The Road (2009)

Pessimistisch en schrikwekkend toekomstbeeld.

"Naar" thema maar knappe film met prima setting en acteerwerk.

Flashbacks verduidelijken en zijn passend en niet overdreven veelvuldig aanwezig en brengen ook afwisseling.

Ook enkele gevatte scènes waarin de houding van het jongetje niet overeenstemt met deze van zijn vader en wanneer de jongen toch wel zekerheid wil omtrent het "bij de goeden behoren"

Naar het einde toch ook wel meer emotie, gelukkig aanvaardbaar gedoseerd.

Waarschijnlijk nog het best te typeren als een redelijke verfilming van een ijzersterk verhaal. Dat verhaal houdt m.i. in dat in een post-apocalyptische wereld, waarin haast iedereen en alles zijn menselijkheid heeft verloren, kinderen nog iets van moraal kompas bieden. Hoewel dit principe behoorlijk sterk is uitgewerkt, is zoiets toch vooral aan McCarthy toe te schrijven die hiervoor het uitmuntende materiaal heeft aangedragen. Op andere vlakken kent de film geen duidelijke uitblinkers. Zo blies de post-apocalyptische wereld me nergens echt van mijn sokken, ging het acteerwerk nooit echt door merg en been en greep de mistroostigheid me niet volledig bij de strot.

Ben ontgoocheld in de film. Had er net iets meer van verwacht. Het verhaal is goed en schept hoge verwachtingen die jammer genoeg niet werden ingelost. Er zijn uitstekende scènes die de troosteloosheid, de hardheid en de wil om te overleven benadrukken. Ook de kleine hedendaagse normale dingen komen naar voren: iets wat we nu al evident beschouwen, was in de film pure luxe (haar knippen, bad nemen, menselijke communicatie ...).

Het concept is goed, maar niet genoeg uitgediept. Vele dingen blijven vaag of zijn onverklaarbaar. Ook de povere passages van passanten zijn langs een kant te oppervlakkig. Ook die brand wordt nergens veklaard. Op die manier mis je echt betrokken te raken bij de film. De flashbacks naar de periode ervoor en de scenes met de moeder zijn overbodig wegens zeer vaag en nietszeggend.

De acteerprestatie van Viggo was redelijk, gewoon ok. De zoon ergerde me een beetje. De dialogen waren te beperkt en te ondermaats (niet onlogisch als er geen diepgang met andere personages is). Ondanks de trage opbouw (wat me hoegenaamd niet stoorde) was de film op die manier te vluchtig. Te veel van alles wat, maar totaal geen samenhang of opbouw van een verhaal. Allemaal toevalligheden zonder verband. Op zich kan dit realistisch zijn, maar ik miste hierdoor betrokkenheid.

Zoals zoals was de sfeer zeer goed, mooie beelden van de verwoeste omgeving, ineens ook hét sterke gegeven van de film. Het einde vond ik dan weer een dieptepunt. Totaal uit het niets en niet in verhouding met de rest van de film. Heel lang is die kleine dus niet op de dool geweest. Jammer, er was zoveel meer uit te halen.

Indrukwekkend qua apocalyptische wereld maar wat saaiig omdat een spannende complotontwikkeling ontbreekt. Het einde vond ik ook niet sterk: de jongen lijkt een beter leven te krijgen nu hij wordt opgenomen in een echt gezin (zelfs met hond!) maar als de film iets lijkt te leren is dan is het dat een kind een blok aan je been is als je moet zien te overleven in een rechteloze wereld waarin mensen elkaar vermoorden en opeten om te overleven, zodat de kansen op overleving in zo'n gezin helemaal nul lijken. Wat dat moreel kompas van kinderen betreft, waar Valii over spreekt, vond ik het kind vooral erg naïef: mensen helpen en vertrouwen in een prima basis voor beschaving maar niet als het eten op is en iedereen op elkaar jaagt...

Deze film heeft een erg strakke regiestijl die mij erg kan bekoren, het is gewoon oerdegelijk en weet de juiste toon te zetten, maar het probleem is dat het script gewoon te marginaal, te oppervlakkig is. Niet dat ik me stoor en de weinige handelingen die erin voorkomen, zoals hier meermaals wordt geopperd, maar de psychologie van de verlaten wereld, en het negatieve mensbeeld als gevolg hiervan, ontstijgt echt nauwelijks de koude grond. De voice-over zou normaliter echt wel wat moeten toevoegen in een film als deze, maar dat doet het helaas niet. Sterker nog, het doet afbreuk want originele gedachtenspinsels komen er in zijn geheel niet in voor.

Hetzelfde geldt een beetje voor de rol van Viggo Mortensen, hij doet het niet abominabel ofzo, maar de getergdheid van zijn personage ligt er net wat te dik bovenop. Wat mij betreft hadden ze die goeie ouwe Duvall wat meer screentime mogen geven, want die weet nu wel genadeloos te overdonderen! Mortensen straalt vooral hersenloos- en roekeloosheid uit, maar wat hij graag uit had willen

stralen, een melancholische Weltschmerz, het lijden over de tekortkomingen van de mens, dat wordt nu juist wel met verve vertolkt door Duvall.

Een film waar je niet vrolijk van wordt. De setting van de post-apocalyptische wereld (waarvan de oorzaak niet wordt meegedeeld) is mooi in beeld gebracht en de minimalistische muziek van Nick Cave past ook goed.

Viggo Mortensen speelt de rol van gekwelde vader die alles zou doen om zijn zoon in veiligheid te houden (ook ten koste van andere overlevenden) tamelijk goed en Charlize Theron als de vrouw en moeder die het allemaal niet meer aankan is altijd een mooie verschijning. Het zoontje vind ik echter nogal een kneusje (met zijn lange haar lijkt hij ook meer op een meisje) en hij begon met zijn gezeur en zijn ge-"papa" al snel op mijn zenuwen te werken. Dat laatste was er de oorzaak van dat de emotionele band tussen vader en zoon mij niet zo heel erg aangreep.

Een klein detail dat mij ook opviel is dat zowel vader als zoon nog al hun tanden hebben, hoewel ze ondervoed zijn en er waarschijnlijk ook geen tandartsen zijn.

Tenslotte had ik ook zo mijn vragen bij het einde van de film, de zoon heeft de plaats waar zijn vader overleed nog niet verlaten of hij loopt al een nieuw, perfect gezinnetje (vader, moeder, broertje, zusje en hond) tegen het lijf. Maar toen ik hier de mogelijkse verklaring van nakada las, kon ik mij daar wel goed in vinden.

Ik heb de film net gekeken op Netflix
En greep mij persoonlijk heel erg aan !
Vooral bij het water nadat de vader die man dood had geschoten , hoe hij zijn zoon troosten en zei iedereen voor hem te vermoorden ! Prachtig !
Ook vond ik het in de schuilkelder leuk en mooi om te zien hoe gelukkig men word van wat blikjes fruit !
En het einde greep mij heel erg aan dat hij afscheid nam van zijn papa ....
alleen jammer dat t einde niet voor mij gevoel werd laten zien en zo ineens afgelopen was jammer ...
Maar verder prachtige film waar ik een aantal x bij gehuild heb .. en heeft me echt om de een of andere reden geraakt !
Ik vind t een aanrader om te kijken , ik denk wel dat mensen met kinderen deze film anders bekijken dan zonder kinderen . Ook ik zou iedereen vermoorden voor mijn zoon mischien dat hij me daarom zo aansprak ! Hele mooie film !

Bleek, zoals de Engelsen zeggen. Ook af en toe loodzwaar en pijnlijk om deze wereld te zien. Soms wel overdreven grauw en somber gefilmd, maar dat mag.

Mooi einde ook, juist omdat het onzeker is, Misschien dat ik de moed kan opbrengen hem te herzien, want ik vermoed dat ik wel wat symboliek heb gemist.

Aan de andere kant was het soms wel wat eentonig.

Zo...viel me deze film even een partij tegen, sodemieters zeg! Zo lijkt de film geen moment op gang te komen, op het gebeuren in het huis met de kannibalen na en de ontmoeting met het tuig op de weg na die in beide gevallen nog wat spanning brengen, sleept de film zich als een bejaarde met een rollator naar het einde.

Dan de vele onrealistische dingen, of dingen die ik als onrealistisch zie/ik niet zo zou doen, zoals het blikje cola dat kennelijk nog in orde is na zoveel jaren zonder koeling. Of het nog goed is één ding, een tweede is of er dan nog koolzuur in zit. Het zwemmen naar een containerschip terwijl hij niet eens kan zien of hij aan boord kan komen, en dat terwijl hij twee minuten eerder nog bloed ophoestte wat waarschijnlijk duid op een verwaarloosde longontsteking. De keuze om al het eten in de schuilkelder achter te laten omdat ze buiten wat geluiden hoorden, ga dan eerst een dag zitten te posten in dat nabije huis en zie of het een zwerfhond is. Het feit dat ze al jaren huis na huis doorzoeken op eten en alles wat ze gebruiken kunnen meenemen, het Amerika is dus dat ze waarschijnlijk massa's wapens tegenkomen en toch maar slechts met een revolvertje rondlopen met maar twee kogels. Ik zou zelfs dat kind uitrusten met een heel arsenaal en al lang schietles op een afgelegen plek gegeven hebben. Al met al krijg ik niet het gevoel dat dit een vader met kind is die heel realistisch het kwaad onder ogen ziet en koste wat kost wil overleven. Er wordt teveel een scheiding gecreëerd tussen goed en kwaad en pa en zijn joch blijf onrealistisch braaf, althans zo moet het overkomen. Dan dat joch zelf, vind het een onuitstaanbaar en wereld vreemd kind. Die jongen is toch opgegroeid in dit wereldje met alle gevaren maar enige realiteitszin en overlevingsdrang lijkt het kind niet te hebben. Sterker hij komt bijzonder naïef over met zijn gezever over dat pa niet zo naar tegen de dief mag doen, een dief die er overigens naakt erg goed doorvoed uitzag, of tegen de zwerver en huilie huilie papa niet schieten, ja maar zoon zie je niet dat er een pijl uit mijn been steekt? Ik kan daar niet zo goed over. Kijk eens naar Cidade Dues, dat is een realistisch beeld over kinderen die leren overleven in een harde wereld. Nou ja en dan het einde, een gezin dat het al enige tijd schaduwt, tja het zal.

Op een paar mooi shots van de verlaten en desolate wereld die er wel overtuigend en mooi uitziet, zoals het shot met alle geknakte telefoonpalen, bied de film niet veel. Het is niet echt spannend, de clou blijft mij onduidelijk, de karakters zijn het gewoon niet en het script en bepaalde gebeurtenissen zijn het niet of zijn niet geloofwaardig. Het is allemaal te gekunsteld en het einde typisch feel good. Hier was heel veel meer uittehalen geweest. Matige film.

Grimmige film, en ook wel spannender en enger dan ik had verwacht. Vond het alleen wel erg lang duren. Eigenlijk is het vooral meer van hetzelfde, met af en toe een moment wat even voor wat spanning (of blijdschap, die kelder met eten was wel nice) zorgt, maar voor de rest uiteindelijk toch niet echt ergens heengaat. Je raakt vooral nogal murw door alles, het maakte me op het einde eigenlijk niet meer uit wat er ging gebeuren omdat alles toch al op zijn ergst was. Het einde is nogal 'tja, en nu?'.

De film probeert dan nog een beetje een thema erin te brengen van hoop en menselijkheid, maar echt uit de verf komt dat niet.

Mooie beelden af en toe, grimmig sfeertje en regelmatig wel oprecht spannend, maar ook vooral nogal leeg en pointless.

3*

Depri.

Goede, machtige film die alleen nooit optimaal weet te boeien. Ondanks dat hij erg intens is, en altijd wel voldoende dreiging weet te leveren, is het echter heel traag en dat heeft in deze film nooit echt meerwaarde. Maar het is ook fijn dat dit niet met de nodige poeha komt.

Actie en spektakel kan je wel vergeten. Ondanks dat de dreiging gelijk goed opent in de eerste minuten weet de film vooral op drama in te gaan. Het is een groot drama, dat zich dan vervolgens afspeelt in een gewelddadige en bedreigende omgeving.

Het onderdeel dat het best gelukt is in de film is ongetwijfeld wel de setting. Een grauwe, deprimerende sfeer die prettig was om naar te kijken. Visueel er er een hoop te genieten en je voelt gelijk dat er iets mis is. Met een dreigende, nare soundtrack is het dan ook compleet.

Acteerwerk van Mortensen was sterk. Smith-McPhee past niet helemaal in de setting, en de rest was ook goed. Vooral de make-up en aankleding was goed gelukt. Ik wist pas later dat dat Pearce was in het einde op het strand. Net als de details in de setting.

Camerawerk is traag, film is behoorlijk traag. Eigenlijk wel iets te traag om heel eerlijk te zijn. Het weet nooit echt optimaal te boeien ondanks er een aantal nare scenes zijn die de aandacht weer terug doen keren. Er gebeurd net genoeg om het allemaal nog kijkbaar te houden eigenlijk.

Hillcoat levert een visueel mooi filmpje op die net wat te traag is. Voor de rest wel goed gelukt eigenlijk. Ik zie wel graag dit soort filmpjes om heel eerlijk te zijn. Maar vrolijk zal je er niet van worden.

Wat een duistere, fucked up, sombere en deprimerende film zeg, maar tegelijkertijd ook zo puur en mooi. Had niet verwacht deze zo goed te vinden, maar is echt een topper wat mij betreft. Ik snap wel dat het niet een film voor iedereen is; het is erg traag en ook echt heel somber. Als je een film die je met een goed gevoel achterlaat wil kijken, sla je deze best over.
Visueel valt er erg veel te genieten. Cinematografie is top, de omgevingen en achtergronden zijn duister mooi, de apocalyptische sfeer van verdoemenis druipt van elk beeld af. En Viggo Mortensen speelt een schitterende rol. Die man is toch echt een van de betere acteurs die er rondloopt. Het zoontje speelde echter ook erg goed, en vooral bij het einde kreeg ik toch wel een brok in de keel.
Paar hoopvolle momentjes (die kever, het gezin op het einde ), maar deze film zet zich vooral af tegen anderen in het genre in de zin dat hier nergens echt een licht aan het einde van de tunnel is. Was erg krachtig voor een keertje.

“If I were God, I would have made the world just so and no different. And so I have you... I have you.”

Erg deprimerende film was dit die op veel vlagen ook héél spannend wist te worden. Toch had ik wel iets meer van deze film verwacht. De film volgt me al een langere tijd, en ik zag gisteren dat deze op Netflix stond waardoor ik hem eigenlijk zonder twijfelen aan heb gezet. Ik houdt erg van post-apocalyptische werelden, of dat nou is met bepaalde mutaties (zombies etc.) of na een kern-oorlog ik vind het altijd erg interessant. Waar het hier precies om draaide werd me echter niet duidelijk, wat is er precies gebeurd waardoor hun in zo’n wereld terecht kwamen? Of wisten ze dat zelf ook niet? Ik meende dat er werd gezegd dat er al waarschuwingen uit waren gekomen om je voor te bereiden maar ik snapte niet helemaal hoe het daadwerkelijk zo kwam. Misschien dat iemand mij hiermee kan helpen.

Het deprimerende hakte er aardig goed in, en ook de angst die de hoofdpersonages constant met zich mee brachten vond ik erg tof. Toch was de film heel erg traag, en dat haalde me best vaak uit mijn concentratie omdat ik had gehoopt dat er wel iets meer zou gebeuren. Het grijs ogende wereld is dan wel tof. Qua drama is de film best oké, we zien zo af en toe wat ‘flashbacks’ na het begin waar de familie nog een beetje gelukkig was en het verlies van de vrouw in het gezin, die niet meer verder wou en waarschijnlijk dood ging in de het bos. De grote steden worden voornamelijk veel vermijdt, en we zien héél veel natuurgebieden met prachtige shots.

Er valt in mijn ogen verder niet zo veel meer te vertellen over deze film, dus ik houdt het vandaag lekker kort. De film is qua spanning goed bezig, ik verwachtte op elk moment toch wel een aanval van vijanden die er vaker niet dan wel kwam. ‘Viggo Mortensen’ speelde zijn rol erg tof, en je zag dat hij de film omarmde als zijn kindje. Er werd hard gewerkt in de film voor een bepaalde status, en dat behaalden ze ook wel. Al om al, redelijke zit maar wel iets meer van verwacht.

3.0*

Dit kán gebeuren. Zo kúnnen mensen doen en zijn. Hoe voorzichtig horen we te zijn. Hoe zuinig op wat er nu nog is. Het kan heel snel heel anders zijn.

Zeer sombere film. Verwacht geen vleugje humor of coole actie. Dit is gewoon een zeer treurig verhaal met zeer treurige beelden. Daar moet je wel van houden. De sfeer wordt wel erg goed neergezet. De grijze bomen, bergen, zee, huizen, etc. Het is allemaal erg somber.

Leuk vooruitzicht als dit echt zou gaan gebeuren. Mooi gemaakt, maar soms ook wat langdradig.

En wat is er nou eigenlijk gebeurd met de wereld?