozele tienermeisjes.

Een film voor een specifieke doelgroep, maar gebracht met net genoeg luxe en gebeurtenissen om niet volledig door de filmische ondergrens te zakken en entertainend te blijven. Problematisch is het gebrek aan chemie tussen Jamie Dornan en Dakota Johnson, zeker die tweede naam slaat een redelijk idioot figuur. Dornan daarentegen is geregeld charismatisch, maar lijkt niet helemaal te weten hoe hij moet klikken met zijn tegenspeelster. Het levert een romantische dramafilm op die bijzonder lang wordt uitgesponnen en amper wat te vertellen heeft. Soms wordt er een probleem geïntroduceerd om wat tempo in het verhaal te krijgen, maar het maakt een flauwe en ongeïnteresseerde indruk. In principe is Fifty Shades Darker niet veel meer dan puur Hollywoodvermaak met net wat gewaagdere scenes op seksueel gebied, maar aantrekkelijk zijn ze geen van allen. Daar steekt de bijzonder clichématige soundtrack namelijk wel een stokje voor.