Mr. Nobody (2009)

Waar staat het symbool voor dan? Eigenlijk klopt het gewoon niet.

Volgens mij kan je al niet zeggen dat alles in Nemo zijn hoofd afspeelde. Je ziet gewoon de gevolgen van elke optie die hij bij deze beslissing kan kiezen. Kiezen voor zijn moeder leidt tot Anna, kiezen voor zijn vader leidt tot Elise en 'niet kiezen' leidt tot Jean.

Een blaadje wegblazen naar de toekomst kan toch ook niet in werkelijkheid? Je moet dat soort momenten niet te letterlijk nemen. In feit kan Nemo ook helemaal niet 'niet kiezen', omdat hij pas 9 is en dus iemand heeft die voor hem kan zorgen.

Wat als...? Acties en reacties, gebonden aan de wetten van tijd en ruimte. Zaken van kosmische proporties, teruggebracht tot Mr. Nobody.

Mr. Nobody is een achtbaan door tijd, wetenschap, filosofie, ruimte, romantiek en symboliek. Probeer Mr. Nobody niet vanaf het eerste moment te doorgronden. Misschien zelfs na afloop niet. Maar laat je meevoeren naar het verleden en het heden van Nemo Nobody. Van zijn hemelse oorsprong tot aan een bestemming ver in de ruimte (met een knipoog naar Kubricks 2001). Van een Brits appartement tot aan het water van New York. Een leven in luxe en liefde en een leven in armoede en verdriet. De stukjes vallen vanzelf wel op hun plaats.

Vooral het eerste uur is een waar genot en van een grote cinematografische klasse. Een opeenstapeling van schitterende shots, verrassende montages, prachtige locaties en decors en een lekker aanwezige soundtrack. Ook de casting is bijzonder sterk. De koppeling van de volwassen Anna (Diane Kruger) aan de jonge Anna (Juno Temple) had wat mij betreft niet beter gekund. Zo zijn alle personages door de jaren heen erg geloofwaardig dezelfde personen.

Van Dormael neemt erg veel hooi op zijn vork. Gewaagd. Mr. Nobody is duidelijk als een episch hoogtepunt bedoeld in zijn oeuvre en hij heeft er ook de tijd voor genomen. En daar is hij toch meer dan behoorlijk in geslaagd. Het is wat aan de lange kant, maar verveelt toch geen moment. Zijn ideeën zijn fascinerend en gewoonweg heerlijk verpakt.

heerlijke film, pas gezien voor de eerste keer, ga hem hierna nog wel een paar keer bekijken.

En duurt misschien wel wat lang, maar zoals gezegd,verveelt geen moment.

Mee eens, snapte er niks van en vond het een ontzettend irritante film :S

Geen enkele logica of een rode draad.

Te veel beelden en te weinig info.

Ik hoorde iedereen hier zeggen dat het einde zo geweldig was, sorry heb er niks van gemerkt.

Ik geef het een 2

Matig tot redelijke film. Visueel is het allemaal heel mooi, maar het lijkt alsof het verhaal hierom heen is gebouwd. Daarnaast zit er veel te veel van het hetzelfde in de film, soortgelijke scenes worden keer op keer herhaald (bijvoorbeeld de liefdesscènes). Verhaal heeft ook weinig inhoud - kom op, in een zin is uit te leggen van het Butterfly Effect is. Datzelfde verhaal zorgt er tegelijkertijd voor dat de film veel te onsamenhangend is (door het geflits tussen tijden en alternatieve tijdlijnen), waardoor je eigenlijk geen moment echt in de film komt.

Het commentaar van Jared Leto is erg irritant, ik vind hem daarnaast ook sowieso een irritante acteur. Het sleutelwoord bij Mr. Nobody is eigenlijk "Pretentieus".

Toch nog een ruimte 2* door de beelden - de special effects zijn aardig en de sets van de verschillende tijden waarin de film zich afspeelt zijn ook erg mooi.

2*

Hoe geniaal deze film in elkaar zit kan ik niet bevatten. Geniale momenten, soms meerdere in een minuut. Het camerawerk (of animatie), de scherpte, de onscherpte. En iets wat in dit beeldmateriaal minstens zo belangrijk is…….het geluid heeft net zoveel details als de beelden. Het station-moment, dat de focus op de moeder telkens even weg is. Ik weet niet precies hoe ik deze film moet omschrijven, hij heeft in ieder geval een heel diepe indruk op me gemaakt. Kijk deze film wel in BluRay en luister hem over de stereo, hij is bizar gedetailleerd. Nogmaals, ik kan niet bevatten dat iemand zoiets als dit kan verzinnen en dan ook nog vangen in een film. Het lijkt mij wel een hele dure en zeer langdurige productie. Iedere rol is perfect gecast, iedere speler heefd subliem gepresteerd. Muziek-keuze is helemaal goed en vooral respect voor de man die achter de knoppen zat van het mengpaneel. De klankkleur van het geluid is perfect, evenals de dynamiek. Gedurende de film had ik constant de gedachte: “Hoe verzin je dit?” Werkelijk ieder detail klopt. Een meesterwerk.

Goede film! beetje raar in begin maar alles wordt langzamerhand duidelijk. wordt prima geacteerd, de liefde voor anna kwam erg egt op me over prima geacteerd. mss ook wel omdat ik ervoor zou kunnen vallen maar erg goed camerawerk ook. echt geniaal bedacht.

Gr

Echt een meesterwerk ik laat het tot me doordringen en ik kom hier later op terug. Het gedeelte van oorzaak en gevolg dat ik bij c. case of Benjamin zag, is in deze film geweldig uitgewerkt. De paar minpuntjes wegen niet op tegen deze uitzonderlijke film!!

5 ster.

Heerlijke film.

Tuurlijk vergallopeert van Dormael zich hier een beetje. De film is zo ambitieus en er zit zoveel in dat 160 minuten nooit genoeg kunnen zijn om alle elementen eer aan te doen.

Anderzijds is elke scene een filmisch avontuurtje op zich. Bijna onmogelijk hoe van Dormael steeds met nieuwe ideetjes en details komt. Verder qua stijl aardig gelijkend aan die van Jeunet en Caro in de flashback scenes, toch is het verre van een kopie en weet van Dormael er duidelijk z'n eigen stempel op te drukken.

Film wordt vaak als sci-fi geklasseerd maar is in essentie eigenlijk een romantisch drama verpakt in een hoop poespas. Leuke poespas, dat wel.

Absolute aanrader. Was eerder geen fan van van Dormael (kende ook enkel Le Huitième Jour), nu toch benieuwd geworden naar Toto. Deze film is in ieder geval absoluut de moeite, behalve als je enkel geeft om een goed afgerond verhaaltje, dan komt deze film wat tekort.

4.5* en een uitgebreide review

Toto le Heros ligt wel in de lijn van deze film inderdaad. Daar kan je dan ook wel wat mee denk ik.

Op de één of andere erg weirde manier heb ik die film altijd gelinkt aan het videotje van Stardust - Music Sounds Better WIth You. Altijd zo'n hekel gehad aan dat hele nummer dat ik de film ook maar nooit gekeken heb.

Ik zie het niet, wat vooral mensen met een beetje dezelfde kijk op film als ik WEL met deze film kunnen.. Toegeven, de film ziet er goed uit.

Toch, ik weet nog dat ik de zaal uitkwam en ik eigenlijk niet eens zin had om er iets over te schrijven, nu nog steeds niet echt. Een film die zich voorbij loopt in zijn eigen symboliek en ook wel (fake) complexiteit.

Ik, bedoel, hoe deze film met zijn kleine essentie word opgeblazen tot zoiets vreselijk groots daar kan ik hier niet echt tegen. Wat dat betreft zie ik ook wel gelijkenissen met een film als Synedoche, New York, die me ook al in het verkeerde keelgat schoot.

ps: 160 minuten? Hierboven staat 138, bestaan er 2 versies of staat het hierboven fout?

Ik had alles bij elkaar iets van een 154 minuten. Pal/NTSC verschil, al lijkt me dat redelijk veel?

Verder vind ik niet dat de film erg complex probeert te zijn, buiten de opzet om dan, die gewoon redelijk snel complex overkomt. De essentie is eigenlijk ook niet bepaald klein maar net oneindelijk ruim en breedt, dus in dat opzicht vind ik de film wel geslaagd.

Als ik me herinner klein in de zin van: wat gebeurt er als je een andere weg kiest . Naderhand had ik gewoon zoiets van, heb ik daarom zolang zitten kijken?
Ik verwacht geen gesloten film, maar ik was niet tevreden en dan stoort het al gauw.

Da's inderdaad de essentie, maar die laat natuurlijk wel ruimte voor iets ruim en groots. De film splitst z'n realiteit dan ook op meerdere punten en gaat een aantal keer terug om een gebeurtenis aan te passen. Het losse, niet zo lineaire karakter daarvan is juist verfrissend vond ik.

Daarbij is de clou (zoals wibro geloof ik ergens vertelt) wel charmant. Al zijn dat soort dingen nooit echt de reden waarom ik een film zit te kijken.

Je hebt waarschijnlijk de Extended Cut bekeken.

De cut die hier in de arthouse zalen zat was de cut van 138 dan Zinema? In dat geval zou t wel degelijk eens verschil kunnen maken voor t eindproduct

Edit: Ik kon nog terugzien bij de bios flyer welke cut ik zag en dat was inderdaad de 138 cut. Toch de lange nog maar doen dan.

Er circuleert op het internet momenteel een Extended Cut. Ik ken hem zelf niet, maar zag dat er sowieso in een (beperkt) aantal zalen een Director's Cut moet hebben gedraaid. Deze langere versie heeft mijns inziens nog geen officiële release gehad op DVD of BluRay..

Da's goed om weten, dan wachten we nog maar even met DVDs bestellen. Misschien iemand een linkje met info over de extra scenes en welke gecut zijn in de kortere cut?

Zou zelf niet weten wat eruit te cutten aangezien ik elke scene wel waardevol vond. Anderzijds lijkt het me nu ook weer niet dat de scenes echt veel zullen toevoegen voor mensen die de kortere cut niet goed vonden. Maar laat dat je niet tegenhouden Inland Rabbit

Ben nou ook wel benieuwd welke 20 minuten ik heb gemist.

Naja 20 minuten is best wat en ik denk wel degelijk dat het een film erg kan veranderen, dus benieuwd ben ik wel. Daarnaast, ik sta heus nog steeds niet te trappelen voor een herkijk haha. Toch, die komt er wel, al is het maar om te kijken of die 20 minuten wat uitmaken.

Heerlijke film dit!

Keuzes, keuzes en nog eens keuzes, daar draait het om in het leven volgens deze film. Wat als……? Een thema dat ik altijd erg interessant heb gevonden, maar dat natuurlijk nooit helemaal te voorspellen of te voorzien valt. De manier waarop het echter is uitgewerkt is fantastisch om te zien. Het “ Butterfly effect”, oftewel een piepkleine gebeurtenis of uitspraak kan desondanks grote gevolgen hebben voor het leven van de desbetreffende persoon. In deze film gaat het over het leven van Nemo Nobody, een rol die erg goed wordt ingevuld door Jared Leto, maar ook door degenen die hem als kind moeten spelen. Sowieso is het acteerwerk goed in deze film, ook van de andere personages in de diverse fases van het leven.

Wat deze film echter pas echt boeiend maakt is de fantastische uitwerking die regisseur van Dormael van de hele film heeft gemaakt. De cinematografie is werkelijk wonderschoon. Zelden zoveel afwisseling daarin gezien als in deze film. Kleur, beeld en muziek vallen regelmatig op sublieme wijze samen. De muziek is sowieso best verfrissend, op de klassieke muziek na, die een enkele keer iets te overheersend is, maar gelukkig komt dat maar een enkele keer voor.

Het is heel lastig om het eigenlijke verhaal te volgen, aangezien er ongelofelijk veel flashbacks, dromen en ga zo maar door in de film verwerkt zitten, waardoor het soms bijna niet te volgen is wat echt is en wat niet, maar eigenlijk is het verhaal ook ondergeschikt aan de verpakking. Normaal gesproken vind ik dat een minpunt, maar hier moet je het ook niet willen begrijpen, want dat is misschien wel teveel van het goede. Verhaal of niet, de film slaat echt in als een positieve bom op mij. De vele pracht en praal overdonderde mij het grootste gedeelte van de film.

Alleen de laatste 20 minuten zakt de film qua niveau wat naar beneden en verliest het een klein beetje van zijn kracht. Daardoor had ik gisteravond na afloop ietwat twijfel tussen vier sterren of een halfje meer. Deze film blijft echter zo hangen, dat ik voor die laatste keuze ga. Het is geen film die je moet kijken als je een simpel en voorspelbaar verhaaltje verwacht. Het is een film die je moet ondergaan en die je door de geweldige cinematografie op je moet laten inwerken en als dat gebeurd, dan is het echt genieten geblazen.

4,5*

Mr. Nobody uitgeroepen tot beste Belgische film van 2010.

Romantisch, ingewikkeld, meerlaags, speels, anders, eclectiek, essentieel, filosofisch, existentialistisch, hopeloos en vol-van-leven. Als ik filmmaker of scenarioschrijver was, dan zou dit de film van mijn dromen zijjn. Helaas is hij bij deze al gemaakt.

5*

De Belgische filmindustrie doet het goed dit jaar. En terecht dat dit de beste Belgische film is.