The Road (2009)

Een redelijke dramafilm...

Wel bekende acteur Viggo Mortensen speelt goed...

Hongersnood is echt drama...

Prima camerawerk...

Niet echt spannende film...

Net gekeken.. vond het wel een leuke film, en ik neem aan dat een of andere nucleaire ramp deze wereld waarin ze moeten overleven heeft veroorzaakt.

Het gejengel van dat kind vond ik ook een beetje irritant worden na een tijdje.

Ik had overigens nog wel een scene willen zien aan boord van het schip, waar die vader een kijkje gaat nemen als ze op het strand zijn.

Verder vond ik de film op fallout 3 lijken! haha alles doorzoeken wat je tegenkomt, oppassen voor de rondzwervende bendes enzovoorts..

al met al een aardige film!

Vind deze film saai noemen, toch wat vreemd. Dat er nu niet zoveel poeha is als veel campy pulp van Miller of Carpenter (waar niets mis mee is), maakt dit toch niet direct saai? Er zijn eigenlijk de hele film ontmoetingen, achtervolgingen en narrow escapes. Die scene in het kannibalenhuis of die eerste bende die ze tegen komen, zijn toch gewoon vermakelijk? Vond de film best spannend ook. Dat in samenspraak met de triestige sfeer in deze mooi in beeld gebrachte film, vormt het grote pluspunt. Leuke bijrollen ook. Vond het dramatisch ook wel redelijk overtuigend, hoewel het af en toe wat zeurderig wordt. Kon hier wel wat mee. Blijf het een fascinerend gegeven vinden. 4 sterren.

Echt een die na afloop ff blijft hangen,geweldige film

Goede drama over het leven op een vergane planeet. Ook vond ik Kodi Smit zeer goed spelen.

3*

Mwah, dat dacht ik tijdens het kijken. Dit moest zoveel beter zijn dan een soortgelijke film in het genre, namelijk The Book of Eli.

Het begin is sterk, maar na een tijdje steeds weer hetzelfde heb je het ook wel gehad. De sfeer was toch iets te zwaarmoedig af en toe, en dat komt ook mede door de kleuren die eigenlijk weinig aanwezig zijn. Dit kan goed werken of te veel van het goede zijn. Het is dat laatste geworden. Drama lijkt sterk, maar komt door de chemie die niet aanwezig is tussen vader en zoon niet echt goed uit de verf. De film deed me dan ook op momenten erg weinig. Tegen het einde krijgen we nog wel iets wat een sterke scène had kunnen zijn, al dan niet het sterkste moment uit de film. De jongen mist dan wel iets in zijn kunnen als acteur en daardoor komt dit niet goed over. Het einde trekt het wel weer wat bij. Voor de rest toch een nette Hollywood film die alles netjes uitspeelt volgens de regeltjes.

De setting is erg cool en weet mij altijd wel te boeien. De manier waarop het in beeld is gebracht en de vervallen wereld ziet er goed uit. Jammer dus dat de rest van de film, net als de wereld die wordt weergegeven, nogal leeg is.

Spannende en boeiende thriller over vader en zoon die er alles aan doen om te overleven op een dode planeet.

Zeer goed geacteerd van Viggo Mortensen en Kodi Smit.

Ruime voldoende.

Absoluut één van mijn favoriete films!

Toen ik naar deze film in de bios ging had ik geen idee wat te verwachten (ik ga wel vaker zonder enige kennis naar films) maar wat volgde was een film waar ik al een hele tijd op zat te wachten.

De sfeer die neergezet word, kan niet beter. Alles is grauw en grijs en er is nauwelijks meer leven, precies zoals het hoort in een post-apocalyptische film. De acteurs deden hun ding goed en in tegenstelling tot sommige andere kijkers heb ik me geen enkele keer geirriteerd aan de jongen.

4*

Een redelijke film.

De sfeer is asgrauw, maar had dmv wat muziek beter gekund waarschijnlijk. Vader speelt sterk, zoon irriteert voortdurend en had wat beter kunnen acteren.

De beelden zijn niet op en top - camerawerk had beter gekund.

Het verhaal lijkt mij wel origineel, ik heb niet eerder een film als deze met dit sript gezien. Er komen ook leuke stukjes voorbij, zoals de kelder met enge blote mensen die wachten op hun kannibalen, maar het blijft beperkt. Hetzelfde verhaal met een andere regisseur had wellicht een aantal oscars gekregen.

De film is leuk om een keertje gezien te hebben, maar daar blijft het bij. Te weinig geïnvesteerd in het geheel.

2.5*

Een erg onbevredigend einde. Er is eigenlijk geen eind. Alleen aan het leven van die man. En waarom laat die vrouw man en kind achter en loopt zo haar dood tegemoet? Waarom blijven ze niet gewoon in die ondergrondse opslagplaats met al dat eten?

Je blijft met vragen zitten en je irriteert je aan sommige keuzes die ze maken. Je kunt deze film gerust overslaan....

In het begin had ik zoiets van, zal ik hem nu wel of niet gaan kijken.

Eenmaal begonnen, werd het spannend en de film kijkt lekker weg.

Jammer van het einde, maar ondanks dit ene minpunt toch een aanrader

Verhoeven, hoe kom je daar bij? Ik vind het ook een interessante theorie van je en vraag me af hoe je er bij komt..

Verhoeven blijkt gewoon een oplettende kijker
Ik moet toegeven dat ik het ook nog niet zo had bekeken, maar zijn theorie is wel heel aannemelijk, gezien het feit dat die vader die zin wel zegt in de film. Dus in dat geval heeft deze film helemaal niet zo'n hoopvol einde

Ik heb de dvd vanmiddag meegesnaaid en zal hem één dezer dagen eens herzien met de theorie van Verhoeven in mijn achterhoofd.

Klinkt interessant, maar de vader is duidelijk al dood op het moment dat hij het pistool van zijn vader neemt en voor het ander gezinnetje toekomt.

dit is absoluut niet mijn soort film, hij is heel triest, zo grauw als het maar kan, drama ten top, om zelfmoord bij te plegen, maar toch geef ik hem een 4,5!

waarom?

hij zit zoo goed in elkaar en je blijft nadenken en hopen op iets positiefs, ook de acteer prestaties zijn top en de dilema's waar mee ze te maken krijgen.

hoe zou jij reageren als je wist dat er geen uitzicht is..

heilige moeder gods!!!! wat heeft avatar hier nou weer mee te maken.. elke film heeft zijn eigen charme, ik vind avatar geweldig en the road is ook goed dus totaal geen reden om avatar zo af te kraken!!

Als er iets is dat Viggo Mortensen voortaan in het vet mag zetten onder pluspunten op zijn CV is het wel inzet en motivatie. De mens heeft voor het postapocalyptische The Road namelijk niet alleen een baard laten groeien, maar ook herhaaldelijk in dezelfde kleren gepit en zichzelf systematisch uitgehongerd om zo goed mogelijk in zijn rol te zitten.

In dit bijzonder zwartgallig drama speelt hij immers een uitgehongerde vader van een dito zoon, omdat de wereld zodanig naar de kloten is dat er geen beesten meer zijn of ander eetbaars tot gewassen toe waardoor zelfs het brouwen van bier is uitgesloten. Verrotte bomen vallen nog dagelijks om, de lucht is grijs en grauw en wie nog rest pleegt zelfmoord of maakt een happy meal van zijn medemens.

Gelukkig zijn er nog die zichzelf proberen voortslepen al dan niet op een zo moreel verantwoord mogelijke manier, zoals dus die vader die zijn zoon geregeld moet verzekeren dat ze nog steeds ‘tot de goeierikken behoren’. Dit en andere filosofische vraagstukken als 'heeft het leven wel zin als het op dergelijk mensonwaardige manier moet gebeuren?' komen heel sterk naar voren in deze wereld van hallucinant extreme omstandigheden.

Het is dan ook een straf boek waarop deze prent gebaseerd is waar ze zich wijselijk zo getrouw mogelijk aan hebben gehouden. Zo wordt de oorzaak van de ramp nergens geduidt en krijgen de personages geen naam, hetgeen er allemaal voor zorgt dat we ons kunnen concentreren op de -soms erg pakkende- relatie tussen vader en zoon, hun strijd tot overleven en de ethische kwesties die het met zich meebrengt.

De schaarse, korte momenten van vreugde en het zichtbare genot van een papa die zijn zoon even gelukkig ziet zorgt voor een bijzonder intense brok in de keel, maar ook bijvoorbeeld de suggestieve kannibalenpraktijken missen hun effect niet. Viggo Mortensen heeft er al beter uitgezien wat helemaal zijn bedoeling was, en ik denk wel dat zijn disciplinaire voorbereidingen vruchten hebben afgeworpen.

Voeg aan dit alles nog een visueel aantrekkelijke fond toe en de binding is compleet om van een prima film te kunnen spreken. Niet eentje waar je meteen vrolijk van wordt (er is zelfs geen bier), maar je gaat er wel spontaan van beginnen relativeren.

4*

Wat een mooi apocalyptisch drama. Mooie indrukwekkende rol van zowel Viggo Mortensen en Kodi Smit McPhee. Charlize Theron was wel goed ook al was ze niet heel veel in beeld. Af en toe ook spanning vooral als ze dat huis binnen gaan waar die mensen worde vast gehouden door die cannibalen. De apocalyptische sfeer deed me denken aan The Book Of Eli. Hoewel die twee films niet te vergelijken zijn. Sommige mensen zeggen dat het een sciencefiction film was maar dat was het zeker niet. Meer een apocalyptische drama/thriller. Nou ja, ik ben in ieder geval slaagd met deze film.

I told the boy when you dream about bad things happening, it means you're still fighting and you're still alive. It's when you start to dream about good things that you should start to worry.

Alles behalve een slechte film. Ik kan meestal dit soort werkjes wel waarderen, vraagt veel fantasie en dit soort avonturen spreken mij meestal wel aan. De film duurt wel lang en wordt erg rustig verteld waardoor zeker dik de eerste drie kwartier er weinig aan is, de film is niet zozeer saai maar mist connectie met de kijker waardoor je een beetje naar een verwoeste wereld kijkt zonder emotie of avontuur. Gelukkig weet vooral Kodi de film enorm op te krikken, echt een meerwaarde. Op het eind werd ik een tikkeltje ontroerd door hem, altijd wel een zwak voor kleine kinderen die geloofwaardig hun rol weten neer te zetten. Is een vrij moeilijke taak! Hoewel de film mooi eruit ziet, genoeg sfeer lijkt te hebben, is dut maar een vage illusie. Het grauw getinte camerawerk werkt niet echt mee, en ook de muziek vond ik niet helemaal er bij passen. Als je het dan toch als commerciële stille arthouse wilt verkopen, doe het dan goed en ga dan niet een apart staaltje piano spel erbij toevoegen, vond daar maar niks aan. Ook de voice overs vond ik totaal misplaatst, ook al waren er wat mooie quotes bij. Ik vond dat de film het meer moest hebben van het wantrouw en de stiltes. Goede film, mede dankzij Kodi weet de film na een vrij langzame film toch met een voldaan gevoel achter te laten. 3 sterren

Voor mij is dit de beste film die ik in 2010 heb gezien, dus bij deze een 'officiële mening' van mijn kant.

Laat ik voorop stellen dat ik al schijtziek was van al die apocalyptische films die menen hun ernst met een vleugje overdreven humor danwel actie op te moeten fleuren voor de kijker.
In een bepaald opzicht vind ik het spijtig dat (vele) kijkers zulke 'frutsels' blijkbaar nodig hebben om een film goed te kunnen vinden.

Welnu... Als ik een mafiafilm ga kijken dan zie ik ook graag een mafiafilm. Als ik een oorlogsfilm ga kijken dan verwacht ik ook een oorlogsfilm. Als ik een romantische film ga kijken dan verwacht ik ook een romantische film. Als ik een absurde zombie-horror ga kijken dan verwacht ik ook graag een absurde zombie-horror. En als ik een apocalptische film ga kijken dan verwacht ik zoiets als 'The Road.

'The Road' is voor mij dusdanig realistisch dat ik er kippenvel van krijg. Als er één film in staat is om het einde der tijden zo realistisch mogelijk weer te geven, dan is het deze wel.
Een depri sfeer, vrijwel geen hoop en compleet wantrouwen in de overgebleven medemens. Op het doek blijkt dat verre van sensatie, maar voor diegene die zich kan verplaatsen in zo'n hopeloze, apocalyptische sfeer is dit een film om van te smullen.

Ik ben nooit een fan geweest van Viggo Mortensen, maar met zijn rol in deze film heeft hij mij zwáár weten te overtuigen van zijn talenten. Ook zijn zoontje speelt in mijn ogen fantastisch. Velen vinden hem te 'overdreven'acteren met zijn 'Papa' en op zich snap ik dat wel, maar vergeet niet dat deze jongen in zijn rol een jongentje moet voorstellen die nooit naar een school is gegaan.

'The Road' kent sobere kleuren & sobere muziek, maar tevens sublieme acteerprestaties, een prachtig passende setting en degelijke spanning. Het einde der tijden spat van je scherm en dat is uiteraard geen plezier

Het einde laat meerdere interpretaties open. Eigenlijk hangt het af van de kijker en dat zie ik graag. Je kan het opvatten als een goed einde, maar ook als de doodsdroom van de vader, oftewel een slecht einde. In feite sta je voor dezelfde keuze als de hoofdpersonen. Heb je hoop? zie het einde dan als positief.... heb je géén hoop? ervaar het dan als de doodsdroom van de vader...

Wie een "einde der tijden" film wil zien met Hollywood-achtige onzin, verwijs ik graag door naar
Waterworld, Mad Max of The Book Of Eli.
Voor diegene die de uitzichtloze, depressieve sfeer wil ervaren van een eventuele Apocalyps, raad ik deze rauwe film aan.

Grauw, grijs, depri & uitzichtloos.... Oftewel in al zijn apocalyptische opzichten geslaagd. Dat is 'The Road'. Zelden een film gezien die zijn boodschap zo duidelijk over weet te brengen.

4,5* staan rotsvast met kans op de volle mep!

Schitterende film. Het scenario is niet helemaal ondenkbaar. (Denk aan de ramp in Japan)

Wat is het verschil tussen goed en kwaad. Een kleine jongen moet dat onder ogen zien. Realiteit is de hardste leermeester in welke wereld dan ook lijkt me. Deze film heeft diepe indruk op mij nagelaten. Laten we hopen dat het nooit zover komt.

In een post-apocalyptische wereld trekken een vader (Viggo Mortensen) en zijn zoon (Kodi Smith-McPhee) rond op zoek naar voedsel en een veilige slaapplaats. In hun confrontaties met andere mensen worden ze geconfronteerd met de diffuse lijn tussen goed en kwaad in een wereld waarin louter overleving belangrijk is. De film is een goede vertaling van het oorspronkelijke boek van Cormac McCarthy en weet de belangrijkste punten mooi in beeld te brengen (hoewel een van de schokkendste wendingen - een baby die opgegeten wordt - wel is geschrapt). En toch blijft het gevoel knagen dat het niet het indringende meesterwerk is dat het boek wel was. De reden hiervoor is dat het boek letterlijk onder de huid ging zitten met zijn krachtige gebruik van de taal om die eenzame en grijze wereld tot leven te brengen.

Maar voor een boek die eigenlijk onverfilmbaar werd geacht is het toch een behoorlijk geslaagde bewerking, waarbij met veel oog voor licht, schaduw en grijstinten een gruwelijke maar ook schitterende wereld tot leven wordt gebracht. Viggo Mortensen, die zich de laatste tijd wel vaker manifesteert in dit soort gelaagde rollen, is uitmuntend als de man die de liefde voor zijn zoon blijft behouden in een kapotte wereld. Kodi Smith-McPhee lijdt een tikkeltje aan het euvel dat veel kindacteurs plaagt, namelijk het gebrek aan subtiliteit in acteerspel aan kunnen brengen, en weet zo soms aardig op de zenuwen te gaan werken.

Ik hoopte echt van harte dat dat zeikerige kutventje door kannibalen opgegeten zou worden, maar dat gebeurde dus niet

Samen met The Proposition de 2e onderschatte film van regisseur John Hillcoat. The Road past imo wel in het rijtje van potentiële klassiekers. Echter valt me op dat ze op Moviemeter niet altijd de juiste waardering krijgen (zie ook Jarhead, Children of Men en Moon bv).

Het is zeker niet het eerste naargeestige post-apocalyptische drama maar zeker wel een van de beter geslaagde. Kern van het verhaal is de onvoorwaardelijke liefde van een vader voor zijn zoon ondanks de onmogelijke omstandigheden. Dat maakt deze film in de eerste plaats een erg menselijke film. Wat de reden is waarom de hele menselijke samenleving in elkaar is gedonderd dat mag de kijker lekker voor zichzelf uitmaken. En dat is eigenlijk wel prima, accepteer dat gegeven en kijk naar wat een realistische strijd op overleven is als alle zekerheden om je heen zijn ingestort. Een paranoïde vlucht in een even gevaarlijke als neerslachtige en kleurloze wereld, waarin de meeste medemensen of zelfmoord plegen of boven of juist onderaan de nieuwe voedselpiramide staan. De kracht van de film schuilt hem toch wel in de details; Als de vader zegt bij het zoveelste lijk tegen zijn 10 jarige zoontje; "Nothing you haven't seen before"...

Tweede belangrijke troef is het acteerwerk wat ingetogen maar zeer zeker overtuigend is. Goede prestaties van een uitgemergelde en bebaarde Mortensen waarvan je zijn kleren bijna door het scherm heen kan ruiken.... Het jonge gastje speelt best redelijk, soms een tikkeltje te nadrukkelijk maar echt storen deed het me nergens. De bijrollen zijn vrij minimaal maar wel belangrijk voor de sfeer in de film, het zijn de enige stukjes andere intermenselijke interactie en schetsen een beeld van de hopeloze toestand van de mensheid en de geestestoestand van de vader.

Wat ik mooi vind is dat er veel gebruik is gemaakt van locatie-opnamen. Gemaakt op plekken die een soort van apocalyps hebben moeten doorstaan. Zo is er veel gefilmd op de hellingen van de vulkaan Mt. Saint Hellens en in het door Kathrina getroffen New Orleans. De echo van de rampen in deze gebieden is treffend op film gevangen en maken een akelig realistische post-apocalyptische wereld, de ruwe schoonheid van vergankelijkheid.

En net zoals in The Propostition zoekt Hillcoat opnieuw de samenwerking Met Nick Cave, die deze keer weliswaar niet voor het verhaal tekende maar wel wederom de boel omlijst met zijn prachtige en stemmige muziek.

Sombere maar sterke film.

4*

Heel mooi omschreven Madecineman. En met je eens: redelijk ondergewaardeerde film hier.

Overigens schreef Nick Cave samen met Warren Ellis de score.

Ja klopt volgens mij werkte ze ook al samen bij The Proposition....

Wouw de trailer van de film is geweldig!

Na het kijken van de film kan ik je zeggen: geweldige, sfeervolle en duistere beelden en goed acteerwerk van Viggo.

Het verhaalconcept is al in zeer veel films en boeken gebruikt en wat ik overigens een erg fascinerend concept vind. In die verhalen zijn er altijd de vragen: welke gevaren zijn er en hoe overleef je die gevaren? Het antwoord op deze 2 vragen is in The Road is niet diep verweven.

Ik vond het jammer dat er geen spanning was in de film en daarmee werd het moeilijk om mijn aandacht te blijven trekken. Misschien was het beter geweest om de film te combineren met spannende en stille elementen uit films als "I am Legend".

Hoewel ik totaal geen lezer ben, zou ik adviseren om het boek te lezen ipv de film te kijken.

Al met al een 2 voor de moeite.

Jammer dat veel mensen bij The Road een actiethriller verwachten terwijl het veel meer een ingetogen drama is.