The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001)

Er zat inderdaad bij Pathé een voorstukje bij waarin Peter Jackson het publiek vertelde dat wij een van de eersten waren die deze versie op het grote doek te zien kregen. Maar aan Jackson te zien is dat minstens 10 jaar geleden opgenomen. Ik denk dat ze dit er altijd standaard voormonteren.

Zover ik weet draaien ze gewoon de oude extended editions. Volgens mij heeft Jackson LOTR nadien ook nooit een herbewerking gegeven.

Ik heb ze dit jaar nog op Bluray gezien, heb ook daarom niet zoveel interesse meer voor een bioscoopbezoekje. Maar het lijkt me wel erg gaaf.

Ik ben donderdag geweest samen met een jeugdvriend, puur omdat we destijds te jong waren voor een bioscoopbezoek. Hopelijk aankomende week naar Towers en de week erop naar King.

Ik heb ze allemaal al tig keer gezien, maar nu dus op een groot scherm met bioscoopgeluid. Het is voornamelijk het geluid wat de meeste indruk op me maakte. Bij tijd en wijle echt oorverdovend, vooral het gekrijs van de nazgul of het zwaardgekletter.

Er zijn ook volkssprookjes, verzameld door de gebroeders Grimm, eenvoudig, geheimzinnig en diep soms in hun eenvoud. Ik hoop dat hen een verfilming bespaard blijft...

Sprookjes zijn ook niet te verfilmen, maar wie plezier heeft aan deze Tolkien-action/fantasykitsch... over smaak valt niet te twisten nietwaar?

Heb het boek ooit moeten lezen trouwens, niet doorheen te komen die verzonnen onzin.

Wat een genot om de meest epische film(serie) op het grote doek te aanschouwen. Na een persoonlijke noot van van Peter Jackson begint het avontuur in de uitgebreide versie(!). Die had ik ooit al wel eens gezien, maar de rest van de talloze keren altijd de gewone versie op dvd. Deze kans met beide handen gegrepen dus.

Het is alweer bijna 20 jaar geleden dat Jackson zich aan het onverfilmbare boek van Tolkien waagde (onvoorstelbaar eigenlijk dat die Reisgenoten schreef in 1954!) De magie is anno 2020 nog steeds niet uit de film. Hoewel het bronmateriaal natuurlijk an sich bol staat van de sfeer moet je het nog maar eens op de filmrol krijgen. Dat is de makers met verve gelukt. Back-to-back met de vervolgen geschoten in meer dan 14 maanden in Nieuw-Zeeland. Of het nou die vredelievende Gouw is, een van mijn favoriete gedeelten uit de film, of brute steden als Isengard of Mordor.. De kijker wordt ondergedompeld in prachtige fantasy wereld. En de score van Howard Shore is onder de meeste scenes niet eens meer weg te denken. Kippenvel is er -nog steeds- bij de dood van Gandalf en niet veel later weer bij de sterfscene van Boromir. De CGI is uiteraard wat gedateerd op momenten, neem bijvoorbeeld de grottrol in Moria, maar die scene is zó cool dat dat echt helemaal niet storend is. Ja, The Fellowship of the Ring staat nog steeds al een huis.

5,0*

Ik houd er ook niet van maar ieder zijn ding toch? Ik heb er een paar bekeken en kan me wel bedenken dat mensen hier enorm van houden en eerlijk is eerlijk de films zijn gigantisch mooi in elkaar gezet. En Smigel vond ik wel erg cool verzonnen.

Waarom zouden sprookjes net te verfilmen zijn? Disney heeft er een heel imperium mee opgebouwd en Grimm van Van Warmerdam vind ik ook zee geslaagd.

Zou eerder stellen dat sprookjes zich prima lenen tot verfilming.

Helemaal gelijk heb je. Ik had moeten schrijven deze nieuwe release, want in deze vorm hebben ze nog niet in de bioscoop gedraaid. Het lijkt me een aardige campagne om de 4K Ultra HD Blu-ray onder de aandacht te brengen.

Lord of the Rings... De trilogie die bijna ieder mens wel kan beschrijven als een van de beste ooit gemaakt. Een klassiek verhaal over goed versus kwaad. De liefde en vakmanschap wat er in deze films zit is buiten gewoon en is iets wat niet snel geëvenaard kan worden. En ookal heeft de productie een lange periode gehad is het zeker de moeite waard geweest uiteindelijk. Hoe de scripts zijn geschreven. Dat bijna ieder grote filmstudio het te riskant vond om het te verfilmen of om er maar 1 of 2 films van te maken. Vooral omdat de boeken door veel mensen als '' onfilmbaar'' werden beschouwd. Te veel verhaal, personages, subplots enz. Dat New Line hier wel potentie inzag en juist aangaf om er 3 films van te maken bleek voor de filmmakers een last van hun schouders te zijn. Het gaf hun de ruimte om de boeken zo goed mogelijk neer te zetten zodat ze trouw bleven aan het bronmateriaal maar ook een mooie filmische ervaring neer te zetten.

Dat laatste is dan ook datgene wat mij als een jonge kijker erg aansprak. ik weet nog goed toen er in me basisschool klas werd aangekondigd dat we in de laatste week voor de zomer een film week gingen houden was ik benieuwd wat het werd. Toen de naam Lord of the Rings werd gedropt deed het mijn niks eigenlijk. Ik had nog niet van de films gehoord of gezien en iedereen om me heen zei dat ze echt de moeite waard zijn. Eenmaal de dvd in de speler ging en de film startte werd ik langzaam erg geïnterneerd in de wereld van Tolkien. De personages, de omgevingen, de muziek, alles dat ik zag trok mij enorm aan. Zo enorm dat ik nadat de school dag over was dat ik gelijk naar de free record shop reed om de rest van de films ook te bekijken. Sindsdien is Lord of the rings een jaarlijks iets voor mij om te kijken. En ookal ben ik wat ouder, de films vervelen nooit. Steeds word je erg mooi in de wereld van Midden-Aarde gebracht en blijf je je verbazen dat dit ooit een twijfel was geweest voor grote filmstudio's. Voornamelijk omdat de fantasy genre niet gerand stond voor grote kassuccessen. De meeste waren kleinschalig of over de top, maar nooit dat ze echt iets speciaals hadden. Ze brachten te weinig geld in het laadje. Deze film en de andere delen bleken het product te zijn van het juiste moment en de juiste tijd. De films geven een fantasy wereld aan die geloofwaardig kan zijn en ook het gevoel geef alsof dit in een oude geschiedenis die niet in boeken staat geschreven. Het is voornamelijk de thema's die film overeind houden samen met het sterke acteerwerk, meeslepende soundtrack, grootschalige sets, geloofwaardig miniaturen en wezens. De cgi is dan wel duidelijk verouderd, nog steeds heeft dat wel zijn charme. Op sommige momenten staat de cgi echt overeind als je kijk naar wat huidige films doen en je de invloed van een green screen te overduidelijk is als het gaat om over de top. Hier word het vooral gebruikt om het verhaal voort te kunnen brengen.

Peter Jackson heeft dan ook 2 versies gemaakt van iedere film in de reek. De bios en de verlengde versie. Ik heb beide dan ook gezien en ik heb ook zo mijn manier van hoe ik de films kijk. De meeste kijken alleen de bios versie andere weer de verlengde. Is de 1 beter dan de andere? Dat verschilt. Ben je een van de films en je wil meer zien van wat was weg gelaten? Dan is de verlengde versie voor jou. Ben je een fan van de films maar je vind de bios versies al lang genoeg en the way to go. Dan is dat ook goed. Iedere kijkmanier is goed. Als je maar van de films geniet. Wel zou ik je aanraden als je geïnteresseerd bent om te zien hoe de films zijn gemaakt dan is de verlengde versie ook erg goed om erbij te hebben. Uren aan achter de schermen en interviews zijn opgenomen van de hele productie. van het schrijven van iedere film tot aan de première en het succes ervan. Je krijg dan ook echt een goede indruk hoever deze mensen zichzelf hebben moeten pushen om een geweldige filmervaring ons te geven en de druk die erop stond.

Als ik de reeks weer kijk kijk ik eigenlijk altijd een combi van de biosversie en de verlengde. Alhoewel er zeker scenes inzitten die zeker de moeite waard zijn zitten er ook scenes tussen die je erg uit de film halen of de film onnodig lang uitrekt. Of sommige scenes waar bepaalde dialogen al eerder zijn gezegd en weer worden herhaald. Wat in een boek goed kan werken om je geheugen op te frissen, in een film werkt dat anders. En ik denk dat iedereen wel heeft met sommige films. Het voordeel aan de verlengde versies is dat, ookal zijn ze langer ze zijn verdeeld over 2 disks per film. Zo kan je wat makkelijker voor jezelf bepalen of je ze in 1 keer wil kijken of verdeeld. Zo krijg je dan ook meer het gevoel dat je naar een mini serie kijk inplaats van een lange zit.

De versie die ik dan ook kijk is de verlengde versie van Fellowship. Elke scene die hierin is toegevoegd is eigenlijk van grote waarde en de flow van de film voelt ook veel beter aan. Voornamelijk in de scenes in Hobbiton aan het begin van de film zetten de film in mijn ogen beter op en geeft zelfs de frisse kijker een betere indruk van wat er op het spel staat waarom Frodo de ring weg wilt hebben. Maar ook dat we wat meer van Bilbo te zien krijgen en wat het effect van de ring op hem heeft. hij is veel luchtiger in de extra scenes vergeleken in de biosversie. De extra scenes voelen niet alsof dingen onnodig worden uitgerekt en de dialogen klinken ook nu veel logischer. De film neemt hier wat meer zijn tijd en bouw veel meer naar het punt dat Frodo weg moet inplaats van dat het snel moet gebeuren. Je krijg meer personage verdieping ervoor terug terwijl de vaart er niet door verzwakt.

Dit is eigenlijk wat de rest van de film eigenlijk ook doet. De film houdt je aandacht goed vast zonder dat je denkt dat t telang duurt. Sommige overgangen die ik in biosversie een beetje haastig vond overkomen worden hier netjes afgewerkt zonder dat het tempo dwarsligt. Veel extra scenes zijn dan ook meer gerelateerd aan het boek. Daarom vind ik de verlengde versie van Fellowship de definiteve start om de reeks te bekijken. Hierin worden sommige dingen veel duidelijker die zich in de vervolg films afspelen.

Het sterkte acteerwerk in deze film is ook een deel van zijn succes. zo erg dat ze er mee zijn geassocieerd. Je zou niemand anders in de rol kunnen bedenken. Veel van de jonge acteurs was dit dan ook de grote doorbraak voor andere films of zelfs series. Iedere acteur komt geloofwaardig over in zijn of haar rol zonder te overdrijven. Gandalf is dan ook mijn ogen een uitblinker. De oude wijze man die alle wijsheid heeft maar nog steeds verbaasd kan zijn over de kleinste dingen en opkomt voor de algemene persoon.

De muziek van Howard Shore is erg mysterieus en verleidelijk tegelijkentijd. De score is niet typisch Hollywood wat eigenlijk de film ook sterker maakt. Soms krijg ik wel het idee dat er een lichtelijke kerkmuziek invloed erin verwerkt is. Maar we horen ook muziek dat geweldig past voor een epic avonturen film. Bombastisch, groot opgezet en spektakel. maar ook bij de kleine momenten weet je de muziek je te grijpen. Dit soort type soundtrack hoor je ook niet snel maar het past enorm goed bij de sfeer en setting. het geeft nog dat extra dimensie eraan. De films in het algemeen zou je eigenlijk nooit er zonder kunnen denken.

De cgi en miniaturen werk is voor zijn tijd nog steeds een kunst om naar te kijken. Ookal is de film nu bijna 20 jaar oud...Het staat nog steeds als een huis zoals ik al eerder zei. Dit soort dingen worden eigenlijk niet meer gedaan in het huidige filmmaken. Alles word nu eigenlijk door de computer gedaan. Wat vaak sneller werkt en makkelijker is maar het haalt toch wel een beetje dat realisme eruit. voornamelijk als een miniatuur zo goed gefilmd word dat je niet eens door hebt dat het een miniatuur is. Daar ligt voornamelijk ook de kracht van een miniatuur. Iets groot laten lijken terwijl het nog niet eens de lengte van een been heeft bijvoorbeeld. De illusie werkt hier enorm goed en ook dat maakt de film erg sterk. Zoals ik al zei is de cgi wel verouderd maar dat maakt de film niet minder. Cgi word alleen gebruikt om alleen dat nodige te tonen wat niet mogelijks is. Het is bedoeld om de film te helpen. Niet te dragen.

De sets en de omgevingen zijn dan ook van een ander niveau. Voor de kleinste dingen word er moeite gedaan om Midden-Aarde tot leven te wekken. Zodra je in Hobbiton beland geloof je ook echt dat deze plek bestaat. Niet zomaar iets dat op een parkeerterrein is gebouwd of met cgi opgeknapt is. Wat je ziet is wat je krijgt. Dat geldt natuurlijk niet voor elke locatie en soms vraag je je echt af of het echt is of gedeeltelijk computer effecten en een set. De twee staan in veel scenes enorm goed in balans en haalt je niet uit de film. Ik denk dat er dan ook geen enkel andere locatie Midden Aarde had kunnen creëren dan Nieuw Zeeland. Het is gewoon Midden Aarde. De bergen, de rivieren, de bossen, open weilanden Alles klopt. Je vergeet eigenlijk gewoon dat dit allemaal Nieuw Zeeland is. Wat een groot compliment is naar de filmmakers. Maar ook de rekwisieten die gebruikt worden geven de film nog dat extra laagje van oudheid en geloofwaardigheid. Uit de kostuums zie je dan ook verschillende invloeden van bepaalde tijdperken naar voren komen , maar nooit met het idee dat het een kopie is. Het is echt zn eigen ding.

Zijn er minpunten? Om eerlijk te zijn nee. Voor veel mensen zou de speelduur misschien te lang zijn en dat is iets wat ik ook begrijp. Je kan de film altijd in tweeën splitsen en verder kijken wanneer je wil. Daar is niets voor om te hoeven schamen. Maar de film houd je aandacht goed vast ondanks de lange speelduur. Voor de rest moet dit soort type films je ook grijpen. Al is het de personages, de omgevingen of de muziek. Voor ieder is er wel iets. Wil je een introductie hebben in het fantasy genre maar niet compleet overboord gaan is dit een goede plek om te beginnen. Het verhaal is een klassieke vertelling over goed en kwaad maar bied meer dan dat. Ookal komen er monsters en enge wezens voorbij, de film houd zich sterk door op thema's te focussen waar eigenlijk de boeken ook over gaan. Vriendschap, liefde, eer, zelfvertrouwen en nooit de hoop opgeven. Want in zelfs donkere tijden is er altijd een vonkje licht te vinden.

Lordov of the Ringovsky

Ik heb hier en daar enkele minuten gekeken. Doet een beetje aan als Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, mijnheer.

Tom Bombadil doet in elk geval wel mee in deze versie.

Nieuwe 'The Lord of the Rings'-film op komst! | FilmTotaal filmnieuws

Weer eens herzien. Dit zijn zeker geen perfecte films. Op filmisch gebied zijn de special effects duidelijk alweer gedateerd, maar het grootste probleem is de bron. In deze film komt het verhaal maar moeizaam op gang en dat terwijl de film al het nodige uit het eerste boek van de trilogie snijdt, zoals Tom Bombadil. We zijn uiteindelijk halverwege de film wanneer "the fellowship" waarnaar de film en het eerste boek genoemd zijn gevormd wordt. In de introductie had wat mij betreft dus nog wel wat meer gesneden mogen worden. Maar goed: one does not simply ignore the plot of the books when one makes a movie version of the Lord of the Rings. De fans van de boeken zouden dat nooit accepteren, terwijl er al heel wat kritiek was destijds op het weglaten van bijvoorbeeld Tom Bombadil. Niet door mij, ik heb ondanks de gebreken een duidelijke voorkeur voor de films want ik vond die boeken bijna niet doorheen te komen, ik ben duidelijk ook geen fan van de literaire stijl van Tolkien.

De film is wel duidelijk met liefde voor het bronmateriaal gemaakt. Acteerwerk is overigens in orde. De de soundtrack is verder fraai, maar het hoofdthema wordt te vaak herhaald. Iets meer variatie had best gemogen, waardoor ik uiteindelijk op 2,5* uitkom.

Omdat ik nooit fan was van de LotR-reeks, had ik de Hobbit-trilogie nog nooit gezien. Ik wou er dan toch maar aan beginnen en daarom gaf ik de LotR-films nog eens een kans...

Ik ging altijd in de LotR-films in met het idee van een avonturenfilm, maar op dat vlak is het zeer teleurstellend. Het is hoofdzakelijk fantasie met de nodige veldslagen. Er wordt zelfs geen moeite gedaan om het team samen te stellen. Weinig verrassing daarin en vanaf dan is het vooral een wandeltocht met af en toe een gevecht. Het acteerwerk valt nog wel mee, al loopt de helft er ook maar bij als veredelde figuranten.

Ik blijf er bij dat de film gerust een pak korter mocht zijn. Haal de saaie en overbodige scènes weg en zorg dat het tempo wat hoger ligt. Zoals het past bij het genre: laat nog wat aan de fantasie over.

Rare opmerkingen bij een film die bijna volledig draait om het samenstellen van het reisgenootschap en waar nauwelijks een veldslag in zit. Er zit er eentje in deel 2 en eentje in deel 3. Nou, poe poe.

Die samenstelling is voor mij vooral het saaiste, omdat die na het Hobbit-gedeelte vrij snel wordt samengesteld. Ze moeten dan nog even doen of ze elkaar niet graag hebben, maar de samenstelling is in een handomdraai gebeurd.

Sorry, krijg sterk het idee dat je er gewoon op uit bent om de 6 films zware onvoldoendes te geven en dat je de objectiviteit even verloren bent.

Film Pegasus

Grinnik en de woede van duizenden fans van het boek op je hals halen, zelfs Peter Jackson durfde dat denk ik niet aan! Zonder die achterban (waarvan er sommige best fanatisch zijn) had hij vermoedelijk ook met de grootste financiële flops aller tijde gezeten!

Het werd hem al niet in dank afgenomen dat hij de beerachtige man Beorn eruit had gelaten! Nu is erin de bioscoopversie weldegelijk gesneden want de extended versie die het boek veel natuurgetrouwer aanhoudt is zelfs nog een stuk langer!

Waarom zou ik dat doen? Ik vind de films gewoon niet goed. En jij vindt ze wel goed. Wat is het probleem? Smaken verschillen toch?

Ik zeg niet dat er geen team is, alleen wordt dat op zeer korte tijd gevormd. De Hobbits komen bij de elven en daar wordt het team al meteen gevormd. Als de film dan toch draait om het team, mocht daar meer aandacht naar gaan (zonder dat de film NOG veel langer moet worden).

Maar het is niet mijn bedoeling om de film zo aan te vallen. Ik kan goed begrijpen dat mensen dit wel leuk vinden. Al is dit helemaal niet voor mij bestemd en zie ik er niet de klassieker in. Maar ieder zijn smaak.

Je cijfer maakt me niks uit, je uitleg rammelt. En als ik je toon lees bij je reviews van vanmiddag, dan was je er een beetje op uit om ze allemaal in de grond te boren omdat je de eerste niet leuk vond of de hype niet waardeerde, geen idee.

Die eeuwige 'brave warriors' die net onder de douche vandaan komen... Vind het allemaal fantasy-kitsch, maar het verkoopt. Ieder zijn ding.

en dat terwijl onze zuiderburen toch gek zijn op fantasie.... Nee, we gaan aardappelen niet koken, pureren of bakken.. Nee, we gooien ze in vet en gaan ze frituren!! En of de rest van de wereld dat ziet zitten boeit ons niet!

"Fly, you fools!"

Voor het eerst de extended versie (in 4k) van dit eerste deel gezien (de anderen zullen binnenkort volgen). Het blijft een zeer degelijke en groots opgezette fantasyfilm met indrukwekkende scènes. Sauron, de elfen en de prachtige landschappen en settings zijn erg mooi neergezet en doen de boeken leven.

Echter vond ik hem bij vlagen ook tegenvallend. De grote orcs maken minder indruk. Soms associeerde ik ze meer met mannen in pakken, in plaats van geloofwaardig afschrikwekkende aardmannetjes. Tenslotte is de muziek wat te eentonig. Teveel Indiana Jones/ back to the future gehalte daarin, waar ik geen fan van ben. De muziek is thematisch wel passend en sfeerversterkend.

Ook over het script wil ik wat kwijt. Recentelijk las ik de Lord of the Rings boeken. Peter Jackson houdt aardig vast aan dit werk van Tolkien. Hij moet natuurlijk inkorten en dat doet hij best goed. Wel mis ik Tom Bombadil, maar snap ook dat hij dit interessante mannetje weglaat. Hij is goed voor een eigen film (is ook een apart boek over).

Toch heeft Tolkien mijns inziens soms toch vreemde keuzes genomen. Het historische verhaal van Smeagle/Gollum verhaal komt volgens mij niet overeen. Ook Boromir op het einde tegen de orcs is niet accuraat. Dit zijn wat mij betreft onnodige wijzigingen ten opzichte van het boek. Buiten dit vond ik de val van Gandalf nadat hij daar aan die klif hing licht teleurstellend. Had in mijn hoofd dat die zweep hem bij de enkels greep.

Het maakt mij weer nieuwsgierig naar wat hij nog allemaal voor extra scènes in de andere twee films heeft gestopt. Ik kijk er naar uit.

4k versie is echt verbluffend mooi qua beeld & geluid.

Lord of the Rings is voor mij de trilogie !. De films heb ik al honderden keren gezien en ze blijven me verbazen . Natuurlijk is deel 1 minder spannend als deel 2 en 3 , maar de films blijven stuk voor stuk een meesterwerk. Ik blijf me verbazen dat een iemand de gehele wereld van de lord of the rings kan verzinnen. De karakters, het verhaal, de muziek, de werelden en alles er omheen is een wereld waar iedereen naar toe zou willen reizen. Deze films kan ik keer op keer blijven kijken zonder verveeld te raken . De toppers van de film wereld maar mijn mening .

Het is echt genieten inderdaad. Ik zit continu met volledige aandacht naar alle details te kijken. De omgevingen zijn fantastisch en het fijne is dan ook dat mede daardoor de film 20 jaar na dato nog prima overeind staat. Terwijl the Hobbit veel meer een CGI fest is. Enkel de mijnen van Moria doorstaan de tand des tijds wat minder goed op CGI gebied in the Fellowship of the Ring. Maar storen doet het me amper.

Heb nu 2 verschillende versies van de extended cuts op dvd (incl die met alle beeldjes), op blu-ray en nu ook op 4K. Mijn kast staat er maar vol mee

Ik snap wel wat ie bedoeld. Niemand wil zich aanmelden om die ring naar Mt. Doom te brengen. Dan komt Frodo naar voren en nog geen tien seconden later heeft iedereen trouw gezworen aan Frodo. Terwijl ze daarvoor nog stonden te bakkeleien en Gandalf moest Boromir ook met kwade woorden toespreken.

Je kent de personages nog niet echt, dus het komt ietwat uit de lucht vallen allemaal. Desalniettemin vind ik het zelf niet storend, maar ik begrijp wel waar Film Pegasus op doelt.

Overigens is het einde van deze scene traditiegetrouw het einde van disc 1 op de extended cuts van de dvd/blu-ray en 4K. Het voelt voor mij weer nostalgisch als ik op die vaste momenten de disc mag wisselen bij de jaarlijkse kijksessie. Toch een beetje traditie. Ik weet precies bij elke film na welk moment ik dit kan doen.

Persoonlijk ben ik niet zo voor dit soort fantasiefilms, maar zo af en toe ben ik wel nieuwsgierig. En laten we eerlijk wezen The Lord of the Rings was een echte kaskraker. Had de eerste film ooit op dvd gezien. Verder daarna nooit meer. Nu is de trilogie verschenen op een prachtige 4K transfer en daarbij de Extented versie. Of dit een meerwaarde is denk ik niet. Sommige scenes zijn daardoor onnodig lang en hadden korter gekund. Het derde deel heb ik nu bijna gezien, maar bij een her kijk neem ik toch de normale versie.

Wat vind ik er nu van? Voor mij is het een film vol met plussen en minnen. Om met de plussen te beginnen hij ziet er fantastisch mooi uit. Je ziet heel erg veel. En je blijft toch wel kijken steeds weer. Ook het geluid is overdonderend. Daarbij is de muziek als je er van houdt erg smaakvol. Het verhaal is redelijk, maar niet heel sterk en dan beginnen bij mij de minpunten. Het verhaal moet volwassen overkomen en is zeker niet geschikt voor jonge kinderen. Maar toch is ie hier en daar ook infantiel en dat is jammer. Die twee wipneus en Pim van the Hobbits hadden beter kunnen meedoen in Shakespeare. Daarmee golft de film van hoog naar laag, maar blijft uiteindelijk wel overeind met een ruime voldoende, maar mijn genre zal het nooit echt worden met die belachelijke monsters.

Technisch valt er hier en daar ook wel wat op te merken. Dat zien we vooral in het tweede deel. Daarbij is het eerste deel te oorverdovend. Te veel geluid breekt het verhaal een beetje.

Film 3.5

Beeld 4.5

Geluid 5.0

Ik heb indertijd - begin jaren-70 of zo - de boeken van Tolkien stukgelezen. Letterlijk. Als ik ze uit had, begon ik gewoon meteen weer van voren af aan, met misschien af en toe eens een ander boek er tussendoor. Ik vond ze een jaar of wat geleden terug toen ik mijn boekenkast aan het opruimen was - aan alle kanten gerepareerd en beplakt om de blaadjes maar een beetje bij elkaar te houden. Vier sets had ik er uiteindelijk van (nu nog maar twee, de meest wrakkige heb ik maar opgeruimd). Maar goed, wat ik maar zeggen wou, ik ken het verhaal wel ietwat.

Toen de films uitkwamen, was ik dus wel wat bezorgd wat er van gemaakt was. Dat viel op zich redelijk mee, in eerste instantie - en vooral omdat de beelden van het hobbit-hol, de Gouw, en de draak op het feest van Bilbo erg goed aansloten bij hoe ik het me altijd voorgesteld had. Nou was dat duidelijk ook weer gebaseerd op de tekeningen van Tolkien - want, ja, hij kon ook behoorlijk tekenen, en daar heeft Jackson klaarblijkelijk ook goed naar gekeken. Al wordt de invloed daarvan doorheen de film, en doorheen de serie duidelijk steeds minder.

Narratief ben ik toch nog steeds wel teleurgesteld over een groot deel van de verschillen tussen boek en film. In een aantal gevallen misschien wel begrijpelijk - het overslaan van Tom Bombadil om de speelduur in de perken te houden bijvoorbeeld. Maar er zijn ook een heleboel details die voor de speelduur of verfilmbaarheid niets uitmaken - waarom stopt Bilbo de ring niet in een envelop, bijvoorbeeld. Maar een klein detail misschien maar het verandert de toon wel, en zo zijn er een heleboel. Jackson heeft daar kennelijk over gezegd dat het deel van de reis van de Gouw naar Rivendel te saai was voor een film. Tsja. Maar het wordt nog veel erger, want, Arwen. Sowieso al een enorme miskleun om daar Liv Tyler voor te casten, maar om haar de militante vechtersbaas te laten uithangen, ehh, nee.

Laat ik het dan over de cast hebben. Elijah Wood vind ik eigenlijk niet zo geweldig - misschien als je een heleboel begrip opbrengt voor dat hobbits iets eigens moeten hebben, maar dan nog - de andere hobbits lijken niet heel erg op hem. Maar, Ian McKellen en en Christopher Lee zijn echt geniaal - en hun stemmen ook. Daar is echt helemaal geen speld tussen te krijgen, ze zijn de mooiste Gandalf en Saruman die ik me kan voorstellen - visueel, van mimiek en spel en uitstraling. Dat maakt bijna alles goed. Dan, Sean Bean als Boromir speelt de rol van zijn leven - alsof Tolkien zelf hem in gedachten had toen hij aan het schrijven was. Maar Mortensen is te licht voor Aragorn, Weaving is geen Elrond, Tyler is ronduit een miskleun, en Cate Blanchett laat me nogal koud met haar Galadriel. Sowieso, de vormgeving van de hele film valt me eigenlijk heel goed, behalve alle Elfen en Elfenzaken - Rivendel ligt me niet, en Lorien ook niet. Legolas is eigenlijk de enige uitzondering.

Laat ik het maar eens over het geluid gaan hebben. Het thema en hoe dat gebruikt wordt in de achtergrondmuziek in de film is mooi - het melodietje wat met een paar variaties steeds terugkomt past prima bij de sfeer. Maar dan Enya tijdens de titelrollen - alsof het publiek na de moordende speelduur extra snel de zaal uitgewerkt moet worden, zo komt het op me over. Nou ja er zijn mensen die haar mooi vinden zingen. Geloof ik.

En die speelduur dan. Een epische 228 minuten volgens mijn speler, al zijn er ruim 27 daarvan voor de even epische aftiteling. Met alle vrijheden die Jackson zich in het narratief heeft toegeeigend had dat toch wel een klein beetje korter gemogen, vind ik dan. Serieus, was er in ruim drie uur speeltijd geen minuutje te vinden voor Tom Bombadil?