Mr. Nobody (2009)

Gelukkig kan ik nog wel van de genoemde films van Timbo genieten. Gelukkig zie ik film niet altijd als een wetenschap

Daar zijn de meningen over verdeeld. Maar dat iets de ene keer niet werkt wil natuurlijk ook niet zeggen dat het altijd falen tot gevolg heeft. Gebruik hier nu bijvoorbeeld als negatief punt de vorm boven inhoud keuze. Ken meer dan genoeg films waarbij ik dat juist een sterk punt vind. Kortom de ene winderige film is de andere niet.

Wie wel dan?

Uiteraard, maar ik ben dan vooral benieuwd naar de reden waarom het hier niet zou werken. Vooral omdat ik de vorm hier net erg indrukwekkend vond, en niet meteen de indruk kreeg dat het hele opgeklopte achtergrondgefilosofeer erg veel gewicht verdient in deze film.

Ik hoor allemaal argumenten aangehaald worden waarvan ik denk, waar heb je in godsnaam op zitten letten. Herken me er dan ook totaal niet in

Die laatste zin kan ik nog wel begrijpen. Die eerste snap ik niets van. Als zeggen dat een film zichzelf voorbijloopt in kunstzinnig gedoe al wetenschappelijk is dan ziet het eruit.

Film ziet er inderdaad erg mooi uit maar de talloze filosofische overpeinzingen worden wel degelijk gebracht alsof je ze heel serieus moet nemen. Bovendien verliest de film aan kracht door al die mooifilmerij. Het blijven mooie shots op zich maar het wordt nooit een geheel. Meeleven of medeleven, ik heb het misschien tien minuutjes gedaan of gevoeld. Voor de rest bleef het vooral door die focus op de pracht en praal heel afstandelijk voor mij.

Iets dergelijks schoot ook door mijn hoofd; dit is een twee-en-een-half uur durend probeersel waarin Van Dormael met zijn megabudget schijnbaar alles, maar dan ook echt alles uit de kast heeft willen halen om al zijn (visuele) ideeën eens op het scherm te brengen. Dat moet voor hem zelf heerlijk zijn geweest, maar achteraf was het misschien beter geweest het geheel wat simpeler te houden, of in ieder geval (oh ironie) her en der wat keuzes te maken.

Want liefde, toeval, het lot, ouderdom, dromen, wetenschap, keuzes... wat een enorme hooibaal neemt de filmmaker hier op z'n vork. Een mix van Science of Sleep, Eternal Sunshine en nog een dozijn films, maar wel met een eigen smoel waar ik uiteindelijk (hoewel er echt wel het één en ander op aan valt te merken) toch van genoten heb.

Doe maar 3,5* dan.

prachtig camerawerk, goed geacteerd en soepel in elkaar gevouwen verhaallijnen. het idee van een keuze die alles kan veranderen is erg goed uitgewerkt, omdat blijkt dat in elke keuze die hij maakt hij of bij Anna uitkomt, of doodgaat. en dan de conclusie die mij pas te binnen schoot toen ik het zag: de zwigzwag. heerlijke film die nog wel ff in je hoofd blijft zitten. behaald over 10 jaar of zoiets waarschijnlijk ook wel de cultstatus. ik zeg nu iets wat ik een week geleden nog onmogelijk had geacht, maar deze film laat Inception ver achter zich, terwijl dat volgens velen (incl. ikzelf) toch wel de best film was in lange tijd. een ilm die elke liefhebber gezien MOET hebben.

een volledig verdiende 5 sterren;)

Ik heb deze film een tijd geleden in de bioscoop gezien in den haag en was er enorm van onder de indruk. Vond hem ontroerend, intelligent, mooi, echt, origineel en prachtig gefilmd. Het was gelijk een van mijn favorieten ooit. De vrienden met wie ik toen was hadden dezelfde gedachten. Heb toen in alle enthousiasme twee andere mensen meegesleept die vervolgens de film helemaal de grond voor me in hebben gestampt. Ze vonden hem vreselijk, pretentieus en nergens over gaan. Dit is echt iets van love it or hate it. Door hun negatieve commentaar begon ik te twijfelen over de film, begon me in mijn hoofd te halen dat het allemaal niet zo geweldig was. Heb de film nu nogmaals gezien en ik ben opnieuw enorm ontroerd. Mensen die Mr Nobody nog niet hebben gezien, trek je niks aan van de negatieve mening van bepaalde mensen want voor sommigen, die dit kunnen waarderen (en die misschien een iets levendigere fantasie hebben;), is deze film een pareltje. Ga hem zien en maak je eigen mening!

5 sterren.

Zeker behorend tot de beste films van dit jaar!

Mr nobody is een film die zich makkelijk scheidt van de andere. Volgens mij is Mr Nobody de meest complexe film van het jaar. De film laat heel veel mooie kleurrijke shots zien ja visueel zit Mr nobody bijzonder sterk uit. Echter vind ik het verhaal te veel van het goede. Er komen zoveel onderwerpen aanbod die mij niet allemaal boeien, zoals het filosofische geneuzel, en de sci fi setting pakte mij gewoon niet. Niet mijn ding deze film, maar voor de moeite een voldoende.

Ik weet eigenlijk niet wat ik met deze film aanmoet. Het is net zoiets als kaviaar te eten krijgen. Heel exclusief en kwalitatief hoogstaand voedsel, maar ik lust het niet!

Zoiets heb ik ook met deze film. Ik zie wel dat het een waar kunstwerkje is, maar het kon mij geen moment boeien. Ik vond het een lange zware zit, maar ik heb hem wel uitgekeken, met moeite. Wat ik wel heel goed vond aan deze film is het algehele idee, de muziek (geweldig), het acteerwerk. Maar tegelijk vond ik het ook langdradig (duurde veel te lang) en doodsaai.

Moeilijk om sterren te geven, maar ik houd het op 3 sterren.

Wat een geweldige film!

Het is ongelofelijke moeilijk een keuze te maken tussen 4,5 sterren en 5 sterren. Ik kan maar moeilijk een scene vinden die ik niet leuk vond of de overstappen tussen scene's. Of enige andere kruising tussen scene's.

Mooi acteerwerk, maar ik vind vooral dat alle eer naar Jaco van Dormael moet gaan.

Het is nog moeilijk een conclusie te trekken net nadat je de film heb gezien, alle ideeën en gevoelens draaien nog. Misschien is het maar beter om geen conclusie te trekken.

Magnolia, Slaughterhause five, Forest gump, Benjamin Button, Butterfly effect, en nog een heleboel films zag ik hier in verwerkt, maar boeien?; géén seconde.

Heb m echt in drie keer moeten ''uitzitten", en dat kwam dan voornamelijk door die pychologie van de kouwe grond en dat huis-, tuin- en keuken gefilosofeer.

("waarom gaat de rook van een sigaret niet terug in de sigaret'' Ja. hallo.........)

ik kan me goed vinden in de meningen van groente12 & Laila001. beetje van het goeie te veel deze film.... 't is duidelijk dat er erg hard gewerkt is aan deze film, maar Van Dormael lijkt me iets te ambitieus geweest en verlangd te veel van z'n kijkers. overigens kon hoofdpersonage Jared Leto me ook niet echt bekoren. geen slechte film, maar ook geen film die me van begin tot eind kon boeien, verre van....

Deze film stopt ongelovelijk veel filosofiën van het leven in één film. En het is nog volgbaar ook. Respect!

Mr. Nobody helemaal doorstaan. Goede combi van een geniaal plot met filosofische kwesties en het prachtig in beeld brengen ervan.
Ondanks het ontbreken van een duidelijke (chronologische) structuur, was het verhaal voor mij goed te volgen en daarbij zeer interessant. Het geheel aangevuld met een leuke soundtrack.

Vooral de delen waarin de 9-jarige Nemo aan het woord is, en waarin dus vanuit zijn perspectief wordt verteld, waren erg boeiend.

Overigens ging ik ervan uit dat uiteindelijk één van de verschillende uitwerkingen de 'echte' zou zijn. Maar aan het eind blijkt dus dat alles in de film, vanaf het moment dat dat jochie moet kiezen, zich alleen maar afspeelt in de verbeelding van het jochie.

Tot slot heb ik nog even een vraagje:
Wat was de toegevoegde waarde van het gebeuren in dat ruimteschip op weg naar Mars?

Uitstekende film met een zeer orgineel script wat op een fantastische wijze is uitgevoerd. Een hele goede cast en het camera werk is ook subliem. De muziek gaf een geweldige sfeer aan de film.

Het duurde een tijd voordat ik door had hoe de film in elkaar zit. Gelukkig werd het aan het einde van de film goed duidelijk gemaakt.

Heerlijk zo'n film.

tboezem schreef:

Op de valreep van 2010 toch nog de film van het jaar gezien (ook al komt deze uit 2009). Wat een verschrikkelijk mooie vertelling is dit over leven, liefde, keuzes maken en Mars. Het kostte me even moeite om er in te komen, want ondanks de vele scene wisselingen begon het toch wat traag, maar na verloop van tijd raakte ik toch in trans van deze schitterende film. Alles is van bijzonder hoog niveau, acteerwerk, script, cameravoering, art direction, etc. Namen als Nicolas Roeg, Magnolia, Mallick, Lynch passeerde de revue in mijn achterhoofd. Vele van mijn favoriete stromingen en stijlen kwamen samen in deze visueel en emotioneel overdonderende film. Nolan eat your heart out met je domme emotieloze draak van 200 mjn dollar. Dit is zoals ik denk en droom.

5*

Ik hou helemaal niet van die Lynch-achtige overdenkende filosofische films, maar dit was goed! Erg goed!

Wat een bijzondere film! Na de goeie recensies gisteren op Blu-Ray aangeschaft en gelijk maar bekeken. Het verhaal gaat snel, erg van de hak op de tak maar er gebeurd teveel moois om af te dwalen. Telkens gebeurd er weer iets wat (in ieder geval bij mij) een glimlach bracht. Iedereen speelt ontzettend goed, van de kleine Nemo, zijn vriendinnetjes maar ook de oudere Nemo en zijn vrouwen! Zoals Dilic al zegt, het is ongekend hoeveel werk het moet zijn geweest om dit verhaal in elkaar te zetten. Tijdens de film merk je het al, maar vooral daarna, als je bijvoorbeeld zoals hier bij de berichten de uitleg of toelichting op diverse situaties en gebeurtenissen uit de film van de gebruikers leest. Ik zat zelf met bijzonder veel vragen. Waarom werd het verhaal bijvoorbeeld verteld door de oude Nemo? Welk pad heeft Nemo nou gekozen, wie van de vriendinnetjes heeft hij nou gekregen? Eigenlijk is het onmogelijk om deze film voor 100% te kunnen plaatsen na slechts één kijkbeurt. Raadzaam om hem dus snel weer is in de DVD speler te schuiven! De kans op een verhoging van vier sterren acht ik dan ook groter dan een verlaging!

Zware kost maar buitengewoon interessant en beeldschoon!

Kijken!

Ik zag de korte versie. Is die lange ook al ergens beschikbaar (al vraag ik me sterk af of langer ook beter is.)

Edit: komt in januari in Canada op BR.

Uitermate prettige en filosofische film die de essentie van het bestaan tracht te doorgronden.

De film had me na een aantal minuten direct in zijn greep, zeker toen de verwijzing kwam met string theory (parallelle universa). Thema's waar ik zelf ook al jaren mee aan het worstelen ben. Wat is realiteit? The Matrix deed een voorzet, maar dat kwam natuurlijk vrij snel te leunen op een action-flick. De basis daar was natuurlijk weer een andere vorm van realiteit, hangend in een bad met draden.

Met Inception wil ik deze film niet vergelijken. Inception heeft niets filosofisch en is enkel een heist-movie met een bedachte complexe structuur.

David Lynch heeft al helemaal niets met dit soort gedachtengang te maken. Dat is een kunstenaar... een schilder die abstracte kunst maakt waarin je 'kunt' filosoferen, maar wat nergens op gestoeld is.

Deze film is, als je eenmaal snapt hoe het in elkaar zit, in zijn geheel niet complex, maar belicht enkel het concept van "Schrödinger's Kat", Heisenberg's onzekerheids principe, String (of M-) theorie.

Het grappige is dat deze theorieën (zeker de laatste) meer een filosofie is. In wetenschap wil je testgegevens tegen het licht kunnen houden om zo'n theorie te 'bewijzen' en dat kan met laatstgenoemde simpelweg niet. Het krijgt juist daardoor ook iets spiritueels.

Alles wat wij vanzelfsprekend vinden: materie, blijkt niets meer te zijn dan vacuüm met enkel energie. Wij bestaan uit 99,99999% uit vacuüm. Beangstigend als je er over nadenkt. De wetten van quantum fysica komt neer op kansberekening. Geen vaste uitkomst maar enkel de 'kans' dat iets gebeurt, en zoals Schrödinger in zijn gedachte-experiment aantoonde, alle uitkomsten van een gegeven situatie zijn parallel mogelijk.

Daar is deze film behoorlijk mee aan de slag gegaan en ik moet zeggen dat het me van begin tot het einde heeft geboeid. Met name de visuele aanpak is verbluffend.

Moet de film nog even laten bezinken, maar lager dan het volle pond zal het niet gaan krijgen. Ben enkel nog aan het denken op welke plek het in mijn top 10 terecht gaat komen.

Mijn gedachte aan Lynch heeft ook veel meer te maken met de vertelstructuur, die net als in Wild at Heart en Eraserhead van de hak op de tak lijkt te springen, dan dat het iets met de string theorie van den zou hebben. Persoonlijk boeit die theorie mij niet zo, maar filosofeer wel graag over alternatieve werkelijkheden en de gedachte dan wij (ik) niet bestaan, maar slechts ronddwalen in de droom van een ander (groter) wezen. Ook de vergelijking met Inception gaat ook op qua stuktuur. Immers ook hier spelen zich meerdere verhaallagen naast/door elkaar af en is er zelfs soms sprake van interactie. Had graag gezien dat die film eenzelfde visuele aanpak en vooral menselijkheid van de personages had gekend. Vooral dat laatste is wat ik nog wel het meest verbluffend vind. Elk personage, hoe klein de rol ook, of hoe kort in beeld, is volledig echt en geloofwaardig. Ben zelf alweer bezig met een herziening, twijfel over welke film uit mijn top 10 plaats moet maken....

Het "parallel-gegeven" van Inception is niet te vergelijken. Daar is de gelaagdheid van elkaar afhankelijk, verbonden. Mr. Nobody gaat daar juist geheel aan voorbij. De boomstructuur die "keuzes" veroorzaken zie je normaliter enkel de route die de keuze bepaald. Dus meer één zigzag-lijn van stam naar top. Hier zie je de hele boom... more or less.

Maar toch zie ik tevens een grote overlap. Met name hoe beide verhalen zich perfect lenen voor het gebruik van surrealistische elementen en visuals. Zaten er ook maar wat van dat soort truien in Inception.

Ik snap wel wat je bedoelt hoor, maar toch blijf ik erbij dat het surrealisme bij Inception niet zou werken, daar het de bedoeling is dat de personen niet mogen weten dat ze dromen. Als er dan mensen met dezelfde truien rondlopen (liefst achteruit) dan weet je toch als 'subject' dat er iets niet klopt?

Dat lijkt me juist een perfect momentje voor wat paniek en snelle (re)actie.