The Tree of Life (2011)

Je mag van mij vinden wat je wilt, van die regisseur. Ik vind hem gewoon heel slecht. Sommige vinden James Cameron een hele slechte regisseur. Dat is toch prima? Waarom maken jullie zo'n punten over mijn bewoordingen? Zijn jullie niks gewend ofzo? Onderhond kan een film nog 1000x harder de grond in schoppen.

Om jullie een plezier te doen zal ik hem nog een keer bekijken en zal ik alsnog een review geven en mij mening nog is op "papier" zetten. Ik verwacht geen wonderen maar je weet maar nooit. Als Reinbo een 3 kan geven voor de Bombardement dan zijn de wonderen de wereld nog niet uit.

Subjectiviteit is jou ook vreemd, geeft niks.

Heeft toch niks met subjectiviteit te maken? Jij komt aan met godbetert een simpel actiefilmpje met wat Plato-elementjes om de oppervlakte te duiden, en noemt dat als bevestiging dat je echt niet van alleen maar simpele behapbare Hollywoodfilmpjes houdt. Dan houdt het wel op.

Gaat er niet om dat je de film slecht vindt, dat moet je zelf weten, maar je komt aan met volstrekt belachelijke opmerkingen, dan is het niet zo vreemd dat je reacties krijgt.

Jij mag het zien als "simpele behapbare Hollywoodfilmpjes" maar dat is nog geen feit, dat probeer je wel voor te doen, het mooie hokjes denken wat hier wel vaker word gedaan. Maar ik sta met jou niet op de zelfde lijn. Maar goed, je mag zoveel lachen als je wil. Als je daarmee denkt dichter bij de waarheid te staan.

Onderhond weet zijn filerende reviews een stuk beter inhoudelijk te onderbouwen en weet ook tenminste waar Abraham zij filmtechnische mosterd haalt. Verder is hij wel een vreemde snuiter.

Ik zeg ook nergens dat het een 'feit' is. Maakt echter wel duidelijk hoe jij tegen films aankijkt. En dat is dan weer mooi in perspectief te plaatsen als we jouw opmerkingen over deze film er bij pakken.

Ik heb dan ook nog geen review gegeven, alleen mijn mening gegeven wat ik er van vond. Die review die krijgen jullie nog van mij te goed. Voor de enkeling, die er op zit te wachten.

Je hebt goed omschreven dat we beide een andere film smaak hebben en films anders beleven. Daar kan ik prima mee leven.

Ik zou toch eens dat door mij gepostte interview met Lubezki doornemen. Wellicht dat het je filmkijkervaring kan verrijken.

Als drama een meesterwerkje , in de praktijk is het een lange zit die veel disipline vergt van de kijkers...

Direct maar in je top 10, Starbright boy? Benieuwd naar je bevindingen!

Tsja, film afgelopen en daar zit je dan.. Wat moet ik hier nu mee ??

Aan de ene kant zo ontzettend goed. Aan de andere kant (soms) zo slecht ( kom ik op terug, zijn niet de juiste woorden ).

Laat ik eerlijk zijn, zodra Jessica Chastain in beeld komt ben ik altijd verkocht. Sinds Take Shelter weet ik hoe een actrice vrouwelijkheid op het witte doek kan voortbrengen..

Ja, Brad Pitt. Wat ontzettend knap hoe hij zijn veelzijdigheid als acteur/mens weet uit te buiten. Blockbusters, kleine films, menselijkheid, commercialiteit en uitstraling.. Hij doet het allemaal !

Zeker onder de indruk van de drie acterende broers. Deze 'broederschap/ zoons zijn' op zo'n manier naturel over kunnen brengen. Dan moet je wel goed geregisseerd worden.

Het verhaal : soms had ik zoiets van : OK, toffe joint gerookt voordat je het verhaal begon te schrijven, maar je vergeet in je trip wel wat verklaringen, laat wat gaten vallen, en wat wil je nou eigenlijk ?

Maar aan de andere kant: een bewuste inkijk op de onbewustheid van een gezin waar we - in onze eigen tijd - ooit allemaal deel van hebben uitgemaakt.

En, waar we zelf altijd alles als normaal hebben ervaren, kan je hier zien hoeveel impact dit op een mens heeft. Bepalend voor altijd voor ons leven. En hier uitgebeeld als een uitdagende parel die ons 2 uur even stilzet, ons bewust maakt.

Hoe, waar en wat maakt mij niet uit. Hier is het gegeven vanuit de jaren 50 USA cultuur. Maar het had bijna overal ergens in - onze westerse - cultuur kunnen zijn.

Cinemafotografisch gezien een zeer werkelijke beeldvorming die haast tastbaar is. Ik voelde me soms een gluurder bij emoties van iets wat eigenlijk niet voor mijn ogen bedoeld was. De evolutie beelden ( Meneer Spielberg, let je een volgende keer even op, svp !! Zo film je dat ! ) ga ik nog eens een paar keer bekijken, te mooi en te overheersend om in 1 keer te bevatten.

Muzikaal, soms mooi, soms te Efteling ( sorry, maar daar draaien ze in bepaalde attracties dezelfde muziek ), maar het mooiste is als de muziek hand in hand gaat met de beelden en je een totale sfeerbeleving hebt.

Waarom dan soms zo vreselijk slecht ? Nou, eigenlijk zijn dat niet de juiste woorden, maar ik ben Malick niet, kan hem dus niet altijd volgen, geef mijn eigen interpretatie aan sommige dingen en wil dan ook duidelijkheid in het verhaal. Het beantwoord hebben van vragen die de film bij mij oproept. En die antwoorden krijg ik niet. En zelf heb ik ze niet..

En uiteindelijk willen we nooit met vragen achterblijven, toch...?

The Tree of Life staat niet voor niks kennis, religie, filosofie en mythologie.. Het beantwoorden van vragen is leren..

Maar goed, toch 4 sterren.. Ik moet zeker nog een paar keer gaan kijken.. Dat is deze film waard.. En vind ik misschien mijn eigen antwoorden..

Een paar weken verder...

Ik ga het nog op een rijtje proberen te zetten. Maar dit is de film waarop ik vooraf hoopte. Raakte me erg,

Had ik ergens wel verwacht! Cool!

Over deze film is zoveel te vertellen, maar tegelijk is het ook best moeilijk om te verklaren waarom een film je zo pakt dat je 'm gelijk 5 sterren geeft en bij films die en een wat meer assocatief plot hebben is dat misschien nog wel lastiger. Maar goed: een poging:

Allereerst even mijn Malick-ervaringen tot nu toe. Vrij lang geleden zag ik Badlands (wat ik heel fascinerende, boeiende film vond) en The Thin Red Line (waar ik destijds nogal over twijfelde, was zat er iets geniaals in wat ik nog niet helemaal vatte of was het een lege huls). Daarna liet ik ‘m een paar jaar met rust. Veel korter geleden zag ik Days of Heaven, een in de kern nogal eenvoudig, zijn het sterk verfilmd verhaal met één echt briljante scene. Toen was deze al flink op mijn radar gekomen. Vooral vanwege de ambitie die uit het plot en de trailer sprak en de thema’s die me trekken. In de bios gaan zien kwam er niet van (dom van me) en het duurde tot kort geleden voor ik de film zag. Ik had wel de hoop dat dit goed, heel goed zou zijn, maar niet de bijna zekerheid die ik soms heb. Nu weet ik nog zekerder dat ik The New World echt nog moet zien en met name The Thin Red Line opnieuw.

Feitelijk is The Tree of Life een associatieve jeugdherinering van een man die zijn jeugd (of eigenlijk ook het verlies ervan) nooit helemaal te boven is gekomen. Heb sterk de indruk dat de raamvertelling (met Penn) voor een groot deel de film niet haalde en dat is maar beter ook. Het gaat om de mijmerende confrontatie. Die tegelijk heel intiem en larger than life (op een heel letterlijke manier) is.

The One Ring deelt de film in vier stukken en hoewel ik ook al gefascineerd, ontroerd en geboeid was door de eerste twee is het bij het derde en langste stuk dat de film me echt ongelofelijk pakte. De warme momenten, de kleine geluksmomenten, de ontdekkingsreis die het kind zijn altijd is. Schoonheid, veiligheid, liefde, intimiteit, taal, mensen, vrijheid, maar ook opstandigheid, lelijkheid, verdriet, gevaar en andere negatieve kanten van het leven. In het begin van dat deel in fraaie korte scenes, iets verderop in langere episoden als de broertjes al wat ouder zijn. Fantastisch in beeld gebracht.

De rollen van de ouders die terugverwijzen naar de voice over van de film (nature vs. grace) zijn gevaarlijk. Het hadden makkelijk archetypen kunnen worden. Maar Malick, Pitt en Chastain maken er mensen van. Met inde grond goede bedoelingen en zwaktes.
De diepste ontroering kwam op het punt dat de zoon begint te puberen en tot zijn grote schrik deels dingen gaat doen die hij niet wil en verandert in iemand niet begrijpt en eigenlijk niet wil zijn. Ik ken geen film die juist die pijn van volwassen worden zo fraai in beeld brengt.

Dat deel vormt de kern van de film, daarom heen zitten de deels uit het boek van Job ontleende vragen rondom lijden en de verwerking van rouw, de koppeling van het kleine leed aan het universum, de geschiedenis van alles en aan het einde de poging tot acceptatie van het eigen bestaan. Met de trauma’s, de invloeden, de mensen, de wereld om je heen, je plaats in de geschiedenis van het bestaan. Omdat dat uiteindelijk allemaal onderdeel is van je persoonlijkheid, van degene die je bent.

De grote kracht van de film zit ‘m in tegenstellingen. Ik noemde het al een mijmerende confrontatie, ik noemde de film ook al intiem en larger than life. De filosofische ambities en grote levensvragen naast bijna alledaags, erg persoonlijk drama. Dat en ook dat ik helemaal in de voor dit soort films vereiste flow zat, ik helemaal meekon met Malick (zonder dat ik claim alle bedoelingen van ‘m te zien, maar echt belangrijk vind ik dat niet). En dat de acteurs (en zeker ook de kinderen) allemaal zeer overtuigend zijn maakt dat deze film voor mij een meesterwerk is. Kan me nauwelijks voorstellen dat Malick dit ooit nog overtreft.

5.0*

Hier kon ik werkelijk niets mee, totaal niets voor mij.

Ben na 20min. in slaap gevallen.

Waarschijnlijk door de voice-over en muziek

Wie weet ooit nog een 2e poging...

Waar Malick me met The New World helemaal niet raakte daar is Tree of Life een voltreffer. Natuurlijk de mooie beelden in harmonie met klassieke muziek, maar vooral de scenes met de kinderen - die zo naturel waren dat ik later op IMDb checkte of het niet toevallig broers waren (had er trouwens ook niet van opgekeken als de middelste zoon een kind van Pitt was, zo trefend was de gelijkenis) - waren erg indrukwekkend. Geweldig geacteerd, en zonder sentimenteel te worden ontroerend.

Keuzes die ik minder vond:

Gezien het thema is de evolutie sequence wel te begrijpen, en het was zeker indrukwekkend in beeld gebracht, maar het rukte het kleine intieme verhaal uit zn verband.

En de scenes met Penn vond ik o.h.a. overbodig, vind de plotomschrijving (Als volwassen man wordt Jack een verdwaalde ziel in een moderne wereld die op bijzondere wijze zijn weg probeert te vinden.o ook niet echt kloppen of ik heb iets gemist (?).

Ik vond de tegenstelling juist erg sterk. Waar Malick m.i. een beetje de mist ingaat (bijna letterlijk) is tegen het einde met die zonnebloemen enzo, dan wordt het mij echt iets te "zweverig".

Ik vond net dat het intieme familie verhaal daardoor zo ongelooflijk breekbaar en nog kleiner wordt. We zien miljoenen jaren aan evolutie en staan plots even stil bij een familie in de jaren 50, wat een mini fractie moment is in de tijd, maar voor deze personen wel een heel leven is. Het betekend enorm veel maar in vergelijking met de tijd stelt het niets voor. Tijd heeft voor elk concept in de natuur een andere waarde en betekenis. Want wat stelt bv. nu een ééndagsvlieg voor in vergelijking met een mensen leven... ect. Het deed me helemaal anders naar deze familie hun leven kijken en is daardoor net zo sterk en aangrijpend.

Zo had ik het nog niet bekeken, en ik snap je punt. Ondanks dat met de beelden niks mis was, haalde het me een beetje uit de film, het was toch opeens even Walking with Dinosaurs. Die opbouw vond ik in 2001 (om die vergelijking maar weer eens van stal te halen) dan toch veel mooier, daar voelde het meer als geheel terwijl hier de overgang nogal abrupt was.

@Belón Het einde op het strand was inderdaad wat al te zweverig maar het zij Malick vergeven.

Volgens mij is het juist noodzakelijk dat Penn gefilmd wordt. Hij probeert zichzelf in de moderne wereld te begrijpen, zowel cultureel, sociaal als natuurlijk. Hiervoor is een reflectie op zijn jeugd, zijn opvoeding, zijn relatie tot het geloof maar ook zijn plek in de wereld (dmv snelle geschiedenis van de aarde) noodzakelijk. Zonder de beelden van Penn zagen we alleen een jongen die worstelt met alles wat in zijn jeugd op hem afkomt. Noodzakelijk is juist dat Penn vanuit het heden het verleden reconstrueert en daarop reflecteert om zichzelf in het heden te begrijpen.

Dit is wat we volgens mij zien, en aan het einde snap hij zichzelf, en staat hij vooral weer open voor de wereld in zijn oorspronkelijke staat. Vanuit de filosofie van Heidegger staat Penn volgens Malick in de 'lichting' (zie de zonnestraal na de zonsverduistering). Hij kan het licht ontvangen (zonnebloem?), hij kan het bestaan in zijn ware wezen ontvangen. Misschien is dit wel op te vatten als het ek-sisteren zoals Heidegger het beschrijft (uit-staan, openstaan).

Dit licht, dit oorspronkelijke 'iets', is volgens mij wat de priester/pastor in de kerk bedoelt wanneer hij het heeft over een geloof of liefde die groter is dan god, of het geloof van de kerk.

Lekker filmpje voor op de commerciële, met reclame om het half uur

En waarschijnlijk knippen ze er ook twintig minuten aan materiaal uit ofzo... De commerciële zenders zouden geen films meer mogen uitzenden, de manier waarop ze ermee omgaan.

Was het maar waar... Het liefst natuurlijk helemaal niet, maar een tijdje terug was Hellboy op TV en daar leek het wel om de 15 min.

De film is 23:15 afgelopen, dus dat is even simpel 165 minuten en de film duurt eigenlijk 139 min. Een klein half uurtje reclame totaal. Maar de 139 min is wel incl. 10 min aftiteling en dat zenden ze niet uit. Dus misschien gaat het eerder de kant op van 35 a 40 min reclame. ±8x reclame van 5 min. En dan grofweg iedere 20 min. Maar ja, dit interesseert jullie geen bal natuurlijk.

Wel hoor, bedankt voor je uiteenzetting.

Met mijn cynische opmerking bedoelde ik meer dat ik mij uberhaupt geen enkele onderbreking bij een film met dergelijke inhoud kan voorstellen.

Ja, dat dacht ik al. Maar werd zelf ineens nieuwsgierig hoe vaak en hoe lang er daadwerkelijk onderbrekingen zijn. Ik denk dat mijn schatting redelijk klopt.

Ik ga me door de reclame heen bijten en kijk de film eromheen

Heb het ook een keer bijgehouden op RTL 7. Om de 17 minuten ruim 6 minuten reclame. Gisteren tijdens Voetbal International zelfs 8 minuten reclame.

De TV zenders vragen erom om genegeerd te worden.

Na een half uur afgezet ! Wat een waardeloze film .. En na commentaar te lezen blijft het de hele film zo dus dit ga ik mezelf niet aandoen ..

Stem dan ook niet

Brad Pitt valt tegen in deze film hè