Mr. Nobody (2009)

Waar is die te koop? Amazon.fr?

Als je nederlandse blu ray koopt, dan krijg je ook de langere versie te zien. Het staat niet op de hoes, maar de film duurt 154 minuten.

Klopt helemaal! Begreep t al niet, de speelduur van hier op MM en als ik de speelduur handmatig bekeek op mijn speler. Maar is inderdaad 154 minuten!

Eigenlijk vond ik de film doodsaai, het verhaal leek me wel nog wel aardig maar het duurde allemaal zo lang. Dit is geen leuke film voor op een saaie zondag.

Was er niet kapot van.

Fijngevoelige dure romantiek die helaas bezweek onder zijn eigen ambities. Neurotisch monteer werk, een visuele allure die dicht aanleunt tegen 2001Space Oddysey zorgden ervoor dat de emotionele kern niet altijd even voelbaar bleef.

gewoon wat gas terug nemen had deze film niet slecht gedaan.

Dat vond ik net zo sterk er aan. Dan ondanks de visuele krachtpatserij de emotionele lading juist heel sterk overkwam. Op mij dan.

Ik probeer me zo min mogelijk aan te trekken van die zure azijnzeikertjes.

"Te fijngevoelig, te ambitieus, te saai..."

Man wat een vrolijkheid hehe.

dat moet je kunnen verdragen op een site als deze.

Jup, iedereen een andere mening.

Ik heb deze film in de bios gezien ruim een half jaar terug. Ik weet totaal niet welke versie dan. Hoeveel versies zijn er precies? Want de een zegt zoveel minuten, de ander zoveel, de ene is Frans, de ander Engels.

Ik heb in ieder geval de film in het Engels gezien. En is dan een langere of kortere beter, hoeveel minuten?

Dat komt door PAL speed up. Zal de 160 mn versie zijn geweest.

Dat is gek. Bij blu ray zou je geen last moeten hebben van speed up. Is die 154 inclusief de aftiteling?

En als ik het goed begrijp staan beide versies er op?

154 minuten is met aftiteling, en er staat maar EEN versie op

Eens in de zoveel tijd word je totaal verrast door een film. Met Mr. Nobody in dit geval. Ik had er nog nooit van gehoord, wist ook niet waar het over ging of hoe lang hij duurde. (Ik probeer films het liefst zo blanco mogelijk te zien). Doorsnee hoes, relatief onbekende acteurs en regiseur, suffe titel...dus ik verwachtte er niet veel van, maar na 7 minuten wist ik, dit is een goede film, en ben weer overnieuw begonnen, maar nu met mijn volle aandacht erbij. Na een half uur had ik al zoveel beleefd dat het al een speelfilm op zich leek, en dan bleek er nog 2 uur te gaan! (149 min. met aftiteling, terwijl ik 90 minuten verwachtte, die andere 5 minuten zijn precies de 4 deleted scenes) Ik heb me geen seconde verveeld.

De film zit vol inventieve elementen qua ideeën, beeldtaal en verhaalstructuur. Ook al is de film fragmentarisch en gaan we alle kanten op met de hoofdpersoon, er zit een prettig tempo in die toch een zekere rust uitstraal. Goede muziek. De personen zijn warm en levendig, en voelen als echte mensen aan. Een empathische film, die je ook de tijd geeft om na te denken over de ideeën waar de film over gaat; het raadsel tijd, ouderdom, de keuzes in je leven, parallelle/alternatieve werkelijkheden, (on) sterfelijkheid. Precies op het moment dat ik over zoiets lees als het omkeren van de tijd op een bepaald moment, waarna alles terug gaat lopen; 12 februari 2092 dus, in theorie kan ik het halen!

Een pareltje, een feest om te kijken, en inspirerend om over na te denken. Ik moest gelijk denken aan Inception; "De beste film van 2010" op MM, die over een vergelijkbaar concept gaat, maar waar ik met een zwaar hoofd en uitgeteld en ewnigszinns gedeprimeerd de bioscoop uit kwam. Persoonlijk vind ik Mr.Nobody veel leuker en beter. Maar geen hype, geen sterren, ik vraag me af of hij überhaupt in de bioscoop te zien is geweest hier in NL, terwijl het nota bene een Belgische productie is.

Een echte "Sign of the Times" film, Verwant aan o.a. Benjamin Button, beide rond dezelfde tijd 2007 gefilmd.

De scene bij de vertrekkende trein, zo mooi heb ik ze in tijden niet gezien

Helemaal mee eens!!!

Dan kijk je 'm toch op een zaterdag ofzo...

Originele film, mooi gefilmd.

Ik kan hier veel meer van genieten dan van de zoveelste film volgens het boekje (hoe goed dan ook).

Het eind was alleen wat warrig en geforceerd, maar perfectie bestaat gelukkig niet

Deze gaat regelrecht mijn top10 in..

Film brengt tussen al zijn verschillende levenspaden een duidelijke boodschap, wat de complexiteit wat wegneemt. Of je het een goede film vindt hangt van jezelf af, maar mij deed het zo ontzettend weinig dat het een mirakel is dat ik de film kon uitkijken. Gelukkig dat het beeld me in de watten legde: visueel is dit een pareltje.

Jammer dat de film me nergens emotioneel op de haak nam, de trein was vertrokken maar ik zat er niet op. De regisseur heeft ontzettend veel briljante ideëen, maar te weinig speeltijd. Wat resulteert in uiteindelijk alsnog te veel speeltijd en vergelijkbaar wordt met een biefstuk dat je in 10 seconden moet opeten.

Een mooie mix van humor, emotie's, liefde enz.: daar ben ik het zeker mee eens. Goed acteerwerk? Check. Origineel? Check.

Het hoofdpersonage (Jared Leto), en de mensen waar hij mee omgaat vindt ik te saai om te volgen, sommigen zelfs deprimerend.

Een voldoende, want de boodschap op het einde, de visuele schoonheid en originaliteit weet ik alsnog te appreciëren.

Meer dan mooie film. We don't excist...

Gisternacht gekeken en dit is echt zo'n film die je stil alleen in je bed moet kijken, even helemaal in de film kruipen zonder storende factoren. Puur genieten! Geen idee wat ik kon verwachten, gewoon de film aangezet, de belovende woorden waren genoeg. De film deed me een beetje denken aan Big Fish, wat niet ten nadelen valt. Op het begin weet je niet precies waar het heen gaat maar langzamerhand vallen de puzzelstukjes in elkaar en heb je een goed gevoel dat je niet met vragen achterblijft. Hoewel de wereld in 2092 er bijzonder interessant uit zag, had ik toch een lichte voorkeur voor de jonge/puber Nemo. Het is gewoon een geweldig intelligent, goed in elkaar gezet verhaal. Het klopt, en klopt weer niet. De film staat met beide benen op de grond en veroorzaakt daarom geen onzekerheid naar de kijker, geen ''huh'' momenten dus. Daarnaast is de film ook heel ontroerend, speelt de cast je omver, helpt je weer overeind en laat je met een meer dan gelukkig gevoel achter. Mr. Nobody is werkelijk waar een echte klassieker, niet alleen het verhaal is het meer dan waard, ook de bijzondere manier van vertellen, de kunstzinnige beelden, de muziek: wauw. Een film die iedereen moet zien.

4,5 ster

Hetzelfde gevoel, het was allemaal aardig opgebouwd met prachtige plaatjes.

Maar op een bepaald moment had ik het gevoel dat de regisseur in kwestie op de duur niet meer wist welke kant hij uit moest om er een finale uit te persen. Het zal dan wel moeilijk zijn om met zoveel ideeën 1 film te maken, maar een flinke editing en belangrijke scenes onderscheiden van de rest speelt ook een belangrijke rol. Jammer, want er zat zo veel meer in. Net de input van het amerikaanse sentiment vond ik ongepast.

Die finale werd daardoor overemotioneel, wat bij het omgekeerde effect had. (als je het dan vergelijkt met bv de finale van Eternal Sunshine).

Originele Film die er visueel fantastisch uitziet en met een zeer interessante thematiek. Een iets te interessante thematiek misschien wel, waar de regisseur heel veel over wil zeggen. Jammer genoeg gaat dit ten koste van de film. Hij duurt zeker een halfuur te lang, en naar het einde toe is de samenhang compleet weg en het wordt allemaal een beetje te chaotisch en zonder lijn.

Goede originele film, maar bezwijkt onder zijn ambitie

21ste eeuwse update van Toto le Héros.

In Mr. Nobody herhaalt Van Dormael het thema uit zijn debuutfilm: de mogelijke gevolgen van keuzes die iemand in zijn leven maakt en de invloed van tijd (vergankelijkheid). Waar Van Dormael's debuutfilm echter 'klein' bleef, wordt er nu van alles bijgesleept. Snaar theorieën, de oerknal, parallelle dimensies, telomeren; er komt geen einde aan. Hoewel geen slechte film, wordt het allemaal net te gelikt en te pretentieus. Ook in Mr. Nobody is de hoofdpersoon Nemo een oude man die terugkijkt op z'n leven, of beter gezegd levens. Nu niet één mogelijk leven waarop met weemoed op wordt teruggekeken, zoals bijvoorbeeld Scrooge dat doet in A Christmas Carol, maar drie. Alle drie deze levens draaien om een bepaalde vrouw, waaruit Nemo moet kiezen.

Hoewel ik geboeid zat te kijken, waren de verschillende romances lang niet allemaal even spannend. Tussendoor wordt je als kijker gebombardeerd met al die wetenschappelijke theorieën. In mijn ogen vergaloppeert Van Dormael zich hieraan. Het had mijn voorkeur gehad als hij zich had geconcentreerd op één vrouw , één mogelijk leven en de theorieën iets meer op de achtergrond had gelaten. Zoals Tarkovsky dat doet in Solyaris: meer ingetogen. Nu mondt het uit in een allegaartje van romantiek, science fiction en drama. Absoluut niet slecht, maar ook niet briljant. De boodschap die Van Dormael ons hiermee wil meegeven - het leven is een illusie en het maakt dus niet uit welke keuzes we maken (want elk mogelijk leven, is ook een leven) - kan ik weinig mee.

Qua stijl was de de film een feest van herkenning. Net als in Toto veel warme (geel) tinten en een aangename score. Maar hier is Van Dormael wél in vooruitgegaan. Bleef hij in z'n debuutfilm steeds de zelfde kleuren gebruiken en ook steeds hetzelfde nummer, nu zien en horen we een prachtig pallet aan kleuren en muziek. Met name de shots in het appartement in de stad (New York?) met de ondergaande zon waren schitterend. Niet geheel toevallig ook de mooiste romance: die van Nemo met de 15 jarige Anna. En al dit moois wordt ondersteund door diverse golden oldies. Met het futuristische gedeelte had ik wat minder, maar dat is gelukkig ook maar een relatief klein gedeelte van de film.

Thematisch een interessante film dus, die helaas niet altijd even interessant is uitgewerkt. Ruim voldoende: 3,5*

Dit vind ik leuk

Deed me op veel momenten denken aan Los Amantes del Circulo Polar, en laat dan nou net niet een favoriet van mij zijn.

De film gaat vooral over de liefde en welke kant die op kan gaan door verschillende keuzes die gemaakt kunnen worden. De clou van de keuzes had ik al snel door. Het probleem is dat de liefdes nooit echt erg overtuigend overkomen, en ook de snelheid en het makkelijke waar we een tijdsprong maken helpt daar niet bij mee. Welke leuke overgangen trouwens, en filmtechnisch was het ook een overweldigende film. Erg mooi gedaan allemaal. Erg jammer dan dat het me verhaal technisch dan niet veel deed. Daarnaast is het ook onmogelijk om alle elementen die Mr. Nobody bevat in een kijkbeurt in je op te nemen, want er gebeurt zoveel en ook nog eens in een hoog tempo. De verschillende werelden zijn leuk vormgegeven en de muziek keuzes zijn nagenoeg perfect, al kon ik sommige nummers dan weer niet plaatsen. Leto speelt zijn rol(len) met verve en hij is dan vooral de reden waarom je blijft kijken.

Filmtechnisch overweldigend mooi, verhaaltechnisch niet altijd even boeiend, maar toch genoeg voor een voldoende. Jammer, had het toch iets specialer verwacht. Ik denk dat een herziening uitsluitsel zal geven wat ik nu van de film vind, want ik weet op dit moment niet zo goed wat ik er mee aanmoet.

Bandeloos.

Ongrijpbar en onverklaarbaar, een zoektocht naar het onbekende, snaar theorien en the butterfly effect komen allemaal aan bod. Wetenschappelijke vraagstukken in het hoesje van "what if" worden ons op een gouden plaatje met een mooie paarse strik voorgeschoteld. Prachtige montage van beelden van dit en dat doen mij geloven. Niet in god, allah of democratie maar in Nemo, Nemo Nobody.

Jaco van dormael vliegt naar de sterren en daar voorbij. Jammer, zo veel details zullen onbesproken blijven, terwijl het allemaal beter dan perfect is. Maar goed,binnen de Engelse literatuur wist men dat al lang, want het spreekwoord luidt niet voor niets: "Nobody's perfect" .

Maar erg veel visuele truckjes dus, precies wat ik hoopte dat ging gebeuren, gebeurde. De camera duikt de foto in die tot leven komt, maar vliegt er net zo hard weer uit om vervolgens een trein in te halen. We liften mee op een druppel water, een druppel water die veel impact heeft. Van Dormael doet met alles, alles, elk detail heeft een doel.

Het meest besproken feit is misschien wel de vertelling, de vertelling die vaak als wazig of als te veel van het goede wordt beschouwd. En ik moet eerlijk zeggen dat ik niet zo goed weet wat ik er zelf van vind. Er worden 3 verhalen door elkaar verteld door de vergeetachtige 117-jarige Nemo Nobody, elk verhaal heeft, of elke keuze in elk verhaal heeft een gevolg, details in details.

Het verhaaltje met Anna krijgt de meeste aandacht, en is naar mijn mening ook het leukst. De andere twee zijn iets te platonisch om echt lyrisch over te kunnen zijn, maar ze zorgen beiden voor frisse wind binnen het breedgesponnen liefdesverhaal met Anna en de wetenschappelijke vraagstukken.

Uiteindelijk geen maximale score voor meneer niemand, dit komt in eerste instantie door het sounddesign, het is goed, zeker. Maar het matched niet altijd even goed met de andere creatieve hoogstandjes van de film. Had wel wat gedurfder gemogen.

Mijn gevoel zegt 4.5 sterren, en daar sluit ik mij bij aan.

de film lijdt misschien wel wat aan overladenheid. De auteur had misschien net iets te veel goeie ideeën voor éé n film. Dus wel veel goeie ideeën, maar het uitwerken van alle verhaallijnen én de filosofie van de film maakt hem iets te inspannend misschien. Maar eerlijk is eerlijk: hij zit werkelijk boordevol goeie ideeën en vondsten en biedt veel stof tot nadenken.

prachtige cameo van Pascal Duquenne ook !

Inmiddels al vele malen bekeken. Wat een topper. Voor mij de beste film ooit gemaakt.

De muziek, het acteren, het camerawerk, de acteerprestaties en ook visueel geniaal. Alles klopt gewoon.

In 1 woord: Geniaal!