Inglourious Basterds (2009)

Ik werd aan het einde behoorlijk verrast.

In Death Proof zitten slechts een paar brute scenes (plus een geniale auto-scene zonder CGI) maar daar wordt de grindhouse-formule verder star gevolgd (zelfs qua beschadiging van de print in het eerste gedeelte). Helaas geen tieten.

House of Blue Leaves gevecht in KB1 is waarschijnlijk het bruutste geweld dat je in een Tarantinofilm kunt vinden. Liters bloed en veel ledematenverlies, alleen moet de westerse wereld het met een zwart-wit filter doen.

Ik ook. Bij een tweede kijkbeurt al stukken minder. Ik vind het zo ongeveer ook de beste scene uit de hele film.

Waarom? Omdat er ook domme kritiek geuit wordt binnen die negatieve recensies? Daar ben ik me van bewust. Maar er was veel te weinig tegengeluid.

Omdat het mainstream Tarantino is met een hoop herhalingen van zetten en een plot die 140 min telt, zodat de 13 min aan geweld het tere zieltjespubliek niet tegen de borst stuit.

En ik moet bij elke positieve recensie (en dat zijn er veel meer) maar geirriteerd gaan reageren omdat die geplaatst worden opdat ik er maar postief over moet gaan denken? Stel je toch niet zo aan man! Ik hoef echt niets te gaan zoeken omdat de zwakke punten evident zijn. Alleen springen ze er nog meer uit bij herzieningen.

Houd jij dan voortaan je lovende muil bij een herziening?

In deze film? Dat valt hard mee.

Veruit de minste Tarantino dit; genietbaar vanwege een enkele auteurshandtekening, maar verder veel te casual.

Uhh... Wat?

Helaas geen tieten in Death Proof nee. In de 70's slashers die de film lijkt te doen willen herleven zit wel veel naakt.

@Ramon; Zo beginnen we straks langs elkaar heen te praten. Het gaat mij er vooral om dat jij nu maar verbaasd lijkt te zijn dat niet iedereen net als jou negatieve kritiek uit op deze film. Daarnaast heb ik het idee dat je er zo langzamerhand plezier in krijgt om zoveel mogelijk negatieve dingen te zoeken en die onder een vergrootglas te leggen. En die aanvallende toon van je bevalt me niet echt. Excuses.

Weer een Tarantino die mij niet erg goed wist te boeien. Het verhaal vrij simpel, de conversaties lijken erg op elkaar

Al met al is een 2,5 ster te laag....en kom ik uit op een 3.

Nee. Ik ben verbaasd dat zo weinig mensen kritiek lijken te hebben op de nieuwe film van Tarantino. En omdat ik zo'n groot liefhebber van de man ben en ik (me, myself, I) zoveel verschil zie in kwaliteit tussen IB en de rest van zijn oeuvre, verbaast het me nog meer dat er weinig mensen zijn die die mening (enigszins) delen en IB zelfs binnenhalen als het grootste meesterwerk allertijden.



Neuh. Maar ik wil wel een tegengeluid vormen (omdat de kritiek al overwegend positief is), en ik wil zo het oeuvre van 1 van mijn favoriete filmmakers van deze tijd onder de loep leggen. Hoe vaak kan een mexican standoff het publiek nog op zijn kop zetten na de John Woo's, de Rodriguez, het oeuvre van Tarantino zelfs en zelfs de early scripts van Tarantino? Waarom is het hier meesterlijk?

Waarom vindt men het geweld zo ontieglijk uniek bruut in een scene met een baseballknuppel waar nota Bene meteen uitgezoomd wordt met de camera, na alles wat we al gezien hebben qua geweld sinds de jaren 70 (of zelfs 90)?

Misschien enerverend voor de nieuwkomers en de mainstreamkijkers denk ik dan, maar voor de ervaren filmrotten hier op MM? Eerlijk dingen die ik mij afvraag hoor, niet zo zeer om aan te vallen.

De toon uit mijn vorige bericht was gewoon een ractie op jouw toon uit je vorige bericht.

Ik heb niets kwaads in de zin verder hoor.

Had heel hoge verwachtingen van deze film. Misschien wel te hoge ... ik weet het niet.

Maar voor mij zeker niet de beste Tarantino.

De film is erg langdradig, voor mij zelfs op het irritante af.

Ik kom niet hoger dan 2,5 * in mijn waardering.

Ik heb de discussie hierboven eens doorlezen en moet toch zeggen dat ik het grotendeels met Ramon eens ben hoor.

Ik constateer dat Tarantino zich de laatste jaren meer en meer laat leiden door de studio's (en dus de grote massa), hoewel hij pretendeert een onafhankelijke, eigengereide auteur te zijn (en dat tot op zekere hoogte wel is/was). Dit begon al met zaken als het doormidden knippen van Kill Bill en de Grindhouse film die in Europa in tweeën gesplitst werd. Wat me in dit kader ook zeer stoort is dat QT allerlei films aankondigt (Zweedse pornofilm, een totaal over-the-top oorlogsfilm en wat al niet meer) en dit gewoon niet waar maakt. Nee, meneer komt doodleuk met Kill Bill: Vol. 3 waar we maar eens even vijf jaar voor uittrekken. Ik krijg tot mijn grote spijt meer en meer het idee dat Tarantino een product aan het worden is. Zijn liefde voor oude cultfilms gaat vals aandoen, en de verwijzingen in zijn films lijken een doel op zich te worden.

Inglourious Bastards is het jammerlijke resultaat van deze ontwikkeling. Tarantino (en gedeeltelijk ook al in Death Proof en misschien zels in Kill Bill) verloochent hier zo'n beetje alles waar de cultregisseurs uit de jaren '70 voor stonden. IB is een product dat gericht is op de smaak van de massa. Best een vermakelijke film hoor, maar wie het verschil niet ziet met films als Pulp Fiction, Reservoir Dogs en Kill Bill heeft volgens mij weinig van Tarantino begrepen.

Deze opmerking vat ik niet. Iedereen ziet het verschil met een Pulp Fiction, Reservoir Dogs of Kill Bill. Dit is een heel andere film, maar wel weer one of a kind, zoals QT dat altijd maar weer flikt. Met deze Inglourious Basters komt QT weer met iets totaal unieks op de proppen, niet vergelijkbaar met z'n vorige werk. En dat is nog maar een klein ding wat ik zo waardeer aan Tarantino; Hij komt altijd met iets aparts, unieks of bijzonders dat je nog nooit hebt gezien.Eh, dat is-ie nog steeds. Ik snap niet waar het vandaan komt dat zélfs QT zich nu al zou moeten laten leiden door studio's en massa. Waarom? Tuurlijk bereikt deze film een groot publiek, voornamelijk door de bekendheid van RD en PF. Daar kan hij gewoon nooit meer omheen, maar deze film is wel weer uniek. Tarantino blijft z'n eigen ding doen. Schrijft z'n karakters met zoveel liefde, dat spat overduidelijk van z'n briefje af.Daar gaat het niet om natuurlijk. En Tarantino is geen mainstream, hij heeft z'n eigen gebied afgebakend. Hij werkt duidelijk om de regeltjes van het mainstream heen vind ik. Tjsah, omdat veel mensen dit kijken én uiteraard waarderen in het ineens mainstream. Dan kan hij hier namelijk nooit meer omeen, aangezien dit zo zal blijven. Daarnaast waardeer ik deze film niet om z'n geweld, referenties, die Mexican standoff, etc. Mooi hoor, maar Tarantino is écht wel zoveel meer dan dat. Het geweld o.a. is helemaal niet zo bruut, al zijn een paar scénes wel heerlijk (fair enough). Deze film heeft zoveel meer voor mij. Zoveel anders dan z'n eerdere projecten.

Ik vind het een heerlijk verhaal, prachtig geschreven, prachtig gefilmd, geweldige muziek, geweldige karakters, perfecte mix tussen drama en komedie en een finale om nooit te vergeten. Dat ís een stukje klasse werk wat QT daar aflevert. Het gevoel wat ik krijg op zo'n einde wanneer alles bijelkaar komt is gewoon onbeschrijvelijk. De verwijzingen ect. naar oudere films zijn leuk, maar doen me voor de rest niet veel. QT verwerkt het op zijn eigen manier in deze film en het werkt, voor mij. En ik vind dit wel enerverend, prachtig hoe zo'n mix van verschillende genre's (eigenlijk heeft deze film geen echt genre) samengesmolten wordt tot dit geheel. Daar neem ik mijn petje voor af.

Ik bedoel; dat einde met die smoel van Pitt. Dat is toch heerlijk?

Het voelt uniek aan (in vergelijking met zijn vorige werk) omdat ie steeds een ander 70's genre remaked waar de meeste mensen niet in thuis zijn. Maar bij zijn vorige films (Kill Bill en Death Proof/Grindhouse!!) voert ie het basisidee veel resoluter uit. Dat vind ik gaaf en dat levert, zeker in deze tijd, coole resultaten op. Ook qua feel en referenties (al ligt het er ooit te dik op).

Bij IB belooft ie ons een over-the-top war/exploitation flick (weer zo'n basisgegeven) maar levert ie the goods maar zo'n 20 (?) min van de gehele speelduur. De andere dikke twee uur bestaan uit een plot dat door Jan met de pet geschreven kan zijn. Veel te safe!

Veel te makkelijk schuif je dit weg...En dan zeg ik; het is wel een indicator! Torenhoog gemiddelde, amper kritiek.... een hele toegankelijke Tarantino dus. Dat is toch niet voor niets zo?

Bijna alles wat Tarantino hier presenteert heb ik beter gezien. Vooral binnen Tarantino's eigen oeuvre. Het geweld, de situaties, de actie, de dialogen, de humor, de plot, het gebruik van muziek... Ik krijg echt het idee dat ie zich opnieuw moet gaan uitvinden.

Maar zie jij geen duidelijke trendbreuk tussen films als Reservoir Dogs, Pulp Fiction en Kill Bill enerzijds en deze film anderzijds?

Waarom hij het doet moet je natuurlijk niet aan mij vragen. Voor het geld? Voor de roem? Uit gemakzucht? Maar dat ie het doet is duidelijk.

De term mainstream lijkt me hier misplaatst. De definite van het begrip mainstream is namelijk iets wat veel mensen kijken en waarderen? Volgens mij is Tarantino dat al vanaf Reservoir Dogs. Maar je bedoelt volgens mij iets anders, al weet ik niet precies wat.

Tja, dat zal dan wel een meningsverschil zijn. De vaart, de passie, de vlotte dialogen, de stijl, de sfeer van Tarantino's eerdere films zie ik hier maar sporadisch terug.

Het verhaal stelt mijns inziens niet zoveel voor, de personages zijn grotendeels flauwe karikaturen. Van de muziek kan ik me eigenlijk alleen nog Ennio Morricone herinneren, die vaak misplaatst was. Het drama is geforceerd, de humor flauw... Dit alles was niet erg geweest als Tarantino gewoon wat meer lef gehad had. Ik had echt gehoopt over een totaal waanzinnige over-the-top film, en dan had dit echt heel goed kunnen zijn. In plaats daarvan kreeg ik een vrij tam recht-toe-recht-aan oorlogskomedie die volledig steunt op dit zwakke verhaal en de karikaturale personages. Hij heeft met deze film écht op safe gespeeld, en er zich eigenlijk met een jantje van lei vanaf gemaakt.

Ik vind niet dat zijn verwijzingen naar 70's cinema vals aandoen (het ligt er wel ooit te dik op) maar in IB, dat dan gesitueerd is in de jaren 40, voelen de referenties naar Pabst of Clouzot dus echt wel als een verplicht nummertje aan. Niet dat ie die films niets vindt, maar daar ligt zijn cinemahart toch niet?

Hee IB schiet omlaag. Mensen mogen nu wel stoppen met stemmen hoor .

(Behalve als het 5 sterren zijn )

Maar dat weet je natuurlijk niet. Tarantino houdt van zoveel.

Nee, absoluut niet.

Voor de rest valt het me op dat jullie de film afrekenen omdat QT zijn beloftes niet waar gemaakt zou hebben en vallen jullie vooral terug op zijn eerdere werk, wat hij daar allemaal wel niet beter doet. Tsjah, jullie verwachtten een enorm (zieke) over-the-top exploitation film, maar kwamen er tijdens het kijken achter dat QT een veel leuker idee had. Niet voor jullie, wel voor mij en het merendeel.

Alle punten die ik zo geweldig vind schuiven jullie met het tegenovergestelde weg. Het werkt gewoon voor mij als geheel. Voor jullie niet. Lucky me.

right......

vandaar dat je zegt, zonder smiley, of andere leestekens die een grap doen vermoeden:

"ik ben het helemaal met Grindpad eens"

misschien moet je iets minder "lollig" zijn en gewoon wat duidelijker.

Overgewaardeerde en misplaatste film die soms onnodig lang gerekt wordt. WO II mag nooit als satire worden gebruikt m.i. daar is teveel voor gebeurd. Verder is het verhaal vreemd en wat magertjes en Pitt totaal over de hill. Hoort er allemaal bij begrijp ik maar het is niet de film waarop ik wachtte dit jaar.

Ik dacht dat het contrast met mijn opmerking en het feit dat ik vijf punten geef wel duidelijk genoeg was.

Maar voor de duidelijkheid.

Nee Grindpad, ik ben het niet met je eens.Mensen die hoog stemmen vinden de film gewoon goed, en hebben geen last van de de oogklepperige Tarantino-geilheid.

Dan zal het gros wel een slechte smaak hebben denk ik. En wat een een onzin om te zeggen dat WO II niet als satire mag worden gebruikt. Leg eens uit wat in deze film mensen zou kwetsen vlgs jou? Dan moeten maar van geen enkele oorlog meer films maken. Want stel je toch eens voor dat er iemand op de hak word genomen, Nee dat kan niet, he?

Dit vind ik overigens ook altijd wat jammer bij Tarantino. Snap ook nooit zo goed waarom sex en sleaze het enige zijn dat hij nooit overneemt uit de exploitation-cinema. Zal toch geen preutsheid zijn he?

Ik ben het met Ramon en Grindhouse eens. De humor was voor mij echt ver te zoeken, heel flauw : brad pitt die zo grappig mogelijk arrividerci probeert te zeggen? Compleet over the top van gemene duitser tot baby roepend: BINGO? Als iemand scherpe, grappige dialogen weet te noemen hoor ik het graag.

Ik vond IB een geweldige en originele film. Compleet anders dan wat ik ervan verwacht had, maar toch positief verrast

Kan bijna niet anders zijn dan een NC17-rating (en dus een kleiner publiek) te vermijden. Jammer is het wel.

Mooiste aan de film zijn de lange scenes waarin karakters rond een tafel zitten en psychologisch oorlog voeren, terwijl de spanning stijgt en stijgt. Hier lijkt Tarantino's hart het meest naar uit te gaan, en in deze opstelling komt zijn stijl het best tot haar recht.

Het geweld en dik aangezet drama dat de rest van de 2 1/2 uur opvult is vaak ergerlijk dom en onsubtiel (misschien ligt het aan de aanwezigheid van Eli Roth?), en al met al is Inglorious Basterds een nogal belachelijke film.

Vermakelijk, maar belachelijk.

Vooral voor fans van South Park en dat soort dingen, dus, maar gelukkig voor Tarantino zijn die er miljoenen.

De rating zou in principe niet moeten schelen, Tarantino heeft een grote cult volging. De volgelingen zullen de film kijken los van de rating. En tegenwoordig is het niet zo moeilijk meer voor 15jarige om met ouderen de bios in te komen. Het enige wat hem dan in de weg staat zijn de preutse ouders, waar Amerika vol van is.

Maarja ze moeten niet zo streng zijn met dit soort onzin. Het lijkt me juist beter om iemand voor het puberen een bloederige film te laten zien dan tijdens (17 jaar). Door hormonen kunnen ze juist allemaal gekke dingen doen.

Volgens mij ben jij zelf aan't puberen AchmedATM. Wat een onzin schrijf jij zeg.

Dat is het punt juist. De rating is nu R, wat inhoudt dat mensen onder 17 in Amerika alleen onder begeleiding van ouderen de bioscoop in mogen. Bij een NC-17 rating mag niemand van 17 jaar of jonger in de bioscoop. Heel erg veel bioscopen in Amerika weigeren zo'n film per definitie te draaien.

Maarja Tarantino heeft niet echt veel verdienende films gemaakt (in verhouding met de toppers. Beste is dan ook IB met een kleine 120mil (in amerika). En veel van de jongeren (17-) die ik tegen kom die vinden zijn films te saai (te veel gepraat) uitzondering Kill Bill.

Maar ik begrijp je standpunt, minder schermen is dan ook minder geld.

Gelukkig is die tijd voor mij voorbij, het is trouwens niet echt netjes om iemands mening zo opzij te schuiven als onzin. Heb ik je misschien beledigt in mijn post ofzo?