Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009)

Voor ik het boek had gelezen kreeg deze een kleine 3.5*. Het boek is al een tijdje uit en daardoor deze nog eens opnieuw bekeken. De 3.5* wordt een 2.0*.

De film is vrij saai. Er gebeurt simpelweg niets. Zelfs de makers beseften dat. Lijkt me ook de enigste logische verklaring om Het Nest op te blazen. Een spijtige keuze. Dan zijn er ook nog eens de slechte acteerprestaties met name uitschieter Radcliffe, is tevens de zwakste schakel in alle Harry Potter films. De gevoelens die de acteur probeert op te roepen komt op de kijker helemaal anders over. Het verhaal komt ook niet al te best over doordat het allemaal te saai is. Het boek wordt nooit saai en doet veel langer over het verhaal en toch kan deze film dat niet evenaren. Het spijtige aan de Harry Potter films is dat er verschillende regisseurs aan het roer staan. De look van spreuken, hersenpan worden per film aangepast. Evolutie in de wereld van de magie? Nee, alleen iemand die er persé meer geld wil instoppen. Special effects zijn goed en visueel mag deze film er ook zijn. Alleen dat einde. Heb er me aan kapot geërgerd. Het boek kon bij mij nog emoties oproepen, de film daarentegen. Toen alle stokken omhoog gingen kon ik een lachje niet onderdrukken. 2.0* voor deze gefaalde boekverfilming.

Wat een lekker deeltje is dit zeg.

Het contrast binnen de film is erg groot, de eerste anderhalf uur lijkt er weinig aan de hand. Er wordt veel gefeest binnen de film en de nadruk komt vooral te liggen op de liefdesperikelen van het groepje hoofdrolspelers. Iets wat ik erg leuk vindt(coming of age behoot tot mijn favoriete genres), aangezien dit ook bij hun leeftijd hoort. Geeft toch een fijn en menselijk tintje aan de film, net zoals de leuke humor zo af en toe.

Toch bezit de film een behoorlijk serieus en duister tintje, wat goed weergegeven wordt vanaf het moment dat Dumbledore/Perkamentus en Potter de grot in gaan. Een erg spanennde scene met fantastische CGI en daarna ook een behoorlijk emotionele lading.

De film voelt wel aan als een middenstuk en is overduidelijk een opmaat richting een grote finale, iets waar deze film me behoorlijk lekker voor heeft gemaakt. Maandag de nieuwste maar in de bios zien.

4*

Dit deel is net iets zwakker dan zijn voorgangers (buiten Goblet of Fire).
De reden dat ik hem minder vind is doordat de film HP & The Half Blood Prince heet, maar je hier maar bar weinig van terug ziet in de film. Hierdoor blijf je uiteindelijk met heel veel onbeantwoorde vragen zitten. Waarom juist hij als Half Blood Prince? Wat is er zo speciaal aan hem? Wat is er met Dumbledore's hand?. En zo zijn er nog veel meer.
Misschien dat dit in het volgende deel wordt uitgelegd. Die zie ik binnenkort.

De scène dat Dumbledore en Potter op zoek gaan in die grot vond ik wat CGI betreft zeer indrukwekkend. Daar is ook te merken hoeveel de techniek is verbeterd in verhouding met vorige delen.

En de steeds ouder wordende Emma Watson is ook geen straf om naar te kijken

Prima HP deel met de nodige duistere sfeer dat ik wel waardeer.

Wordt steeds beter geacteerd, en het verhaal is prima.

Mooie scenes die erg goed gedaan zijn.

4 sterren

Gisteren voor de eerste keer herzien en toch duidelijk één van de minste. Het is allemaal wel oké, maar niet meer dan dat. Nergens echt memorabele scènes, nergens uitblinkend,...

Het grootste probleem dat ik blijf hebben is dat het hele idee van de Half-Blood Prince in de film (in tegenstelling tot het boek, waar het diende als character development voor Snape) totaal nergens naartoe gaat.

Grootste pluspunt is wat er wat meer scènes zijn voor Helena Bonham Carter en geen voor Ralph Fiennes/Voldemort.

3,5* blijft staan, maar toch maar nipt.

Al bijna een week geleden gezien, en het enige wat indruk op me wist te maken waren die herinneringen in een bakje water. Verder zag de film er vrij saai uit, en is het weer een typische Potter film.. het verveelt eigenlijk amper, maar het weigert bij te blijven. Eigenlijk is het ook weer elke film wachten op een finale met veel vulling daar vlak voor, zoals hier het 'mysterie' omtrent het boek.. dat dan op het einde uit de doeken wordt gedaan, maar wat verder totaal geen toegevoegde waarde heeft. Oke dat boek was van Snape, en dan?

Al met al zitten in de Harry Potter delen toch wel een redelijke lijn, eerste 2 zijn ronduit slecht, dan een erg aardig deel, en dan 3 degelijke delen die allemaal rond hetzelfde niveau zitten. Hopelijk brengt de finale wat meer.

2*

Weinig boeiende Potter. Eerste 2 uur valt er weinig te beleven is zijn het een hoop highschool perikelen. Liefde hier, kusje daar, gaap, snurk. Het kan mij niet boeiend op wie Handige Harry en zijn kornuiten nou weer verliefd worden. Enkel het laatste half uur is enigszins boeiend. Ik mis een beetje het avontuur en de magie dat deel 1 t/m 4 hadden. Dit was nogal fantasieloos maar ook nogal sfeerloos, gelukkig kan op het einde nog wat leuks voortgeborduurd worden. kleine 2,5*

Waarom het deze films trouwens de Halfbloed Prins? Daar gaat het nml totaal niet over.

Na de draad weer te hebben opgepakt met Order of the Phoenix, meteen maar doorgezet met de Harry Potter reeks. Half-Blood Prince is de laatste film voor de grote climax en dat verneem je. De film voelt, net als zijn voorganger, grotendeels aan als een 'tussenfilm' zonder duidelijk begin, midden en eind, maar begint tegen het einde wel sterk naar die grote finale toe te werken. Vond het allemaal echter net een tikje beter dan Order of the Phoenix, mede doordat de duistere toon hier redelijk goed doorzet. Er is meer tijd voor serieuze momenten, zeker tegen het slot kan de film aardig duister worden. Verder zijn alle elementen, zoals prima effecten, goede sfeer en een fijne cast, weer netjes van de partij. Jim Broadbent is trouwens een geweldige toevoeging.

3,5 sterren.

Zonder twijfel de minste Harry Potter film die ik tot nu aan toe heb gezien. De sfeer, die in de eerste 3 films zat, is volledig weg. Het kleurengebruik is zo donker. Het begint meer op een actie en thriller te lijken. Ook zit er in de film iets te veel romantiek en drama. Weliswaar met af en toe een komische noot, bijv. wanneer Rupert per ongeluk love potion neemt, en helemaal verliefd, is best geinig. De cast was weer ok. Niks nieuws. Je ziet overigens wel dat de hoofdrolspelers duidelijk gegroeid zijn in hun rol. Vooral Radcliffe vond ik opvallend goed presteren in vergelijking met zijn prestaties in de vorige delen.
Het eind was ook een beetje abrupt. Ik snap het doel van de inval op Hogwarts van de Death Eathers niet. Behalve een aantal raampjes kapot geschoten en het huis van Hagrid verbrand, zie ik het nu er niet van.

Deze ook eens bekeken en wat een donkere, duistere en mysterieuze film. De film verveelde niet, maar eigenlijk ben je niet zoveel wijzer geworden, al zijn er wel 2 grote gebeurtenissen die toch wel wat verrassend waren, Snape en vooral Dumbledore. De grote afwezige was toch wel de volwassen Voldemort die in dit deel misschien 1 sec in beeld kwam.

De film is echt een aanleiding naar de twee laatste delen die waarschijnlijk veel "spectaculairder" zullen zijn. Dit deel bevatte trouwens wel erg veel romantiek.

'k had er wel iets meer van verwacht, al heb je wel zin om al het volgende deel te zien

Hoewel ik een grote HP fan ben, vind ik deze film veruit de slechtste van de hele serie. Van het boek kun je een hele entertaiment volle film maken, maar dat is niet gelukt. Ik heb hem al een aantal keer gezien maar niet omdat ik stond te popelen. Ik wou gewoon dat ik deze film leuk vond. Ook hebben het niet goed aangepakt met het verzinnen van de nieuwe scene waarin het huis van de Wemels onder vuur word gelegd. Ik vond het einde wel goed, vooral met de tragische dood van Perkamentus.

Goeie film waarin Harry Potter een toverboek vindt vol met aantekeningen van de half-blood-prince. Meer dan de vorige delen is dit duidelijk een 'tussenfilm', waarbij je veel komt te weten over de geschiedenis van Voldemort. Er worden veel dingen aangehaald, maar niet afgemaakt. Toch is dit niet storend en is het geheel onderhoudend. Mede door de humor en de romances en ook ziet de film er prachtig uit met uitstekende special effects.

Erg teleurstellend. Dit zeg ik als Harry Potter liefhebber. Deze vond ik echt ondermaats. Saaie en niet pakkende film.

Uitstekend Fantasy/Avonturenfilm...

Uitstekend verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Uitstekend camerawerk/scenario...

Perfect achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Super mooi HD kwaliteit...

Herzien gezien... heerlijk genoten...

Vorige film uit de reeks vond ik minder, maar de regisseur herpakt zich hier geweldig. Het spektakel vloeit terug als nooit tevoren, en de vriendschap van de hoofdpersonages wordt steeds meer op de proef gesteld. Terug een van de betere delen uit de reeks, een 3.5* dusè

Vrij goed.

De beste van de eerste 6 films wil ik deze niet noemen (hoewel mijn scores ernaar zijn), want de reeks is vrij constant in het behaalde niveau. Dit 6e deel heeft net als deel 5 een flauw begin, maar heeft één groot voordeel ten opzichte van zijn voorgangers en dat is dat de dreiging van Voldemort ein-de-lijk gestalte aanneemt. Het neemt maar liefst 3 personages op sleeptouw (Sneep, Draco - eindelijk! - en Perkamentus) en zorgt ervoor dat de film vrij boeiend blijft.
De puberscènes zijn best genietbaar, maar af en toe is het net te veel: én Ron (en zijn irritante groupie) én Hermelien (en haar ldvd) én Harry (eerst "snoggen" met Cho in deel 5, dan met Ginny, die ook weer met een ander aan het "snoggen" was... beetje veel, niet?).

Er is echter één ding dat die scènes geslaagd maakt, en dat is Daniel Radcliffe die eindelijk eens niet-irritant is. Het heeft 5 films geduurd, maar het geduld wordt beloond. Al mag ik ook niet euforisch klinken, want Emma Watson en Rupert Grint zijn nog steeds stukken beter. Bonnie Wright is een bonusje: totaal geen inhoud, wel leuk om naar te kijken.
Ook verrassend is Michael Gambon die in zijn vierde film er dan toch in slaagt een degelijke Perkamentus neer te zetten. Weg is de luidruchtige hippie, daar is de sympathieke opa.
Alan Rickman is ook weer genieten - hij is ook de enige die een beetje zelfspot in z'n rol tovert - en ook Tom Felton is een aangename verrassing. Nieuwkomer Jim Broadbent tot slot - om ergens te eindigen met de monstercast - maakt het plaatje compleet.

David Yates doet het stukken beter dan in deel 5. The Half-Blood Prince is terug wat sfeervoller - al mis ik een specifieke stempel zoals in deel 1 tot 3. Grootste verbetering is het camerawerk en ook het kleurenpalet getuigt van meer vakkennis (of durf?). Ook de soundtrack is zeer dik in orde en dan is het alleen maar de CGI die mij tegenvalt. De vlammen tijdens de grotscène zijn spuuglelijk.

Kleine 3,5

Vermoeiend deel.

Duurde sowieso al eventjes alvorens ik weer kon inpikken. Vorige deel was toch alweer bijna een jaar geleden, heb verder ook de boeken nooit gelezen en de vorige delen vond ik niet bepaald geweldig.

Eens alles weer wat op z'n plaats begon te vallen zat de rot er eigenlijk al goed in. Radcliffe en co zijn zelf wel opgegroeid, zien er fysiek dus gewoon ouder uit, maar hun personages blijven opvallend sullige kinderen. Het werkt niet goed, alsof ze hun oude karakters nooit echt ontgroeid zijn. Verder ook veel kinderachtige highschool tafereeltjes (met geheime liefdes en ander gekeuvel) die toch vooral dienen om de 150 minuten volledig op te vullen.

Visueel is de groeispurt van de reeks alleen maar duidelijker geworden. Zit veel meer geld in, levert geregeld aardige plaatjes op, al blijft het geheel wel wat kitscherig en nogal saai in beeld gebracht. De soundtrack is me eigenlijk niet zo opgevallen in dit deel, wil in ieder geval zeggen dat ik me er niet aan gestoord heb.

Verder een finale die niet bijster sterk was, gelukkig komt het einde van de reeks nu wel finaal in zicht. Neem aan dat dit allemaal erg leuk is voor fans van de boeken, maar verder is het een reeksje dat niet zoveel voorstelt.

1.5*

Dit is het zesde deel van de Harry Potter serie. Naar mijn mening is dit de zwakste en saaiste Harry Potter film uit de reeks.

Aan de acteer prestaties ligt het niet, iedereen acteert wil naar behoren. Daniel Radcliffe die het in de Harry Potter and the Order of the Phoenix wat minder deed doet het in dit deel weer een stuk beter. Michael Gambon als Albus Perkamentus kan in dit deel eindelijk wel overtuigen. Michael Gambon verving vanaf Harry Potter and the Prisoner of Azkaban de overleden Richard Harris. Maar Michael Gambon bleek niet echt een goede opvolger te zijn. Hij speelt Perkamentus naar mijn mening veelte koel. In dit deel doet Gambon het beduidend beter vergeleken met de voorgaande films. Al blijf ik hem niet de ideale Perkamentus vinden.


Waar ik mij vooral aan stoorde bij deze film is dat liefdes gedoe . De leerlingen op zweinstein hebben opeens de vlindertjes in hun buik. Op bepaalde momenten in de film heb ik het idee dat ik naar niet een magische Harry Potter zit te kijken. Maar naar een film over puberale liefdes verhaaltjes. De vele aandacht die aan die liefdes verhaaltjes worden gegeven vind ik erg storend. .

De filmmakers willen zo nodig aandacht besteden aan liefdes verhaaltjes maar besteden onvoldoende aandacht aan andere dingen in het verhaal.
Perkamentus laat Harry herineringen zien over de jonge Voldemort. Ik vind dat deze verhaallijn veelte kort word behandelt in de film. Veel herineringen zijn weggelaten in de film . Ik had wel wat meer herinneringen in de film willen zien.

In het boek gebeurde aan het begin iets bijzonders Perkamentus bezocht de Duffelingen. Ik had me enorm op deze scene in de film verheugd. Maar tot mijn teleurstelling is deze scene weggelaten. De Duffelingen komen weer niet in de film voor. Harry woont bij de Duffelingen omdat hij dan tot zijn zeventiende van een bescherming geniet die zijn moeder hem heeft gegeven. De Duffelingen zijn een belangrijk onderdeel van het verhaal en echt zonde dat ze in dit deel weer zijn weggelaten en daarmee ook een scene met Perkamentus die volgens mij heel leuk had kunnen worden

Zwerkbal komt in deze film weer voor ik vond het jammer dat in Harry Potter and the Order of the Phoenix zwerkbal was weggelaten terwijl het wel in het boek voorkwam dus in eerste instantie was ik blij dat zwerkbal er weer in voorkwam maar we krijgen geen spanende zwerkbal wedstrijd te zien in de zin van dat we een spannende race om de snaai krijgen. Nee zwerkbal word gebruikt om te laten zien hoe onhandig Ron is hoe hij daardoor succes in de liefde krijgt . Zonde ik wil een spannende zwerkbal wedstrijd zien zoals in de eerste twee films. Ik wil niet zien hoe onhandig Ron de doelen verdedigt .

Ook een mankement van de film is dat de film wat spektakel mist . De film heeft om begrijpelijke reden een beetje een anti climax Het zou immers raar zijn om bijvoorbeeld na de dood van Perkamentus nog een groot gevecht in Zweinstein te doen, immers de finale van de serie is een gevecht op Zweinstein maar zo anti climax doet de film niet goed. Er word wat geforceerd geprobeerd om op andere momenten in de film voor spektakel te zorgen Zoals het nest ( het huis van de famillie Wemel )dat plots word aangevallen. Maar ondanks die geforceerde actie scènes heeft de film niet genoeg spektakel en is dat een mankement van de film

Net als in Harry Potter and the Order of the Phoenix is Nicholas Hooper de gene die verantwoordelijk is voor de muziek en net als bij de Order of the Phoenix is zijn bijdrage matig. Gelukkig word hij na dit deel vervangen door Alexandre Desplat die in Harry Potter And The Deathly Hallows part 1 en part 2 wel goede Potter muziek maakt.

De magische sfeer ontbreekt in deze film . Op sommige momenten in de film komt die sfeer even terug Zoals in het begin van de film als Perkamentus het huis van Slakhoorn schoon tovert. Ook de les toverdranken waarbij de leerling die het beste toverdrankje maakt een geluksdrankje wint, was een goede en grappige scene

Op het gebied van special effecten heb ik niets te klagen. Het ziet er allemaal weer erg mooi eruit.
Harry Potter and the Half-Blood Prince was niet het briljante boek dat J. K. Rowling had geschreven maar de filmmakers hadden een veel betere film kunnen maken. Ik vond deze film op sommige momenten erg langdradig. Er zitten ook goede momenten in deze film , maar die kunnen de slechte momenten niet compenseren. Als ik Harry Potter kijk wil ik een magische avontuur zien. Geen onzinnige liefdes verhaaltjes

1,5 ster voor deze film

Goede film

Ik vind het dan wel de minste uit de reeks, maar echt slecht vind ik hem niet, verre van zelfs. De film heeft een duistere sfeer, helemaal niet meer te vergelijken met de eerste twee delen. De film is af en toe wel een beetje saai, maar het geheel blijft onderhoudend genoeg. Het einde is het beste aan de film, de hele scène in de grot en daarna op Zweinstein was wel erg spannend. Ook leuk dat deze film weer wat meer het boek volgt als deel 5. Verder vond ik iedereen goed acteren. Michael Gambon zet zijn overtuigendste rol als Perkamenus neer en ook Tom Felton als Draco was opvallend goed, maar de grote ster van de film is toch wel Alan Rickman. Sneep kreeg hier ook een erg interessante rol natuurlijk. De muziek viel wel mee, maar verbleekt bij deel 1,2 en 3.

3.5*

Door de jaren heen heb ik mijn oordeel over deze film een aantal keer bijgesteld. Van redelijk naar slecht naar weer vrij goed.

Maar nu ga ik, na herlezen van de serie, toch eens en voor altijd mijn oordeel weer naar beneden bijstellen; dit is de zwakste Potterfilm van allemaal.

Grofweg het eerste uur is nog acceptabel. De acteerprestaties zijn erg wisselend (de volwassenen zijn over het algemeen een stuk beter dan de jongeren, vooral Radcliffe is uiteraard weer benedenmaats) maar verder gaat het nog wel oke van start, vooral de mooie sfeervolle shots en effecten vallen op.

Vanaf het middenstuk gaat de film ineens bijzonder vervelend wegkijken. Alles is extreem hak op de tak, als los zand komen er scènes voorbij die voor de niet-lezer waarschijnlijk allesbehalve een coherent of boeiend geheel vormen. Bovendien lijkt de film een stuk meer geinteressserd te zijn in het soapy liefdesgehalte, met alle awkwarde momentjes die er duimendik bovenop liggen van dien. Erg jammer dat de geschiedenis van Tom Riddle daar wat gehaast tussengepropt wordt. Vanaf dat middenstuk komt het heel de film niet meer goed.

Als lezer kijk je natuurlijk anders naar de film, en zeker met het boek zo vers in mijn geheugen ontkom je niet aan voortdurend vergelijken. Net als in de vorige delen is Dumbledore vreselijk slecht neergezet, en dat voor een film waarin de band tussen Harry en Dumbledore zo'n belangrijk onderdeel is. Dit komt, samen met de afronding in de grot en op het kasteel, gewoon niet over zoals het zou moeten.

Postief: Jim Broadbent, Rupert Grint, Helena Bonham Carter, Tom Felton, sommige shots, en de meeste muziek.

De rest, jammer, maar helaas, 2,5*.

Ik vind het al met al een goede film. Soms gaat het wat sloom maar vaak leuk. Wat meer liefde dan de andere films, dat vind ik juist wel leuk. Tegen de mensen die zeuren dat het moeilijk te volgen is als je het boek niet hebt gelezen wil ik zeggen, 'bij dit soort films moet je vaak eerst het Boek lezen voor je de film ziet. De makers proberen namelijk zoveel mogelijk van het Boek in de film te stoppen. Daarom vind ik dat je eerst het boek moet lezen en daarna de film zien.

Prima. Deel 5 eindigde enorm sterk, maar kende toch ook een flink minder stuk, naar mijn mening. Zonder verder op deel 5 in te gaan, kan ik zeggen dat ik deel 6 eigenlijk over de breedte gewoon vermakelijk vind. Het is jammer dat het kleurrijke Hogwarts steeds meer verdwijnt: er wordt een duistere sfeer neergezet, die de film spannender maakt, maar niet direct leuker om naar te kijken. Toch verveelde ik me nergens, en was het genieten van begin tot eind. Ook hier gold dat de actie mij wel reuze meeviel, maar dat dit aan het einde weer helemaal goed wordt gemaakt. Wat een gaaf laatste halfuur ! Ik was met name verbluft door de acteerprestatie van Snape, incl. transformatie naar ´the dark side´.
De romantische subplotjes horen bij het tiener zijn van de hoofdpersonen, en het was dan ook leuk om naar te kijken. De duistere sfeer blijft toch de boventoon voeren. Mooie flashbacks van Tom Riddle, en ( beter dan in deel 5 ) goede muziek van Hooper.
Geweldige rol van Gambon als Perkamentus. Hij komt steeds meer op stoom, ik vond em in deze film erg goed. Echte Gandalf-lookalike trouwens.
Radcliffe was wel behoorlijk slecht, acteergerelateerd. Grint en Watson zijn stukken beter.
Een prima ´tussenfilm´, maar toch vooral de aanloop naar een ( hopelijk ) spetterend slotstuk.
4*

The Half-Blood Prince was het zesde boek uit de reeks en had wellicht de meeste potentie om uit te groeien tot een spectaculaire film. Dit had helaas niet zo mogen zijn. David Yates heeft overduidelijk veel gekeken naar The Lord of the Rings, want Michael Gambon speelt hier een perfecte imitatie van de tovenaar Gandalf. Dit komt de originaliteit van de film niet ten goede. De ontknoping was in het boek één van de meest ontroerende momenten uit de complete Harry Potter-reeks, maar hier in de film is het allemaal veel te sentimenteel en gaat Yates over-the-top met deze complete scène.

Visueel is The Half-Blood Prince misschien wel het beste deel uit de reeks met mooie fotografie en overtuigende trucages. Ook de muziek van Nicholas Hooper vond ik erg mooi. Dit was voor het eerst dat de muziek me eigenlijk opviel.

De film heeft zo z'n momenten, maar verhaaltechnisch stelde de film mij teleur.

"By times I forget how much you've grown Harry"

Dit 6e deel heb ik maar heel weinig gezien en ik dacht altijd dat het maar een matige film was. Tot dat ik hem gisteravond weer eens zag en de hele film me eigenlijk toch wel heel erg beviel. Er zit duisternis, humor en wat romantiek bij. Ook kom je meer te weten over de jonge Voldemort (alleen iets te weinig herinneringen wel nog, puntje van kritiek) en zijn grootste geheim.

Ik vind Daniel Radcliffe hier veel leuker spelen dan in zijn vorige films, vooral die scène dat hij Felix Felicis op heeft is echt geweldig. Lijkt wel of hij aan de zware drugs zit daar. Emma Watson en Rupert Grint zijn ook wel aardig, al zijn hun personages in dit deel vooral bezig met romantiek. Dat had wel een vleugje minder gekund, al leverde het vaak wel grappige en droge momenten op.

Snape was weer briljant in deze film en ook Slughorn is een heel leuk personage in deze film. Zelfs Dumbledore komt in deze film een beetje over als een Dumbledore uit de eerste twee films. Al lijkt hij in de grotscène wel heel erg op Gandalf. Tom Felton als Malfoy is ook prima in deze film, sowieso tof dat Draco nu een grotere rol heeft. Erg overtuigend kwam het op mij over.

Sommige details die ze uit de boeken hebben weggelaten zijn wel jammer zoals: de Dursley's en Dumbledore die daar op visitie komt om Harry op te halen, de geschiedenis omtrent de ouders van Voldemort en Tom Riddle die zijn objecten uitkiest om horcruxes van te maken.

Verder wel tof dat Quidditch weer terug was, al was het te mager naar mijn mening. Je zat niet echt naar een spannende wedstrijd te kijken en je kon het eigenlijk nauwelijks volgen. Het ging alleen maar over Ron die wat ballen tegenhield, Harry bijvoorbeeld was niet te zien in die hele wedstrijd. Dit is wel jammer.

Voor de rest zaten er wat grappige momenten in de film: Ron met een liefdesdrank op, uitstekend geacteerd van Rupert Grint of het aanstellerige gedrag van Lavender Brown. De extra scène bij het huis van Ron met kerst vond ik wel matig, omdat er eigenlijk niet echt heel veel spannends gebeurde behalve dat iedereen in het riet ging rennen en Bellatrix en co eigenlijk vrij weinig deden op het in de fik steken van het huis na dan.

Eindscène in de grot was erg mooi gedaan, visueel gezien (sowieso een heerlijke duister filtertje eroverheen de hele tijd) en was erg spannend met die Gollum-achtige wezens. De dood van Dumbledore vond ik opzich ook wel mooi gedaan, alleen jammer dat hij niet echt begraven werd en dat er dan allemaal personages uit oudere films waren langsgekomen. Maar ik snap wel dat ze het zo hebben gedaan.

4,0* omdat hij een van de betere Potters is.

Elke keer als ik een recensie kom schrijven bij een Potterfilm, zie ik dat JR-Style me net is voor geweest... Over het vorige deel verschilde ik aardig van mening met mijn voorganger, maar deze keer ben ik het weer eens! Zo eens zelfs dat ik moeite moet gaan doen om zelf nog iets origineels te zeggen. Ook ik vond deze film veel beter dan ik dacht. Er gebeurt een groot deel van de film niet eens zo heel veel, maar toch is The Half-Blood Prince goed in balans.

De film leunt zwaar op de sfeer, die in dit deel letterlijk duister is. Ik ben normaliter niet iemand die veel let op de cinematografie, maar deze keer viel het me echt op hoe mooi de film gefilmd is, met een bijzondere aandacht voor licht en kleur (waar Rembrandt de inspiratie voor schijnt te zijn geweest). Ook vind ik de muziek in deze film het best sinds John Williams het stokje heeft doorgegeven. Er is ook ruimte voor; er zijn opvallend veel scènes met geen of weinig dialoog. Als je een spectaculaire film verwacht zit je vast niet te wachten op Malfidus en zijn groene appel, maar ik vond het mooie scènes, letterlijk en figuurlijk.

Over Malfidus gesproken: uitstekend werk van Tom Felton. Hij bewijst meer te kunnen dan het irritante rijkeluiszoontje uit te hangen. Daarnaast krijgen we in deze film veel meer fraaie bijrollen te zien: natuurlijk Alan Rickman als Sneep en Maggie Smith als professor Anderling, van wie inmiddels allemaal wel weten dat ze het erg goed doen, maar ook professor Slakhoorn, moeder Malfidus en de onvolprezen Helena Bonham Carter als de fantastisch gestoorde Bellatrix. Andere oude bekenden komen helaas slechts voor een cameo opdraven of helemaal niet. Ik vond het hoofdstuk in het boek, waarin Bill is gebeten door een niet-getransformeerde weerwolf, Fleur en mevrouw Wemel ruzie maken en Tops iets met Lupos wil maar hij zichzelf niet goed genoeg vindt voor haar, altijd erg goed. Hoewel ik wel snap dat het dit soort zaken is dat als eerste sneuvelt als je in een boek moet gaan knippen.

Ik geloof wel dat er behoorlijk wat geknipt is in Voldemorts verleden, maar ik heb niet het idee dat de film daardoor incompleet is geworden. De flashbacks die we krijgen zijn behoorlijk veelzeggend en ik denk dat je voldoende over Gruzielementen weet om het volgende deel te kunnen begrijpen. Ik moet zeggen dat ik ook de manier waarop de herinneringen uit de Hersenpan zijn weergegeven, alsof ze uit inkt in water bestaan, erg mooi vind. Dit zijn het soort details dat mij erg blij maakt. Ook de beginscène en, iets later, de ‘restauratie’ door Perkamentus zijn erg goed gedaan. Wat ik wel miste was de Halfbloed Prins. Ook het vorige deel bevatte iets te weinig van z’n titel, en nu opnieuw zou je je kunnen afvragen of het wel allemaal om de prins draait. Gelukkig levert het uitproberen van Sectumsempra een mooie scène op, maar toch.

Ik denk dat dit een vrij matig spectaculair verhaal is, op het laatste half uur na, maar ik vind het persoonlijk niet minder interessant.

Precies wat ik dacht. Ik vond het fantastisch. De begrafenis van Aragog en de nasleep ervan vond ik ook erg geslaagd, evenals het bruggetje naar de serieuze zaak waar het eigenlijk om draait. Francis de vis is ineens niet meer zomaar grappig, maar een symbool van een grote tragedie. Al even leuk: Ron aan de liefdesdrank. Erg grappig en erg goed gedaan door Rupert Grint. Sowieso vond ik de romantische subplotjes in deze film veel beter geslaagd dan in de vorige delen. Ik was al even bang dat ze de vogeltjes van Hermelien eruit zouden laten, maar gelukkig niet. In het laatste half uur of zo komt dan alsnog de spanning erin. Ik wist wat er ging gebeuren en toch schrok ik nog enorm toen er zo’n hand uit het water kwam en Harry vastgreep. Op de gebeurtenissen op de Astronomietoren heb ik helemaal niets aan te merken, gewoon goed gedaan.

Zoals ik al zei: een mooi gebalanceerde film. Meer drama dan actie, wat ik persoonlijk liever heb dan andersom (The Goblet of Fire), en goed uitgevoerd ook. Zowel qua stijl als qua inhoud goed geslaagd.

Aangezien VIER (Vlaamse zender) alle HP-films in de zomer heeft uitgezonden heb ik deze allemaal opgenomen en vandaag heb ik het zesde deel ervan teruggezien.

David Yates had met Orde van de Feniks laten zien dat hij een sterke duistere Harry Potter-film kon neerzetten waarin actie niet nodig was om de kijker te boeien en de opmars van beide fronten zeer sterk kon overbrengen. Het is dan ook jammer dat Yates die lijn niet doortrekt in deze film waarbij ik meteen kan zeggen dat dit naar mijn gevoel misschien wel de minste is uit de reeks.

De film is totaal niet in balans. Enerzijds heb je inderdaad een duister kantje met de toverwereld die weet dat Voldemort terug is en dus de bevolking bang maakt, je hebt Draco die zijn persoonlijke opdracht heeft en lang misterieus blijft, we krijgen meer achtergrond van Voldemort en het misterie van de Halfbloedprins. Maar 3/4 van de film zijn dit verhaallijnen die als tussendoortje worden gebracht en vooral worden afgewisseld met een lichte toon van Puberende jongeren en liefdesperikkelen. Nu, ik snap dat ook een donkere film zijn lichte momenten moet hebben maar deze film had er te veel en waren ook te kinderlijk. Buiten de gekende 3 draait deze film vooral rond Perkamentus, Draco en Sneep. Op zich een sterke opzet dat 3 karakters met enorm potentieel eindelijk hun moment krijgen voor meer uitdieping en op zich gebeurd dat ook redelijk al blijft het allemaal nogal lang in het ongewisse. Het verhaal van bijvoorbeeld Perkamentus had veel vroeger gemogen zo dat de film wat meer vaart zou krijgen. Nu moeten we het eerste deel van de film genoegen nemen met wat puberende dialogen tussen Ron en Hermelien, zijn drankjes de manier om wat humor te brengen. Het is raar dat Voldemort op zichzelf zo goed als niet te bespeuren is terwijl de vorige film volledig draaide rond zijn opmars. De ooh zo grote slechterik geeft een jonge knaap als Draco een heel schooljaar om een opdracht uit te voeren die simpelweg op een paar weken gedaan kon worden.

Het probleem is eigenlijk al gesteld: enerzijds leuk dat bepaalde personages hun achtergrond krijgen maar dit mocht niet uitgerokken worden over een hele film. Daardoor voelt de film teveel als een tussendoortje dat enkel nodig is om de finale op te zetten zodat je helemaal mee bent en de finale aflevering zijn eigen verhaal kan vertellen en afronden. Dit gemengd met de te hoge dosis humor terwijl de grootste slechterik uit die wereld weer gekend is en angst zaait werkt dan ook tegenstrijdig.

Het laatste deel maakt wel veel goed maar had zoveel uitgebreider mogen zijn. De tocht met Perkamentus is uiteindelijk van korte duur en ook maar een opzetje voor de finale. Bij het terugkeren van hun toch wacht dan nog een goed uitgewerkte confrontatie met Sneep, Draco, Beatrix en konsoorten maar dat Harry weer zijn mond hield tegen Perkamentus, deze keer over Sneep, is ook weer raar want het had een boel kunnen voorkomen.

Halfbloedprins is als losstaande film te weinig om te boeien en te onevenwichtig. Maar als je de hele reeks na mekaar bekijkt wel een broodnodig deel om bepaalde personages uit te diepen of te zien evolueren en dat is wel solide uitgewerkt.

3,75/5

Ondanks de duistere sfeer, die weliswaar goed overkomt, is ook dit deel niet overtuigend genoeg. Ondanks het onheilspellende begin en het sterke einde is de film grotendeels van de hak op de tak aan het springen en wordt de dreiging van Voldemort ondergesneeuwd door de liefdesperikelen van de drie hoofdrolspelers.

Waar ik na het vorige deel de hoop had dat Voldemort nu eens wat vaker ten tonele zou verschijnen, bleek nu dat hij niet eens in beeld komt. Grote tegenvaller. In plaats daarvan zien we wat afgezanten van hem ronddwarrelen en krijgt Draco een geheime missie die veel eerder vervuld had kunnen worden dan in de film wordt vertoond. Verhaaltechnisch komt deze film veel tekort.

Gelukkig is het einde wel te behappen en komen we wat meer te weten over de halfbloed prins. Het acteerwerk is te doen, al vind ik Radcliffe echt geen wonderacteur.

Rest mij nu alleen nog de laatste twee films van de reeks te zien voordat ik definitief een oordeel kan vellen over deze reeks.

Kleine voldoende.

"Why is it, when something happens, it is always you three?"
- "Believe me, Professor. I've been asking myself the same question for six years."

Harry Potter and the Half-Blood Prince heb ik van alle films denk ik het minst gezien. Vroeger vond ik het ook een erg teleurstellend deel, maar nu ik hem opnieuw heb gezien gister ben ik toch van mening veranderd.

Harry moet in opdracht van Perkamentus de nieuwe leraar Slughorn te vriend zien te houden. Samen met Perkamentus komt Harry steeds meer te weten over het verleden van Voldemort. Ook heeft Harry dit jaar een boek gevonden met vreemde spreuken dat eigendom is van iemand die zich 'De Halfbloed Prins' noemt.

Jim Broadbent was prima als de nieuwe leraar Slughorn. Michael Gambon vertolkt Perkamentus in dit deel bijzonder goed, zelfs al was Harris niet ziek geweest betwijfel ik of hij op zijn leeftijd nog zoveel had kunnen doen. Ook Alan Rickman is weer bijzonder goed als Sneep. Daniel Radcliffe vind dit deel zelf het minste in de serie, terwijl J.K. Rowling ooit gezegd zou hebben dat het haar favoriet was.

In dit deel komt er weer een stuk meer tienerdrama bij kijken. Hermelien komt er eindelijk vooruit dat ze iets voor Ron voelt en op een of andere manier heeft Harry iets met Ginny. Het drama was op zich wel goed, vooral de gesprekken tussen Harry en Ron vond ik zelf wel leuk. Verder is het personage Draco een stuk minder oppervlakkig als in de vorige delen. Ook hebben we voor het eerst sinds deel 3 weer wat Zwerkbal.

Vroeger was ik vooral boos om het einde, een van mijn favoriete personages gaat immers dood. Ik moet zeggen dat ik het nu toch wel kan waarderen. De dood van Perkamentus is erg goed in beeld gebracht en het daarop volgende is toch wel respectvol naar het personage. Haast ontroerend hoe iedereen zijn toverstok op het einde in de lucht steekt. Zeker in vergelijking met Star Wars - The Force Awakens, waar ik de dood van een ander favoriet personage echt belabberd uitgevoerd vond. Het boek heb ik er even bij gepakt en in het boek was het toch wel een stukje anders, al vind ik dat de film het op zich qua tempo beter heeft gedaan. Al had ik wel graag gezien dat Sneep wat meer aandacht had gekregen.

De film is op zich zeer netjes opgenomen. Snap de nominatie voor de Oscar voor beste Cinematografie alleen niet helemaal. Voorgaande delen vond ik namelijk veel beter qua cinematografie. Er is veel lof voor de donkerheid, maar ik vind de colorgrading toch echt te overdreven. Yates zou zijn geïnspireerd door het clair-obscur van onze eigen Rembrand, maar eerlijk gezegd zie ik dat er niet in terug. Wat ik wel erg sterk vond is dat dit deel weer op de zelfde locatie als deel 2 is opgenomen, de mooie gotische hallen.

De soundtrack van Nicholas Hooper is hier toch echt een stuk beter als in het vorige deel. Met name naar het einde toe was de muziek erg dramatisch en versterkte de impact nog enorm.

Vroeger vond ik dit een van de engste films in de reeks, vooral door die zombies. Nu is het toch wel lekker duister en weer iets sfeervoller als het vorige deel, al is het niet meer zo sfeervol als de eerste drie delen in de reeks.

Dus hoewel ik dit nog steeds de minste film in de reeks vind, is hij toch beter dan ik voorheen altijd dacht. Vooral de verdere ontwikkeling van de personages en de achtergrond van Voldemort die in dit deel wordt onthuld maken het de film het meer dan waard. Op zichzelf is dit deel niet heel bijzonder, maar het is toch een goed voorspel op de finale die zal gaan volgen.

Blu-ray versie eens bekeken. En ben toch meer tevreden dan toen ik de film een eerste keer zag.

Er zit minder actie en spanning in deze film da's waar, maar toch is het verhaal nog goed.

Het is inderdaad meer een romantisch deel deze film, daar de hoofdpersonages allemaal wat met de liefde te maken krijgen.

Maar daardoor wordt een film niet slecht he, je ziet maar een tweede keer naar een film kijken kan nooit kwaad.

Herziening.

Net als The Goblet of Fire heeft The Half-Blood Prince het moeilijk om de balans tussen essentie en bijzaak te vinden. Daarom staat de film ook wel bekend als 'die met de liefdesrelaties'. En inderdaad, opeens heeft iedereen door dat Hogwarts een gemengde school is. Terwijl Hermione een irritante mede-Gryffindor van zich moet afhouden, Harry interesse in Ginny toont en Ron druk met Lavender zoent, komen we als kijker niet zó veel over Voldemorts verleden te weten. Alleen de tweede herinnering die Dumbledore aan Harry toont, moet de film voortstuwen.

Die intellectuele leegte vult de regisseur op met de Death Eater-aanval tijdens Kerst op The Burrow . Die gebeurtenis is voorbij voor je het weet en slaat helemaal nergens op, zeker al omdat er achteraf geen aandacht meer aan besteed wordt. Zo'n schrale inhoud staat in contrast met de cinematografie, waarmee het wel snor zit. Door bijzonder beeldgebruik en knappe decors is The Half-Blood Prince (ondanks de voorgaande bedenkingen) een mooie film.

Bovendien draagt de cast van oudsher zijn steentje bij. Nieuwkomer Jim Broadbent speelt een geloofwaardige Horace Slughorn; Tom Felton toont al van in het begin aan dat hij naast Daniel Radcliffe de betere acteur is (hoewel Felton in de rol van Potter wellicht niet tot zijn recht zou komen); Alan Rickman vindt als nooit tevoren de juiste (Snape-)toon.

Het einde is spannend, indrukwekkend en hartverscheurend, alleen jammer dat we daar lang op moeten wachten.