Martyrs (2008)

Ik begon me zelfs zeer te ergeren aan het repeterende gehalte van de film.

Het dagelijks leven bestaat uit repeterende handelingen.

Heel erg aparte film, die eigenlijk wel uit twee films lijkt te bestaan. Eerste stuk vond ik wat te lang duren, hele tijd op zelfde locatie zonder dat er verder iets van het verhaal wordt prijsgegeven. Tweede deel gebeurt dat dan wel, maar ook daar inderdaad wat repeterend, al had het daar wel een functie om je als kijker te beïnvloeden.

Ik kan op zich nog wel mee leven met het thema en de achterliggende gedachte. Einde inderdaad wat plotsklaps, maar wel voor interpretatie vatbaar. Daarmee sluit ik me aan bij Archibald.

Sjezis, dat psuedo intellectuele gedoe komt mijn keel uit. Je hebt de film dus totaal niet begrepen! Ik bedoel, ga je voor liters bloed, opengesneden ingewanden, hersens die het scherm afspatten, weet ik veel, meer van dat soort dierlijk "horror" slasher vermaak, nee, moet je deze film aub links laten liggen. Geen Neanderthaler geweld !!

Dit is hogere school geweld, subtiel, genuanceerd, academisch slopen van de menselijke geest.

Geen plat vermaak, geen standaard middle of the road horror. Is ook nooit bedoeld als voor de doorsnee horror liefhebber, alsjeblieft zeg!

Zeker waar, maar als ik een film ga kijken doe ik dat over het algemeen om entertainende of onstspannende redenen. Dan hoeft een film dus zeker niet even repeterend te zijn als het normale leven ook al is, toch?

Als "dat psuedo intellectuele gedoe" je de keel uit komt, waarom kom je dan zelf ook weer met zo'n bericht? Met deze post maak je er juist een "psuedo intellectueel gedoe" van...

Vind ik ook ja. In welke mate verschilt Martyrs zoveel van alle torture porn-varianten waar je zo minachtend over doet? Alleen maar omdat het iets compromislozer is en er hier en daar wat levensbeschouwelijkheden worden aangehaald? Niks om al te gewichtig over te doen dus.

Het enige verschil met andere torture porn is dat er in Martyrs geen conclusie word gegeven. Ook met logisch denken kun je er geen sluitende conclusie bij bedenken overigens. Voor vrijwel iedere mogelijkheid die er hier tot nu toe is gegeven zijn er argumenten waardoor dat niet zo zou zijn.

Daarnaast vind ik het eerste deel van de film toch heel erg geript van de Aziatische horror films, waarin dergelijke dingen wel degelijk standaard zijn, Zelfs Hollywood is de laatste jaren druk bezig om die sfeer en stijl te kopiëren.

Ik vind deze film van een totaal ander niveau dan de standaard doorsnee horror film met liters bloed enz enz. Het gaat hier imo om een soort psychologische horror die ( voor zover ik weet )zijn weerga niet kent in de horror thriller films tot nu toe.

Er zijn veel filmliefhebbers die dit niets vinden omdat ze een horrorfilms verwachtten met veel gorescenes ala Saw. Deze film is dit absoluut niet en pretendeert dit nooit te zijn

Welke films zijn dan in jouw visie vergelijkbaar met deze psychologische horrorfilm?

Wat is geript?

Ja, maar die dingen maken net het verschil uit. Dat zijn nu juist die subtiele kenmerken waardoor een film herkenbaar wordt en je je kan identificeren met de film.

Ik, althans ken geen vergelijkbare films die zo realistisch zijn en zo dicht bij komen.

Btw; minachtend doe ik over geen enkele film, alleen vind ik deze film van een totaal andere orde dan de enkel en alleen op horror gerichtte films.

Het hele concept met het 'monster' en de hele sfeer erom heen, dit gecombineerd met een actrice met Aziatisch bloed om het af te maken. Deze discussie hebben we al eerder gevoerd en ga ik dus niet weer verder op in.

Realistisch dicht bij komen''? Volgens mij heb ik dan iets gemist in deze film. Goed, het opzetje was (pseudo) realistisch en het achterliggende verhaal bij deel 2 ook wel. Maar de combinatie sloeg niet aan. En juist doordat ze 2 films in 1 probeerdden te zetten faalde het.

Als ik je reacties lees, denk ik dat je wel van dit soort horror houdt. Mijn vraag is dus welke films sprak jou nog meer aan?

Oh, repeterende scènes en een wazig einde zijn tegenwoordig psychologisch? Ik vond dit ook alles behalve realistisch, maar ieder zo zijn kijk op dingen.

Vergelijkbare films t.o.v. Martyrs ken ik verder niet echt, hooguit mischien Srpski film.

Het zegt me niets, maar goed ik respecteer je wens.

Het is best een krachtige film, maar functioneert in de eerste plaats natuurlijk als horror. Ik denk juist dat de gemiddelde horrorliefhebber hier echt aan zijn trekken komt, zo ontoegankelijk is het nu ook weer niet.

Termen als subtiel en academisch geweld vind ik nog al elitair overkomen bij een film die hoofdzakelijk bedoeld is om te choqueren. Misschien komt het omdat het bij dit soort films meer respectabel klinkt om het over de diepere lagen te hebben dan het sensationele karakter ervan te erkennen (waar het uiteindelijk om draait).

Kortom, deze film kan gerust veel krachtiger en grover zijn dan Saw e.d., maar hoogstaander vind ik het in ieder geval niet.

Kom zeg. Je kunt moeilijk ontkennen dat termen als 'plat vermaak' en 'Neanderthaler geweld' duidelijk waardegeladen zijn.

[quote]yeyo schreef:

Termen als subtiel en academisch geweld vind ik nog al elitair overkomen bij een film die hoofdzakelijk bedoeld is om te choqueren. Ik kan me vergissen, maar bij dit soort films klinkt het soms meer respectabel om het over de diepere lagen te hebben dan het sensationele karakter ervan te erkennen (waar het uiteindelijk wel om draait).

Het choquerende zit hem m.n. erin dat het geweld wordt toegepast door "normale" mensen (arts?) die heel overwogen en uitgekiend iemands geest willen breken in een welhaast huiselijke setting. Dit in tegenstelling tot veel andere films waarin het geweld afkomstig is van psychopaten, gefrustreerde weirdo's of andere gestoorden.

Academisch slaat op het heel overdacht en systematisch martelen, niet vanuit een opwelling of emotie, maar heel gericht en klinisch vanuit het verstand met een vooropgezet doel

Een huiselijke setting? Een ongure, donkere kelder zul je bedoelen (oertypisch horror element). Bovendien zijn de slechteriken helemaal geen normale mensen, ze behoren tot een gestoorde sekte. Toch niet zo een creatief of vernieuwend gegeven?

De slechteriken kunnen je buren zijn, zo normaal zijn ze. En de plaats waar het gebeurt is toch echt een gewoon huis, waar zelfs een normaal gezinnetje woont.

Ja, maar wel in een gewoon huis van een gewoon burgerlijk gezin (gezellig aan het ontbijt).

En die sekteleden zijn heel gewone normale mensen, waarvan aan de buitenkant niets is aan te merken.

Ik vind Salo daarover een veel krachtiger statement afgeven.. en dat terwijl ik deze een hoger cijfer geef, want Salo is typisch salonvermaak voor de elite.. maar wel met een krachtiger punt en ook met die mallotige elite vanaf het begin in beeld. Nu is dat een geforceerde ingeving in de film. Terwijl het hoopvol begint als een zieke film over een gezin (of gezinnen) die meisjes kapotmaken. Jammer dat je je zo laat leiden door iets wat uiteindelijk flinterdun blijkt.

Neuh, ze zien er ook helemaal niet pervers uit in hun bontmantels en zonnebrillen.. kom op he! Als je niet ziet dat dit een tak van SPECTRE is uit de 007 serie, maar dan ongeloofwaardiger nog.. Misschien moet je puur oordelen dat het voor jou kennelijk overtuigend is, maar voor een groot deel van de bevolking niet. Geloofwaardiger dan à l'interieur? Daarover was al eens een discussie, de argumenten wogen toen veel sterker richting die film dan Martyrs hoor.

Net zoals psychopaten ook vaak de schijn hoog kunnen houden van een 'normaal' leven te leiden. Nee, zo ongewoon of speciaal is dat echt niet. Bovendien is het voorkomen van de sekteleden juist bewust heel sinister gemaakt (helemaal in het zwart gehuld + een nogal emotieloze uitstraling). Dat vond ik dan toch beter en treffender uitgewerkt in bv. Rosemary's Baby.

Mischien een beetje ongelukkig geformuleerd, het was een "we" bedoelt in algemene zin, dus niet zo zeer met jou, maar met andere gebruikers hier.

Er waren wel degelijk scene's die me wat deden. Zoals ik al eerder had gezegd deed de scene over dat meisje dat ze vond heel veel, ik bedoel dan niet vanwege het badkuip gedoe maar gewoon puur hoe ze geworden was, ik kon die scene bijna niet aanzien Maar die scene van Anna deden me niks, mede omdat het me eerder een afstandelijk gevoel gaf en ik me er niet goed in, in kon leven. En dan duurde die scene me ook nog veel te lang. Vanwege die rare overgang naar het tweede gedeelte was ik er eerlijk gezegd ook al een beetje uit. Dus je moet niet denken dat ik allemaal ingewanden had verwacht, aangezien ik al had gelezen dat het op psychologisch vlak veel zwaarder was. Maar dat gelde bij mij dus vooral aan een paar eerdere scene's en niet om he tweede gedeelte. Dat was alles wat ik duidelijk maakte, ik zie nergens staan dat ik het jammer vond dat er niet meer koppen waren afgehakt. Het feit dat ik niks met een bepaalde scene kon, waar je het dan niet mee eens bent, betekent niet meteen dat ik alleen maar bloed wilde zien.

Dat is inderdaad een goed voorbeeld van een psycholgische horror film, die aanzienlijk beter is uitgewerkt.

Het "psychologische" zit hem juist in het tweede deel. Ik vond dat deel nu juist het meest shocking. Het begin was meer een "standaard" horror film met suspense en zombieachtige wezens.

Daarna kwam juist het deel waarvan ik juist diep geraakt was. En dan juist dat deel in de kelder met in feite weinig echte horror. maar wat juist door de herhaling zo heftig en shocking was. Alsof je een you-tube filmpje ziet waarbij een weerloos meisje helemaal in elkaar gebeukt wordt door een reus van een vent en dat drie achter elkaar; heel bewust, doelgericht, zonder emoties of wat dank ook. Idd geen bloed, geen gore, maar wel shocking, beklemmend, hartverlammend. Dit alles afgewisseld met het voeren van die smerige pap, en beelden van het normale woonhuis (want ze moet vooral niet doodgaan)

En dan daarna het heel koelbloedig, weloverwegen klinisch strippen van haar. Niet door een 1 of andere doorgeslagen psychopaat, maar door (ik denk) een arts, die in het dagelijks leven een respectabel iemand zal zijn.

Rosemary's baby vind ik geen horror; meer een occulte thriller. Wel een goeie film (boek is nog beter).

Hoe het ook is, ik ben iig diep geraakt door Martyrs. Ik kan de film met geen enkele andere film vergelijken die zo ziek, beklemmend en toch ook realistisch is.

Zal wel een verschil in beleving zijn of zoiets.

Antichrist is op dat gebied naar mijn mening net iets sterker, alleen is deze weer stukken rauwer en bruter. Maar goed, allemaal subjectief natuurlijk.