C'era una Volta il West (1968)

Of ik moet op dit moment dementerend zijn, maar Once Upon A Time In The West is een Engels gesproken film gemaakt door een (legendarische) Italiaanse regisseur.

Dus denk even na voordat je dat soort onzin begint uit te kramen.

Wat een fantastische western! Is voor mij tot nu toe de beste dat ik ooit gezien heb.

Vind hem veel beter dan de andere van Sergio Leone en die waren voor mij ook al

zalige films om naar toe te kijken. Maar in deze film krijg je echt het gevoel dat je je in

de old west waant. Daar zorgen de fantastische muziek en camerashots voor. Heb in deze

film veel camerashots gezien waarvan ik niet wist dat ze toen al bestonden.

Wat een meesterwerk. Respect! en is eigenlijk wel een 5 waard

Nog iemand die de stijl van 1 van de beste Italiaanse cineasten bewonderd. Wat dat betreft bijna belachelijk dat Ennio Morricone nooit een Academy Award daarvoor heeft gewonnen.

Wat dat betreft is dit inderdaad 1 van de beste westerns ooit gemaakt. Maar zoiets zeg ik niet zo snel. Unforgiven van Clint Eastwood is bijv. ook geweldig. Je moet ook eens Leone's misdaadepos Once Upon A Time In America kijken. Prachtig!

Dat is eigenlijk de enige Leone film die ik nog niet heb gezien. En ja natuurlijk zijn hele oude werkjes niet. The Dollar Trilogy, Once Upon A Time In The West (en in America) zijn allemaal geweldige films in mijn boekje.

Zeker, maar deze film is mijn persoonlijke absolute nummer 1 allertijden. Dit meesterwerk was, is en zal nooit meer geëvenaard worden in mijn ogen. Clint is mijn grootste held ever, maar deze western (helaas) zonder Clint is gewoon het neusje van de zalm.

Wat dat betreft is dat wel toevallig. Once Upon A Time In America is mijn absolute nummer 1 aller tijden. Maar wat dat betreft zijn er genoeg films die ook potentie hebben voor die plaats. Een film als Unforgiven is juist heel erg sterk omdat het de comeback is van Eastwood's genre dat hem bekend maakte.

Voor mij is "Once upon a time in America" gewoon de beste gangsterfilm ooit gemaakt. Maar mijn voorkeur van genre film gaat uit naar Western, vandaar mijn keuze. "Unforgiven" was een absolute top western, maar Clint was ook een veel zijdig acteur. Bronson is zeker ook een van mijn helden, maar ik denk dat Henry Fonda de rol van zijn leven neerzette hier. De finale van deze film doet altijd kippenvel oprijzen bij mij.

De gezichtsuitdrukkingen in de laatste confrontatie-scene! Prachtig

Once upon a time in the West is in alle opzichten een legendarische film. Het verhaal, het acteerwerk, de beelden en uiteraard ook de muziek. De show in deze film wordt mijns inziens gestolen door Fonda. Zelden iemand met meer overtuiging zo'n rotschoft zien neerzetten als Fonda in deze film. Bronson is ook prima in deze film, al blijf ik het eeuwig zonde vinden dat hij na Once upon a time in the West op een paar uitzonderingen na alleen maar in rotzooi heeft gespeeld.

Het vreemde was dat toen Leone Henry Fonda zag, hij zichzelf rotschrok. Hij dacht , deze oude man gaat het niet worden. Maar na eennbezoek aan de kapper en een zwart cowboy kostuum wist Leone dat hij de juiste keuze had gemaakt. Gewaagd, zeker. Want Henry Fonda heeft niet de uitstraling van een schoft. Maar dat was ook het geniale van de film. Fonda vertolkt de rol van Frank zoals niemand dat kan. "What do we do with this one Frank?" . "Now that you mansioned me by name". Nog zo'n kippenvel moment. Alles, maar dan ook alles is geweldig aan deze western.

Dat klopt. Ik heb ook zelden films gezien waarin Henry Fonda een slechterik neerzet. In de 50s film 12 Angry Men speelt hij juist totaal het tegenovergestelde. Wat acteerwerk betreft, blijft Charles Bronson wel mijn favoriet. Zo'n geweldig acteur! Die emotieloze blik en wanneer je hem dan zo "cool" op zijn harmonica ziet spelen. Legendarisch gewoon!!

Wanneer je kumt beweren dat je deze film eind jaren zestig in de bioscoop gezien hebt (de meesten van ons gingen in de eerste plaats voor de muziek), dan realiseer je je dat je tot de oude garde behoort.

Het verhaal rondom de mondharmonicaspeler en wraak, ondersteund door de heerlijke kippenvel muziek van Ennio Morricone, is als epos wel de bekendste grote western uit de geschiedenis. Kenmerkend voor Sergio Leone zijn de lange scènes waarin hij op de uitgedroogde gezichten vol lidtekens inzoemt. Door de lange speeltijd van bijna drie uur krijgt het verhaal genoeg ruimte om tot ontwikkeling te komen en kunnen de personages diepte krijgen. De hoofdrolspelers zijn perfect gekozen: Charles Bronson: mysterieus vreemd (zijn bedoeling blijft lang in het duister hangen), Henry Fonda als de in het zwart geklede koudbloedige "killer", diva Claudia Cardinale die geloofwaardig verandert van hoer in eerlijke vrouw en Jason Robards als Cheyenne indiaan.

Ik kan niet beweren dat ik deze film eind jaren '60 in de bioscoop heb gezien, dus ik behoor niet tot de oude garde, en dat hoeft ook niet. Ik ging zeker niet voor de muziek in eerste instantie, maar voor het machtige verhaal, alhoewel het de film wel een hoop maakt. Ik ben van kinds af aan al een western fan en deze film heb ik gewoon in mijn jeugd mee gekregen.

De hele film vind ik juist machtig: de langdradige close-ups en shots, de prachtige sfeervolle muziek van Ennio Morricone en gewoon de legendarische acteurs.

Klopt. Die shots wanneer Frank dat gezin dood knalt heeft inderdaad iets heel erg sterks. Ik denk dat gewoon al vanwege de prachtige cinematografie, shots en muziek deze film legendarisch is.

De muziek tijdens het laatste duel tussen Frank en Harmonica geeft ook zo'n mooie sfeer. Echt om kippenvel van te krijgen.

Ook vind ik het gewoon geweldig dat je pas op het eind doorhebt dat Frank verantwoordelijk is voor de dood van Harmonica's broer. Bronson is gewoon echt een emotieloze acteur, maar toch zo legendarisch!!

Over de film valt na 78 pagina's weinig meer toe te voegen. Grandioze film met een plot om U tegen te zeggen. De eerste helft is wellicht ietwat traag (maar daardoor sfeervol), maar de tweede helft is werkelijk briljant. Heerlijk zijn ook al die verrassende wendingen.

Toch kan Charles Bronson bij lange na niet tippen aan Clint Eastwood. Aanvankelijk lijkt het hetzelfde type, maar hij heeft z'n uitstraling niet mee (Dries Roelvink-achtig ). Later blijkt duidelijk aan welke kant hij staat. Ik vind de ruwe anti-held Eastwood toch een boeiender personage. Al met al is deze film sowieso iets luchtiger (dankzij het weigeren van Eastwood?).

Vraagje: Als Harmonica voor 't eerst in de schuur van Jill zit, probeert hij haar kleren af te rukken? Het lijkt net alsof hij haar wil gaan verkrachten?

Een van de beste westerns. No question about it! Misschien 1 minpuntje. Dit geldt niet voor mij, maar voor vele andere (denk ik). Hij is heeeeeeeel erg traag. Zo traag dat het denk ik bij velen kan gaan irriteren of vervelen. Maar niet voor mij! De traagheid past perfect in deze super sfeervolle film. En met de prachtige muziek erbij wordt het gemengd tot een meesterwerk.

Traag? Daar had jij dan last van. Sergio Leone rules!

”How can you trust a man who wears both a belt and suspenders? The man can't even trust his own pants.”

Geweldige western van grootmeester Sergio Leone. Er is altijd een strijd gaande tussen deze spaghettiwestern en The Good, the Bad and the Ugly. Ik prefereer duidelijk die laatste, maar kan net als velen andere niet ontkennen, dat ook dit een zeer goede western is, met erg veel goede elementen.

Er wordt nogal eens gezegd dat dit een trage film is. Dat is absoluut waar. Het is echter aan de traagheid, de spanning en de geweldige cinematografie te danken, dat je zo snel in het verhaal wordt opgeslokt. De openingsscène is wat dat betreft alleszeggend. Hij is traag, maar tot in de puntjes gedetailleerd en om de een of andere manier brengt het een soort van zomerse loomheid met zich mee, waardoor het kijken er naar, heel plezierig en ontspannen aanvoelt. Die openingsscène is dan ook niet minder dan memorabel te noemen.

Daarnaast heeft Once upon a Time in the West gelukkig nog veel meer te bieden. De cast speelt de pannen van het dak. Henry Fonda zet een ontzettend sterke schurk neer. Hij heeft een sterke uitstraling en iedere scène waarbij hij in beeld is, gaat er dreiging van hem uit. Claudia Cardinale is de vrouw in het verhaal. Zij speelt een weduwe, en acteert vol overgave en daarnaast denk ik niet dat ik ooit een mooiere vrouw in een western heb gezien. Wat een uitstraling en wat een schoonheid. Alleen haar voorkomen is al voldoende om een scène goed te maken. Tenslotte is er nog de man met de harmonica. Charles Bronson zet hem op geweldige wijze neer. Niet veel zeggen, met een mysterieuze blik, snel handelend waar het moet, zet hij een legendarische rol neer, die door hem zelf ook nooit meer geëvenaard zou worden.

Een ander positief punt is de muziek, die wordt verzorgd door Ennio Morricone. Die muziek is zo krachtig en sterk en past perfect bij de emoties die de personages moeten overbrengen. Vooral op de mondharmonica sluit het allemaal perfect aan. Het is ook weer het soort muziek dat je in een bepaalde trance weet te brengen. Daarnaast maakt Leone zoals altijd veel gebruik van close-ups, waarmee hij de personages nog dichter op de kijker projecteert, waarbij wij hun gevoelens en ervaringen nog beter voelen. Tenslotte is het leuk om te zien dat deze film is beïnvloedt door vele andere westerns. Als je er een hoop gezien hebt, dan vallen de talloze verwijzingen naar oudere westerns goed op. Maar ook zonder die filmervaring vallen er wel enkelen te ontdekken.

Once Upon a Time in the West is zonder twijfel één van de beste spaghettiwesterns ooit gemaakt. De cast is fantastisch, de muziek is wonderschoon en de cinematografie is op sommige momenten niet minder dan verbluffend. Het is soms een tikkeltje traag, maar wel uitermate boeiend en spannend. Samen met The Good, the Bad and the Ugly behoort deze film tot de top in het westerngenre, die zich vandaag de dag terecht een klassieker mag noemen, die je als filmliefhebber gewoon gezien moet hebben.

5,0*

Goede review! Duurde wel meer dan 2700 films voor dat je deze heb gezien, he?

Haha nee hoor, ik heb hem al vier keer gezien zelfs.

Mooie review, Spetie! Ik ben blij dat je dit meesterwerk ook waardeert.

Ultieme western met fantastische locaties + actie + muziek + acteurs.

Als er iemand is die bij mij de haartjes overeind kan zetten is het Ennio Morricone wel, deze soundtrack, het epische verhaal, het prachtige acteerwerk en het ongekende meesterschap van Sergio Leone maken deze film de beste western ooit. Een ware parel die oprecht 5,0 sterren verdient.

Geweldige film, episch gewoon..acteerprestaties zijn groots, cinematografisch is het ook geweldig en het verhaal is ook meeslepend..

haha dan mag ik me ook gaan schamen want ik denk er net zo over

Enkele maanden geleden werd Once upon a Time in the West hier nog eens in de bioscoop gedraaid, en dit blijft één van mijn favoriete films. Claudia Cardinale speelt een onvergetelijke rol, waarin ze ondervindt dat het leven in het Westen hard en vooral weinig waard was. Vorige maand was ik in de Rocky Mountains van Canada, waar op allerlei plaatsen werd stil gestaan bij de aanleg van de eerste spoorlijn die daar oost en west verbond: machtige spoorbazen, speculatie op de grond rond het verwachte traject, het waren allemaal verhalen die bekend voorkwamen. Maar ze werden niet mooier verteld dan in dit epos. Een meesterwerk. 5*