menu

Fanny och Alexander (1982)

Alternatieve titel: Fanny and Alexander

mijn stem
3,83 (489)
489 stemmen

Zweden / Frankrijk / West-Duitsland
Drama
188 minuten (bioscoopversie) / 312 minuten (miniserie)

geregisseerd door Ingmar Bergman
met Bertil Guve, Pernilla Allwin en Ewa Fröling

Fanny en Alexander zijn lid van de weelderige en kleurrijke familie Ekdahl in een Zweeds stadje begin vorige eeuw. Hun ouders, Oscar en Emilie, beheren beiden het lokale theater, en worden daarbij geholpen door Oscar's moeder en broer. Als Oscar op vroege leeftijd sterft, trouwt weduwe Emilie met een bisschop en verhuizen ze met de twee kinderen naar zijn strenge en sobere kanselarij. De kinderen voelen zich direct diep ongelukkig.

  • Vanaf 20 december in de bioscoop (re-release)
  • nummer 157 in de top 250

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=V9y2OkkvS_c

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van LimeLou
3,5
Weet iemand welke versie beter is? De miniserie of de bioscoopversie? De miniserie is in ieder geval véél moeilijker te krijgen.

avatar van jtsterkenburg
5,0
LimeLou schreef:
Weet iemand welke versie beter is? De miniserie of de bioscoopversie? De miniserie is in ieder geval véél moeilijker te krijgen.


Miniserie. Geen twijfel over mogelijk. Er zit een prachtige rust, een ritme in de lange versie die toch minder is in de bioscoopfilm.

avatar van LimeLou
3,5
Damn, de enige versies van de miniserie die ik kan vinden zijn ontzettend duur... Toch bedankt

avatar van SilverGun
5,0
Toch wel echt de mini-serie inderdaad. Alleen daarin komen alle personages volledig tot hun recht. Het grootste gemis in de 3-uurs versie zijn enkele sublieme scènes rondom de bisschop. Wanneer je een beetje goed rondkijkt moet je onder de 30 euro kunnen uitkomen. Niet buitenproportioneel veel geld voor vijf uur film.

avatar van Gruffalo
5,0
1 van de mooiste dingen die ik ooit heb gezien. Maar niet alleen voor vermaak.

avatar van LimeLou
3,5
Is deze film meer een film voor in de winter of in de zomer?

avatar van eRCee
4,5
Als je moet kiezen: winter, zonder twijfel.

avatar van narva77
4,5
Hey, bedankt voor de tip. Moet hem ook nog steeds bekijken - ik heb de 300 minuten-versie - maar daar wacht ik dan wel mee tot het weer winter wordt...

avatar van LimeLou
3,5
Dank je, eRCee Had al zo'n beetje het gevoel na het bekijken van de trailer. Hopelijk heb ik het geduld om deze film te kijken in de winter.

avatar van LimeLou
3,5
Uiteindelijk na anderhalf jaar lang uitstellen gekeken. Nou, ik dacht toen ik met deze film begon dat ik een on-Bergman achtige film zou zien. Ik ben geen al te grote fan van deze regisseur. De complexe monologen over geloof met statische close-ups, nee bedankt Toch begrijp ik wel erg goed wat deze film wel uitzonderlijk maakt. Het behandelt veel gevoelens, ervaringen, mensen op een kalme en poëtische manier. De acteurs deden het meestal erg goed, alleen vond ik in het begin bij het kerstfeest de Ekdahl broers (Adolf en Jozef?) erg theatraal acteren.

Voor de rest niet zo goed als ik verwachtte, maar nog steeds een mooie film, omdat het zo onvergelijkbaar is met andere films. Het is diepzinnig maar ook warm. Goed gedaan, Bergman

avatar van eRCee
4,5
Ik zei toch winter!

avatar van LimeLou
3,5
Kon niet meer wachten.

avatar van SnakeDoc
3,5
Wat is de meest volledige versie met Nederlandse ondertiteling, en waar kan ik die krijgen? Zie bij 'vergelijk prijzen' veel varianten, maar heb geen idee welke ik het beste kan aanschaffen.

Iemand die me daar bij kan helpen?

avatar van SilverGun
5,0
Ik zou gaan voor de 4-disc DVD uitgave. Die bevat als enige de langere miniserie en is superieur aan de ingekorte film. Paar jaar terug de NRC editie gekocht, maar die is niet meer te krijgen volgens mij.

avatar van SnakeDoc
3,5
Heb dus inderdaad de 4 DISC uitgave besteld met daarop de volledige (volgens mij gerestaureerde) versie van 312 minuten.

Dat ziet er angstaanjagend uit, maar die 312 minuten gingen vlot voorbij.

Ik had toch een verhaal verwacht dat zich meer zou afspelen rondom Alexander en zijn zusje, vooral omdat het plot daar ook op zinspeelt, maar eigenlijk gaat dit over één grote familie en hun belevingen rondom het verlies van theater beheerder, vader, broer en zoon Oscar.

Je leeft toch een beetje naar het moment toe waarop de kinderen en hun moeder gaan kennismaken met de norse conservatieve stijve bisschop, en tot mijn grote verbazing gebeurde dit eigenlijk pas echt op DVD 3.

Daarvoor een mega lang intro, met veel mooie en grappige scenes, maar echt indrukwekkend word het pas zodra de geliefde Oscar komt te overlijden.

Daar waar het verhaal dan juist als maar meer gaat boeien, worden de gebeurtenissen wel vreemder en mysterieuzer. Soms zelf zo erg, dat een uitleg of antwoord door Bergman ons (helaas?) bespaard blijft en ik als kijker met grote vraagtekens blijf zitten, terwijl het verder een relatief eenvoudig verhaal is.

Toch levert de film qua visuele pracht nergens in.

Is de film zo geniaal als ik van te voren had gehoopt? Nee ik denk van niet. Daardoor was het soms ook iets te langdradig.
Een bijzondere kijk ervaring was het wel, en ik zou het ook zeker een ieder aan kunnen raden.

Wat mij betreft één van de betere kostuumdrama's. Al moet dat (voor mij 'moeilijke') genre je natuurlijk wel liggen.

avatar van LimeLou
3,5
Heb dezelfde ervaring als jij gehad ongeveer Goede review.

avatar van Film Pegasus
1,5
Film Pegasus (moderator)
Als ik de recensies en prijzen zie vraag ik me af of ik wel dezelfde film gezien heb. De film is een saaie rit geworden. De film wordt geprezen om zijn realisme en geloofwaardig acteertalent. Maar dan heb ik liever wat meer fantasy, romantiek, cinema. Fanny och Alexander is meer een soapserie dan een boeiend kostuumdrama. Ook het mooie aan deze film begrijp ik niet. Het kwam nogal kitcherig over. Weinig creativiteit, weinig kruiden. Alsof het een zoutloos gerecht is volgens het boekje. Heel knap gemaakt, maar amper op smaak gebracht. De film was mijn eerste Ingmar Bergman, en meteen een teleurstelling. Jammer.

JvB Lucas
Fanny och Alexander
alternatieve titel: Fanny and Alexander

Ingmar Bergman. Een alom geprezen filmmaker waar ik helaas nog veel te weinig van heb gezien. Ik wilde beginnen met Fanny och Alexander, het leek me de meest toegankelijkste prent van zijn oeuvre en bovendien heeft de film Oscars gewonnen. Ik heb de 188-minuten durende versie gezien, en wat is me dit een ervaring zeg! Een enorm aangrijpende, mooie film.

Ik weet dat Bergman erom bekend staat dat hij geen films maakt over ‘hoe het leven zou kunnen lopen’, maar over ‘hoe het leven is’. Het leven is geen aaneenschakeling van prettige gebeurtenissen, maar een ongelukkige, nare ervaring. Ik heb zelf ook heel wat dingen meegemaakt en kan me dus heel erg makkelijk in het verhaal mengen. Misschien dat ik het daarom ook zo mooi vond.

Fanny och Alexander opent met het kerstfeest van de familie Ekdahl in een groots, luxe huis vol met prachtige versieringen. Het verhaal wordt vertelt via de broer en zus Fanny en Alexander. Deze opening is schitterend: er zitten overduidelijk al wel een lichte opbouw naar het ongeluk in, maar over het algemeen komt dit feest over als gezellig, gelukkig , veilig en fijn. We zien het geluk dat Fanny en Alexander hebben: alles is normaal. Ze zijn bij de mensen van wie ze houden, en daar zijn ze gelukkig bij. Snel na het kerstfeest veranderd de sfeer: Oskar, de vader van de kinderen, overlijdt en vanaf dat moment zien we de ongelukkigheid waar de kinderen mee leven. Wat een nare, akelige man was overigens die bisschop zeg. Een gruwelijke man! Dit wordt allemaal geweldig versterkt door het uitstekende acteerwerk van de kinderen en van de andere acteurs, vooral die van die bisschop!

De film is een lange zit, langer dan 3 uur. Dit is lang, erg lang! Ik zal het daarom ook geen verplichte kost voor iedereen noemen, want ik ken er genoeg die zullen afhaken. Maar voor de echte filmliefhebbers is dit toch wel iets om gezien te hebben. Je moet dit laten inwerken. Op je innerlijk en op je gemoed. Je krijgt er zoveel voor terug: het aangrijpende verhaal, het geweldige acteerwerk en de meesterlijke camerabeelden van Sven Nykvist. Ik heb als kijker niet alleen kunnen genieten, Bergman weet toch wel veel vervelende dingen aan bod te laten komen. Maar hij doet dit zo mooi. Zo mooi! Ik kan niet wachten om meer films van Bergman te gaan kijken, want Fanny och Alexander is Bergman’s boeiende filmepos. Een absoluut meesterwerk wat dingen met je doet!

avatar van Ferdydurke
4,5
Films maken is iets voor jonge(re) mannen, schijnt Bergman gezegd te hebben toen hij zestig was geworden, en Fanny och Alexander zou wat hem betreft zijn laatste grote film (niet zijn laatste werk) worden.

En een grote film is het, in meerdere opzichten. Een film met veel echo's uit zijn eerdere werk, en waarin eens te meer zijn liefde voor het theater sterk tot uitdrukking komt.

Maar dit is toch qua sfeer en structuur een nogal afwijkende film in zijn oeuvre. Opgezet als een negentiende-eeuws familiedrama, met een reeks ijzersterke toneelscènes, waarin de acteurs voluit kunnen gaan, in afwisselend weelderige en sobere, maar altijd bijzonder sfeervolle ensceneringen, die soms weer als schilderijen ogen.

De grondtoon lijkt lichter en frivoler dan anders bij Bergman, maar toch sijpelt al haast vanaf het begin de melancholie en de vertwijfeling door bij de verschillende leden van de op het oog zo vrolijke familie Ekdahl: met name bij oom Carl natuurlijk, maar in feite ook bij zijn broer Gustav, in wiens al te uitbundige rokkenjagerij en drinkgelagen de angst voor ouderdom, aftakeling en de dood voelbaar is.

En het is de vertwijfeling van Alexanders moeder, Emilie, over de zin van haar leven na het overlijden van haar echtgenoot, die haar doet vluchten in de armen van de bisschop. Die armen nemen haar en haar kinderen in een wurggreep, waaruit zij slechts ternauwernood, en op miraculeuze wijze, kunnen ontsnappen.

Miraculeus. Een eerste blik op het verhaal kan de indruk wekken van een nogal driestuiverachtig verloop, waarin een fantastische plotwending of samenloop van omstandigheden zorgt voor een gelukkige ontknoping na een schier hopeloze situatie.

Er is wel gezegd over het werk van Shakespeare dat de grote Engelse bard zijn stukken schreef voor twee soorten publiek: het volk werd bediend met vet aangezette kluchtige, romantische en magische verwikkelingen, waarin het gespook niet van de lucht is, die voor de goede verstaander echter rusten op een diepere psychologische en filosofische laag. Ik heb de indruk dat Bergman met dit stuk in vijf bedrijven dezelfde vorm voor ogen had, één en ander nog benadrukt natuurlijk door de expliciete verwijzingen naar Hamlet.

De derde akte, waarin het huwelijk van Emilie met de bisschop centraal staat, is merkwaardig genoeg 'de scheiding' genaamd. Het lijkt erop dat Bergman het leven van de Ekdahls, dat vrolijke rollenspel met een onderstroom van vertwijfeling, met deze gebeurtenis laat uitkristalliseren in twee tegengestelde wereldvisies: het theater met zijn creatieve fantasie, zijn begoochelend en bedrieglijk spel met vele maskers, tegenover de monomane rechtlijnigheid van een steil protestantisme, dat vaste grond biedt in een schijnbaar zinloze en daarom angstaanjagende wereld, maar met haar loodzware 'rechtvaardigheid' ook alle levensvreugde verplettert.

Het is een scheiding der geesten, die ik nog niet eerder bij Bergman zo ondubbelzinnig vormgegeven heb gezien, met de confrontatie tussen enerzijds de dromerige en fantasierijke Alexander en anderzijds zijn stiefvader, de bisschop, die met zijn koude, vreugdeloze religiositeit, een indrukwekkend monument is van alles wat Bergman kennelijk aan religie haat, en in zijn eenzijdige 'schurkachtigheid' een tamelijk uniek (hoofd-)personage is in zijn werk.

Het voelt aan als een laatste, definitieve afrekening, die in de geest van Alexander zijn beslag krijgt met behulp van Isak, de Joodse koopman en geldschieter, en diens raadselachtige neef Ismael. Tamelijk geestig overigens hoe Bergman de treurige vooroordelen van het eeuwige Europese antisemitisme hier weerkaatst door Isak daadwerkelijk de kinderen van christenen te laten roven. Shakespeare revisited, inderdaad.

Maar zo 'gelukkig' en definitief laat Bergman de ontknoping uiteindelijk toch niet zijn, met de voor Alexander onontkoombare geest van de bisschop, en de lofrede van oom Gustav op het kleine, goede leven, die toch ietwat klinkt als fluiten in het donker.

Ik heb nu - na twee keer de filmversie - eindelijk de volledige serie gezien, en ik kan niet anders zeggen dan dat dat voor mij het verschil uitmaakt tussen een redelijk goede film en een meesterwerk. Ik kan zo uit de losse pols drie belangrijke scènes noemen - de confrontatie van Alexander met de verdronken zusjes, het 'verhaaltje voor het slapen gaan' van Isak, en het gesprek van de gebroeders Ekdahl met de bisschop - waarvan ik me nu niet kan voorstellen hoe deze film zonder kan, zonder afbreuk te doen aan de rijkdom van dit werk.

Met de filmversie had ik mijn twijfels, maar de integrale versie is wat mij betreft een waardige kroon op Bergmans oeuvre.

avatar van arno74
3,0
Een lange film die niet heel erg aan mijn verwachtingen voldeed. Lastig ook om de genre aan te duiden. Tot de dood van Oscar is het een soort rustig verlopende romantisch costuumdrama, tragicomedy-achtig, met prachtige decors in een bourgondische setting. Met diens dood komt er een abrupt einde daaraan en komt de film in een soort mistery/fantasy/horror setting terecht. Misschien dat dit laatste stuk, en de overgang, in de miniserie beter is gedaan, want in de film miste ik toch wel goede overgangen en introducties. Soms lijkt het wel of de film de draad kwijt is.

De plaatjes zijn prachtig, het soms (opzettelijk) overacteren van de theatermensen past wel bij hen en stoorde niet.

Ook vind ik de rol van Fanny en Alexander vaak afwezig, hoofdpersonen zijn ze niet, hun rol komt niet verder dan dat van lijdend voorwerp. De relatie tussen die twee komt ook niet of nauwelijks naar voren. Dat is gezien de titel en de omschrijving een beetje vreemd.

Het resultaat is niet onaardig, maar te langdradig om echt te kunnen aanbevelen. Wellicht is zoals velen hier zeggen de miniserieversie een stuk beter, mijn mening beperkt zich tot de film, de serie heb ik niet gezien.

avatar van HarmJanStegenga
4,5
Verbluffend meesterwerk van Bergman deze 'Fanny och Alexander'. Ik heb van de eerste tot de laatste minuut genoten van deze laatste ''grote'' film van deze bijzondere regisseur. De film duurt lang, maar is zeer meeslepend, zoog me op en liet me tot de slotzin niet meer los. Beste Bergman die ik gezien heb.

Tot nu toe natuurlijk. Maar ik kan me niet voorstellen - op een herziening van een 'Persona' of 'Det Sjunde Inseglet' na dat er een betere film in z'n oeuvre zit. Dit was in ieder geval geweldig. Het begint natuurlijk met het zeer warme, sfeervolle, vrolijke, luchtige en losse feest van de familie Ekdahl. Bergman schakelt in het 2e deel over na een meer spiritueel, maar vooral ook deprimerender geheel. Je voelt met Fanny en Alexander mee - van alle kleurrijke personen in zo'n leuke familie, naar zo'n hel. Vreselijk. Het verschijnen van hun vader zorgt al voor een paar mooie intrigerende scenes. En het geheel wordt steeds sterker.

Het ''3e'' deel van de film zorgt voor nog meer opzienbarende momenten; de ontmoeting met Ismael, sowieso weer een huis daar vol met gangen, dingen, deuren, kamers, een nog ademende mummie en weet ik wat nog meer allemaal. In de tussentijd weeft Bergman van alles door het verhaal; leven en dood, goed en slecht, bestaat er een God, ons doel hier, geesten, etc. Interessant en ook veel om over na te denken. De scene dat Alexander omver wordt geduwd door de geest van z'n dode stiefvader is angstaanjagend.

Ik doe al de hele dag niks anders dan nadenken over dit meesterwerk. Buiten al het intrigerende ziet de hele film er prachtig uit. Schitterende settings, natuurlijk het grote sfeervolle huis, besneeuwde wegen buiten en tussendoor lopen allemaal klasse acteurs. Groots en imponerend deze prent. Prachtig.

avatar van narva77
4,5
Na jaren dan eindelijk "Fanny och Alexander" gezien, waar ik gezien de lange speelduur ietwat tegenop zag (ik heb de vijf uurs-versie). Het duurde even voordat ik er inzat, maar toen dat eenmaal een feit was, moest ik hem echt in één ruk uitkijken. Geweldig acteerwerk weer, mooie kostuums, set decoraties, locaties, de cinematografie van Sven Nykvist uiteraard, de welbekende thema's van Bergman (reflectie, zingeving, het bestaan van God, enz.). Alles zit er in!
Favoriete personage; Pernilla August als Maj
Voorlopig 4,5*

avatar van DVD-T
1,5
Prachtige aankleding van de film. Sets/locaties, kostuums en make-up zijn weer ontzettend goed verzorgd in deze Bergman.

Zijn ook meteen de positieve punten. Verder vooral oubollig, saai en erg droge stof. Deed me totaal weer helemaal niets. Probleem is vooral de lengte. Alles voelt veel te uitgesmeerd uit waardoor verveling toch erg snel toeslaat. Als je dan al een kleine opleving verwacht, gaat het op dezelfde monotone manier door. Te droge stof voor mijn smaak.

4,5
Zelden zo'n kleurrijk werk met zoveel zorg voor details gezien. Ieder beeld is een pareltje.
In feite overstijgt het echt filmisch gedeelte het verhaal.
Bergman voegt daar, zekerlijk in het tweede gedeelte, heel wat filosofische en spirituele gedachten aan toe, zoals deze in de slotscène : "Alles staat open..."
Film die een zeer hoge inzet van de acteurs moet hebben gevergd, maar het resultaat is er dan ook naar.
Prachtige film, zonder meer.

avatar van knusse stoel
4,0
Movsin schreef:
Zelden zo'n kleurrijk werk met zoveel zorg voor details gezien. Ieder beeld is een pareltje.
In feite overstijgt het echt filmisch gedeelte het verhaal.
Bergman voegt daar, zekerlijk in het tweede gedeelte, heel wat filosofische en spirituele gedachten aan toe, zoals deze in de slotscène : "Alles staat open..."
Film die een zeer hoge inzet van de acteurs moet hebben gevergd, maar het resultaat is er dan ook naar.
Prachtige film, zonder meer.


Ook mijn mening, dus waarom zal ik dan ook nog een gelijksoortig bericht in elkaar zetten?
Prachtfilm met allerlei invalshoeken, vooral die hitsige broer van haar vond ik een mooie vondst wat gepaard ging met veel humor.. Heb mij echt geen minuut verveeld!

5,0
Ik heb de lange versie bekeken. Verdeeld in vier episoden en verspreid over 2 Dvd's van een serie van het NRC Handelsblad. Ik vond het begin aanvankelijk erg traag en langzaam gaan, maar oh.... wat raakte ik erin verdiept. Hoe de blijdschap en het fijne leven van de kinderen Fanny en Alexander omslaat in diep en intens verdriet nadat hun vader stierf en hun moeder met een bisschop trouwde. Die bisschop bleek een tiran te zijn die het leven van anderen naar zijn hand zette. Ik vond het acteerwerk van alle spelers geweldig en intens. Ik heb de hele vijf uur in een ruk achter elkaar uitgezeten en moest na afloop bijkomen van de emoties die deze film bij me opriep. PRACHTIG!!!! Jammer dat het beeld op de Dvd's niet altijd mooi scherp was, maar daar kon de film uiteraard niets aan doen. Het schijnt dat de gerestaureerde Blu-ray versie (die is wel zo'n twee uur korter qua speelduur) mooier beeld heeft. Ik heb die dan ook besteld en ben benieuwd.

avatar van baspls
4,0
Wat adviseren jullie de miniserie of de bioscoopversie? Ik heb beide.

avatar van eRCee
4,5
Miniserie. Zie ook de voorlaatste alinea uit het bericht van Ferdydurke hierboven.

avatar van Zuster Stein
Ooit ben ik aan deze film begonnen, maar werd helemaal beroerd toen de stiefvader de kinderen ging uitleggen hoe ze zich dienden te gedragen. Komt te dicht bij. Is natuurlijk wel een compliment voor de regisseur. Wie weet probeer ik het nog een keer.

avatar van baspls
4,0
Fanny och Alexander verteld het verhaal van de familie Ekdahl begin 20e eeuw. Nadat de familie gezamenlijk kerstfeest heeft gevierd, overlijdt de toneelspelende vader van Alexander plotseling. Zijn moeder hertrouwd met een Lutherse Bisschop en het leven van de kinderen wordt een grote hel.

Fanny och Alexander zou je het beste kunnen omschrijven als een bij vlagen surrealistische, filmtechnisch sterke, Zweedse soap met filosofische symboliek. De film begint met een bijzonder sfeervol kerstfeest in het ouderlijk huis van de Ekdahls. De prachtige sfeervolle beelden van het kerstfeest, die rechtstreeks uit een kerstkaart lijken te komen, contrasteren met de harde tragedie die na de dood van Alexander’s vader zal volgen. De film wordt een sombere geschiedenis over de wrede Lutherse Bisschop (die blijkbaar geen celibaat handhaven zoals een normale bisschop dat doet) om vervolgens om te slaan in een soort Fantasy over spookverschijningen. Door dit mysterieuze aspect wordt de film naar mijn mening net wat interessanter.

De titel is misschien niet goed gekozen. Alexander speelt een hoofdrol in het verhaal, maar Fanny blijft toch wel heel erg op de achtergrond en er zijn nauwelijks scènes waar er echt interactie is tussen de twee. De hele familie Ekdahl lijkt de hoofdrol te bekleden. Overigens was dit toendertijd de grootste Zweedse film ooit, met 60 reguliere acteurs, 1200 figuranten en een budget van $6 miljoen. Het acteerwerk is soms theatraal maar wel van bijzonder hoog niveau.

Ondanks de bijzonder lange speelduur van de miniserie wist de film de aandacht goed vast te houden. Toch was het bij vlagen wel langdradig. Theaterregisseurs zoals Ingmar Bergman lijken te leven in een theatrale wereld waar iedereen filosofische monologen houdt zonder einde en waar je iemand in een lange preek kan beledigen en die persoon rustig wacht tot je daarmee klaar bent om met een reactie te komen. Realistisch is het niet, maar charmant is deze theatrale wereld wel. Hoewel de film soms best langgerekt was, werden bepaalde zaken ook vrij vluchtig behandeld. Neem bijvoorbeeld de mummie, de spoken of het mysterieuze neefje van de joodse koopman.

Voorheen had ik alleen Det Sjunde Inseglet en Vargtimmen gezien en ik moet zeggen dat het een verademing is om Bergman ook eens in kleur aan het werk te zien. Hij gebruikt de prachtige eastmancolor-kleuren dan ook op een uitstekende wijze. De film is bijzonder mooi geschoten en enkele shots waren zelfs briljant.

Fanny och Alexander is een uitstekend kostuumdrama met Bergman’s gebruikelijke symboliek en religieuze en filosofische thema’s. Soms kan het een beetje langgerekt zijn, maar nergens gaat de film vervelen. Mooi stukje pure cinema.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:36 uur

geplaatst: vandaag om 16:36 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.