Inglourious Basterds (2009)

Te makkelijk. Ik vond het gesprek tussen Shosanna en Zoller bij de bios echt een verplicht nummertje. In plaats van meer te refereren naar macaronicombat (of ander oorlogsfilms uit de jaren 70 of zelfs jaren 40, 50) in IB kregen we klassieke namen naar ons toegesmeten. En zonder passie (onoprecht vond ik). Vergelijk die discussie eens met de dialoog over Vanishing Point in Death Proof. Daar straalt de liefde voor die film vanaf!

Zal de casual kijker natuurlijk worst wezen, maar heel veel Tarantino-elementen uit IB waren voor mij 'net niet'.

Logisch toch? Ben je goed spul van Tarantino gewend, krijg je plots een Tarantino 'light'' .

Mainstream dus!

Om niet weer talloze argumenten van me te herhalen. Daarom zo'n tegenopsomming. Ik heb in mijn oudere posts heel gedetailleerd uit de doeken proberen te doen waarom ik de dialogen niet goed vind, waarom ik vind dat Tarantino scenes te lang rekt, waarom ik de plot een knoeiboel vind, waarom ik vind dat er te weinig actie in zit etc.

Ik probeer hier gewoon in alle redelijkheid te discussieren hoor.

Ik heb de film nu een keer of zeven gezien, en moet helaas zeggen dat Ramon K gelijk heeft.Er zitten een paar hele saaie momenten in, zoals die eerste onmoeting van Shosanna en Zoller.Of de hele dialoog tussen Lt. Archie Hicox en General Ed Fenech.

Bij IB is de eerste kijkbeurt gewoon het best, omdat de uitkomst van de gesprekken (vooral van Hans Landa) nog niet bekend is.

Ik moet toegeven dat mijn eerste reactie op de film er eentje van opluchting was.(stukken beter dan Death Proof)Daarom gaf ik misschien gelijk het hoogste cijfer.Ik verlaag hem nu een half puntje hoewel ik het toch nog steeds een hele vette film vind, en ik blijf het "bunch of guys on a mission" idee nog steeds iets wat we al een hele tijd niet gezien hebben.

Om hem kwa punten naast Pulp Fiction te zetten vind ik niet kunnen, omdat ik die film pas na een keer of dertig zat werd.((kan ik eigenlijk wel weer een keer kijken )

Wat een hype.

Leuke film. Maar de beste film van '09?!!

Wat???? Mag ik een film niet een keer of zeven kijken in vier maanden tijd?

Ik heb ook maar een paar vijf punten films, waaronder Goodfellas en die kan ik ook nog steeds kijken.

Een 4.5 is toch ook nog steeds een heel hoog cijfer?

Je moet helemaal zelf weten hoevaak je de film ziet.

Maar ik vind het gewoon nogal... ehh... vaak in zo'n korte tijd, waardoor je gewoon vraagt om een mindere waardering. Na zoveel kijkbeurten in zo'n kort tijdsbestek verliest een film gewoon z'n magie. Op een gegeven moment is de lol er wel af. Ik zou dit nooit doen, omdat dit me nogal logisch lijkt en dergelijke situatie liever vermijdt, maar je moet het natuurlijk helemaal zelf weten.

Ik laat hem nu tot juli liggen en als ik hem dan weer zo goed vind als de eerste keer, dan verhoog ik mijn stem gewoon weer!

Wat?Dertig keer in zestien jaar, dat is iets minder als twee keer per jaar. Is dat raar dan?

Ben het met wimnoot eens, herkijkwaarde is zeer belangrijk. Ik heb Mulholland Dr. nu ook zo'n veertig keer gezien denk ik. Ooit eens vier maal in een week en hij werd niet minder en dat is wel een kenmerk van een 5* film.

Idd wat te stellig neergezet. Maar nabestaanden van 6 miljoen mensen kwetsen is zo gebeurd. En zo leuk is de film al helemaal niet.

Als we iets niet moeten gaan doen hier is het wel de moraalridder gaan uithangen omdat een onderwerp mensen kan kwetsen. Dat is gewoon dikke, vette onzin.

Dat je de film niet leuk vindt is dan weer een ander verhaal

Gelukkig dacht de (joodse) Lubitsch daar anders over: To Be or Not to Be (1942)

En kanker mag je wel een komedie over maken.....? Zijn wel meer mensen aan dood gegaan.

Ik heb deze film nog nooit gezien maar aangezien je hem al zo,n veertig keer hebt gezien (of te wel gemiddeld 5 keer per jaar sinds hij is uitgekomen) ben ik hem nu aan het pindakazen

Echt een super goede film, ik durf zelfs zeggen dat deze tot één van de beste films behoord van 2009 (die ik dan gezien heb ). Eerst vond ik al die commotie rond deze film een beetje over the top, maar nu ik deze gezien heb, moet ook ik toegeven dat ik er helemaal weg van ben.

Diane Kruger speelde in mijn ogen formidabel. Zo geloofwaardig! Brad Pitt vond ik iets minder, z'n gezichtsuitdrukkingen vond ik er met momenten teveel aan. Maar dit is natuurlijk, op heel de film gezien een klein minpuntje.

Deze film wist m'n aandacht al van de eerste moment te trekken en liet me niet meer los :-p.

4,5*

Ik heb de film vandaag voor de tweede keer bekeken, en ik moet eerlijk zeggen dat ik hem beter vond dan de eerste keer in de bioscoop.

Christoph Waltz die speelt echt masterlijk goed. Elke scene waarin hij meespeelt vind ik het mooiste. Brad Pitt speelt soms wel een beetje 'over the top', maar toch niet onverdienstelijk.

Mooie afsluitingszin ook: This could be my masterpiece en dan written and directed by Quentin Tarantino..

4,5*, omdat pulp fiction een 5* is en die is toch nog ietsje beter

Ben geen Tarantino "specialist" en vergelijk de film dus niet noodzakelijkerwijs, zoals anderen dat duidelijk wel doen, met eerder werk. Uiteraard kom je niet om z'n 'signature' heen als je wel bekend bent met de man. En die is er zeker. Maar wellicht niet zo duidelijk als anderen graag hadden willen zien.

Een Tarantino (per definitie) satire op WOII die, in deze vorm, vrij zeldzaam is. Minder actie en expliciet geweld dan we waarschijnlijk van de man gewend zijn maar wel degelijk aanwezig zijn. Is wat minder opvallend door de uitstekende psychologische dialogen die echter een grote waarde aan de film toevoegen. Met andere woorden, de film wordt niet minder omdat-ie minder Tarantino achtig aandoet. Nog steeds geen mainstream film. Wel iets toegankelijker dan z'n eerdere films. Kan ik niet omheen.

Echter, zoals eerder aangegeven, doet niks af aan de kwaliteit van de film als je 'm bekijkt zonder typische "Tarantino" verwachtingen...

Toch, als ik in 4 maand 7x een film kijk, dan is de kans heel groot dat ik hem minder waardeer. Dan kan je de dialogen meepraten, weet je ieder momentje meteen weer en verliest het wel charme.

Waarom zou je een film ook zoveel kijken in zon korte tijd.

In het middenstuk zijn een aantal scenes die wat korter hadden gemogen. Maar Tarantino moet altijd alles melden wat hij te vertellen heeft. (Of anderson). Dat verklaart misschien waarom niet alle scenes even sterk zijn. Maar jah, de grote hoeveelheid onderbuikgevoelens jegens de nazis maakt heel wat goed.

Ik heb hem twee keer in de bioscoop gezien.Twee maanden later heb ik hem nog twee gezien via een rip.Toen kreeg ik hem net voor de kerst uit Engeland, en mijn vrouw had hem nog niet gezien. Toen nog een keer alleen.En de laatste keer vorige week, toen ik bezoek had en die had hem ook nog niet gezien.Dus!

Maar mijn besluit om hem een half puntje (wat zoveel!!!) te verlagen komt niet door de vele kijkbeurten, ik had bij de derde kijkbeurt al het zelfde idee.Er zijn nog meer puntjes die ik me later realiseerde.Ik ga ze niet opnoemen want dan lijkt het net of ik de film afkraak en dat is niet zo.

Er zijn andere films die ik ook tallose keren gezien heb in een korte tijd (Godfather 1 en 2) en die blijf ik 100% vinden.IB vind ik nu 90%

Mee eens. Vind het zeer twijfelachtig om een film tig keer te bekijken en daar je beoordeling op aan te passen. Het verliest niet alleen mogelijk een zekere charme maar je bent ook geneigd om de film veel te veel te analyseren om mogelijke 'oneffenheden' te vinden wat niet de bedoeling moet zijn. Dat je een film veel kijkt (doe ik ook) is echter niks mis mee, de beoordeling echter moet van je eerste indruk zijn.

Ben ik het niet mee eens.Mijn visie is ook anders geworden door commentaren ,van andere gebruikers, waar ik het mee eens ben.Als ik daardoor het gevoel heb dat ik mijn stem moet aanpassen, dan doe ik dat.

Dat je beoordeling van de eerste indruk moet zijn is ook onzin.Dan had ik waarschijnlijk nu Back to the Future op één staan.Die vond ik helemaal geweldig(in 1985).

Ik vind juist dat door de vele malen dat ik IB gezien heb, ik een beter oordeel kan vellen.IPV mensen die hem één keer gezien hebben.

Grote onzin!

Je kunt de film via veel kijkbeurten toch veel beter plaatsen. Er zijn films die steeds beter worden en er zijn films die per kijkbeurt steeds meer aan kracht inboeten. En dan pas ik mijn stem aan. Compleet logisch.

Onzin. Je laat dus je stem (mede) bepalen door wat anderen vinden. Jij hebt een mening over wat je ziet en voelt en daar hoort een waardering bij. Als bepaalde zaken niet duidelijk zijn in een film is het goed om dat uit te vinden via andere meningen/berichten. Anderszins zal het mijn waardering niet veranderen. En als je een film hebt bekeken op een zeer jonge leeftijd, een leeftijd waarop je je waarschijnlijk niet in staat achtte een goed oordeel te geven, is dat duidelijk niet hetzelfde. Dat heeft er nu dus niets mee te maken.

Vreemd dat een film dan zijn charme verliest. Bovendien zijn er heel veel films die veel meer kijkbeurten nodig hebben, zoals bvb. een Lynch. Editting, visuals, dialogen, camerawerk etc. worden echt niet minder als ik een film tien keer kijk. Als een film alleen leunt op een gimmick, een twist of sowieso alleen verhaaltechnisch wat te bieden heeft kan het minder worden na een tijd. Maar storyline is zo ondergeschikt aan vormgeving.

Ik vraag me af of film ooit zo bedoeld is. Gingen vroeger mensen ook films tig keer bekijken in de bioscoop toen video en dvd nog niet bestonden? Als ze dat deden was 't waarschijnlijk omdat ze de prent zo aangenaam vonden. Niet om nog es fijn te analyseren.

Nonsens. Eerste kijkbeurten veroorzaken vaak juist dat je minpunten al snel voor lief neemt. Bij een herziening gaan vaak veel meer dingen opvallen. Een goede film blijft even goed of wordt zelfs beter, een film die minder wordt is imo geen 5* waard.

Helemaal mee eens. Maar ga je daar je waardering dan op aanpassen?