The Road (2009)

Zo dit is wel een sterke film, je moet er van houden. Lang getwijfeld om deze er maar eens in te drukken.

Beeld, beeldkleur, locaties en de muziek maken er een zware zwarte zit van maar doet het goed. Casting is prima, je voelt sterk met het gezin mee. Helaas is de roadtrip nogal saai, er zit te weinig beweging in. Enkele spaarzame momenten dat er spanning aan bod komt en dan ook nog voor korte momenten.

De film is op vele momenten een tint te donker opgenomen en dat is jammer, turen naar je tv houd ik niet van. Mooi om weten is dat Nick Cave zich bezig gehouden heeft met de muziek.

Al met al toch een indrukwekkende film voor bepaalde dagen om in te kruipen.

Een mooie (post-)apocalyptische parabel. Over hoe oud het goede moet leren (her)kennen via jong. Cinematografisch zijn de landschappen indrukwekkend, maar het boek komt me – in mijn herinnering – lang niet zo fragmentarisch over. Daarin is de sfeer ook niet zo onveranderlijk donker, de spanning werkt er op de een of de andere manier ook beter, … Let wel: ‘The Road’ is een goede film, maar het hartverwarmende aspect (dat nooit bikkelhard naar de keel grijpt) weegt niet op tegen het doem-karakter, terwijl Colum McCann daar meer op varieert, dacht ik. Ook de narratieve structuur, met de flashbacks, werkt niet perfect. En de muziek, waarom is die niet wat...inspirerender (hetgeen waaraan het de film het meest ontbreekt?)?

3*

De overdreven neerslachtige toon, de gezichten die op 'ik ga zo zelfmoord plegen' stonden, de uitdrukkelijke, expliciete karakters, teveel de nadruk op iets willen leggen zonder enige vorm van relativering, de manier waarop de drama ondubbelzinnig door onze strot wordt geramd vind ik duidelijke signalen van een verteller die een zekere maturiteit ontbreekt. Voor mij zeker geen hoog niveau, daarvoor is het allemaal te uitdrukkelijk

Ahum! Cormac McCarthy.

Echt een mooie film..

Sterk verhaal en goede acteurs..

4.0 waard

Een erg donkere film die amper hoop uitstraalt en je bijna depressief doet voelen. Opvallend hoe mensen zo primitief terug kunnen worden, wanneer er een aantal zaken wegvallen. Wel een mooie relatie tussen de vader en zoon, dat is dan ook het enige hartverwarmende in de film.

Best wel goed geacteerd trouwens van beide hoofdacteurs en dit ondere een sombere en minimale soundtrack.

Inderdaad, je haalt mij de woorden uit de mond. Hierna moet je eigenlijk of een film opzetten die weer wat "kleur" in het leven brengt, bijvoorbeeld een Britse komediefilm/serie.

Toch ondanks alles een prima film over dit onderwerp, wat dat betreft is hij raak geschoten, in de roos!

Na 'rijp beraad' een ster erbij gegeven, dus 4*

Gemengde gevoelens bij deze film...

Het begon vrij goed en dat gaf mij goede hoop voor het verdere verloop van de film.

Na een half uur begint de film geleidelijk aan in te zakken. Te veel gepraat en weinig of geen actie. Jammer, want het verwoeste Amerika is mooi in beeld gebracht en ook de filmmuziek was goed. De gelijkenis met het PS3-game The Last of Us vond ik wel leuk.

De papa speelt zijn rol goed, maar het kind kwam voor mij soms als een baby over.

Ik twijfel tussen 2,5 of 3 sterren, maar doordat het tweede deel van de film echt flauw is, toch maar 2,5.

Dubbel gevoel bij het bekijken van deze film. Had er veel meer van verwacht. Bleef wat op mijn honger zitten. Mocht wat meer plotwendingen hebben.

Prima filmpje. Duurde net niet te lang. Goed acteerwerk van Mortensen. Ik ergerde me alleen we blauw aan hoe het kind het woord 'pappa' steeds uitsprak. Vreselijk. Voor de rest prima vermaakt, al zat het nou niet bordevol actie.

Meer van verwacht.

Vooral het dramatische aspect van deze film komt maar matig uit de verf. Het is allemaal iets te nadrukkelijk aanwezig en er wordt te lang bij stilgestaan, daar waar de personages eigenlijk nooit echt interessant worden. Mortensen doet het op zich wel naar behoren, maar vooral de flashbacks zijn melig en het acteerwerk van het jongetje is beneden alle pijl.

De setting is wel sfeervol, al wordt hier ook niet meteen het onderste uit de kan gehaald. Af en toe iets te duidelijk bijgewerkt en voor een duistere film als deze had er toch iets meer met het licht mogen gebeuren. De soundtrack is ook wat makjes, audiovisueel eigenlijk net allemaal iets te braaf, hoewel het effect er wel is.

Rest het tempo dat vooral door het gebrek aan interessante personages en een teveel aan sentiment te traag is. De film komt geregeld tot stilstand, wat op zich niet zo erg hoeft te zijn, maar aangezien het verder niet echt aangrijpt heeft het trage tempo jammer genoeg geen effect.

Verder geen slechte film, eigen sfeertje en wel vol overgave neergezet, alleen sloeg het niet bepaald aan.

3.0*

Naargeestig gedrocht. Totaal pointless

Fijne film om lekker depressief van te worden. En dat ligt niet aan de post-apocalyptische setting, die prachtig in beeld wordt gebracht, met veel sombere grijstinten. Het is het overdramatische verhaal, die te geforceerd sentimenteel doet; de flashbacks van 'toen het nog niet was' en 'toen het mis ging' en natuurlijk de vele vader-zoon-momentjes. Er zit ook te weinig dynamiek in de film, het is veel van hetzelfde, de 'boodschap' is al snel duidelijk en daar komt weinig verandering meer in, er is geen ontwikkeling.
En daarbij gaat het druilerige 'papa' van het jongetje, waarschijnlijk vaker gezegd dan 'fuck' in Pulp Fiction, je ronduit irriteren.

Ik hoor veel mensen over het rechtlijnige, dat er te weinig gebeurd en dat er meer plotwendingen mochten zijn. Dát vind ik nou juist de reden waarom deze film mij aangreep. Dit is zoals het gaat zijn in een apocalyptische wereld.

Geen overvloed in wapens, slechteriken, toevalligheden. Nee, gewoon alles kut.

Je zal de hele tijd honger hebben. Je zal de hele tijd depressief zijn.

De flashbacks zúl je hebben om ook maar enigszins terug te kunnen grijpen naar het 'mooie verleden'.

Een van de, zo niet de beste, apocalyptische/ survivalfilms.

Als mensen nog aanraders hebben in dit genre, graag een privé berichtje!

"Aanrader"

Tsjee wat een kut film...

Redelijk apocalyptisch drama met sterk acteerwerk, een grauwe deprimerende sfeer, maar soms wat saai en sentimenteel. Boeiender in het gerne vond ik bijv These final hours, 2013 of Children of men, 2006..

Bij herziening werd ik nog meer geraakt door de religieuze symboliek in combinatie met een klein en intiem verhaaltje. Misschien iets te glad in beeld gebracht ten opzichte van de absolute mistroostigheid uit de fenomenale roman, maar het gebeurt wel op de grootschalige manier waar grote Hollywood-films een streepje voor hebben op vrijwel elke andere markt.

Topfilm...

Als liefhebber van dit genre kan ik steeds weer van deze film genieten.

Dit is niet zomaar een uitstekende, maar ook de meest realistische post-apocalyptische film die ik tot nu toe heb gezien. Voor de (serieuze) liefhebbers....een absolute aanrader

beste en meest realistische post-apocalyptische film. Niet zoals de 2012 shit. als de wereld vergaat dan is het ook zoals deze film. Er zijn geen helden wanneer zoiets gebeurd, alleen keihard overleven en (bijna) geen ''happy'' momenten. De duisternis die deze film creëert is awesome.

Ook films die heel naar zijn, kunnen heel mooi en goed zijn.

Dit is echt een nare film. Echt. Je wordt er totaal niet vrolijk van en als je al een beetje in de out zit is dit dus geen film om lekker op de bank te kijken. Eerlijk gezegd weet ik niet wanneer je deze film dan wel moet kijken .. Als je net een hele fijne dag in de Efteling hebt gehad, en je hebt iets nodig om weer kalm te worden? Vlak voordat je vakantie is afgelopen, omdat school/werk de volgende week lang zo erg niet is als wat er in deze film gebeurt?

... Hoe dan ook. Het is echt een mooie, maar nare, film. We kunnen maar beter ons best doen om zo'n toekomst te voorkomen.

Boek is ook goed, btw.

Oh. En er schiet me nog een uitstekend moment te binnen om deze film te zien: als je heel heel boos bent op je zoontje of dochtertje omdat ze weer eens iets uitgevroten hebben. Na deze film ren je waarschijnlijk huilend hun kamer in om te vertellen hoe veel je van ze houdt.

Dat de maker een donkere, grijze sfeer wil creëren is begrijpelijk en verdedigbaar. Helaas waren de beelden te donker getint om het verhaal goed te volgen. Zo zat ik in de film en werd ik meegevoerd bij de belevenissen van vader en zoon om vervolgens helemaal uit te geraken. Bij stoplichten deel ik dezelfde ervaring. Groen mag je de reis voortzetten, bij rood moet je het even onderbreken.

Het verhaal an sich is zeker niet slecht en qua sfeer en toon vrij aardig. Viggo is een acteur wat een bioscoop kaartje in de meeste gevallen rechtvaardigd en Charlize Theron is een zeer mooie beeldvulling. Hillcoat en Duvall hebben een staat van dienst om u tegen te zeggen maar de 4 musketiers falen enigszins in hun opdracht. Geen happy ending in mijn geval maar dat was ook niet de opzet van deze film.

Blijkbaar heb je dan een slechte camversie gedownload.

Kleurloze treurnis in optima forma, maar het leunt wel heel veel op de vader/zoon relatie. De grijze wereld is zonder meer overtuigend en hun reis zit vol avonturen. Het doelloze overleven houdt maar aan: waar ze naar streven weten ze zelf ook niet. Toch hapert daar ook, want aan het eind zijn we maar iets verder dan aan het begin. De momenten dat vader en zoon het niet eens zijn, waren de mooiste.

Zojuist voor de tweede keer gekeken en het is me beter bevallen dan de eerste keer. Nog beter moet ik zeggen. Zeer sterk post-apocalyptisch drama dat het niet moet hebben van overdreven actie en spektakel, maar juist die sobere rauwheid doet het extra hard aankomen. De keuzes die de vader maakt komen onsympathiek over, alles staat echter in het teken van het welzijn van zijn zoon. De sfeer doet af en toe denken aan The Walking Dead en de game The last of Us, maar het is hier allemaal wat ingetogener. Sombere uitzichtloosheid waardoor ik mijn volle koelkast nog meer waardeer dan ik al deed. In dit genre een echte aanrader!

Nee, deze film deed het biet voor mij. Geen context, traag, doelloos. Vader/zoon band vond ik ook niet overtuigend, en dat moest de film dragen. Kom niet verder dan *2.0

Ik zie mensen klagen over het gebrek van wendingen, ik ben juist blij dat deze film afstand neemt van conventionele verhaallijnen.
De kracht van deze film is juist dat je constant geconfronteerd wordt met de realiteit van het leven in een desolate, dog-eat-dog wereld. De realiteit van een vader die ten koste van alles, zijn zoon het geluk van een relatief zorgvrije samenleving wil laten voelen. Terwijl hij weet dat deze hoop zo goed als ijdel is... En daarom ook blijft hameren op het nut van zelfmoord.


Ik heb deze film al jaren op bluray, en altijd gemeden omdat hij (volgens anderen), zo depremirend zou zijn. Ik snap waarom dit gezegd werd, maar ik zou deze film zeker aanraden. Verhaal, acteerwerk, setting en audio zijn allemaal top, ik voelde me van begin tot eind ondergedompeld in een wereld die perfect tot m'n verbeelding sprak.