Toni Erdmann (2016)

mijn stem
3,59
201 stemmen

Duitsland / Oostenrijk
Drama / Komedie
162 minuten

geregisseerd door Maren Ade
met Peter Simonischek, Sandra Hüller en Lucy Russell

Winfried is een 65-jarige begeesterende muziekleraar met een voorliefde voor grappen en die samenwoont met zijn oude hond. Zijn dochter Ines is echter het compleet tegenovergestelde: als ambitieuze zakenvrouw, reist ze de hele wereld rond en trekt van het ene project naar het andere om zo recht op de carrièreladder omhoog te klimmen. Vader en dochter krijgen elkaar daarom niet vaak te zien, maar dat verandert abrupt als Winfried's hond sterft en hij besluit om (onaangekondigd) Ines te gaan bezoeken op haar werk.

  • vanaf woensdag 1 maart te huur
  • vanaf woensdag 1 maart te koop op dvd

TRAILER

72 BERICHTEN 15 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Donkerwoud
4,0
0
geplaatst: 8 februari, 16:30 uur [permalink]
Die actrice zag ik ook meteen voor me, ook omdat zij ergens wat weg heeft van de oorspronkelijke actrice: niet bijzonder knap maar toch charismatisch, met een enorm komisch talent. Al vermoed ik inderdaad dat de beste scène uit de film opgekuist gaat worden voor de censor.

avatar van arno74
1,5
1
geplaatst: 9 februari, 20:44 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Lastig, zeg maar gerust een tegenvaller. De vele lovende professionele kritieken kan ik helaas niet beamen. Het eerste anderhalf uur was de humor zo banaal dat ik afhaakte. Maar dat was dus vlak voor het moment dat de film beter wordt, want na een ruim anderhalf uur werkt de humor beter en komt er ook voorzichtig wat drama in het spel. Het type humor van Toni Erdmann deed me erg denken aan En Duva Satt på en Gren och Funderade på Tillvaron (2014) maar ditmaal met dialogen. Centraal staan impersonaties en fopartikelen zoals pruiken, kunstgebitten en scheetkussens waar de oude Toni gebruik van maakt om grapjes uit te halen met zijn dochter, een succesvolle zakenvrouw. Als slapstick had dit beter gewerkt. Je moet ervan houden, en kennelijk werkt het aangezien de film met prijzen en nominaties is overladen, maar bij mij werkt het dus niet. Ook het beeld van de zakenwereld is weinig realistisch al kun je dat een komedie natuurlijk wel vergeven.

Wat wel werkt is die ene scene: het naaktfeestje. Ik hoopte steeds dat er een diepere laag onder de film te vinden was, maar die is anderhalf uur volledig afwezig. Als die laag eenmaal naar voren komt was het wel te verwachten waardoor het heel voorspelbaar is en echt diepgaaand wordt het ook niet.

Toni Erdmann heeft wat mij betreft veel te weinig om het lijf om het niveau te halen wat de critici beloven, laat staan om de 160 minuten dat het duurt te vullen. Als ik na 30 minuten een uur had doorgespoeld was het voor mij meer genietbaar geweest. Ook de 'zie hoe gedurfd ik als regisseur ben'-scene (oftewel de masturbatiescene) is overbodig maar levert kennelijk wel prijzen op. Overgewaardeerd. 1,5*

avatar van Verhoeven
4,5
1
geplaatst: 9 februari, 22:33 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
arno74 schreef:
Wat wel werkt is die ene scene: het naaktfeestje. Ik hoopte steeds dat er een diepere laag onder de film te vinden was, maar die is anderhalf uur volledig afwezig. Als die laag eenmaal naar voren komt was het wel te verwachten waardoor het heel voorspelbaar is en echt diepgaaand wordt het ook niet.
WTF! Waarom leef jij?

avatar van Donkerwoud
4,0
0
geplaatst: 9 februari, 22:36 uur [permalink]
Dat ene moment waarop ik het met Verhoeven eens ben, juist die scène is grensverleggend!

avatar van arno74
1,5
0
geplaatst: 10 februari, 00:15 uur [permalink]
Verhoeven schreef:
WTF! Waarom leef jij?
Ook lekker subtiel.

Ik zeg toch "Wat WEL werkt is die ene scene".

Maar dus ook dat men dat lang ziet aankomen, dat de diepgang beperkt is, en (indirect) dat je niet een film van 2,5 uur vanwege één scene de hemel in kunt prijzen.

Maar ik sta open voor tegenargumenten hoor 🙂

avatar van Verhoeven
4,5
1
geplaatst: 10 februari, 00:44 uur [permalink]
De 'WTF' slaat op je onnavolgbare alinea. Wat probeer je nu te zeggen?

De 'Waarom leef je?'-opmerking komt uit de film. Dat is een observatie / vraag van de vader aan de dochter. Waarom leef je? Waarvoor leef je? Hoe leef je? Zoiets.

Het is een existentiële tragikomedie die geregeld zijn betekenis expliciet dan weer impliciet blootgeeft.

avatar van arno74
1,5
0
geplaatst: 10 februari, 16:41 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Verhoeven schreef:
De 'WTF' slaat op je onnavolgbare alinea. Wat probeer je nu te zeggen?

De 'Waarom leef je?'-opmerking komt uit de film. Dat is een observatie / vraag van de vader aan de dochter. Waarom leef je? Waarvoor leef je? Hoe leef je? Zoiets.

Het is een existentiële tragikomedie die geregeld zijn betekenis expliciet dan weer impliciet blootgeeft.


LOL, het klonk even als een doodsbedreiging 😛.

Ik dacht dat mijn zinnetje duidelijk was, maar ik zal het toelichten:

In die eerste anderhalf uur zat ik op den duur steeds op de diepere laag (de zin van het leven... het stoppen met jezelf verhullen achter schijnvertoningen (luxe kleren, interessant klinkende beroepen...) ) te wachten, je kunt op den duur aanvoelen dat zo'n diepere betekenis er komt, maar het duurt zo lang dat dat moment uiteindelijk voorspelbaar wordt. Het was leuker voor me geweest als het kwam wanneer je het niet verwacht zonder je af te vragen "waar blijft het nou".

En als het er eenmaal komt, zeg maar op het moment van het liedje en het naaktfeestje wat erop volgt, dan wordt het niet zo uitgediept. Het blijft bij de boodschap, en dan vind ik dat wat te weinig in vergelijking met de verwachting die ik had (en het lange wachten erop). Maar zoals gezegd, die scene werk wel. Alleen jammer dus wat mij betreft dat je daar anderhalf uur op moet wachten.

Voor mij was de film anderhalf uur komedie (met een humor die bij mij niet zo goed aanslaat), en pas daarna de tragiek.

Geen idee of het nu duidelijker is geworden...

avatar van james_cameron
3,5
0
geplaatst: 10 februari, 21:49 uur [permalink]
Originele, bij vlagen behoorlijk maffe film, met serieuze en emotioneel beladen onderliggende thema's. De constant veranderende toon van de film wordt knap in balans gehouden door regisseuse Maren Ade, al is de film veel te lang en doen bepaalde scenes amper ter zake. Wat er voor zorgt dat dit stevig op de rails blijft zijn de hoofdrollen van Peter Simonischek en Sandra Hüller, beiden geweldig. Ik moet nog maar zien of Jack Nicholson en Kristen Wiig in de beoogde amerikaanse remake ook zo'n indruk kunnen maken.

avatar van scorsese
3,5
0
geplaatst: afgelopen zondag om 20:55 uur [permalink]
Goeie film over een oude man die wiens dochter in het buitenland werkt en weinig vreugde in het leven heeft. De film valt soms nogal in de herhaling en is hierdoor onnodig aan de lange kant. Desalniettemin blijf je kijken naar het effect dat de vader uiteindelijk teweeg brengt bij zijn dochter (het verjaardagsfeestje is dan ook een mooie apotheose). Mooi naturel acteerwerk van de twee hoofdrolspelers. Net geen 4.0 sterren (voornamelijk vanwege de lengte).

avatar van Knisper
4,0
0
geplaatst: afgelopen zondag om 22:36 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
arno74 schreef:
Wat wel werkt is die ene scene: het naaktfeestje. Ik hoopte steeds dat er een diepere laag onder de film te vinden was, maar die is anderhalf uur volledig afwezig. Als die laag eenmaal naar voren komt was het wel te verwachten waardoor het heel voorspelbaar is en echt diepgaaand wordt het ook niet.
Ik vind je mening opvallend. De diepgang die je zoekt wordt juist erg zorgvuldig opgebouwd. Die ene scene die je wel goed vindt werkt juist door de twee uur die eraan vooraf gaan.

avatar van arno74
1,5
0
geplaatst: afgelopen maandag om 12:08 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Knisper schreef:
Ik vind je mening opvallend. De diepgang die je zoekt wordt juist erg zorgvuldig opgebouwd. Die ene scene die je wel goed vindt werkt juist door de twee uur die eraan vooraf gaan.
Die twee uur duren mij te lang, de opbouw had véél korter gekund (dat hele bezoekje aan dat industriële terrein waar ze aan het boren zijn hadden ze best kunnen wegknippen om maar wat te noemen). Er zijn genoeg films die in 90 minuten een verhaal heel knap opbouwen en met een scene eindigen die indruk maakt, daar heb je geen 160 minuten voor nodig, waarbij met uitzondering van het eerste en laatste half uur je dus met een middenstuk van bijna 100 minuten (!) "opbouw" zit opgescheept, steeds in dezelfde toon. Die toon/humor moet je ook liggen, en dat was in mijn geval niet zo, veel te banaal voor mijn smaak. De boodschap (geniet van het leven) vind ik ook te makkelijk (voor de waardering die de film krijgt). Het taaie van de bedrijvenwereld ken ik maar al te goed en dat wordt in alle opzichten in deze film wederom versimpeld. Van een film met zo'n hoge score, prijzen en nominaties had ik (veel) meer verwacht. De lange duur, eenvoudige boodschap en banale humor rechtvaardigen dat niet i.m.o. Er valt dus wat mij betreft nogal wat op aan te merken.

avatar van Knisper
4,0
0
geplaatst: afgelopen maandag om 21:19 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
arno74 schreef:
Die twee uur duren mij te lang, de opbouw had véél korter gekund (dat hele bezoekje aan dat industriële terrein waar ze aan het boren zijn hadden ze best kunnen wegknippen om maar wat te noemen).
Ik vond die scene ook heel sterk. Ines werkt keihard, maar zit vervolgens aan tafel met een Roemeen die niet wil meehelpen aan de reorganisatie van het bedrijf. En zonder zijn medewerking gaat het niet. Hij neemt haar totaal niet serieus, maar wel haar vader, ondanks zijn verwilderde uiterlijk. En Ines weet dat ook van tevoren, want ze neemt haar vader zelf mee. Hoe vernederend moet dat niet voor haar zijn? Weten dat ze eigenlijk een goede consultant is, maar dat ze een verwilderd uitziende oude man nodig heeft om serieus genomen te worden. Nog los van het gegeven dat de scene de opmaat vormt tot de Whitney Houston-cover.

Ik begrijp overigens wel wat je bedoelt, Arno, want het is een lange film, maar ik vond het zelf uitstekend laag voor laag opgebouwd. En wat de betreft de boodschap: dit is meer een film die het invoelbaar maakt hoe het leven van de hoofdpersonages is. En het einde is toch wel bitterzoet: Ines gaat wel weg uit Boekarest, maar gaat vervolgens voor McKinsey werken in Singapore. Wordt ze daar nou wel gelukkiger van?