The Road (2009)

Ik zal heus niet de eerste zijn die het zegt, maar deze film deed me ontzttend denken aan I Am Legend - niet alleen qua setting (een postapocalyptische wereld, deze keer niet in de stad maar op het platteland), thematiek (alleen op de wereld) en dreiging (ditmaal geen zombies maar in barbarisme vervallen mensen), maar ook de vertelstructuur (flashbacks) leek rechtstreeks uit die film te zijn overgenomen. Dat gezegd hebbende is The Road wel een veel betere film dan het actievehikel met Will Smith. Mooier ook vooral, zeker in het begin, als Mortensen en zijn zoontje door dorre bossen trekken. De sfeerschepping en ook het camerawerk in deze film mogen dan ook zeker wel de sterkste punten genoemd worden: The Road is grauw, vuil en troosteloos, zoals een postapocalyptische film hoort te zijn.

De minpunten wegen echter zwaar tegenover dit pluspunt. Zo is het kindje ("Poppah! Poppah!") dat Mortensen de hele film met zich meesleurt eigenlijk alleen maar irritant. Er zijn wat oorzaken hiervoor aan te wijzen ("Poppah! Poppah!"), maar wat vooral stoort is de oneindige goedheid van het personage, wat zo erg contrasteert met de rest van de film - die juist gaat over mensen die hun menselijkheid/goedheid kwijtraken - dat het op de zenuwen gaat werken. Wat dat betreft is het ook jammer dat de hoofdpersonen de hele film lang de 'good guys' blijven - ondanks enkele halfgeslaagde pogingen van de makers -; er had wat meer grijs gebied mogen zijn. Ook een misser is dat er gedurende de hele film - uitzonderingen daargelaten (de scène in het huis van de kanibalen is ontzettend spannend en de scène waarin de vader zijn zoontje laat zien hoe hij zelfmoord moet plegen is ook sterk) - eigenlijk maar weinig interessants gebeurt. Natuurlijk, het gaat over de relatie tussen vader en zoon en de manier waarop hun persoonlijkheden zich ontwikkelen, maar dat verzacht niet het gegeven dat je gedurende een groot gedeelte van de film niet veel bijzonders of opmerkelijks te zien krijgt. Ook het einde was naar mijn smaak iets te sentimenteel en duidelijk op Amerikaans publiek gericht. De uiteindelijke boodschap die de laatste scènes naar voren brengen is - hoewel eveneens erg Hollywoodiaans - wel mooi en voor een Amerikaanse film nog vrij subtiel gebracht ook.

The Road is een mooi uitziende film die hier en daar wel enkele aansprekende thema's aansnijdt, maar deze niet echt goed uit weet te werken. De film niet bijzonder interessant om te zien, helaas, al weet het een avondje wel prima te vullen. Maar er had meer in gezeten.

2,5*

Veel te slap verhaal. Het idee achter de film is goed, maar werk het dan ook uit op zo'n manier dat het aanspreekt.

Ik ging blanco deze film in, omdat bij dit genre de film of heel goed is, of ronduit slecht. Helaas, het werd voor mij ronduit slecht.

Hierboven werd het al genoemd, maar waarom zouden die mensen de vader en zoon al zolang volgen, terwijl ze ook gewoon contact konden zoeken, als de vader zag dat een gezin compleet is kon hij zeker ook inzien dat dit gezin bij de goeden horen.

Wat mij betreft: mijden deze film!

Ik hou van dit soort verhalen..

maar ik vind dit niet sterk genoeg uitgevoerd.

Christian Bale had hier iets mooi's van kunnen maken!.

2 1/2 ster

Wij hebben deze film ook gezien en wij snappen niet dat mensen kunnen zeggen dat dit een goede film is.

Veel vragen kwamen bij ons naar boven zoals ''Waarom is de aarde niet meer zoals het ooit was''.

Zijn vrouw zegt ''ga naar het zuiden want het is daar warmer''. Leuk dat het daar warmer is maar is het ook voor de mensheid beter.

Veel vragen met géén goed antwoord.

Er kon veel meer gedaan worden met dit thema. Vooral als er eerst eens verteld werd waarom de aarde zo is en wat er eigenlijk gebeurt is.

Een verhaal zonder een kop en kont.

Zeer slechte film. Erg jammer.

Tjah jah wat moet ik er van zeggen.

Wel leuk neerrgezet hoe het er zou zijn als de wereld bijna helemaal

verwoest is en de hongersnood echt een probleem begint te worden

waardoo kanibalisme ontstaat.

Een film die je aan het denken zet .

Wat een geweldige post-apocalyptische setting.. een indringende doodsheid, knap. (Alleen lijken de luchten soms met potlood te zijn geschetst.) Het is ook een verademing om niet te weten hoe de situatie tot stond is gekomen, leidt de aandacht alleen maar af.

Mortensen vind ik prima op z'n plaats als de alledaags uitziende man die voor de meest primaire uitdaging komt te staan. Heel goed. Sommige gebeurtenissen zijn wel een beetje krampachtig gebracht om de boodschap van ieder-voor-zich extra duidelijk over te brengen, zoals de man zonder kleren achterlaten. Hoewel dat ook wel weer een harde les is van vader op zoon. Nou ja, toch best oké dus.

Verder een boeiend verhaal. Niet super dramatisch, maar wel overtuigend en bij vlagen spannend. Alleen het einde valt uit de toon in vergelijking met de rauwheid. En de muziek had van mij onheilspellender gemogen in plaats van droevig.
3,5*

Apocalyps als nachtkaars.

De acteerprestaties in deze thriller, waarin Mortensen en zijn zoon proberen te overleven in een vergane wereld, zijn goed en het plot biedt tevens veel. Toch worden niet alle kansen genomen en hangt het geheel een beetje tussen drama en thriller in. Al is er continu een lichte spanning voelbaar, echt kippenvel verschijnt slechts tijdens een tweetal scènes. Het trage tempo en de meelijwekkende flashbacks brengen de film regelmatig uit balans.

Het einde verklapt de ongemakkelijkheid die de makers moeten hebben gevoeld tijdens de screening. Op safe en ten glorie van het grote publiek beleeft de film alsnog het zoete gevoel wat door de grauwe setting daarvoor nog enigszins werd afgevlakt. En zo blaast de film zichzelf uit als een nachtkaars.

Redelijk.

Anders dan ik verwacht had. Mooie film, lekker realistisch zoals ik het graag zie en bovenal erg meeslepend. Eigenlijk werd het nooit saai, ondanks de 111 minuten die erin gestopt zijn.
Acteerwerk is goed, ik vond alleen het jongetje wat tegenvallen bij het grootste dieptepunt in de film (wanneer zijn vader sterft).
Er gebeurt niet constant iets nieuws, maar het laat op zijn minst een logisch en emotioneel beeld achter van vader en zoon, in een groot avontuur. Daarbij moeten er keuzes gemaakt worden in onverwachte situaties en je weet niet altijd hoe dit uitpakt.
Trouwens ook een van de weinige films die ik ken waarin de hoofdpersonages geen naam hebben.

Geen mis filmpje.

Redelijke post-apocalyptische film waar echter veel meer uit te halen valt.

De setting is in ieder geval prima in orde. Het grijze platteland vormt een schitterend decor voor het verhaal. De depressieve sfeer komt duidelijk naar voren, maar had voor meer onderhuidse spanning moeten zorgen. Al snel in het verhaal blijkt dat vader en zoon niet de enige mensen zijn: er zijn nog een stel bad- en good guys die hier en daar ten tonele verschijnen, maar zij hadden wat mij betreft voor wat meer dreiging mogen zorgen. In dat grauwe landschap hadden een paar raddraaiers tot mooie taferelen kunnen leiden, zonder dat de film een ordinaire thriller wordt. Het had de vader/zoon relatie ook goed gedaan.

Ondertussen proberen vader en zoon samen te overleven. Hun relatie staat centraal in het verhaal, maar daar had men veel meer uit kunnen halen. Het blijft nu nogal oppervlakkig en cliché ("oh no, pooohpaaa, pooohpaaa"), al wordt het naar het einde toe wel iets beter. Viggo Mortensen zet als vader in ieder geval wel een ijzersterke rol neer.

Het contrast tussen vader en zoon zit 'm in het feit dat vader zich wel dingen uit het verleden kan herinneren en zoonlief niet. De flashbacks die volgden naar het verleden van papa voelden doorgaans helaas erg leeg aan. Ik had nou niet het idee dat het de film ten goede kwam. Een enkele flashback was nuttig, maar het hadden er veel minder mogen zijn.

Gelukkig heeft de film ook genoeg sterke scènes en van het hele uitgangspunt kan ik geen genoeg krijgen. Daarnaast zijn er een aantal prachtige beelden, waar jammerlijk genoeg doorheen gewauweld wordt.

Het einde was me dan wel weer iets te moralistisch. Het lag er nogal dik bovenop allemaal. Ging me allemaal te snel en te eenvoudig. Jammer.

The Road is een redelijke post-apocalyptische drama/thriller. Helaas laat het me toch met een enigszins leeg gevoel achter. Het hele idee is uitstekend en de uitwerking is bij vlagen prima, maar er valt absoluut meer uit te halen.

* * ½

Redelijke post-apocalyptische film.

Als eerste waren de decors en beelden van de verwoeste Amerika erg mooi en overtuigend op beeld gezet.

Verhaal vond ik toch aan de simpele kant. Toch klopt het en is het gewoon logisch.

De kills die Mortenson maakt waren toch wat aan de neppe kant en konden makkelijk weggelaten worden.

De mensen die ze tegenkomen zijn allemaal stuk voor stuk vreemde overlevenden, je zou ze de 'uitschot' der mensheid kunnen noemen. Jammer dat er weinige goeden overblijven en alleen maar kwaadbedoelde plunderaars nog rondzwerven.

Dat theorie met de vermiste duimen bij zowel de gekleurde dief als Pearce ontging me even.

Het was wel leuk en interessant om te volgen hoe 2 familieleden elkaar tot de dood ondersteunden. Het wegduiken van plunderaars, het doorzoeken van verlaten gebieden en natuurlijk - het enige stukje waar ze alles hadden wat ze wilden - de voedselkelder horen er ook bij.

Echt een thriller vond ik het niet, maar wel een stevige drama.

Je zou zeggen dat The Book of Eli en The Road concurenten van elkaar zijn. Mede omdat ze ook rond dezelfte tijd in de bioscoop verschenen. The Road was wel weer een uitstekende post-apocalyptische film en we gaan van de broeierige verwoeste desertlocaties uit The Book of Eli naar de uiterst grauwe, verwoeste rurale omgevingen in The Road. En ik zeg alvast: het is echt alles behalve er vrolijk van te worden want alles word zo somber weergeven. Daarnaast is Viggo Mortensen weer een kei in het acteren als zwerver die samen met zijn zoontje probeert te overleven in de verwoeste wildernis. Dat zoontje vond ik ook heel goed acteren en ook waren de kleine rollen van Charlize Theron en Robert Duvall ook een aangename verrassing. De verwoeste locaties zijn ook weer erg mooi en meeslepend neergezet en het is eigenlijk ook zowat de hele film strijden op leven en dood en een ijzersterke band tussen vader en zoon. We krijgen ook nog te maken met kannibalen die er ook soms uitzien als zombies uit Dawn of the Dead. Die scene met die Neger die probeert die voedselkar te stelen van Mortensen zal ik ook niet vergeten.

Verder was het einde ook best een harde klap.

Verder hoort deze film gewoon weer thuis in het rijtje van de Post Apocalyptische films. Puik werk!

4,5*

The Road, een drama met aardig wat uitschieters, maar eigenlijk evenveel inzakkers. Het grootste pluspunt is de grimmige, kille, grijze en levenloze setting waar de personages zich in voortbewegen. Alles ademt hopeloosheid en treurigheid uit, precies zoals het moet. En in dat plaatje passen de acteurs en hun look uitstekend, vooral Mortensen en zijn emotieloze en tevens krachtige uitstraling is perfect op zijn plaats.

Daar staat tegenover dat niet alles in de film al te best werkt. De flashbacks voelden erg leeg en geforceerd aan, de meerwaarde ontging me een beetje. Daarnaast voelt de hele film wat fragmentarisch aan, met sommige sterke segmenten (het aangrijpende gedeelte met Michael K. Williams als één van de hoogtepunten) en een aantal wat zwakkere momenten (zoals het wat ongepaste happy end). Al met al een vrij sterke en deprimerende film, maar toch niet helemaal die kracht waar ik in eerste instantie op had gehoopt.

Voordeel van de twijfel, vooral voor de look.

Kleine 3,5 sterren.

Mooie film, maar helaas geen moment onderhoudend genoeg om dit een goede film te vinden. In feite gebeurt er niks en tot het eind van de film hoop je nog op iets engs, schrikwekkends of überhaupt iets wat je aandacht erbij doet houden. Maar helaas, de film gaat als een nachtkaars uit en je blijft met een leeg gevoel achter.

Hier had zoveel meer ingezeten. Kijk bijvoorbeeld naar de game Fallout 3, als ze ook maar iets daarvan hadden 'meegenomen' was het zoveel anders. Geheime communes waarbij je je kon aansluiten, schepen waar steden zijn ontstaan, opstanden van het volk, rare beesten die zijn opgegroeid uit het natuurproces, bekende gebouwen die zijn omgetoverd tot zwerverspaleizen - zoiets.

Ik snap dat de makers in het midden willen laten wat er precies gebeurd is, maar juist dáármee hadden ze de film een boost kunnen geven. Ze hadden alles kunnen doen met het gegeven, maar dit is gewoon een film met wat irrelevante gebeurtenissen en wat vreemde voorvallen, wat ik zelf ook nog wel had kunnen schrijven. Veel te karig en simpel allemaal.

Weinig speciaal product, alleen de vormgeving en acteerwerk hielden het koppie boven water. Jammer dat Charlize geen grotere rol had.

Sublieme verfilming van het gelijknamige boek van Cormac Macarthy dat alle noten weet te raken. Grimmige visie die soms je nekharen overeind weet te brengen. Perfect gecast is Mortensen in de rol van de vader die in deze mensonterende wereld zijn zoontje als enig lichtpuntje heeft.

Hillcoat heeft weinig tot geen consessies gemaakt bij de verfilming. Alleen Theron heeft een iets grotere rol dan in het boek als moeder, maar dat maakt de verschrikking van het hedendaagse alleen maar groter. Dat verleden wordt als idylisch gebracht waardoor het verlies van nu alleen maar raker maakt.

Imponerend en grauw drama dat door blijft spoken in mijn hoofd, net als het boek deed. Verbazingwekkend dat in het huidig Hollywood blockbuster klimaat dit nog steeds gemaakt kan worden. Trailer is dan ook zeer misleidend waarin de film als een actie werkje wordt gebracht. Dit is zeker niet voor iedereen weggelegd, maar wie doorbijt wacht een mooi stukje cinema.

4,5*en

Visueel dik in orde en vooral pruimbaar door een uitstekende Mortensen. Hoewel hij er fysisch duidelijk niet toe in staat is, draagt hij toch de hele film. Het genre spreekt me enorm aan, maar dan liefst zonder de horrorelementen. Het contrast met het drama wordt hierdoor te groot en dus onbruikbaar. Slechts enkele malen is men erin geslaagd een ontroerend moment te doen werken. Met name het einde is, ondanks zijn grote voorspelbaarheid, een van de beste scènes voorhanden.

The Road kon naar mijn mening veel beter zijn uitgewerkt, mede door het subtieler verpakken van alle toevalligheden. Laat tevens de horror en flashbacks wegvallen, en de film zou meer impact hebben. Op mijn persoontje althans. Hoogtepunt moet de achtervolging op de dief zijn.

3,00

De film heeft een mooie maar toch deprimerende setting met al het grijs. Leuk was de film in elk geval niet om te zien. Alsof je op een regendag in de verlaten Kempen wordt gedropt met de meest zwartgallige persoon op aarde.

Ik denk dat in Amerika wel beter kan werken. Vooral voor de conservatieve Amerikanen hebben sommige onderwerpen een nog grotere inpakt. Nu het einde van de wereld er is, denken de mensen anders na over bepaalde morele issues als moord, diefstal, abortus en zelfmoord. Maar het blijft bij een potje filosoferen en nergens kan de film echt boeien. Het blijft een langzame apocalyptische raodmovie met af en toe een moment van 'actie' als ze een andere zwerver of groep tegenkomen.

Erg gave post-apocalyptische film.

Gek veel gebeurt er niet, beetje een roadmovie, maar dan eentje in een bijzonder duistere en grauwe setting, een feelbad-film zeg maar. Want het is eigenlijk één doffe ellende zonder één sprankeltje hoop.

Uitzichtloosheid troef en dat vertaalt zich ook in de beelden. Alleen maar grijze grauwe tinten, kale verdorde landschappen en dreigende hemels. Machtig om zien! Het gevoel alleen op de wereld te zijn is duidelijk voelbaar.

Inhoudelijk valt er niet zoveel te zeggen. Man en zoontje op weg naar het zuiden in de hoop daar te overleven nadat één of andere ramp het leven op Aarde onmogelijk heeft gemaakt. That's about it. En elke mens die ze tegenkomen wordt met dezelfde instelling benaderd: achterdocht en argwaan. Mortensen speelt dit geweldig, hij probeert z'n zoontje te beschermen met slechts twee kogels. Tegelijktijd wil hij hem voorbereiden op het onvermijdelijke: z'n dood. Mooi ingetogen moment overigens als het zover komt. Niet bij het haar getrokken of overgedramatiseerd.

Zag op de hoes de namen van Robert Duvall en Guy Pearce, maar hun rollen zijn wel heel erg beperkt, al was die van Duvall best te pruimen.

Had meer ingezeten.

Sterke post-apocalyptische setting, dat wel. Dit is misschien wel de eerste film die me écht overtuigde van de uitzichtloosheid en complete wanhoop die er in zo'n wereld moet spelen. De sfeer, de smerigheid, het grauwe kleurgebruik. Het werkte allemaal uitstekend. En ook Mortensen speelt hierin een overtuigende rol (Theron trouwens ook).

Wat er aan schort is het veel te simpele verhaal. Natuurlijk is het lastig om in deze desolate setting de kijker op het puntje van z'n stoel te houden, maar de gebeurtenissen en ontmoetingen van de twee liggen wel érg voor de hand steeds. Een paar bad-guys, een oude man, ondertussen een kleine meevaller in de bunker, een paar looters en een lief gezinnetje (verschikkelijk einde trouwens). Alleen de kannibalen waren nog enigszins verrassend. Verder kwam het allemaal niet bijster creatief op mij over.
Jammer, met iets meer fantasie (en misschien een iets kortere speelduur) was dit een topfilm geweest.

Redelijke film.

De setting was prima en het acteerwerk van Mortensen ook. Het verhaal was echter vrij magertjes, er had toch wel wat meer mogen gebeuren onderweg. Al waren de kannibalen wel een toegevoegde waarde.

2,5*

Had hier een pak meer van verwacht.

De film ziet er wel fijn grauw uit, al is het vaak net wat te duidelijk computerwerk, maar het is vooral een seen before and moreover, seen better film. Daarnaast ben ik stiekem ook niet zo'n fan van Mortensen.

2* en dan ben ik nog best lief.

Prachtige en deprimerende roadmovie met een post-apocalyptisch toekomstbeeld. Een grauwe en kale wereld die bijna geen kleur of warmte kent. Ondanks het trage tempo en het ontbreken van een echt plot, zeker wel onderhoudend door de vele mooie momenten. Centraal staat de menselijkheid (of die bewaard blijft) en de vader-zoon relatie (goed neergezet door de twee hoofdrolspeler). De film kiest zeker niet voor de gemakkelijkste weg, en dat is een pluspunt op zich.

Vreemde kritiek hier af en toe. Waarom die behoefte aan een film die totaal dichtgesmeerd is met antwoorden? Waarom naar het zuiden? Omdat daar hoop is. Misschien totaal nergens op gebaseerd, maar waar ga je anders op af dan op hoop in deze omstandigheden. Het is hoop of dood.

Fraaie film. Prettig ingetogen. Met soms een angstig moment of wat gepast sentiment. Maar erg gedoseerd, zonder schadende overdaad. Hetzelfde geldt voor de muziek. Zeer fraaie rol van Mortensen.

Een hoopvolle film ook. De hoop zit 'm met name in het personage van de zoon die een geweten blijft houden in de zeer extreme omstandigheden van de film. De film gelooft daarmee in onschuld en heeft een optimistischer wereldbeeld dan ikzelf vaak heb. Ergens noemt zijn vader hem zijn God en dat zit ook duidelijk in de film. Waar de vader niemand meer vertrouwt en zijn geweten langzaam an het verliezen is is de zoon de drager van zijn waarden.

Vooruit: De desolate landsschappen zijn soms zichbaar special effects en filters en de flashbacks werken niet helemaal, maar dat wordt zeer ruim gecompenseerd.

4.0*

Ruime voldoende

Mooi gefilmde en gemonteerde prent.

Doch her en der afwisselend spannend en langzaam tot langdradig.

Acteerwerk is prima in orde door de acteurs die een eigenlijk saai plot netjes neerzetten.

Film draagt een beetje het idee/sfeer van 'into the wild' met zich mee vind ik, maar daar kan deze toch weer niet aan tippen.

Verder een prima exemplaar voor een mooie filmavond

3.5*

Een redelijke dramafilm...

Wel bekende acteur Viggo Mortensen speelt goed...

Hongersnood is echt drama...

Prima camerawerk...

Niet echt spannende film...

Vind deze film saai noemen, toch wat vreemd. Dat er nu niet zoveel poeha is als veel campy pulp van Miller of Carpenter (waar niets mis mee is), maakt dit toch niet direct saai? Er zijn eigenlijk de hele film ontmoetingen, achtervolgingen en narrow escapes. Die scene in het kannibalenhuis of die eerste bende die ze tegen komen, zijn toch gewoon vermakelijk? Vond de film best spannend ook. Dat in samenspraak met de triestige sfeer in deze mooi in beeld gebrachte film, vormt het grote pluspunt. Leuke bijrollen ook. Vond het dramatisch ook wel redelijk overtuigend, hoewel het af en toe wat zeurderig wordt. Kon hier wel wat mee. Blijf het een fascinerend gegeven vinden. 4 sterren.

Mwah, dat dacht ik tijdens het kijken. Dit moest zoveel beter zijn dan een soortgelijke film in het genre, namelijk The Book of Eli.

Het begin is sterk, maar na een tijdje steeds weer hetzelfde heb je het ook wel gehad. De sfeer was toch iets te zwaarmoedig af en toe, en dat komt ook mede door de kleuren die eigenlijk weinig aanwezig zijn. Dit kan goed werken of te veel van het goede zijn. Het is dat laatste geworden. Drama lijkt sterk, maar komt door de chemie die niet aanwezig is tussen vader en zoon niet echt goed uit de verf. De film deed me dan ook op momenten erg weinig. Tegen het einde krijgen we nog wel iets wat een sterke scène had kunnen zijn, al dan niet het sterkste moment uit de film. De jongen mist dan wel iets in zijn kunnen als acteur en daardoor komt dit niet goed over. Het einde trekt het wel weer wat bij. Voor de rest toch een nette Hollywood film die alles netjes uitspeelt volgens de regeltjes.

De setting is erg cool en weet mij altijd wel te boeien. De manier waarop het in beeld is gebracht en de vervallen wereld ziet er goed uit. Jammer dus dat de rest van de film, net als de wereld die wordt weergegeven, nogal leeg is.

Absoluut één van mijn favoriete films!

Toen ik naar deze film in de bios ging had ik geen idee wat te verwachten (ik ga wel vaker zonder enige kennis naar films) maar wat volgde was een film waar ik al een hele tijd op zat te wachten.

De sfeer die neergezet word, kan niet beter. Alles is grauw en grijs en er is nauwelijks meer leven, precies zoals het hoort in een post-apocalyptische film. De acteurs deden hun ding goed en in tegenstelling tot sommige andere kijkers heb ik me geen enkele keer geirriteerd aan de jongen.

4*

Een erg onbevredigend einde. Er is eigenlijk geen eind. Alleen aan het leven van die man. En waarom laat die vrouw man en kind achter en loopt zo haar dood tegemoet? Waarom blijven ze niet gewoon in die ondergrondse opslagplaats met al dat eten?

Je blijft met vragen zitten en je irriteert je aan sommige keuzes die ze maken. Je kunt deze film gerust overslaan....

I told the boy when you dream about bad things happening, it means you're still fighting and you're still alive. It's when you start to dream about good things that you should start to worry.

Alles behalve een slechte film. Ik kan meestal dit soort werkjes wel waarderen, vraagt veel fantasie en dit soort avonturen spreken mij meestal wel aan. De film duurt wel lang en wordt erg rustig verteld waardoor zeker dik de eerste drie kwartier er weinig aan is, de film is niet zozeer saai maar mist connectie met de kijker waardoor je een beetje naar een verwoeste wereld kijkt zonder emotie of avontuur. Gelukkig weet vooral Kodi de film enorm op te krikken, echt een meerwaarde. Op het eind werd ik een tikkeltje ontroerd door hem, altijd wel een zwak voor kleine kinderen die geloofwaardig hun rol weten neer te zetten. Is een vrij moeilijke taak! Hoewel de film mooi eruit ziet, genoeg sfeer lijkt te hebben, is dut maar een vage illusie. Het grauw getinte camerawerk werkt niet echt mee, en ook de muziek vond ik niet helemaal er bij passen. Als je het dan toch als commerciële stille arthouse wilt verkopen, doe het dan goed en ga dan niet een apart staaltje piano spel erbij toevoegen, vond daar maar niks aan. Ook de voice overs vond ik totaal misplaatst, ook al waren er wat mooie quotes bij. Ik vond dat de film het meer moest hebben van het wantrouw en de stiltes. Goede film, mede dankzij Kodi weet de film na een vrij langzame film toch met een voldaan gevoel achter te laten. 3 sterren

Voor mij is dit de beste film die ik in 2010 heb gezien, dus bij deze een 'officiële mening' van mijn kant.

Laat ik voorop stellen dat ik al schijtziek was van al die apocalyptische films die menen hun ernst met een vleugje overdreven humor danwel actie op te moeten fleuren voor de kijker.
In een bepaald opzicht vind ik het spijtig dat (vele) kijkers zulke 'frutsels' blijkbaar nodig hebben om een film goed te kunnen vinden.

Welnu... Als ik een mafiafilm ga kijken dan zie ik ook graag een mafiafilm. Als ik een oorlogsfilm ga kijken dan verwacht ik ook een oorlogsfilm. Als ik een romantische film ga kijken dan verwacht ik ook een romantische film. Als ik een absurde zombie-horror ga kijken dan verwacht ik ook graag een absurde zombie-horror. En als ik een apocalptische film ga kijken dan verwacht ik zoiets als 'The Road.

'The Road' is voor mij dusdanig realistisch dat ik er kippenvel van krijg. Als er één film in staat is om het einde der tijden zo realistisch mogelijk weer te geven, dan is het deze wel.
Een depri sfeer, vrijwel geen hoop en compleet wantrouwen in de overgebleven medemens. Op het doek blijkt dat verre van sensatie, maar voor diegene die zich kan verplaatsen in zo'n hopeloze, apocalyptische sfeer is dit een film om van te smullen.

Ik ben nooit een fan geweest van Viggo Mortensen, maar met zijn rol in deze film heeft hij mij zwáár weten te overtuigen van zijn talenten. Ook zijn zoontje speelt in mijn ogen fantastisch. Velen vinden hem te 'overdreven'acteren met zijn 'Papa' en op zich snap ik dat wel, maar vergeet niet dat deze jongen in zijn rol een jongentje moet voorstellen die nooit naar een school is gegaan.

'The Road' kent sobere kleuren & sobere muziek, maar tevens sublieme acteerprestaties, een prachtig passende setting en degelijke spanning. Het einde der tijden spat van je scherm en dat is uiteraard geen plezier

Het einde laat meerdere interpretaties open. Eigenlijk hangt het af van de kijker en dat zie ik graag. Je kan het opvatten als een goed einde, maar ook als de doodsdroom van de vader, oftewel een slecht einde. In feite sta je voor dezelfde keuze als de hoofdpersonen. Heb je hoop? zie het einde dan als positief.... heb je géén hoop? ervaar het dan als de doodsdroom van de vader...

Wie een "einde der tijden" film wil zien met Hollywood-achtige onzin, verwijs ik graag door naar
Waterworld, Mad Max of The Book Of Eli.
Voor diegene die de uitzichtloze, depressieve sfeer wil ervaren van een eventuele Apocalyps, raad ik deze rauwe film aan.

Grauw, grijs, depri & uitzichtloos.... Oftewel in al zijn apocalyptische opzichten geslaagd. Dat is 'The Road'. Zelden een film gezien die zijn boodschap zo duidelijk over weet te brengen.

4,5* staan rotsvast met kans op de volle mep!