Best of the Best (1989)

Vroeger zou ik met een gerust hart 5 sterren geven als je niet beter wist in die tijd. Ik kan me voorstellen dat de generatie van nu hier lachend naar zit te kijken. Heb hem nu nog een keertje gekeken, want het blijft toch leuk die klassiekers, maar laat ik het nu maar op 3 houden

Verrassend leuke knokfilm die boft met prima acteurs als James Earl Jones en Philip Ree, en Eric Roberts die ook in vorm is. Sally Kirkland zorgt voor het nodige vrouwelijke tegenwicht, Chris Penn is een soort-van-antagonist, en het valt allemaal lekker samen tot een redelijk vermakelijke anderhalf uur. Tegen beter weten in benieuwd naar de volgende delen. 3,5*

Geen jeugdsentiment voor mij; maar wel uit een tijd dat de VS nog "the best" was. Helaas vind ik deze Rocky IV/Karate Kid-kloon vooral slappe hap. Met name de bad-guy is erg suf, ondanks z'n ooglapje. De slechte Amazon Prime kwaliteit hielp ook niet echt mee. 1,5*

Vroeger vond ik deze eighties classic aktie film een gigant.

Een van mijn favorieten uit the eighties.

Meer dan een gevechts film ook met de nodige ontroering.

Een film met een sublieme spelende cast.

Blijft een geweldige film.

You won that match, don’t ever forget that

Herzien op bluray uit de collection box waar ze alle vier op staan.

Ondanks dat het een martial arts film is draait het vooral om de interactie tussen de personages en de filosofie achter vechtsporten, waarbij het soms meer kracht vergt om een klap in te houden dan om je tegenstander te overheersen..

De film volgt vijf Amerikaanse vechtsporters—onder anderen gespeeld door Eric Roberts (Alex) en Phillip Rhee (Tommy)—die drie maanden trainen om het op te nemen tegen het meedogenloze Koreaanse team. Ze worden geleidt door Darth Vader himself James Earl Jones, in een onvergetelijke rol als coach. Ze starten als vijf individuen, maar naarmate de film vordert ontstaat er een hechte band in de groep.

De karakters hebben elk hun eigen demonen. Zo worstelt Tommy Lee met wraakgevoelens omdat zijn tegenstander in het verleden zijn broer heeft gedood tijdens een toernooi, en heeft Alex al drie jaar niet meer in de ring gestaan, nadat hij geblesseerd raakte aan zijn schouder. Daarbij is hij zijn vrouw verloren en raakt zijn zoontje door middel van een ongeluk in een coma.

Phillip Ree levert een ingetogen acteerprestatie, de snelheid en felheid waarmee Ree echter beweegt bewijzen dat er met hem niet te sollen valt. Tegelijkertijd moet hij zijn innerlijke woede bedwingen en vrede zien te vinden met de dood van zijn broer. Eric Roberts is innemend als een hardwerkende vader met een haardos waar Mel Gibson ten tijde van Lethal Weapon jaloers op zou zijn geweest. Wat een charisma had die man toch. De karakterontwikkeling als een doodgewone man die de band probeert te herstellen met het enige waarin hij echt uitblinkt is ontroerend, en de scene in het ziekenhuis bij zijn zoontje is dan ook hartverscheurend. Beide personages bereiken het eindpunt van hun persoonlijke reis in de krachtige slotscène, waarin op verrassende wijze blijk wordt gegeven van nederigheid en broederschap vanuit een onverwachte hoek. Zoveel emotionele power huist er in deze film, ondersteunt door de prachtige muziek van o.a Jim Capaldi en Golden Earring.

Een martial arts film met een hart!