Martyrs (2008)

Daar kan ik dan wellicht wat naïef in zijn geweest inderdaad.

Uiteraard heb ik vanuit mijn eigen referentiekader gekeken. Op zich maakt dat weinig uit, daar de 'shockfactor' de facto een subjectief gegegeven is.

Neemt niet weg dat de film sowieso niet bijster consequent is in voornoemde.

Ik zie niet in wat hier, gezien de omstandigheden en de karakters van beide personages, onrealistisch aan zou zijn?

Overigens zouden Ana en Lucie geen seks móeten hebben... dit was slechts een suggestie om het gehalte aan expliciteit ietwat op te krikken (ja, ik ben me bewust van de wat slechte woordkeuze in deze...)

Dit maakt allemaal dat ik de film wat halfslachtig vind.

Zeker in de eerste 40 minuten is de film wars van pretenties, op gebied van zowel geloofwaardigheid als expliciteit, welke (maar dat moge reeds duidelijk zijn) vervolgens niet worden vastgehouden/waargemaakt.

Daarbij heb ik betere franse producties gezien. Sterker nog: Vrijwel alle franse producties waarvan ik heb besloten deze te bekijken vond ik beter dan deze.

Hierbij wil ik wel duidelijk vermelden dat deze thriller wel bovengemiddeld presteert in vergelijking met het gros van het totaal aantal geproduceerde films wereldwijd.

Toch vind ik Martyrs voor een (het beestje moet een naam hebben) arthouse-productie nogal fantasieloos en ondermaats.

Deze film moet het juist niet van het expliciete hebben, hij is nu lekker mentaal schokkend zonder expliciete beelden (vind ik best een prestatie). En als je je echt inleeft met de uiteindelijke climax van het hele gestoorde idee erachter kan dat best schokkend overkomen, maar als je zocht naar een gore-festijn ben je niet op de juiste plaats nee.. als ik hoor dat iemand op straat verkracht is en gedwongen haar eigen kots te eten om vervolgens met een bijl in stukjes gehakt te worden vind ik dat ook best schokkend, hoef ik niets expliciets voor te zien voor dat effect.



Je zegt dat het concept potentie heeft en tegelijk vind je het een slap aftreksel van Hostel..? maar oke..

Ik vind het sowieso bar weinig met Hostel te maken hebben, oke het heeft met martelingen te maken.. dan kan je elke film wel gaan vergelijken: Saw, Cube, Breathing Room, Killing Room, Mockingbird don't Sing etc. etc. En oh wacht dat in het begin een gezin afknallen ken ik ook van tientallen films, laat ik het daar ook maar even mee vergelijken.. motief, het hele idee erachter heeft niks met Hostel te maken.



Ik ben wel degelijk genoeg gewend. Kijk al vanaf me 9de horrorfilms en heb inmiddels (na het zien van alle zogenaamde Hollywood shockers) ook Cannibal Holocaust (+10tallen andere kannibalenfilms) gezien, heel wat J-sploitation + de Guinea Pig reeks, wat Franse horrors en ook genoeg drama's (die ook schokkend kunnen zijn zonder teveel expliciet).

Dit is ook een mix met drama, als je dat niet aankan raad ik je aan het bij een hersenloos slashertje te houden of nog beter een gore-festijn van japanse afkomst. Als jij het niet schokkend vind oke, maar ga niet raar opkijken omdat velen zich wel goed inleven en het hele idee en uitgangspunt toch wel schokkend vinden.

Hoor je ook niet elke dag idd.

Exact mijn gedachte, denk zelfs dat velen hier op MM de ranzigste fimpjes al wel gezien hebben. Heb ook het idee dat Rephlex met de verwachting van een gore-spektakel aan de film begon.

Gisteravond deze film gezien en het is zeker een van de meer disturbing films die ik de afgelopen jaren heb gezien, kreeg er regelmatig een naar gevoel bij.

Film moet het niet hebben van zijn strakke verhaallijn en zelfs niet eens van de ruim aanwezige gore scenes. Maar van een zeer naargeestig en benauwend ondertoontje, met name in de tweede helft van de film.

Zeker geen film om gezellig met je vriendin op de bank te gaan kijken.

Ook dat mentaal schokkende vond ik behoorlijk mee-/tegenvallen hoor. Ik ben inderdaad niet vies van een hersenloos slashertje of iets dergelijks. Het gore-element had ik ook niet verwacht in deze film, maar ging hier wel toe behoren na de 'eerste helft'.
Want een vollédig gebrek aan expliciete beelden, zoals jij beweert, is er niet. Toegegeven: Wanneer dit element volledig geëlimineerd zou zijn, zou ik het daadwerkelijk een prestatie vinden wanneer dit nog enige spanning tot gevolg zou hebben.
Wellicht verwoord ik dit aspect dan beter door te melden dat ik op een gegeven moment hoopte dat enige gore het gebrek aan spanning zou uitbalanceren.
Waarschijnlijk hebben we doodeenvoudig verschillende opvattingen over wat al dan niet schokkend is.
Zoals ik in m'n eerdere post vermeldde: De flauwe wending die de film meekrijgt maakte dat ik het verloop van de film nog moeilijk enigszins serieus kon nemen. Uiteraard heeft dat direct invloed op de algehele beleving van de film.

Het concept... oké, hier had ik dan wel wat duidelijker in mogen zijn: De wraakactie an sich heeft wat mij betreft wel potentie. Zeker gezien de wijze waarop dit verbeeld is: Kil, klinisch, vol onderhuidse spanningen. Hiermee doelde ik niet op het gegeven van de martelkamer en de ietwat makkelijke toevoeging van een x-aantal hobbyloze mensen met een totaal onlogische nieuwsgierigheid naar neurologische processen
Categorie: Áls je er dan op los fantaseert als scenarist, doe het dan goed.
Mijn vergelijking met Hostel:
Rijke mensen verzamelen zich om op een geheime plek om te genieten van het martelen van (jonge) mensen, of in ieder geval van de gevolgen hiervan, hetgeen als climax van de film wordt gepresenteerd Voornoemde vergelijking gaat toch wel iets verder dan het martelen an sich.

Even off-topic:
Dank voor het noemen van Mockingbird Don't Sing. Een pretentieloos, eerlijk stukje film, en daadwerkelijk schokkend...
Ook dank voor het noemen van Guinnea Pig... een ondergewaardeerd kunstwerkje

Niet dus

Ik heb niet voor niets The Omen in m'n top 10 staan.

Geen uitblinker in hoeveelheid gore, des te meer in sferische aspecten.

Gore kan vermakelijk zijn, maar is dan vaak ook niet meer dan dat.

Ik wist niet goed welk cijfer ik moest geven. De film is, in mijn ogen, zeker in het begin vaag, maar dit wordt later goed gemaakt. Zo goed dat ik er echt van walgde! Dat dit lukt is natuurlijk een compliment, maar werd er absoluut onpasselijk van. Het zet je aan tot denken, hoe kan iemand dit bedenken? Wie is er daadwerkelijk zo ziek, welke sektes, etc.......

Denk het ook, ikzelf vind het wel degelijk mentaal schokkend, de wending totaal niet flauw en dat de film wel degelijk serieus te nemen valt. Dus zoals je zegt, verschillende opvattingen




Hier ben ik het dan nog steeds niet mee eens. Hostel: groep richt een plek op waar rijke mensen zich kunnen uitleven door mensen te martelen (en uiteindelijk te vermoorden) --> geld verdienen aan andermans amusement . Martyrs: een besloten groep (niet per se rijken voor zover ik me herinner) martelt mensen --> zien wat dat met the human condition doet bijv. totale mentale overgave. Vind ik toch heel wat anders.



Mockingbird Don't Sing vind ikzelf inderdaad ook ijzersterk.. (en ondergewaardeerd)

Oké, leek zo omdat je het vaak had over (tegenvallende) expliciete scenes..

Mockingbird Don't Sing ga ik trouwens maar eens een kijkbeurt geven

Perfectie bestaat niet, maar Laugier komt akelig dicht in de buurt.

Zelfs bij de tweede kijkbeurt blijft Martyrs een emotioneel beladen film die je vanaf de eerste minuut bij de strot grijpt en niet meer los laat, een ongekend stukje cinema dat als geen ander weet te spelen op de gevoelens van de kijker, op elk moment de juiste snaar weet te raken en op gebied van timing uitmuntend is. Laughier houdt het spannend, realistisch maar vooral onmenselijk ziek zonder te ver te gaan met het gore-gehalte.

Een werkje dat echt onder de huid kruipt en je laat walgen, niet direct door de gore, want een gorefest hoef je absoluut niet te verwachten, de eerste 'helft' kent een breed aantal scénes waar je haren van overeind gaan staan maar daar ligt de focus niet direct op. Het draait allemaal om de emotie, die goed voelbaar is door o.a het camerawerk, je zit echt op de huid van de hoofdrolspeelster en dat laat het voelen alsof je er midden in zit. Het oogt rauw en op een fijne manier hectisch.

Het moet daarnaast gezegd worden dat de rol van Anna een bijzonder zware is, gelukkig weet Morjana Alaoui daar het beste van te maken, verbluffend hoe ze de rol hier neerzet. Vol met emoties die ze op bijzonder wijze weet over te brengen op de kijker.

De verschillende opvattingen over het einde zijn ook een erg goed aspect aan Martyrs, is het nou uit teleurstelling of uit nieuwschierigheid 1 ding aan het einde zal iedereen het iig wel mee eens zijn en dat is dat het beeld van Anna, die volledig is ontnomen van haar huid nooit meer uit je geheugen zal verdwijnen, damn wat indrukwekkend blijft dat.

Martyrs blijft moeiteloos overeind op de nr 2 positie in m'n top10 en dus natuurlijk nog steeds de dikke 5* voor dit onovertroffen meesterwerk.

Weinig te klagen over special effects en grime (op een paar puntjes na), maar die gevilde Ana vond ik behoorlijk fake. Overigens vond ik sowieso dit element (het idee an sich) afbreuk doen aan het realiteitsgehalte van de film. Het diende nergens het plot, laat staan dat het overtuigde en in m'n geheugen gegrift staat.
Dat 'iedereen' kan je derhalve op je buik schrijven...

Iedereen kan ook een synoniem zijn voor de meesten, als ik zeg dat iedereen de huidige politieke toestand maar niks vind bedoel ik ook niet die eskimo op de noordpool.. (aka jij bent de eskimo in dit geval )

Oef, even denken wat ik hier nu precies van moet vinden. Sowieso een interessante film, absoluut, maar veel meer scriptsgewijs (structuur, patronen etc.) en inhoudelijk dan psychologisch. Maar goed, daar kom ik nog wel op terug.

Mijn verwachtingen waren misschien wat te hoog gespannen.

intressante film werd helemaal opgewonden van de manier van martelen en zeker van dat je illusies krijgt van eenzaamheid.

zou fijn als zoiets mogelijk was in de praktijk

een goeie film

4*

5 sterren ik heb met geopende mond zitten kijken, werkelijk gruwelijk en ongelooflijk. Ik geloof niet dat ik eerder een ervaring als deze gehad heb. Ik kan mijn gevoel op dit moment niet eens uitdrukken, onwezenlijk.

Fuckyeah!

Eén van de beste horror films EVER

Jezus, wat een zieke film zeg!

Heb echt met verbazing en afschuw zitten kijken!

En ik ben toch wel wat gewend met films als "Cannibal Holocaust" en "Cannibal" (2005)....

Ik ben ook nog van plan om "À l'intérieur" te gaan zien, maar misschien moet ik me daar nog even op beraden....

Het einde (het waarom van de groepering) vond ik wel hard aankomen, en ook wel erg verontrustend!

Vanavond voor de 2e keer gekeken, begrijp mijn gevoel nu beter. Ik vind het werkelijk de beste film die ik ooit heb gezien. Het lijden van Anna is meer dan ik in eerste instantie dacht. Symboliseert Anna niet al dat wat goed is? Wat is de diepere betekenis hier? Of zie ik nu spoken? Ik geloof overigens niet in god.

Tja, wat moet je van zulk commentaar denken?

zulke films doen kennelijk vreemde dingen met mensen. Ik heb zo mijn twijfels of dat wel helemaal gezond is.

Hoezo...?

Hele goede en terechte vraag... hoezo denk je dat die er überhaupt is...?

Retorische vraag, mag ik hopen(?)

Dus (lees: en je punt is)...?

Kan aan mij liggen, maar dit alles leidt er bij mij niet toe dat ik ook maar énig idee heb waaróm je Martyrs 'de beste film ooit' vindt...(?)

Gewoon een pubertje dat aandacht wilt...

En zo te zien is het hem/haar nog gelukt ook...

Tip: In het vervolg negeren en hopen dat ze ooit weer niét als laatste worden gekozen tijdens de gymlessen op school...

Ik vind Martyrs de beste film ooit omdat nog nooit eerder een film een dusdanige indruk op mij heeft gemaakt. Nog nooit eerder heeft een film mij zo tot nadenken aangezet en nooit eerder ben ik in mijn hoofd zolang met een film bezig geweest. Wat ik me na de film voor de 2e keer gezien te hebben afvroeg was of er misschien een diepere betekenis achter deze film zit. Ik trek dan een parallel met het lijden van Jezus en de martelingen die deze man volgens de bijbel heeft moeten doorstaan en Anna ( die volgens mij het goede symboliseert).

Beiden keren ook (min of meer) terug uit de dood. Ik vond deze overeenkomst frappant, maar vroeg mezelf af of ik spoken zag omdat volgens mij niemand eerder deze vergelijking heeft gemaakt. Omdat ik deze vergelijking wel maak leek het mij ter zake doende erbij te vermelden dat ik niet in god geloof.

Nieuwe invalshoeken zijn natuurlijk altijd welkom.

Derhalve ben ik benieuwd welke overeenkomsten er zijn tussen de mythe omtrent Christus en Ana, afgezien van de martelingen?

Mocht het louter de martelingen betreffen, dan kunnen deze mijns inziens moeilijk als 'frappant' worden bestempeld, daar hele volksstammen, waarvan meerdere beroemde mensen ook een substantieel uitmaakten, in het relatief korte bestaan van de mensheid zijn gemarteld en het begrip 'frappant' een unicum impliceert...

Eveneens impliceert dit dat iédere film waarin onschuldigen gemarteld worden (en dat zijn er nogal wat) een parallel draagt met het leven, lijden en de wederopstanding van Jezus Christus...

Enfin, het lijkt me stug dat dit het enige motief is voor je vermoeden, dus graag enige verduidelijking hieromtrent.

Ik vind dat William Wallace in Braveheart ook duidelijk de rol van jezus vertolkt ja

Ik vraag me af wat Ana de vrouw op het laatst in haar oor fluisterde zodat ze zelfmoord pleegde Iemand een idee misschien ?

Daar zijn verschillende theorieën over die ruwweg zijn te verdelen in:

I. Ze fluistert iets over het hiernamaals wat de vrouw duidelijk bevalt met de volgende mogelijke reden tot zelfmoord;
- Het trekt haar zo aan dat ze er zsm naartoe wil.
- Ze weet dat zulke informatie nooit naar buiten mag komen, bijvoorbeeld omdat dan de hele mensheid snel zou willen sterven (ze zegt op het einde ook: 'Blijf twijfelen'. Vind een combinatie van deze factoren het meest aannemelijk.
II. Ze fluistert iets wat de vrouw doet inzien dat ze iets onnozel en verschrikkelijks heeft gedaan door al die jonge vrouwen te martelen;
- bijvoorbeeld omdat Anna niks van betekenis kan vertellen, misschien is er wel helemaal niks, misschien wel maar zegt Anna het bewust niet. Dit was immers nog de enige reden om te leven voor de oude vrouw die duidelijk tegen het einde liep. Vind ik zelf niet zo'n hele goede theorie, omdat je dan zou verwachten dat de oude vrouw het nog net wel zou delen met de rest van de gemeenschap, eigenlijk is dat alleen redelijkerwijs te verwachten als ze weet dat Anna bewust informatie achterhoudt.

Montorsi, ik had zelf wel het gevoel dat het om jouw laatste theorie gaat.
Puur omdat ze is gemarteld door die mensen en dan wraak neemt op deze manier. Ik denk dat de teleurstelling voor dat oude secreet zo groot is dat ze zelfmoord pleegt. Iets wat je naar mijn inzien niet persé met anderen hoeft te delen na zo'n "teleurstelling".

Dan ga je er toch wel vanuit dat die ouwe echt zowat plain-evil is. Anders komt de opmerking 'blijf twijfelen' wel een beetje in een ander daglicht te staan. Met zo'n opmerking zorg je er wel voor dat die gemeenschap dat onderzoek naar het hiernamaals wel blijven voortzetten, en daarvoor vond ik die ouwe vrouw ook wel iets idealistisch in zich hebben.