Inglourious Basterds (2009)

Tuurlijk. Als een film inboet aan kwaliteit dan waardeer ik hem omlaag. Is toch logisch.

Lol! Juist die eeuwigheid van cinema maakt het zo'n geweldige kunstvorm. Het is geen broodje frikadel dat je naar binnen werkt.

Waarom zou cinema niet geanalyseerd mogen worden?

Waar staat dat je je mening niet mag veranderen op basis van commentaren van anderen?Wat waar is is waar.

En dat jij je mening niet veranderd na fatsoenlijke argumenten gehoord te hebben, betekend niet dat ik dat ook moet doen.

Ik heb ondervonden dat mijn filmsmaak in de jaren veranderd is, wat ik in mijn jeugd goed vond, vind ik nu niet meer zo interesant, of andersom.Heeft niets te maken met of ik in staat was een goed oordeel te geven.Een oordeel kan veranderen.

Ps: Ik zie nu net pas dat jij Back to the Future3 in je top tien hebt staan.Hand op mijn hart, dat wist ik niet toen ik mijn vorige post schreef.No offence!

Je mist klaarblijkelijk een jaar of 50 van cinema toen dit nog niet of nauwelijks mogelijk was. Natuurlijk mag cinema wel geanalyseerd worden. Maar niet tot in den treure zoals dit nu schijnt te moeten. Je wilt toch niet werkelijk een film vergelijken met een schilderij of een beeldhouwwerk of wel?

Fotografie en cinema zijn juist uitgevonden om dingen te 'vereeuwigen'.

Die mensen 50 jaar geleden hadden gewoon weg pech dat bepaalde technieken nog niet voorhanden waren. Net of Dreyer toen films ging maken om ze eenmaal te laten bekijken en daarna weg te flikkeren. Kom nou toch.

Ik denk dat het allemaal wel offtopic wordt, dit hoort thuis bij het topic stemmen of iets dergelijks.

Waarom niet? Al die kunstvormen benutten de eeuwigheid. Je legt er iets van jezelf in en hoopt dat het publiek er nog generaties lang van gaat genieten. Het is geen frikadel: hap-slik-weg. Misschien denkt Bay er nog wel zo over.

Geen probleem

Ik bedoelde hiermee dat je een film zou moeten beoordelen zoals je het hebt ervaren op het moment van bekijken. Dat je interesse verandert na veel jaren ben ik met je eens. Maar dat is mijns inziens iets anders dan het meermalen bekijken van een film in een korte tijd.

Dat heb ik gedaan en nu vier maanden later is mijn oordeel veranderd, dus gaat mijn stem omlaag.En misschien zakt hij nog wel verder, of stijgt hij.Alles is mogelijk

Als ik nu The Big Lebowski weer ga kijken, dan kan ik elke dialoog vantevoren uitspellen en zie ik elke situatie aankomen. Toch geniet ik weer met volle teugen. Gewoon de kwaliteiten van een goede film.

Niet alleen "die mensen" hadden die pech. De filmmakers waren zich daar ook van bewust. Ze konden echter alleen hopen dat hun films ook in een veel later stadium nog eens bekeken en beoordeeld zouden worden. Dat is niet hetzelfde als fotografie waar, net zoals bij beelden en schilderijen, een direct "hard copy" beschikbaar was..... Een film haalde je niet "even in huis"... Maar goed, ik geloof dat Wimnoot gelijk heeft.. Deze discussie hoort hier niet.....

Oh, ik ken dat gevoel echter wel. Maar ik waardeer films waarschijnlijk toch op een andere manier. Niet zoals ik dat echter wel doe met muziek of de andere kunstvormen die ik eerder aangaf.....

Pas na een tweede kijkbeurt thuis, in een relaxte thuis-bios-omgeving en in m'n eentje, kan ik deze film pas beoordelen.

Eerste kijkbeurt was namelijk: in de bios met vrienden en op naar de nieuwe Tarantino! Beide ervaringen tellen mee natuurlijk.

Pluspunten:

- De nagenoeg perfecte meertaligheid van de acteurs: dit was echt een verademing en draagt zóveel bij aan de sfeer, realiteit en echtheid van de film.

- De dialogen: sommigen van jullie vinden ze langdradig, maar ik vind het prachtig. De gehele Tarentinosfeer is top.

- Scènes: intro, Hans ontmoet Shosanna, kelder, mijn drie favo's!

Minpunt:

- Brad Pitt en in mindere mate zijn kornuiten: tijdens de eerste kijkbeurt ergerde ik me meer dan tijdens de tweede, maar ik vond het een beetje overacting van vooral Pitt, en daardoor niet geheel in lijn met de sublieme acteerprestaties van de rest van de cast.

Hierdoor levert voor mij de film een halve ster in van de maximale score.

Dus: 4,5*!

Dat vond ik nu juist Tarantino typisch.....

Nou dan! Die regisseurs hoopten ook dat je 5 maal terugkwam naar de bios. Dat het nu makkelijker is gemaakt via video en dvd (in plaats van het bewaren van een filmrol) doet daar niets aan af.

Als ik van de eerste indruk uit moet gaan dan kan ik me immer laten foppen en manipuleren door totaal foute films. Gelukkig wordt mij de gelegenheid gegeven om film in een juiste context te plaatsen.

De acteurs in T's films hebben idd wel wat overactingtrekjes soms, maar Pitt in I.B. was voor mij een dusdanig contrast met de rest van de cast dat ik me er heel lichtelijk aan stoorde.

Afgezien van het historisch incorrect verhaal, had een "geloofwaardigere" Pitt wel de 5* opgebracht voor I.B. voor mij

Matige film mijn inziens...ik lees teveel hype dat zegt al genoeg ....

Maar goed ieder zijn ding..

Ik vond de film enorm tegenvallen. Heel jammer.

Ik had hoge verwachtingen van deze film en daar zal het ook zeker wel aan liggen dat ik hem niet goed vond.

Maar buiten dat... Er zaten leuke stukjes in, maar verder vond ik het veel geklets, weinig actie.

Bij een Tarantinofilm zit er altijd veel geklets in.

Over domme opmerkingen zijn ook films gemaakt.Vaak ook niet leuk.

Kan m'n lach niet inhouden! Een film is een film, er gaan toch geen echte mensen dood. Al maken ze een komedie over Anne Frank die haar familie erin luist en op vakantie gaat van het geld dat ze van de nazi's gekregen heeft (over domme opmerkingen gesproken). Als het te gevoelig ligt, ga je maar niet.

Vond sommige stukken hilarisch maar ik had meer mooie actie scènes verwacht vandaar een magere 3 sterren.

ik vond de film met flagen heel erg grappig, ook zat er wel een redelijk sterk verhaal achter, maar vind dit niet de beste film van 2009.

ik vond juist het verhaal niet ijzer sterk.

de "Inglourious Basterds" zelf blijven bijv. behoorlijk aan de oppervlakte

Al met al een erg vermakelijke film. Ik had me van te voren niet goed ingelezen dus wist niet precies wat ik van de film moest verwachten, maar met "Once upon a time in nazi occupied France" was de toon al gezet.

Brad Pitt vond ik niet heel denderend overkomen, Christoph Waltz daarentegen was erg goed! De openingsscène was heel sterk evenals die scene in de kroeg. Mooie is dat je natuurlijk van te voren al op je klompen kunt aanvoelen dat dat helemaal uit de hand gaat lopen, maar de manier waarop dat wordt uitgewerkt is desalniettemin schitterend.

Mooi is ook die knullige poging waarmee Brad en de zijnen proberen binnen te dringen in de bios. Bij de briefing staat ie te patsen met zijn kennis van de Italiaanse taal en kraamt vervolgens een paar woorden Italiaans uit met dik Amerikaans accent, waarop die Hans in een waterval van vloeiend Italiaans uitbarst. Ahaha, toen heb ik wel gelachen, daar sta je dan midden tussen de Nazi's!

Wat ik wel buitengewoon merkwaardig vond is dat, terwijl de politieke top van Duitsland in de zaal aanwezig is, er welgeteld 2 (!) man bij een deurtje worden gezet om die te beschermen! Ahaha, dat is pas lachwekkend, de kopstukken komen in het openbaar in bezet buitenland bijeen met 2 man beveiliging! Geen wonder dat dat derde rijk ten onder is gegaan, wat een sukkels. Dat zijn niet eens halve maatregelen te noemen, nog niet een kwart. uiteraard was ik niet ter plekke toen operation Kino plaatsvond en ik kan de situatie dan ook niet geheel overzien, maar dit lijkt mij toch wel een inschattingsfoutje...

Ter afronding.. Ik doelde meer op volgend publiek, latere generaties i.p.v. hetzelfde publiek. Tevens geloof ik dat mensen doorgaans nóg eens naar een voorstelling gaan vanwege de amusementswaarde, niet zozeer om andere redenen. Bovendien geloof ik dat ik de meeste films, dus op een aantal uitzonderingen na, ook wel in één keer kan plaatsen zonder ze meerdere malen te moeten bekijken. Zó makkelijk zal jij je ook weer niet laten "foppen"... Maar goed, ieder z'n manier van kijken, ervaren, genieten, recenseren en analyseren zou ik zeggen...

Eindelijk gezien na alle commotie eromheen. Mooi verhaal, vooral Tarantinos opvallende draai aan de geschiedenis en een paar leuke filmverwijzingen en knipogen naar genres. Maar het minder gewaardeerde Death Proof vind ik toch een geslaagder en boeiender genre-ode.

Gelukkig zijn er wel een paar erg goede scenes zoals op de Franse boerderij, de spelletjes in de kroeg (de letterlijke spelletjes en het sluwe spelletje van de majoor) en vooral de finale in de bioscoop wanneer het doek met de lachende Shosanna in vlammen opgaat. En Walz is werkelijk geniaal als de doortrapte Hans Landa.

Van de soundtrack had ik wel (veel) meer verwacht gezien de tijdsperiode en locatie, dat verbaasde me echt. Ook de dialogen vind niet altijd even gevat en Brad Pitt valt me behoorlijk tegen, is ook blijkbaar niet zo goed met accenten (waar hij in Snatch. nog mee weg kon komen in de rol van een onverstaanbare pikey).

Jammer dat ik op een of andere manier toch niet 'gegrepen' kon worden, misschien omdat de aanloop naar bepaalde gebeurtenissen lang duurde of omdat de humor me niet altijd aansprak. Toch wel een klein teleurstellinkje als liefhebber van Tarantinos andere films, hoewel 3,5* natuurlijk niet slecht is, maar je kijkt er onbewust extra kritisch naar. Voor de rest lijkt me alles wel zo'n beetje gezegd op 113 pagina's en in 125 meningen..

Geheel mee eens. Ook 3,5* want zeker erg vermakelijk. (ff kijken wat ik Death Proof gegeven heb...)