menu

The Road (2009)

mijn stem
3,27 (2573)
2573 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Thriller
111 minuten

geregisseerd door John Hillcoat
met Viggo Mortensen, Kodi Smit-McPhee en Charlize Theron

Een man en zijn zoontje doorkruisen een verwoest Amerikaans landschap, bedekt met de as van een vergane wereld. De man kan zich de tijd ervoor nog herinneren, het jongetje kent alleen dit dode landschap. Het enige dat hen rest is te overleven en zich vast te houden aan de kostbare brokstukken van hun eigen menselijkheid.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=94KcI0gLq1A

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van moneymaker
2,0
gatsjie ik had een raar onderbuik gevoel na het kijken van deze film...een troosteloze aarde en mager wordende vader die onderhand psychotisch over de aardkloot zwerft maar 1 doel heeft en dat is zijn zoon laten overleven. telkens die keus om zelfmoord e plegen neeh dit was niet een film waar je als ouders naar moet kijken

3,5
Goeie film...niet bepaalt een feel good movie.

3,5
Goed, maar meer ook niet wat mij betreft..

Ik heb het boek niet gelezen, maar aangezien ik hier en daar lees dat de film het oorspronkelijke medium nauw volgt ben ik dat ook zeker niet van plan. Dat was namelijk het grootste mankement aan deze film: het verhaal.
Toegegeven, de film ziet er schitterend uit. De 'wasteland' (om maar even een term te gebruiken uit de game Fallout 3, waar ik steeds aan moest denken bij deze film) is prachtig vormgegeven met minimaal kleurgebruik in een deprimerende setting. Erg geloofwaardig allemaal. Ook de spanningselementen van The Road vond ik meer dan behoorlijk. Ik zat toch wel aan de buis gekluisterd als vader en zoon weer benaderd werden door 'de kwaden', ondanks dat het verhaaltechnisch niet veel te betekenen had.

Het acteerwerk van Mortensen vond ik meer dan in orde. Het jongetje daarentegen weet mij niet te overtuigen. Nou moet ik erbij vermelden dat ik me al snel stoor aan kindacteurs en ook deze keer was dat het geval. Ik geloofde hem gewoon niet en uiteraard ging het kleine kind weer de moraliserende wijsneus uithangen. Daarbij zag hij er, in tegenstelling tot zijn vader, ook nog eens veel te goed en gezond uit gedurende de film.

Kom ik toch weer even bij het verhaal terug. Doordat de film weinig diepgaand is, evenals dat de personages niet erg diep worden uitgewerkt, werd het voor mij af en toe wat saai. Ook leidt de film tot niks. Keerzijde is wel dat deze film zich leent voor het ontwikkelen van een sterke eigen interpretatie, wat dan wel weer goed werkt. En ook het 'niet-Hollywoodse' gevoel wat je krijgt tijdens het kijken van The Road (op het sentimentele eind na, wat daardoor ook totaal niet goed aansluit op de rest van de film) verdient een pluim.

Ik wist eigenlijk na een kwartier al dat deze film onmogelijk met een voor mij bevredigend einde zou kunnen komen. En dat bleek ook wel. Het lijk van z'n pa is nog warm en er staat al een nieuwe familie op het jongetje te wachten. En dat terwijl ze voor de rest zo goed als niemand tegen zijn gekomen tijdens de rest van de film. Maar o wacht, ze hadden het jongetje gevolgd... Ja, zo kan ik ook nog wel een einde van een film/boek verzinnen.

Het is een beetje een hak-op-de-tak-verhaal aan het worden van mijn kant, maar het komt er op neer dat ik het al met al een goede film vond die mij hier en daar wel wist te raken, maar soms ook wat teleurstelde. Wel denk ik dat uit deze boekverfilming zo'n beetje het maximale is gehaald.

3,5*

avatar van stinissen
4,5
stinissen (crew)
Werkelijk prachtige film met hele mooie trieste beelden dt soort films is helemaal mijn ding heerlijk gewoon ik vond de film ook lekker spannend en met een prima cast , spelers als Robert Duvall en Molly Parker die maar een paar minuten mee doen hebben zich voor deze film heel erg klein gemaakt een echte aanrader!

avatar van Halcyon
Niet wat ik ervan verwacht had. Hier in België draait de film sinds vandaag, met in de synopsis zwaarwichtige woorden als post-apocalyptisch en kannibalisme. Dan ga ik als horrorfan al watertanden, maar naderhand bleek de teneur van The Road toch helemaal ergens anders te liggen: de relatie tussen een vader en zijn zoon in hun overlevingsstrijd. Het is een keuze die zeker te verdedigen valt, maar waar ik persoonlijk weinig behoefte aan heb.

Bij dit soort films verwacht ik normvervaging die het donkerste van de menselijke ziel blootlegt en de film bijgevolg onderdompelt in een onheilspellende sfeer. Hoewel The Road best wel enkele "lesjes spelt", blijft de film binnen de grenzen van het menselijk fatsoen. Nu ja, je krijgt af en toe wel een glimp van de gruweldaden die mensen in hun overlevingsstrijd plegen, maar deze scènes dienen eerder als achtergrond bij de toestand van de aarde en haar bevolking.

Centraal staan zoals gezegd vader en zoon die tegen beter weten in proberen te overleven en meermaals met zelfmoord flirten. Een iets andere invalshoek dan gelijkaardige films met andere woorden. Helaas zijn de twee hoofdpersonages zoutloze figuren wiens interactie met elkaar nogal geforceerd sentimenteel aanvoelt. Voor wie dus graag een beklijvende thriller ziet: berg die hoop maar al op, want de makers gaan resoluut voor zieltjeswinnerij.

Pluspunten echter zijn de cinematografie die nog grijzer is dan een sombere novemberdag en het feit dat nergens een verklaring gegeven wordt voor wat er nu precies met de wereld aan de hand is; zo ontsnap je als kijker in elk geval aan een hoop pseudo-wetenschap. Maar deze twee lichtpuntjes waren niet voldoende om deze film tot de topper te maken die ik verwacht had.

avatar van Theunissen
2,0
Vandaag in de Bioscoop (Belgie) gezien en ik vond er maar bitter weinig aan. De film speelt zich af in een vergane wereld maar hoe de wereld is vergaan wordt totaal niet uitgelegd. Voor de rest is het allemaal maar een saaie en trage bedoeling en spannend wordt het nooit. De vader en zoon komen soms terecht in een moeilijke situatie maar daar wordt nooit wat meegedaan waardoor het dus ook nooit spannend wordt. Het zoontje vond ik overigens zwaar irritant en Viggo Mortensen deed het best aardig maar ik heb hem wel eens beter gezien.

In deze film zijn ook zeer korte rollen weggelegd voor Robert Duvall en Guy Pearce maar men had ook net zo goed twee onbekende acteurs kunnen nemen want beide rollen waren zo kort dat het niets voorstelde.

De beelden van de vergane wereld werden wel mooi weergegeven (allemaal grijs en sober), maar dat was dan ook het enige goede van deze saaie film. Ik had er in ieder geval meer van verwacht.

avatar van blurp194
1,0
Naargeestige film met een naar verhaal, dat me niet weet te raken; op zich vind ik het scenario ergens nog wel geloofwaardig, maar door de manier waarop het verfilmd wordt ontbreekt er iets, en daardoor komt het gewoon niet over. En het einde is wat mij betreft volkomen misplaatst.

Het acteerwerk kan ik ook niet mooi vinden, het gebekketrek dat op emoties zou moeten duiden begint me in ieder geval al snel te irriteren. Charlize Theron krijgen we alleen in een paar flashbacks te zien, en Viggo Mortensen zou toch een heel stuk beter moeten kunnen dan bekketrekken!

De beelden zijn vind ik ronduit lelijk; het roept nog wel wat bewondering op voor het vakmanschap waarmee ze gemaakt zijn, maar het blijft toch vooral lelijk, en de tijd is een beetje voorbij dat ik alleen voor de special effects een film wou kijken.

Als ik het kort samenvat, een lange zit waarvan ik achteraf spijt heb dat ik 'm uitgezeten heb.

avatar van Filmkriebel
4,0
Wanneer het leven slechts nog een herinnering is

Bijzonder deprimerende film van Hillcoat, ondersteund door een krachtige asgrauwe sfeer en passende muziek van Nick Cave. De meeste post-apocalyptische films hebben iets van een spannend avontuur. De werkelijkheid zou er wel eens meer als The Road kunnen uitzien. Een sombere, grijze wereld in verval, met ronddolende mensen, die hopeloos op zoek zijn naar zin in hun leven, en zich vastklampend aan wat er hen nog rest aan menselijkheid. Zo ook de man en zijn zoon. Het is een strijd om in leven te blijven : eten zoeken, verwilderde kannibalen vermijden en niemand vertrouwen. De man leert zijn zoon overleven in deze desolaatheid, terwijl zijn herinneringen vaak afdwalen naar het verleden.

Het doet er niet toe dat er geen of weinig verhaal in zit. Dit is niet het punt hier. Het is meer een "what if" film. Wat gebeurt er met mensen als ze niet meer kunnen voldoen aan de basisbehoeftes? Geen dak meer boven het hoofd, bijna geen voedsel meer, kleren vol gaten, geen veiligheid en gezondheidszorg meer? Dan doet een mens zoals in The Road : verderleven met herinneringen aan hoe het ooit was, vechten om mens te blijven, een verscherpt overlevingsinstinct ontwikkelen en een weg blijven bewandelen, ergens naartoe, met de hoop dat er iets op het einde te vinden is. Ik heb alvast een traantje gelaten op het einde en als een film dat kan doen bij mij, dan is ie ook voor mij erg goed.

avatar van HarmJanStegenga
3,0
Sterke film. De beklemmende, sombere sfeer en de prachtig geschoten plaatjes van de verwoeste landschappen zorgen voor een uitstekend fundament.

Een bij vlagen erg aangrijpende overlevingsstrijd, waar niemand te vertrouwen is en de 'gore' bijpersonages het soms lekker beangstigend maken. Een meeslepend verhaal, met een aantal erg indrukwekkende scénes. Zo vond ik o.a. het moment dat ze die mensen in die kelder vinden erg goed. Mortensen zet een sterke acteerprestatie neer en ook McPhee doet goed mee. Voor de rest vond ik de kleine rol van Duvall erg leuk.

Visueel dik in orde, prima bijpassende muziek en ik vond het tempo precies goed. Een mooi einde, al deed het me net te weinig om echt geraakt te worden.

avatar van SaNDuTjE
3,5
Mooie grauwe film die met de isolate shots en het goede acteerwerk een depressieve sfeer over weet te brengen op de kijker. Het is vooral een drama met wat thrillerelementen, verwacht dus geen film die bol staat van de spanning.

Doordat het tempo laag ligt en er niet zo heel veel gebeurd weet de film je net niet helemaal mee te sleuren.
Wellicht hadden de 'spannende scenes' wat beter opgebouwd moet worden zodat ze een groter contrast zouden zijn met de rest van de film.

De vader en zoon relatie die samen proberen te overleven is mooi in beeld gebracht en prima geacteerd. Vooral Viggo Mortensen is goed voor deze rol gecast. Charlize Theron heeft een klein rolletje maar weet deze toch overtuigend neer te zetten.

Goede film die door z'n sfeer blijft hangen. Het kijken waard naar mijn mening.

3.5*

Langzame film met mijn inziens teveel de nadruk op het sentimentele. Soms zelfs tenenkrommend voorspelbaar.
Mooie bijrollen van diverse onherkenbare sterren.
Cijfer: 3

avatar van JacoBaco
3,5
The Road geeft absoluut een realistisch beeld van een post-apocalyptisch Amerika. Alles doet heel grauw en grijs aan. 1 grote puinhoop, verlaten wegen, verlaten woningen, geen dieren meer, dode bomen enz. enz.. Een goed detail vond ik trouwens ook het stapeltje verbrande dollarbiljetten, want geldbiljetten dienen nu om een vuurtje te stoken wanneer het bijvoorbeeld koud is. Verder is het niets meer waard.

Op de 1 of andere manier moest ik wel steeds aan de serie Lost denken. The Road maakt vrij vaak gebruik van flashbacks om dan vervolgens weer verder te gaan met het huidige verhaal. Lost doet dat ook steeds. In The Road vond ik de flashbacks eigenlijk niet zo interessant en staan minder goed met elkaar in verband. Het voelde sterk aan als een filler zelfs. In het boek zal dat uiteraard allemaal wel beter uitgewerkt zijn.

Hoe zinloos het ook lijkt om verder te willen leven in een wereld waar niets meer te halen valt, er zijn toch altijd mensen die doorwillen gaan. Ook Mortensen en zijn zoontje doen er bijna alles aan om te overleven. Mortensen doet het vooral uit belang voor zijn zoontje. Hij en zijn zoontje willen naar het zuiden omdat zijn vrouw hem dat vertelde. Onderweg krijgen ze vooral te maken met mensen die over zijn gegaan tot het kannibalisme. Dit levert wel een aantal spannende scènes op.

Ik heb altijd commentaar gehad op The Mist. (nog steeds trouwens) Dat hij zo makkelijk zijn eigen zoontje van het leven kan beroven. In The Road doet zich ook een situatie voor waarin de vader de zoon wil doodschieten omdat hem dat beter lijkt dan opgevreten te worden door kannibalen. Ik moet zeggen dat ik het in deze film al een stuk acceptabeler vind dan in The Mist.

The Road is een indrukwekkende realistische film, maar komt niet altijd even goed tot zijn recht. Met name de flashbacks. Dat voelde een beetje leeg. Dat de film niet duidelijk is wat er nu precies gebeurd is, vind ik ook wel een kleine teleurstelling. Waardoor is Amerika nou precies verwoest? En inderdaad de missende duim is mij ook een beetje een raadsel. The Road had ook best 15 min minder lang mogen duren en dan doel ik vooral wéér op die flashbacks!

3,5*

avatar van Ajax&Litmanen1
4,0
Klassefilm!

The Road is een bijzondere film.

De sfeer, de depressieve, uitzichtsloze situatie....
Het wist me te boeien van de 1e tot de laatste minuut. Het plot van de film is niet eens zo origineel, maar de uitwerking wel. Geen Mad Max achtige actie op een verwoeste aarde. Nee, we krijgen het verhaal te zien zoals het echt zou kunnen gebeuren na het einde der tijden. Alles oogst grauw, alles is kapot, nergens is hoop op betere tijden....zelden zag ik de apocalypse indrukwekkender. Het is makkelijk om er een actiefilm van te maken met zon setting, maar gelukkig hebben de makers dit niet gedaan.

Het verhaal draait om een vader en zijn zoontje die proberen te overleven. Ten koste van alles. En die doodsstrijd is erg goed weergegeven. Niemand is te vertrouwen (al er al mensen in de buurt zijn) en de angst voor kannibalistische bende's is groot. Lugubere scene trouwens, wanneer ze in het huis van een bende kannibalen de kelder openen met gevangen genomen mensen die voor de consumptie gebruikt worden. Dat maakte toch wel indruk! Al vond ik de stukken met de oude man en de neger die hun kar meenam ook erg goed. Iedereen probeert zichzelf maar in leven te houden...
Tussendoor krijg je een aantal flashbacks te zien naar het priveleven van de vader. Gelukkig zijn dit geen lange stukken aangezien ze niet erg boeiend waren. Maar het stoorde niet.

Wat ik ook wel goed vond is dat we niet te weten komen waarom de aarde verwoest is. Dat zie je ook veel in zombiefilms met een epidemie. Gewoon meteen met het plot beginnen en laat maar aan de kijker over wat zij denken hoe het allemaal is gebeurd.

Viggo Mortensen is echt fenomenaal in de film. Zeer overtuigende rol als een vader die het ook niet meer ziet zitten, maar alles probeert om zijn zoontje er doorheen te slepen. Knappe rol! Het zoontje deed het ook niet slecht. Meestal irriteren kinderen mij in films, maar het was ook van hem een overtuigende rol. Ik verwacht dat we hem vaker terug gaan zien in films.

The Road is geen film die even lekker wegkijkt. Het is een redelijk trieste en deprimerende film qua plot, qua beeld en qua soundtrack. Maar wel 1 met heel veel kwaliteit. Deze film ga ik zeker nog eens herzien.

Voor nu 4*, dikverdiend.

avatar van rep_robert
4,0
Zit te twijfelen tussen een 3,5 en een 4, dus tijdens het schrijven van dit stukje ga ik het beslissen.

Ik ben wel onder de indruk van the Road, het volgt een behoorlijk originele inslag op het post-apocalyptische gebeuren en ik ben blij dat het een keer niet vol geweld en zombies zit.
In plaats van dat volg je het verhaal van een uitstekende Mortensen en zijn zoon Smit-McPhee. Die soms niet altijd even charmant over komt, maar toch prima te verteren valt, vooral tegen het einde. Het is best grappig om te zien dat hun relatie best veel diepgang bevat, ondanks dat je hun namen niet eens weet.
Verder kom je geen overdreven gedoe tegen in de prachtig weergegeven wereld. Het is allemaal zeer realistisch binnen de film, er gebeurt niet altijd wat, maar soms bekruipt je toch echt een gevoel van spanning wanneer er andere mensen in beeld komen.

Mooi weergegeven, toch is het enigzins jammer dat het soms even net iets te lang duurde allemaal, waardoor je niet echt wist waar het verhaal precies naar toe ging. Aan de andere kant is het niet meer dan logisch, want die mensen hebben natuurlijk ook geen enkel doen. Ze kunnen niet anders doen dan reizen, reizen en reizen. In dat opzicht zat ik er ook helemaal in.
Jammer dat het einde iets te snel afgeraffeld werd, iets wat niet helemaal in de lijn van het verhaal paste. Het is natuurlijk ook wel weer toevallig dat de zoon gelijk na de dood van zijn pa aardige mensen tegenkomt.

Ik ga toch voor de 4*, het is nou eenmaal een aangrijpende film dat echt een andere kant belicht van het leven in deze wereld. Daarbij is de wereld zeer fraai weergegeven en steelt Mortensen echt de show in deze film.

4*

avatar van kos
2,5
kos
Nou, ik kan er gewoon niet veel mee. Post-apocalyptisch, tja zal wel, maar wat ze daar nu daadwerkelijk mee doen? Had net zo goed in de Middeleeuwen kunnen spelen.

Af en toe komt er een aardig kwinkslagje menseters bvb, maar verder nogal saai gebeuren met bovendien weer zo'n irritant kind dat in een wereld waarin iedereen je kapot wil maken telkens loopt te zeveren dat ze mensen moeten helpen etc.

Sowieso is dat allemaal erg matig uitgewerkt. Het moet lijken alsof het allemaal vol zit met levensgevaarlijke figuren terwijl ze om de haverklap goede mensen ontmoeten met die hele familie . aan het einde als klap op de vuurpijl.

Nee, nogal boring wat mij betreft. Mortensen vind ik sowieso vrijwel altijd een expressieloos acteur die me niks doet.

Zo beter? .

avatar van wwelover
4,5
Heel indrukwekkende film, die een veel realistischer beeld geeft over hoe het zou zijn als de wereld vergaat dan andere voorgangers. Je ziet veel beter tot waar mensen in staat toe zijn. En in combinatie met de grauwe beelden en mooie flasbacks, maakt dit voor mij echt een geweldige film. Het is daarnaast ook nog eens erg spannend, en kent geen belachelijke twists. Jammer dat de film niet genoeg waardering krijgt. En dat deze film helemaal niet is genoemd bij de Oscars. Zeker als het gaat om acteerwerk. Het zag er overigens allemaal erg mooi. En de muziek was ook erg goed.

Viggo Mortensen bewijst wederom toch één van de beste acteurs te zijn van deze generatie. Wat kwam hij sterk over, had gewoon een Oscar moeten krijgen eigenlijk. En ook die jongen speelde goed. En over de bijrollen mag ook niet geklaagd worden.

4.5*

4,0
Een angstig beklemmende film.

4*

avatar van BoordAppel
4,0
Mooie, vrij depressieve film zonder veel hoop. Ergens in de film ziet het kind een kever die misschien hoop moet verbeelden maar in de grauwe werkelijkheid van de film (niets groeit meer op de aarde) is het minimaal.

De mensheid vervalt een paar jaar na een catastrofale apocalyptisch gebeurtenis (ik gok op een vulkaanuitbarsting of een meteorietinslag) in een bende wilden en er zijn slechts enkele individuen die zich niet bezondigen aan verkrachting, plunderingen en het eten van mensenvlees. De man is er vrij achterdochtig van geworden en vertrouwd niemand meer.

De kracht van The Road schuilt vooral in de hopeloosheid van het post-apocalyptische bestaan en het sterke acteerwerk. Viggo Mortensen is weer indrukwekkend als man die alles doet om het goede in de wereld nog enigszins te beschermen maar eigenlijk geen idee heeft wat hij aan het doen is en Kodi Smit-McPhee doet het uitstekend als zijn tegenspeler. De kleine rolletjes van Robert Duvall, Michael K. Williams en Guy Pearce zijn erg goed en die eerste twee zijn uitmuntend. De onherkenbare Duvall maakt van zijn rol veel meer dan een ander acteur zou kunnen en Williams is in zijn rol schrijnend. Je krijgt enorm medelijden met hem als hij zonder kleren langs de weg achtergelaten wordt. Een situatie die hij waarschijnlijk niet gaat overleven.

Uiteindelijk is er nog wel wat hoop voor de goedheid van de mens, (de jongen vindt een nieuwe familie) maar voor de wereld niet meer.

4*

avatar van nognooit
3,0
Mooi gebruik van toepasselijke kleuren.
Grauw en bijna alleen maar grijstinten in het heden en mooie warme kleuren voor de flasbacks/dromen. Visueel zit de film dus fijn in elkaar, alleen kwa verhaal is het mij net iets te mager en te traag.
Er gebeurt niet veel, er word ook niet veel gesproken, dus als kijker moet je het vooral doen met de sfeer en het gegeven. In deze film is dat voor mij net aan voldoende. Als de film een heel stuk compacter was geweest was mijn beoordeling hoger geweest, nu kom ik helaas niet verder dan drie sterren.

avatar van Montorsi
3,0
Aardige film..

Die post-apocalyptische wereld wordt visueel en qua sfeer erg goed neergezet. Erg origineel is het allemaal niet, en erg veel diepgang heeft het helaas ook niet echt. Het wordt wel geprobeerd door een soort moralisme te plaatsen, zijn er wel 'slechteriken' in zo'n situatie? Vond het echter nogal vlak en doorzichtig worden.

Verder vond ik het na verloop van tijd toch wel te eentonig worden. Ik snap best dat het toont hoe je maar overleeft in zo'n wereld, als dieren als het ware, maar enige dynamiek daarbinnen is eigenlijk niet te bespeuren. Daarnaast vond ik ook de melodramatiek rondom de flashbacks nogal misplaatst, en ik zie nog steeds niet wat dit nu heeft toegevoegd aan het geheel. Eigenlijk helemaal niks behalve nog wat extra meelij. Had van mij niet gehoeven.

Klinkt allemaal wat kritisch misschien, maar de film was echt niet slecht, zeker niet. Had er wel meer van verwacht, en er had ook zeker meer in gezeten.

3*, al is het maar vanwege de overtuigende dystopische kant en de acteurs.

avatar van booyo
4,5
Ik vond het een overdonderende film. Juist de grimmige sfeer gedurende de gehele film komt onzettend goed over. Heel mooi hoe de relatie tussen vader en zoon, en hun drang om te overleven, wordt uitgewerkt. Snap dat the Road niet ieder zijn pakkie an is, maar ik was erg onder de indruk..

dikke 4*

avatar van herman78
3,5
Ik ben gisteren totaal onvoorbereid naar deze film geweest, dus wist niet echt wat ik moest verwachten. Tegenwoordig vind ik dat wel prettig, om me niet te laten beïnvloeden door recensies of meningen op discussiefora.

Moet zeggen dat het uitgangspunt van de film me wel erg aansprak: de apocalypse is voltrokken en als je nu nog leeft is het een kwestie van overleven of er een einde aan maken. De mensheid is van al zijn luxe ontdaan en wordt teruggeworpen op zijn instincten.

Helaas was de uitwerking wat minder. Ik miste een beetje de diepgang bij de personages, voor mij kwamen ze meestal niet echt tot leven. Het jongetje wist mij eigenlijk alleen te overtuigen in die scene waarin hij dat andere jongetje achter na wil, maar wordt tegen gehouden door zijn vader. Wat me wel opviel was de menselijkheid van het jongetje in tegenstelling tot dat van zijn vader, die zich laat leiden door zijn primaire instincten en zo paranoïde is als maar kan zijn. De scene waarin hij de dief die hun kar steelt zich helemaal laat uitkleden, naakt achterlaat en daarmee in feite de dood injaagt vond ik dan ook het andere (pijnlijke) hoogtepunt. Verder bleef het allemaal erg op de vlakte, vond ik, tot aan de sterfscene toe. De menselijkheid van het jongetje vond ik des te opvallender, omdat hij de wereld alleen in deze staat kent en nooit het normale leven heeft meegemaakt. De mens wordt blijkbaar goed geboren.

Wat ik wel weer sterk vond aan de film was de voortdurende onderhuidse spanning. Ik zou echt achter elke steen gevaar vermoeden en vraag me af of ik wel zo'n huis of schuilkelder in zou durven gaan (laat staan er blijven slapen). Wat dat betreft is het wel mooi om te zien hoe mensen verschillend met deze situaties om gaan. De een is doodsbang, de ander durft de confrontatie met mogelijk geweld wel aan, de een vertrouwt niemand meer, de ander blijft het goede (en menselijke) in de mens zien.

Aan het einde van de film was er gelukkig een sprankje hoop: de vogel doet vermoeden dat er een leefbaardere wereld in het verschiet licht en het gezin zal waarschijnlijk beter voor hem kunnen zorgen dan zijn eigen vader, hoe triest het ook is dat hij die verliest. Met de dochter van het gezin kan hij op den duur wellicht een nieuwe mensheid stichten, als een moderne Adam en Eva.


Ik begreep trouwens later dat de score gemaakt is door Nick Cave en Warren Ellis. Ik ben een redelijke liefhebber van Warren Ellis (met name door de Dirty Three, zijn band), maar de muziek viel me hier totaal niet op eigenlijk. Op zich een pluspunt (als het niet stoort is het blijkbaar functioneel), maar als ik dit vantevoren had geweten, had ik er wel wat beter op gelet.

avatar van otherfool
4,0
Bijzonder sterke film naar het boek van Cormac 'No Country For Old Men' McCarthy.

Naargeestig en troosteloos, zo hoort de wereld er na de apocalyps uit te zien en The Road heeft dat zeldzaam goed begrepen; vrijwel geen greintje leven is er meer over en de kleur van alles is grauw, grijs, en vies.

Temidden van deze ellende proberen een vader en zijn zoon hoop te houden op... ja, wat eigenlijk? Niet zelden dringt de gedachte aan zelfmoord zich aan hen op, en het valt ze niet of nauwelijks kwalijk te nemen. Eerder, in één van de dramatische maar mooie flashbacks, heeft de moeder alle moed al opgegeven.

Langzaam maar zeker vervaagt de grens tussen goed en kwaad en dierlijke instincten nemen de overhand. Even komt het duo tot rust in een bunker maar zelfs daar overheerst de angst. Angst die ook naar voren komt in een paar bloedstollende scenes (in de kelder!).

Dat de film eindigt met een positieve noot had nog niet eens gehoeven; het genadeloze destructieve stond me eigenlijk wel aan. Uiteindelijk blijft het bij milde strafpuntjes, want The Road is simpelweg één van de beste films van 2009.

4*.

avatar van Zandkuiken
3,0
Bijzondere prent die me evenwel niet echt diep wist te raken. Een zeer akelig en wreed toekomstbeeld nochtans dat The Road ons voorschotelt. De dreiging is elke seconde voelbaar en het is ver zoeken naar een hoopvol teken van overgebleven menselijkheid.

Op visueel vlak imponeert John Hillcoat met een asgrauwe look, wat zijn film in de juiste sfeer onderdompelt. Je gelóóft dat er bijna niets meer is in de wereld. De voice-over zorgt voor een poëtische toets en mag er van mij zeker wezen.

Viggo Mortensen kon me dan ook best bekoren met zijn prestatie. Het is niet mijn favoriete acteur, maar hier doet ie het wat mij betreft prima. Dat baasje (die er écht uitziet alsof Charlize Theron z'n moeder is) werkte me daarentegen behoorlijk op de zenuwen. Ligt voor een stuk aan zijn personage (soms dacht ik echt 'kijk toch eens wat je doet' als ie weer eens belachelijk veel lawaai zat te maken met een bende kannibalen in de buurt) maar toch ook aan hoe hij speelt.

Een intrigerend werkje, maar een heuse topper herken ik niet in The Road. 3*

avatar van TinkerTex
4,0
Een mooi en meeslepend drama dat zich afspeelt in een post-apocalyptisch landschap. Wat er precies is gebeurd, zullen we nooit weten. Een vader (Viggo Mortensen) en zijn zoontje doorkruisen de grauwe vervallen gebieden. Onderweg proberen ze aan voedsel te komen en uit handen te blijven van kannibalistische bendes. De spanning is op sommige momenten te snijden, maar is niet de hoofdzaak. Het gaat meer om de hoop om te overleven. Dit alles is erg treffend uitgebeeld.

1,0
nou sorry hoor jongens en meisjes, maar ik vond dit echt een bagger film... gebeurde helemaal niks boeiends in. Heb zelfs de film een paar keer doorgespoeld omdat ik op zoek was naar aktie! (toen ze die ouwe lul vonden en bij het kampvuur gingen zitten... owowowow...)
De trailer vertelde al heel de film qua aktie dan. Verder zat er geen goed verhaal in. Beetje doelloos in elkaar bedacht. En het eind... owowow ik kan wel janken dat ik nu weer 2 uur kwijt ben van me leven! Het eind was zooooooooooo TRIEST! Kijk het acteer werk, en special effects (zover ze erin zaten) was gewoon goed, niks aan op te merken, Maar waar gaat de film nou eigenlijk over? Van mij 1 ster, omdat ik heel de film heb uitgekeken.
Geef mij maar een GOEDE thriller, daar houd ik wel van. Niet zo'n triest bijelkaar geraapt zooitje...

Ik heb respect voor de mensen die deze film wel goed vonden, of wel interessant vonden... Dit is mijn mening..

4,0
idd erg deprimerend beeld van een rampzalige toekomst. En nu eens niet een gelukkig Hollywoodfilm einde met ditto bombastische muziek. Nee deze film is Somber tot het bittere einde.

avatar van Captain Pervert
3,0
Meeslepende film die je toch wat leeg achterlaat.

Een veelgehoorde kritiek is dat je niet precies te horen krijgt wat er nou is gebeurd, maar er wordt wel degelijk gehint en dat is voldoende. Het gaat ook helemaal niet om hoe het zo gekomen is, maar hoe de personages met de situatie omgaan. En dat is heel verschillend. The Road laat iets zien over leven en overleven, menselijkheid en onmenselijkheid. Daar gaat de film over en wat dat betreft is hij zeer meeslepend en prima geslaagd.

Het is een leuk/interessant gegeven dat het jongetje af en toe dingen ziet die voor ons heel normaal zijn maar die hij nog nooit heeft gezien, omdat hij enkel de verwoesting kent. Het blikje Coca Cola is daar een mooi voorbeeld van.

Toch zijn er weer die typische dingen die me wel een beetje stoorden. Sommige handelingen van personages kon ik niet begrijpen, het nut van het personage van Duvall snapte ik niet, het einde was niet echt bevredigend en het jongetje werd hoe langer hoe irritanter. Bij dreigend gevaar riep hij alleen "papa" zonder te vertellen wat hij dan precies zag. Mortensen moest dan zelf komen kijken wat er aan de hand was en dan was het ook meestal al te laat. Zucht.

Het einde is zoals gezegd niet echt bevredigend. De aanwezigheid van de hond moet duidelijk maken dat dit dus de mensen zijn die bovensgronds liepen toen vader en zoon in die schuilkelder zaten, maar waarom ze hen driekwart van de film zijn gevolgd is onduidelijk. De vrouw zegt "we maakten ons zorgen om je".

Misschien zagen ze dat de man ziek was (kanker/TBC) en niet lang meer te leven had, en dat het jongetje vroeg of laat op eigen benen zou moeten staan. Maar waarom dan stiekum volgen en niet gewoon eropaf stappen en een praatje maken. Meneer, u bent ziek, we willen graag helpen. Totale nonsens, het hele plotelement rondom dat gezinnetje
. Ook wordt nooit duidelijk waarom ze naar het zuiden gaan.

Ondanks domme punten een nette 3 sterren.

avatar van El ralpho
4,0
Een prachtig vormgegeven emotionele prent. De kracht van de film zit hem in de liefde die de vader toont voor zijn zoon. Dit spat daadwerkelijk van het scherm af en komt geenszins geknutseld over. Was dit wel het geval dan was de gehele opzet van de film gefaald. De verwoeste wereld dient namelijk alleen als achtergrond. Er wordt hier ook weinig over uit de doeken gedaan. Wat ook helemaal niet erg is; niet alles hoeft altijd verklaard te worden. De oorzaak kan gemakkelijk zelf ingevuld worden. De nadruk ligt op de interactie tussen de vader en zoon. Een grauwe maar realistische film met alle bombarie ter zijde geschoven. Mensen die meer spektakel verwachten kunnen beter 2012 checken. Een film die qua sfeer zeker onderdoet voor deze film. Meer is niet altijd beter. Sterker nog in het geval van The road; Less is more. Mensen die gaan voor diepgang en een realistisch drama met enkele thriller elementen zijn bij deze film aan het juiste adres. Deze The road legt de nadruk namelijk niet op de actie. Sterker nog; deze is nauwelijks te vinden. men geeft eerder een realistisch beeld over wat er met een vader en zoon gebeurd na de zogenoemde apocalyps. Een film die je moet kunnen waarderen. Enige kanttekening die ik heb is de eindscène waarover mijn voorganger het ook heeft:

Captain Pervert schreef:
aanwezigheid van de hond moet duidelijk maken dat dit dus de mensen zijn die bovensgronds liepen toen vader en zoon in die schuilkelder zaten, maar waarom ze hen driekwart van de film zijn gevolgd is onduidelijk. De vrouw zegt "we maakten ons zorgen om je".

Misschien zagen ze dat de man ziek was (kanker/TBC) en niet lang meer te leven had, en dat het jongetje vroeg of laat op eigen benen zou moeten staan. Maar waarom dan stiekum volgen en niet gewoon eropaf stappen en een praatje maken. Meneer, u bent ziek, we willen graag helpen. Totale nonsens, het hele plotelement rondom dat gezinnetje
.



Voor de rest heb ik daadwerkelijk niks op deze film aan te merken. Alleen dat ik kan begrijpen dat mensen de film niet kunnen waarderen vanwege zijn trage verloop. Dit hield mij op voorhand ook tegen om de film te gaan kijken maar de sfeer en het sterke acteerwerk van de acteurs maken alles goed.
vooral de scene waarbij de vader overlijdt en het jongetje alleen achterblijft is hartverscheurend. Een 4,0 en die is dik verdiend.

avatar van Martin Visser
4,0
Extreem verhaal over universele liefde tussen vader en zoon

De roman The road van Cormac McCarthy (ook de auteur van No country for old men) staat al een tijd op mijn to read-lijstje. Ik was er al eens in begonnen, maar moest toen erg wennen aan de pagina's lange troosteloosheid van de post-apocalytpische wereld die McCarthy schetst. Nu ik de vorig jaar uitgekomen verfilming heb gezien, heb ik extra reden dat boek nu toch eens te gaan lezen.

The road begint enkele jaren na een niet nader uitgelegde ramp. Het Amerika waar vader en zoon doorheen trekken is grijs, grauw, grotendeels verwoest en gevaarlijk. Heeft er een atoomaanval plaatsgevonden, een allesvernietigende natuurramp? Het verhaal vertelt het niet en al snel wordt duidelijk dat dat er ook niet toe doet. Dit verhaal gaat over een vader en een zoon die proberen te overleven. En dat doen ze samen, overeind gehouden door hun onmetelijke liefde voor en trouw aan elkaar.

Vader en zoon blijven naamloos, evenals de andere personages die rondzwerven in deze desolate wereld. The road vertelt niet het verhaal van specifiek deze vader en zoon, maar toont de bijzondere liefde tussen ouder en kind in het algemeen. Die liefde gaat ver, want de vader wil per se blijven leven voor zijn zoon, maar kondigt ook al aan dat hij zich van zijn leven zal beroven als de zoon dit gruwelijke avontuur niet overleeft.

Waar de twee precies naar toe gaan, is onduidelijk. Ze zijn op reis naar het zuiden. Geen idee wat ze daar verwachten, maar het hebben van een reisdoel houdt ze overeind. De tocht is prachtig in beeld gebracht. Heel veel grijzer en troostelozer zie je de VS zelden. Vader lijkt de omgeving nog wel te herkennen, maar voor de kijker is het een inwisselbaar decor geworden.

Hoe mooi de grote shots ook zijn gemaakt, en hoe spannend het verhaal bij tijd en wijle ook is, de film draait om de kleine scènes. Vader en zoon delen alles, liefde, verdriet, hoop en wanhoop. En steeds blijft de zoon zijn vader eraan herinneren dat zij nog steeds bij de good guys horen, ondanks alles. Maar in de roes om te overleven wordt de scheidslijn tussen goed en kwaad steeds diffuser.

De setting van dit verhaal mag dan extreem zijn, toch gaat het ten diepste over de universele band tussen ouder en kind. De makers slagen er wonderwel in om juist dát naar voren te brengen. Daardoor verwordt The road niet tot een spectaculaire avonturenfilm of een dunne thriller. Het is een bijzonder portret geworden van onoverwinnelijke liefde, tot de laatste snik.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:43 uur

geplaatst: vandaag om 18:43 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.