The Road (2009)

Visueel dik in orde en vooral pruimbaar door een uitstekende Mortensen. Hoewel hij er fysisch duidelijk niet toe in staat is, draagt hij toch de hele film. Het genre spreekt me enorm aan, maar dan liefst zonder de horrorelementen. Het contrast met het drama wordt hierdoor te groot en dus onbruikbaar. Slechts enkele malen is men erin geslaagd een ontroerend moment te doen werken. Met name het einde is, ondanks zijn grote voorspelbaarheid, een van de beste scènes voorhanden.

The Road kon naar mijn mening veel beter zijn uitgewerkt, mede door het subtieler verpakken van alle toevalligheden. Laat tevens de horror en flashbacks wegvallen, en de film zou meer impact hebben. Op mijn persoontje althans. Hoogtepunt moet de achtervolging op de dief zijn.

3,00

De film heeft een mooie maar toch deprimerende setting met al het grijs. Leuk was de film in elk geval niet om te zien. Alsof je op een regendag in de verlaten Kempen wordt gedropt met de meest zwartgallige persoon op aarde.

Ik denk dat in Amerika wel beter kan werken. Vooral voor de conservatieve Amerikanen hebben sommige onderwerpen een nog grotere inpakt. Nu het einde van de wereld er is, denken de mensen anders na over bepaalde morele issues als moord, diefstal, abortus en zelfmoord. Maar het blijft bij een potje filosoferen en nergens kan de film echt boeien. Het blijft een langzame apocalyptische raodmovie met af en toe een moment van 'actie' als ze een andere zwerver of groep tegenkomen.

Erg goede film vind ik dit.. Hij is steengoed geregiseerd is mijn mening. Ik begrijp het goed als mensen hem saai vinden en traag enzovoort. Dat heb ik namelijk ook regelmatig bij zulke 'trage/saaie' films.

Maar deze film had mij vast. Ik betrapte mezelf een aantal keer op het kijken met een bloedserieus vol inlevend gezicht. Als je de film gewoon op je af laat komen en er relax naar toe kijkt.. dan merk je echt dat het heel goed geregiseerd is. Prachtig gedaan van de regiseur(die ik verder helemaal niet ken?) dat alles in de film grijs is. Dat geeft wel een indrukwekkend beeld. En prachtig hoe hij dan het verschil in beeld brengt met vroeger.. hoe alles gelijk zo kleurvol is (flashbacks). Heel goed gedaan ook de scene in het begin van de film waar de man en zijn zoos afspreken 'we will always be the good guy'... Waarna later in de film de man de kleren 'jat' van die donkere man. Heel goed in beeld gebracht vond ik dat onderandere. Al geeft hij weliswaar de kleren weer terug.

Geweldig geacteerd ook door de 2 hoofdpersonen, maar ook zeker de bijrollen. Vooral het zoontje blonk vaak uit in scenes vond ik. Die heel realistisch over kwamen.

Prachtig dat de regiseur ook open laat wat er nu precies gebeurd is met de wereld... Ik vind het gewoon een erg sterke film die heel goed in beeld gebracht is door de regiseur.

Het plot sprak me direct aan. Dan hoop je een beetje op rauwe beelden. Lekker veel sombere en onheilspellende stiltes, een gevoel van avontuur en eenzaamheid, zoiets. Wat dat betreft is het casten van Viggo Mortensen, de eenzame Aragorn uit Lord of the Rings, zo gek nog niet. Vond hem ook vrij goed spelen. Kodi Smit-McPhee doet het ook bepaald niet slecht voor een kindacteur.

De opening maakt direct indruk. Wat me erg bevalt aan de film is dat het geheimzinnig blijft hoe de wereld in zon apocalyptische staat terecht is gekomen. Die wereld ziet er trouwens imposant uit. De film is een vrij deprimerende ervaring vol met grauwe kleuren en veel regen en wind.

Helaas blijft het daar niet bij en zitten er toch wat teveel aangedikte en zoete of dramatische momentjes in. Aanvankelijk valt het nogal mee en is het vooral die net wat te droevige voice-over van Mortensen, maar later wordt dat allemaal wat minder. Er zit zelfs nog wat horror in de film. Het kannibalisme is logisch en uit dat en de eenzame ieder voor zich-wereld en gevaarlijke bendes komt al genoeg gevaar en spanning, maar ze doen er nog wat schepjes bovenop, en brengen het soms net iets te griezelig en smeuïg allemaal, inclusief slasher-achtige geluidseffecten.

De soundtrack vond ik sterk en passend, maar helaas wordt hij net wat te vaak ingezet. Had wel wat meer stiltes nog in de film willen zien. De fout getimede zielige pianomuziek op de zoete of droevige momentjes is ook wel jammer. Zo'n scène als met Michael K. William (Omar Little uit The Wire, erg leuk) vond ik bijvoorbeeld echt too much. Verder is de piepkleine rol van Robert Duvall dan weer vrij indrukwekkend.

Een ander puntje aan de film is dat het iets te moraliserend is naar mijn smaak. Het is duidelijk dat Viggo's personage de droevige en cynische man is die uit het oog verloren is wat goed en kwaad precies is, maar zijn zoontje moet dan weer het wat vervelend betweterige geweten zijn. Het is vooral dit dat er voor zorgt dat de film wat te plakkerig is geworden. Verder zie ik niet echt in waarom Charlize Theron nou is gecast als moeder (echt goede actrice, maar ik vind haar eigenlijk net wat te jong en mooi voor Viggo's personage), en dat einde is echt een afknapper. Er is verdomme zelfs een hond. Dat mormel had ik als eerste opgevreten in die omstandigheden.

"Wat zonlicht, warme kleuren en glimpen van het gezinsleven dat ooit was, en dan weer terug naar de grauwe ellende waar vader en zoon zich zuidwaarts doorheen ploeteren", las ik. Voor mij is dit het meest kenmerkende van de film. Irritant vind ik de zacht geveloursde voice-over.

Amaai !! Deprimerend met een grote D. Maar....... prachtige rollen van beide hoofdrolspelers.

Langdradig, maar past wel bij deze film natuurlijk. In zijn genre vind ik het een goede film.

Één zo'n filmpje per jaar volstaat voor mij.

Persoonlijk vond ik het einde wel goed gevonden. Ik had zelf nog iets meer deprimerends verwacht. Dus dit was dan toch nog iets opbeurend.

Opvallend hoeveel mensen het einde van The Road verkeerd interpreteren. Waardoor komt dat precies? Uit laksheid of gewoon uit audiovisueel analfabetisme. Uit onkunde of door onoplettendheid. Wie zal het zeggen?

De sleutelscène tot het pessimistisch einde zit hem in de vader die zegt nadat zijn zoon een nachtmerrie heeft gehad: "Slecht dromen is een goed teken. Het betekent dat je vecht. Als je goede dromen hebt, heb je opgegeven."

De gehele laatste scène is een 'stervensdroom' van de vader. De vader ligt op sterven en weet dat zijn zoontje alleen achter zal blijven. Binnen de kortste keren zal hij vermoordt en / of opgegeten worden. Op dat moment heeft de vader zijn laatste droom, waarin alles precies zo is als hij voor zijn zoontje zou willen.

Waarom is de laatste scène persé een droom en niet het verdere verloop van het verhaal? Omdat het té positief is?

Waarom verwerkt regisseur Hillcoat zo'n subtiele hint in de film? Tevens wordt er in de film gezegd dat geen enkel dier de ramp heeft overleeft. Hoe verklaar je de hond op het einde?

Erg gave post-apocalyptische film.

Gek veel gebeurt er niet, beetje een roadmovie, maar dan eentje in een bijzonder duistere en grauwe setting, een feelbad-film zeg maar. Want het is eigenlijk één doffe ellende zonder één sprankeltje hoop.

Uitzichtloosheid troef en dat vertaalt zich ook in de beelden. Alleen maar grijze grauwe tinten, kale verdorde landschappen en dreigende hemels. Machtig om zien! Het gevoel alleen op de wereld te zijn is duidelijk voelbaar.

Inhoudelijk valt er niet zoveel te zeggen. Man en zoontje op weg naar het zuiden in de hoop daar te overleven nadat één of andere ramp het leven op Aarde onmogelijk heeft gemaakt. That's about it. En elke mens die ze tegenkomen wordt met dezelfde instelling benaderd: achterdocht en argwaan. Mortensen speelt dit geweldig, hij probeert z'n zoontje te beschermen met slechts twee kogels. Tegelijktijd wil hij hem voorbereiden op het onvermijdelijke: z'n dood. Mooi ingetogen moment overigens als het zover komt. Niet bij het haar getrokken of overgedramatiseerd.

Zag op de hoes de namen van Robert Duvall en Guy Pearce, maar hun rollen zijn wel heel erg beperkt, al was die van Duvall best te pruimen.

Tja, ik heb hem niet geheel afgezien. Vond het allemaal iets te deprimerend allemaal. Op zich wel mooi gemaakt en goed gespeeld, maar zat er niet echt voor mijn lol naar te kijken. En dat doe ik niet meer.

Getrouwe verfilming van McCarthy's boek. Alleen door het snellere tempo en het gebruik van muziek minder sober en grauw, maar wat meer naar drama of melodrama neigend. Daarom niet zó geweldig... Bij vlagen pakkend, maar geen troosteloze mokerslag zoals het boek.

Heb me vermaakt met deze film. Wat ziet het er allemaal ontzettend grauw en daardoor erg realistisch uit. Goed geacteerd en de 'horror' momenten vond ik erg sterk. Voornamelijk de scene waarin ze een huis ingaan met een afgesloten luik waar mensen achter blijken te zitten. De mensen worden opgeslagen als voedsel en later hoor je ze geslacht worden Deprimerend maar daardoor ook onderscheidend en goed.

3 sterren omdat hij vooral mooi in elkaar zit maar ik vond het een nare film om naar te kijken erg deprimerend allemaal.

dat is de bedoeling, als een film je slecht laat voelen , is de film net goed want dan heeft het de kracht om een bepaalde emotie op te roepen.

Goed.

De droevige leefbaarheid van de voorgestelde wereld wordt door de gebruikte grijze kleuren en de goede Mortensen uiterst sfeervol weergegeven. Al gebeurt er eigenlijk vrij weinig in de film blijft hij toch meeslepend boeien tot het einde.

3,5*

Ik ga mee met deze mening..ook de gehele setting en aankleding dragen zeer sterk bij aan deze film.

Had meer ingezeten.

Sterke post-apocalyptische setting, dat wel. Dit is misschien wel de eerste film die me écht overtuigde van de uitzichtloosheid en complete wanhoop die er in zo'n wereld moet spelen. De sfeer, de smerigheid, het grauwe kleurgebruik. Het werkte allemaal uitstekend. En ook Mortensen speelt hierin een overtuigende rol (Theron trouwens ook).

Wat er aan schort is het veel te simpele verhaal. Natuurlijk is het lastig om in deze desolate setting de kijker op het puntje van z'n stoel te houden, maar de gebeurtenissen en ontmoetingen van de twee liggen wel érg voor de hand steeds. Een paar bad-guys, een oude man, ondertussen een kleine meevaller in de bunker, een paar looters en een lief gezinnetje (verschikkelijk einde trouwens). Alleen de kannibalen waren nog enigszins verrassend. Verder kwam het allemaal niet bijster creatief op mij over.
Jammer, met iets meer fantasie (en misschien een iets kortere speelduur) was dit een topfilm geweest.

intens en deprimerende film, maar meer vorm dan inhoud als je mij vraagt. De laatste dramatische scene na alle ellende raakte mij niet meer terwijl het toch een tearyerker had moeten zijn. Het verhaal was simpel; Angst en wanhoop vormt Mortensens wereldje en leid tot zijn onvermijdelijke ondergang maar bevrijdt zijn zoon die daardoor wellicht een hoop vollere toekomst heeft. Een doorzichtig progressieve boodschap meer substantie heeft de film volgend mij niet

De film raakte mij zelden, ondanks het hoog realiteitsgehalte. Voor mij zitten er te weinig spannende stukken in de film. Vader en zoon zijn gewoon op de vlucht en lopen weg voor het minste geluid of persoon, zelfs een oude man. Mager verhaal ook, maar dat valt ergens wel te verwachten. Het einde kon me niet boeien. Meer vorm dan inhoud zoals hierboven wordt verwoord. Gewoon saai. 2*

Ja, gek he?

Had eerlijk gezegd hier iets meer van verwacht. De spanning/angst van de 2 wordt wel mooi in beeld gebracht ,en je leeft als het ware helemaal mee, maar er gebeurt o zo weinig. Er is in andere vergelijkbare films al meer gedaan met dergelijke setting

Leuke film.
Geen goede film voor een date, haha,
maar een goede film om zomaar eens te kijken op een gure winteravond.
Mooie beelden. De in as gelegde wereld ziet er indrukwekkend en realistisch uit.

In tegenstelling tot de meesten hier heb ik me niet zo erg geirriteerd aan het Papa! geroep van het kind.
Ik vond het einde driehonderd keer irritanter: Na al die kilometers lopen, staat er opeens een gezinnetje voor dat kind klaar. Tadaaaa! Dat kind had dus gewoon óf dood moeten gaan, óf alleen verder moeten trekken. Maar goed, het is film en in film kan alles.

Mooie symboliek achter deze film. Vaders blijft maar doorlopen naar het zuiden, terwijl hij voor 99% zeker weet dat daar ook niks meer is en ondertussen is hij ook nog stervende. De kannibalen in de kelder scene ging me wel iets te ver; ik ben niet zo'n held. Ik vond het behoorlijk eng, haha.

Kortom: goede film. 3,5*

Ik vond the book of eli ook erg leuk maar eigenlijk zijn het 2 totaal verschillende films al lijkt het onderwerp veel op elkaar in 1e instantie.

Het apocalyptische land word zeker niet beter weergegeven, niet eens in de buurt eigenlijk, speelt zich voornamelijk in de woestijn af.

The road geeft een veel sterker apocalyptisch gevoel, de lucht is grauw, hier en daar zie je nog overblijfselen van overledenen, kapotte huizen,steden, verrachte schepen etc

Hoewel het idee by The book of Eli misschien een serieus onderwerp heeft is het toch een beetje mad max achtig.

Ik had me voorbereid op een enorm saaie film, en eigenlijk was dat nergens voor nodig want de film is helemaal niet saai. Er wordt hier een erg mooie post-apocalyptische wereld geschetst. Welke ramp de wereld heeft getroffen weten we niet, maar dat is ook niet nodig voor het verhaal. Viggo Mortensen draagt de film in zijn eentje. Hij acteert uitstekend en zijn personage probeert om één of andere reden met zijn zoon naar het zuiden te trekken. Het jongetje is helaas wel heel erg vervelend, en dat doet de film geen goed. Hij wil altijd maar alle mensen helpen terwijl zijn vader hem meermaals duidelijk maakt dat de meeste mensen die je in zo een wereld tegenkomt het helemaal niet goed met je voorhebben. Ook werkte het vreselijk op mijn zenuwen dat hij steeds nogal lawaaierig is in situaties waarin je doodstil hoort te zijn. Het wordt in de film ook wel duidelijk gemaakt dat er in zo een wereld eigenlijk geen goed en slecht meer bestaan. Ik bedoel maar dat de grens tussen goed en slecht wel heel erg vaag is. Kijk naar die situatie waarin Viggo Mortensen de kleren van een man afpakt. Ok, hij had hun bestolen, maar voor de overdreven reactie van de vader kon ik geen begrip opbrengen.
Beste scène vond ik die wanneer ze in een kelder een groep mensen tegenkomen die als voer dienen voor kannibalen. Heel erg spannend was dat, al zijn er nog wel meer goede scènes te vinden in deze sfeervolle film. Het einde, en dan bedoel ik het moment wanneer de doodzieke en fel vermagerde Viggo Mortensen sterft, is ook erg mooi en ontroerend.

Zowel de Book of Eli als deze film hebben een prima concept, prima acteurs, en prima sfeervolle manier van filmen. Echter verzanden beide films ook in een sort wazigheid waar je uiteindelijk niets mee kan, en waardoor het blijft bij een matige sfeerimpressie. Achteraf heb je dan echt zo'n gevoel van: tja, geen slechte film, maar nutteloos, onduidelijk, jammer, er kan zoveel meer worden gedaan met dit type verhaal.

Sympathiek dat je hem wel het voordeel van de twijfel geeft.

Alles is al gezegd over deze film. Ik wil alleen nog even kwijt dat het knap is van de regiseur om mij ( en misschien anderen ) te laten snakken naar eten. xD