menu

Rogue One (2016)

Alternatieve titel: Rogue One: A Star Wars Story

mijn stem
3,50 (1428)
1428 stemmen

Verenigde Staten
Avontuur / Sciencefiction
133 minuten

geregisseerd door Gareth Edwards
met Felicity Jones, Diego Luna en Donnie Yen

De film speelt zich af voor Episode IV - A New Hope. Galen Erso is een gewaardeerde wetenschapper van het net opgerichte Galactische Keizerrijk. Zijn genialiteit was van cruciaal belang voor de technologische ontwikkeling van de Ster des Doods. Hoewel hij tegenstander van het Keizerrijk is, ziet hij geen andere mogelijkheid dan medewerking te verlenen. Hij ziet toch kans om de plannen van het Keizerrijk te saboteren en zijn acties kenbaar te maken aan het verzet. Hierop probeert een eigenzinnige groep rebellen een wanhopige missie uit te voeren. Die wil de plannen voor Ster des Doods stelen, voordat deze kan worden gebruikt om de heerschappij van de keizer af te dwingen.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=WGUR1K3n0S0

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van dutchtuga
4,0
Rogue One: A Star Wars Story is de beste Star Wars sinds The Empire Strikes Back. De film brengt de ‘War’ terug in Star Wars en de aanpak is een stuk volwassener dan in The Force Awakens. Personages zijn niet onsterfelijk en de humor wordt beperkt tot de rol van Donnie Yen (als Chirrut Îmwe), zijn handlanger en K-2SO, de nieuwe droid. Het serieuze karakter van Rogue One wordt echter nooit ondermijnd en de twee uur vliegen voorbij. Het tweede uur is toch echt een van de beste uren uit alle Star Wars films.

Langere recensie:

Rogue One: A Star Wars Story – recensie | It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

avatar van Jellesteeg
4,0
De trailers wisten me vanaf het eerste moment te pakken, dus ging ik met redelijk hoge verwachtingen vanavond laat naar de bioscoop.

Zijn die waargemaakt? Zeker. Alles ziet er weer prachtig uit en de costuums - waarvan enkele originele van IV, V en VI (!) - zijn om je vingers bij af te likken. Over het verhaal was ik van te voren sceptisch: kun je de film spannend maken terwijl je de uitkomst al weet? Vind dat ze zichzelf daar aardig in overtroffen hebben, want vooral het laatste uur was heerlijk om naar te kijken. De War is terug in Star Wars!

Waarom dan geen 5*? Ik denk persoonlijk omdat ik de echte kippenvel momenten, die ik bij The Force Awakens wel had, hier niet had. Op de laatste prachtige vijf minuten na dan. Die waren magnifiek en vol met kippenvel. Misschien dat ik 'm na een nachtje slapen nog 0,5 hoger geef.

avatar van M-Padrino
5,0
Ik vond het echt een geweldige film,
Sluit echt mooi aan op episode4. En dat maakt de film net weer wat leuker!

avatar van John Milton
3,0
Het was inderdaad een teleurstelling Zwolle84. Toegegeven: ik was moe, en dat kan een rol hebben gespeeld, maar ik ben nooit echt in de film gekomen. Teveel matige dialogen, maar belangrijker: de sfeer ontbrak voor mij. Ik hoor wel bij de mensen die deel VII wél waardeerden, dus misschien is dat veelzeggend.

Veel van de redenen waarom Godzilla voor mij niet werkte, waren ook hier aanwezig, zij het in mindere mate. Het script en de interacties tussen de karakters voelden rommelig. Narratief is het ook wat mager, een gevoel wat ik net weerspiegeld zag in de wat cynische woorden van David Ehrlich: "weet je nog hoe bizar het was dat Darth Vaders planeten vernietigende Death Star een zwakke plek had, die het kwetsbaar maakte voor een enkel welgemikt schot? Welnu, hier is een 135 minuten durende film die geen ander doel heeft dan uitleggen waarom die ontwerpfout erin zat".

Daardoor voelde Rogue One soms wat 'gepredestineerd', en aangezien het maar één film is, voelde het voor mij meer als puntjes op de i zetten dan bij de ongelukkige prequel trilogie I, II en III. Terwijl ik dit type zegt een criticus in mijn podcast overigens het tegenovergestelde: voor hem verrijkt deze narratief juist de originele trilogie. Helaas voelde het voor mij niet zo. Gelukkig was er die robot voor een komische noot die eens niet irritant was, en was de tweede helft aanmerkelijk beter.

Ik twijfelde over een zeven, maar de mate van onaangedaan zijn bij de lange eerste helft, legitimeert niet meer dan zesje. En Felicity Jones' Jyn was toch een stapje terug na Ridleys Rey. Het is echter niet uitgesloten dat vermoeidheid me toch parten speelde, en dit verhoogd wordt bij herziening.

avatar van rcuppen79
3,0
Gisteravond bekeken in Dolby Atmos.

Toen Disney de rechten van Lucasfilm in 2012 overnam voor ruim 4 miljard dollar, wist je eigenlijk al dat een succesvolle filmreeks als Star Wars nieuw leven ingeblazen zou worden. Dat Disney de Star Wars reeks nu tot de laatste druppel zal uitmelken, mag ook geen verassing heten. Ik kan ze geen ongelijk geven aangezien de films bakken met geld opbrengen, maar goed voor de kwaliteit is het niet.

Gelukkig voelt Rogue One niet aan als een haastklus. De film ziet er mooi verzorgd uit met vaak uitmuntende trucages. Met name de climax is visueel prachtig in beeld gebracht. De computeranimatie vond ik hier bij vlagen beter dan bij The Force Awakens. De CGI-versie van wijlen Peter Cushing vond ik erg overtuigend. Helaas is de CGI-versie van Carrie Fisher aan het einde minder overtuigend

Maar toch voel je als kijker dat deze film niet meer is als een tussendoortje. Het verhaal over een groep rebellen die de plannen van de Death Star moeten zien te bemachtigen, is mijns inziens totaal niet interessant. In de allereerste Star Wars-film zag je dat de rebellen de plannen in hun bezit hadden, maar is het echt interessant om een film te maken over hoe ze deze plannen uiteindelijk in hun bezit krijgen? Inhoudelijk vond ik Rogue One dan ook niet bijster geslaagd. Hij voelt ook nergens aan als een echte Star Wars-film. Dit begint al aan het begin. Je ziet de bekende openingstekst "A long long time ago in a galaxy far far away", maar vervolgens verschijnen niet de bekende Star Wars openingstitels. Dan is het bij mij al geen Star Wars film meer.Ook de muziek vond ik hier minder aanwezig dan bij de voorgaande Star Wars films. Er was maar één moment waarbij ik echt het Star Wars-gevoel kreeg en dat was toen Darth Vader in actie kwam.

Rogue One is een leuke film voor een keer gezien te hebben, maar bijster memorabel is ze niet.

avatar van baspls
4,0
In tegenstelling tot velen vond ik Star Wars: Episode VII - The Force Awakens een grote teleurstelling. Hoewel ik het overbodig vond om nog meet films te maken in de reeks had ik toen als fan wel hoge verwachtingen. Deze keer waren mijn verwachtingen een stuk minder. Met name omdat het geen echte Episode maar een spin-off is heb ik de film toch een kans gegeven.

In de dagen voor de Battle of Yavin krijgen de Rebellen bericht van een overgelopen Keizerlijke piloot dat het Galactische Keizerrijk een wapen aan het bouwen is om planeten te vernietigen: De Death Star. Jyn Erso wordt door de Rebellen benaderd omdat haar vader de Death Star heeft ontworpen en een zwakte in het ontwerp heeft geplaatst.

Rogue One is weer een beetje donker en serieus, een prettige verandering na het haast tekenfilmachtige The Force Awakens. Je hebt echt het gevoel dat er echt een oorlog wordt uitgevochten, zoals je dat ook had in The Empire Strikes Back. De film haakt zelfs een beetje in op de actualiteit door Arabische planeten en terroristen te gebruiken (tijdens het kijken schoot de titel ‘IS in Space’ me te binnen… ). Felicity Jones zette een goed nieuw personage neer, minder tweedimensionaal als Rey. De Mexicaanse Diego Luna speelde ook goed als de (niet perse heroïsche) Rebel en Ben Mendelsohn zette een leuke badguy neer. Forest Whitaker en Mads Mikkelsen speelde ook goed, al hadden ze geen bijzonder grote rollen. De nieuwe personages vond ik allemaal wel leuk, al is er niet echt sprake van veel karakterontwikkeling.

Regisseur Gareth Edwards voert een aantal veranderingen in ten opzichte van de andere films. Zo is de vertrouwde opening crawl verdwenen, hebben we geen slide overgangen meer en keert John Williams niet terug als componist (al is dat niet zozeer de schuld van Edwards). Michael Giacchino’s soundtrack vond ik wel geslaagd. Er zaten een aantal mooie themes in, maar soms voelde de muziek ook niet helemaal passend. De cinematografie is degelijk en de film is mooi opgenomen. De effecten waren soms duidelijk practical, maar soms helaas ook duidelijk CGI. De rebellenbasis en de schepen zagen er allemaal in ieder geval erg gaaf uit en ook de nieuwe locaties vond ik mooi ontworpen. De editig had wel minder vlot gekund, dit is wel een beetje erg pats-boem. Het lijkt haast wel alsof alle overgangen eruit zijn geknipt. Een ding kun je wel zeggen van Edwards, hij heeft veel meer verstand van Star Wars als die prutser van een J.J. Abrahms, want Rogue One voelt veel meer aan zoals we gewend zijn. Niet alleen zoals de Original Trilogy, maar ook zoals de Prequels (met name door de rol van o.a Bail Organa en het ontwerp van enkele schepen).

Wat wel onveranderd is gebleven is dat de film heel erg teert op nostalgie. We worden doodgegooid met een overkill aan cameo’s, gastoptredens en eastereggs. Hoewel het een beetje gedwongen aanvoelt, vond ik het als fan eigenlijk toch wel leuk dit keer. Toen ik totaal onverwacht een van mijn favoriete acteurs (die al jaren is overleden) weer in zijn rol van Grand Moff Tarkin zag, had ik toch even een echt fanboy momentje. Hoewel je kon zien dat het CGI was vond ik het toch nog best goed gedaan. Het roept wel vragen op, want het is toch wel een dingetje om iemands beeltenis te gebruiken als deze persoon reeds is overleden. In principe zou je nu namelijk ook weer gewoon verder kunnen gaan met het maken van de Hammer Horror-films met Peter Cushing. De gaafste badguy allertijden: Darth Vader is tevens teruggekeerd met de vertrouwde stem van James Earl Jones en ik kreeg echt kippenvel. Zijn rol is klein, maar hij komt wel degelijk in actie. Ik vraag me wel af waarom Darth Vader niet gewoon een hele grote rol speelt, dit hadden ze namelijk makkelijk kunnen doen. Helemaal aan het einde krijgen we ook een door CGI verjongde Prinses Lea te zien om het verhaal helemaal rond te maken. Het letterlijk overnemen van shots uit A New Hope was toch wel een beetje teveel van het goede, zo zie je een aantal shots van de Rebellen uit de Battle of Yavin die me wel heel bekend voorkwamen.

In tegenstelling tot The Force Awakens is het plot van Rogue One wel best aardig. Toch waren er nog steeds een paar continuïteitsproblemen met de andere Star Wars-films en andere dingen in het verhaal die enigszins ergerlijk waren. De slag aan het einde was van veel te grote schaal, er waren nog meer schepen bij betrokken dan bij de Battle of Yavin zelf en als je Star Destroyers en ATAT’s met een paar schoten kan neerhalen hier, waarom lukt dat dan niet in A New Hope? Ze hadden het beter een subtiele kleinschalige onderneming kunnen houden, spionage zoals wordt gesuggereerd in A New Hope. De nieuwe personages vond ik allemaal niet tegenvallen, al moet ik wel eerlijk toegeven dat het me eigenlijk helemaal niets deed toen ze allemaal stierven. Ter vergelijking, in Revenge of the Sith kreeg ik een wel brok in mijn keel toen ik een aantal Jedi die ik nooit eerder had gezien zag sterven. Ook ergerde ik me er een klein beetje aan dat Orson Krennic nooit genoemd werd in de lore rond de Death Star, zo ver ik weet is de Death Star Tarkin’s project (maar dat is echt een fan-dingetje).

Verder was het einde misschien iets te letterlijk een voorbode op A New Hope, ik bedoel de film eindigt letterlijk 1 seconde voor het begin van A New Hope. Eigenlijk was het einde van Revenge of the Sith ook al genoeg geweest. Het is dus ook een beetje een overbodige film, plot technisch dan. Je wil mischien zien hoe ze die plannen dan hebben gekregen, maarja daar is de Extended Universe toch voor (ooh wacht, die is ongeldig verklaard).


Sommige noemen Rogue One de beste Star Wars-film sinds The Empire Strikes Back. Dat vind ik persoonlijk toch wel een beetje overdreven. Return of the Jedi is toch echt beter met een van de beste afsluitingen van een filmreeks ooit en Prequel-haters kunnen zeggen wat ze willen maar Revenge of the Sith was ook echt een van de allerbeste Star Wars-films. Een teleurstelling was het zeker niet en de nare smaak van The Force Awakens is een beetje weggespoeld, maar met de 6 originele films kan de film echt niet concurreren. Een erg vermakelijke film was het wel en het is absoluut een aanrader, ook als je Episode 7 niet goed vond. Met name de eerste helft van de film vond ik erg sterk. Mooie nieuwe planeten, serieus oorlogs-drama en een lekker donkere backstory. De tweede helft is misschien net wat teveel spektakel, maar mag er ook zeker wezen.

avatar van IH88
4,0
“I fear nothing. All is as the Force wills it.”

Wat is het heerlijk om in een tijd te leven waarin er ieder jaar een nieuwe Star Wars film uitkomt. Zeker als ze van het niveau zijn als The Force Awakens en Rogue One. Rogue One is hard, meedogenloos en compromisloos, maar ook humoristisch, nostalgisch en emotioneel. Het is net zoals The Force Awakens een film waar de liefde voor Star Wars vanaf spat. Rogue One is groots opgezet en dat geeft een mooi contrast met het intieme TFA. Heel veel planeten passeren de revue en ze zien er allemaal schitterend uit.

Rogue One is een echte oorlogsfilm en regisseur Gareth Edwards heeft een talent voor het in beeld brengen van de gevechten. Soms waan je jezelf midden in het gevecht. De introductie van de personages voelt wat mechanisch aan en het plot is soms onnodig ingewikkeld en rommelig. De acteurs zijn allemaal uitstekend op dreef en vooral Felicity Jones, Donnie Yen en Mads Mikkelsen steken er bovenuit. En natuurlijk Alan Tudyk als K-2SO, een robot die in elke scene de show steelt. De cameo’s van oude personages zijn ook leuk en soms verrassend. Gareth Edwards verdient ook alle credits voor het lef dat hij toont. Ik had wel verwacht dat er personages dood zouden gaan, maar niet dat echt ieder belangrijk personage dood zou gaan. De kritieken op Disney dat ze vooral op safe zouden spelen en iedereen tevreden willen stellen, kunnen de prullenbak in. De Darth Vader scene is nu al iconisch en op zichzelf al het bioscoopkaartje waard. Met de cameo van Prinses Leia als kers op de kaart. Is het al kerst 2017?

avatar van Fonzzz002
1,0
Ik wou dat ik positiever was geziene de verwachtingen hoog waren en omdat Star Wars een populaire titel is. Deze recensie zal waarschijnlijk liefhebbers ontevreden maken, maar ik vind het belangrijk om zo eerlijk mogelijk te zijn, al wijkt het af van de meeste meningen.

Eén van de meest tegenvallende films van het jaar. De originele Star Wars trilogie doet mij niet veel, waardoor ik aangenaam verrast was dat Episode VII Force Awakens mij goed beviel. Force Awakens haalde alles wat me niet beviel aan Star Wars weg, verbeterde de dingen die het al goed deed en het voegde sterke humor toe. Mijn verwachtingen voor Rogue One waren daarom hoog geworden, maar dat het zo tegenviel had ik niet verwacht.

Simpel gezegd: ik voelde niets voor het verhaal of de personages wegens het hoge cliché & stereotypes gehalte. Het verhaal is behoorlijk gehaast, alsof ze het verhaal van een lange televisie serie probeerde te proppen in een 2 uur durende film, en het liet veel details weg die belangrijk waren om de personages te ontwikkelen. Voornamelijk de eerste twintig minuten waren rommelig in hoe rap het van planeet naar planeet, personage naar personage sprong zonder duidelijk aan te geven waar je naar zat te kijken. Alsof je bij aflevering 2 van de serie begon zonder eerst aflevering 1 te hebben gezien. Het onduidelijke begin was niet gedaan op een slimme manier waarbij ik nieuwsgierig raakte naar wie de personages waren, het was op een storende manier gedaan die ervoor zorgde dat ik het verhaal niet kon volgen en ik er geen interesse voor kon vinden.
Vlak na de intro maakt het een grote tijdsprong waarin, schijnbaar, belangrijke gebeurtenissen gebeurd zijn. De film had een kans om, in plaats van een tijdsprong te maken, de hoofdpersonages op te bouwen en je kennis te laten maken met de rebellen: hoe hun leven in elkaar zit, hoe Jyn leert vechten en later in de problemen raakt, misschien meer van de andere personages te laten zien, maar nee. Al deze kansen om personages te ontwikkelen word volledig het raam uitgegooid en ze proberen met vlugge expositie uit te leggen wat er tijdens de tijdsprong gebeurd is. Als gevolg voelde ik helemaal niets voor de personages, niets voor het moment dat ze samenkomen en niets voor de situaties waarin ze terechtkomen. Sterker zelfs: ze waren zo inhoudsloos & stereotypisch dat ze storend waren om naar te kijken. Dit had ik verwacht van een Michael Bay film, maar niet van iets dat de hype van Force Awakens in leven probeert te houden.
Om een voorbeeld te geven: Forest Withaker speelt in de film, een acteur die ik goed kan waarderen. Zijn personage zie je kort en vervolgens doet hij niks. Opeens geeft hij een expositie verhaal over allerlei dingen die hij zogenaamd gedaan zou hebben, dingen die je nooit te zien hebt gekregen. Ze verwachten dat je meelij met hem gaat hebben, maar dat werkt niet omdat je hem nooit iets zag meemaken en na deze scene zie je hem nooit meer terug. Ik kan me niet voorstellen waarom zijn personage, zoals hij werd neergezet in de film, werd goedgekeurd door de schrijvers als een acceptabel uitgewerkt figuur. Forest Withaker’s personage was een grap, een verspilling van een goed acteur en een voorbeeld waarom de personages in deze film niet werken.

Waar de personages saai zijn maakt het verhaal niets beter. Het voegt geheel niets toe aan de Star Wars lore. Tenzij je onbekend bent met de oude Star Wars weet je wat er met de Death Star gebeurd, waardoor de spanning die de film probeert te creëren niet werkt.
Het verhaal bestaat uit een vloedgolf van tenenkrommende Hollywood clichés zoals vijanden die massaal onbelangrijke personen raken bij het schieten, maar zodra er één van de hoofdpersonages voorbij komt lopen schieten ze plots op magische wijze allemaal mis, actiehelden die op hilarisch overdreven wijze groepen bad-guys neerslaan (zoals de scenes met de blinde man), geforceerde romantiek die uit het niets komt, “plottwisten” die je mijlenver ziet aankomen en bovenal: eindeloze expositie die word verteld door monotone dialogen. Het is een verhaal dat me werd uitgelegd, maar ik beleefde het niet. “We moeten dit doen voor die reden, ik ben tegen dit probleem aangelopen en kan dat op die manier oplossen, waar kan ik die vinden en hoe kom ik daar”. Het grootste gedeelte van de film bestaat uit dit soort uitspraken. Geen originaliteit, geen interessante dingen toegevoegd om de expositie interessant te houden. Overigens viel me op dat er meerdere knipogen werden gemaakt naar Episode IV. Maar in tegenstelling tot Force Awakens, die oude aspecten op een leuke manier wist te verwerken in een nieuw verhaal, lijkt Rogue One deze aspecten alleen te gebruiken voor de fan-service. Je zou ze eruit kunnen halen in niets missen (Darth Vader was compleet overbodig. Ze hadden een scene kunnen doen dat Jyn een confrontatie had met vader, dat Vader meerdere personages van de groep doodde of een andere manier om hem relevant te maken voor het verhaal buiten fan-service. In plaats daarvan word hij aan de zijlijnen gezet en voegt niets toe. ) Voeg daar een groot tekort aan humor toe, waarvan de meeste grappen in een pijnlijke stilte eindigde, en als resultaat vormt Rogue One een zit waar ik me dodelijk bij verveeld heb.

De enige positieve dingen die ik zou kunnen noemen zijn dat de productiewaarden goed is en het robot personage OK was. De robot was het enige personage wat me aan het lachen kreeg. Zijn opmerkingen waren één van de weinige afleidingen van expositie die het script bood. Qua productie zag de film eruit als een Star Wars film: de sets waren levendig, kostuums waren indrukwekkend en het viel me op dat Rogue One een aantal nieuwe figuren met indrukwekkende designs in de mix gooide. De actie was intens en prima in beeld gebracht, al kon het me een drol wezen of de personages in leven bleven of niet.

Bij Rogue One had ik van begin tot eind een frons op mijn gezicht die er niet af ging. Ik zat een half uur in de film te gapen van verveling, hopen dat er iets beters zou komen of het zou eindigen. Het verhaal is een hoop tenenkrommende Hollywood clichés & stereotypes die de diepgang miste. Humor is zo goed als afwezig en het verhaal is geheel overbodig voor de lore. Productiewaarde is goed en de robot was een OK personage, maar meer positiefs kan ik er niet over zeggen. Ik zocht een Star Wars 3.5 met de feel van Force Awakens, wat ik kreeg voelde als een soort ingekorte Star Wars serie geregiseerd door Michael Bay. Ik kon er geen plezier in vinden en tenzij je een fan bent raad ik deze zeker af om te proberen.

1*

Als tussen Star Wars niet te veel van verwacht. Wat ik een enorme misser vind is dat ze afstand creëren met de originele serie door andere muziek. Wat ik ontzettend raar vind is dat ze de film zomaar ineens beginnen zonder de bekende Galaxy met epische muziek .. WTF?

De film begint ineens en na een paar minuten krijg je kort de melding Rogue one te zien. Star Wars heeft altijd veel van zijn sfeer ontleend aan de epische muziek! En natuurlijk altijd het begin. Dat kon hier ook best, ook al speelt het zich elders af met een ander verhaal.


Een van de grootste mankementen aan deze film vind ik Darth Vader! Hij ziet er raar uit, bij het gestalte van achteren lijkt wel of zijn rug een beetje een bochel heeft en zijn helm rust op zijn rug? WTF? Dan zijn stem .. wat een watje is het geworden! De imposante stem zoals vanaf deel V (ja ik weet dat het altijd dezelfde stem is geweest van die Earl Jones of zoiets? ) .. er is weinig van over ... Wat er grafisch dus mogelijk is, lijkt qua geluid dus niet te kunnen Peter Cushing

Maar .. hoe goed hebben ze Moff Tarkin (Peter Cushing) gecomputeriseerd?!?!?! Die is in 1994 overleden. Als je goed op hebt gelet in deel III, zie je op het eind dat ze iemand vreselijk hebben geschminkt om er op te lijken als hij naast Darth Vader staat. Kijk het nog maar eens terug dan zie je wat ik bedoel. Dat hebben ze hier in Rogue one meesterlijk gedaan. Maar wat mij betreft mag het Galaxy intro met de epische muziek weer terug komen.

Ps. Ook vergezocht waren natuurlijk die plannen van de Death Star die vanuit een soort koffertje moesten worden geupload? Dat kan vast wel via Ethernet naar de antenne of niet ?!

avatar van mjk87
4,0
We want to make a statement, not a manifest.

Ach ja, mijn filmliefde begon ooit wel met Star Wars, en in de begindagen dat ik hier op dit forum rondzwierf stonden minstens twee delen in mijn top 10 met Empire als onaantastbare nummer één. Mijn filmsmaak is wel veranderd, en behoudens Empire vind ik geen van de films nog echt heel goed. Wel vind ik die hele wereld en het concept nog steeds fantastisch en dat houdt de wat houterige delen IV en VI overeind en maakt de Prequel Trilogy nog enigszins het kijken waard. Wel was er met die trilogie van begin deze eeuw al één positief punt te noemen, met computeranimatie wist Lucas de Galaxy veel meer tot leven te wekken en hoewel het meeste soms iets te veel oogde alsof het uit de computeranimatie was dit toch een grote stap. Alleen al die grootstedelijke architectuur van Corsuscant maakte dat de delen II en III iets toevoegden. En daar kwam dan vorig jaar nog de film van Abrams bij, een eindeloos plezierige film die enorm veel schwung de Galaxy inbracht. Maar die ook een stap verder ging in production design, met een soort down-to-earthbenadering zoals ook al door hem getoond in Star Trek. Beste voorbeeld waren die kapotte Star Destroyers op het oppervlak van Jakku.

Enfin, Edwards gaat daar op door. Na het sfeervolle en visueel sterke Godzilla en een handvol teasers en trailers waren mijn verwachtingen op die punten hooggespannen - ze worden ook alle volledig ingelost. Nog meer dan Abrams maakt Edwards er een realistisch universum van met soms een meer documentairestijl die hij hanteert bij de gevechten, en zo alles laat aanvoelen als een echte oorlog, maar ook vooral in het production design. Meer nog dan de vorige delen leeft deze wereld en lijkt alles verbonden te zijn. Planeten zijn geen losse delen maar zijn onderdeel van een universum, en ook daar kunnen dus grote ruimteschepen hangen boven steden. Maar vooral ook die beelden van de Death Star zijn fenomenaal en sommige volledige vernietigingen verbluffend en wederom heel aards. Daarnaast is er de volwassen toon van de film, grimmig en duister, die helemaal juist is qua toon en past bij het verhaal. De manier hoe de rebellie wordt getoond die niet zo zwart-wit is, is ook een prettige aanvulling. En het is o zo fijn dat aan het eind iedereen gewoon eens is gestorven. Verder is die laatste scène met Vader echt heerlijk (wederom hoe het eruit ziet) en zijn de vele verwijzingen van en links naar Episode IV gewoonweg erg fijn. En die Stormtroopers blijven praten over nieuwe modellen van Tie-fighters.

Dat betekent allemaal niet dat het de epische grandeur heeft van een Empire (dat daarmee de beste van de reeks blijft) of, eerlijk is eerlijk, zelfs maar Revenge of the Sith (maar dat blijft in de basis een rotslechte prent). Het is allemaal iets te vluchtig om vol mee te kunnen leven. Ik zat dan wel vanaf seconde één in de film door de sfeer en visuals, maar niet door de personages. Nauwelijks uitwerking kennen zij en de film racet van het éne moment naar het andere. Hier had gerust twintig minuten film bij gemogen met wat meer rustpunten en meer uitwerking. Een Jyn Erso begint ineens speeches af te steken, ietwat ongeloofwaardig zo ineens. De acteurs zijn alle prima, maar krijgen nauwelijks ruimte om er iets van te maken en dat is gewoon zonde. Wat getoond wordt is zonder meer uitstekend, maar hetgeen niet getoond wordt, dat wordt toch gemist.

Verder kan ik wel goed leven met de iets andere aanpak dan de hoofdlijn - de Episodes- van Star Wars door geen begingeneriek te nemen maar ook bijvoorbeeld namen van planeten in beeld te tonen. Van mij mogen er gerust nog vele films komen als dit niveau wordt vastgehouden. 4,0*

avatar van Shinobi
3,0
"I have a bad feeling about this."

Na het teleurstellende 'The Force Awakens' heb ik bewust de verwachtingen laag gehouden voor dit deel. Des te beter, aangezien deze spin-off nergens kan imponeren.

'Rogue One' speelt zich af voor 'A New Hope' en als kijker zie je hoe de rebellen er alles aan doen om de Death Star te vernietigen. Hiervoor volg je de dochter van Galen Erso die een groepje opstandelingen om haar heen verzameld om uiteindelijk achter het zwaktepunt van het dodelijke wapen te komen.

De opbouw naar dit alles is op zijn zachts gezegd rommelig; men introduceert te pas en te onpas allerlei personages die - blijkbaar - een hoop hebben meegemaakt, maar je ziet daar niets van terug. Door de haastige pacing is er nauwelijks tijd om de karakters goed uit te diepen, laat staan dat je enige binding met ze krijgt. Het grootste gedeelte voelt dan ook aan als een leeg omhulsel dat slechts teert op de roemrijke franchise.

Ook Gareth Edwards ontkomt niet aan de bekende cameo's en vele referenties. Dit moet afleiden van het magere narratief en loze dialogen, maar je ziet er zo doorheen. Alleen de humor is op momenten nog geslaagd in de vorm van betweter K-2SO, bovendien is Donnie Yen een leuke toevoeging. Wat rest is de grootse climax die best aardig in beeld wordt gebracht, maar echt spannend wordt het helaas nergens.

Al met al een redelijke spin-off die de fan vast zal kunnen bekoren, edoch is het overbodig te noemen.

3,0 Sterren.

avatar van Basto
4,0
Film maakt vooral pijnlijk duidelijk hoe slecht en infantiel de vorige 4 Star Wars films waren. Erg fijne episode. Vollop spanning en actie. Star wars zoals het hoort: een duister avontuur!

Dikke 4*

avatar van Banjo
4,0
Basto schreef:
Film maakt vooral pijnlijk duidelijk hoe slecht en infantiel de vorige 4 Star Wars films waren. Erg fijne episode. Vollop spanning en actie. Star wars zoals het hoort: een duister avontuur!

Dikke 4*


Juist! en dan ben ik het vooral eens met deze Star Wars: Episode VII - The Force Awakens (2015)
Dat mensen niet inzien dat die matig was!. Dat vind ik verbazend..

avatar van toetje1977
4,0
Waar gekeken: Cinemec Nijmegen

Held van de film: K-2SO, zonder twijfel. Erg droog.

Chickie van de film: Felicity Jones als Jyn Erso natuurlijk. Niks mis mee.

Soundtrack: zoals je verwacht van een Star Wars al was er in het begin een gemis natuurlijk... al snap ik die keus dan ook weer wel

Film vermakelijk gedurende de hele zit: Vermakelijk zeker, al is het gedeelte na de pauze wel vermakelijker en liep het allemaal wat lekkerder door.

Films die ik naar aanleiding van deze film / regisseur / acteurs wil gaan kijken: Alle Star Wars al gezien dus in die hoek niet. En blijkbaar van Gareth Edwards ook de overige twee films al gezien (Monster en Godzilla). The theory of everything en Inferno staan sowieso nog op mijn watch-list. Dus Felicity ga ik zeker nog wel zien.

Verder nog opmerkingen: Had eigenlijk meer verwacht van Mads Mikkelsen, niet dat zijn prestatie niet goed was, die was prima. Maar overall krijgt de beste man niet heel veel screen-time. Forest Whitaker als Saw Gerrera. Ook weinig screen-time, best een grote naam voor een relatief kleine rol.

Conclusie: Prima vermaak deze film. Ook echt wel bioscoop-waardig. The force awakens vond ik echt wel beter en leuker, maar mijn verwachtingen voor deze 'tussenfilm' waren dan ook al wat lager. 4 *

4,5
Eindelijk weer eens een goede Star Wars film. Qua sfeer deed het me erg aan TESB denken. Aanrader!

avatar van Ajax&Litmanen1
3,5
They call it the Death Star, a terrible weapon. There's a way to defeat it.

Ik heb vorig jaar behoorlijk genoten van The Force Awakens, een film die echt het Star Wars gevoel weer terug wist te brengen, nadat een vrij matige tweede trilogie van begin deze eeuw die absoluut niet lukte. Disney lijkt dus goed te weten waar ze mee bezig zijn en ik was ook erg benieuwd naar Rogue One.

Het werd een hele aangename bioscoopervaring, maar ik vind de film van vorig jaar wel absoluut sterker in verhaal en al helemaal met de personages. Bij Star Wars zie ik toch graag ook de bekende namen verschijnen, iets wat Episode 7 uitstekend deed door een nieuwe groep te mixen met de oude helden. Rogue One kent als spin-off film natuurlijk een afwijkende cast en dat is wel even wennen. Ik vond Felicity Jones uitstekend als hoofdrolspeler. Fijne uitstraling, goed niveau en ook prettig om naar te kijken. Mads Mikkelsen was ook prima en de overige rollen variëren van gemiddeld tot goed, maar eigenlijk heeft deze Rogue One geen enkele legendarische rol opgeleverd en dat vind ik wel jammer. Al is het natuurlijk ook lastig om in 2 uur tijd iemand echt goed te leren kennen. De beste rol was eigenlijk wel van de nieuwe droid K-2SO, die ik oprecht geestig en scherp vond.

Ik vond het verhaal het eerste uur erg rommelig, met een hoop gehop naar diverse planeten, zonder dat het nou echt heel interessant werd. Dat gevoel van awesomeness kwam pas terug in het laatste uur, als er tijdens een enorme oorlog alle remmen los gaan. Dát was nou waarom ik dit echt in de bioscoop wilde zien. Fenomenale beelden, een heerlijke totale oorlog en helemaal toen de AT-AT's erbij kwamen werd het voor iedereen die iets met Star Wars heeft wel echt een ''ohhh yeah'' moment. Visueel is Rogue One echt de mooiste Star Wars film die er is. De sfeer is duister, de beelden haarscherp en gedetailleerd. De designs van de planeten, schepen, personages, alles is echt van grote klasse. Idem met de soundtrack die er uitstekend bij past.

Wat ik ook leuk vond is dat er veel verwijzingen naar de oude films in zitten. Cameo's uit diverse delen zowel grote als kleine rollen zie ik graag. De digitale bewerkingen van bepaalde personages vond ik nog vrij sterk gedaan. Hoogtepunt van dit alles is natuurlijk de aanwezigheid van Darth Vader, die 2 toffe scenes krijgt. Zeker de laatste scene, als hij daadwerkelijk in actie komt, is echt machtig en puur genot. Sowieso zijn die laatste minuten erg cool, als het verhaal naadloos aan komt te sluiten op A New Hope. En gedurfd om de hoofdrolspelers gewoon dood te laten gaan. Kan je niet bepaald zeggen dat Disney altijd op safe en op uitmelken speelt.

Ik twijfel erg bij mijn cijfer, een dikke 3,5* of een kleine 4*. Voorlopig hou ik het toch maar bij het eerste, vooral omdat er in het eerste uur gewoon meer uitgehaald had moeten worden en omdat ik Episode 7 die ik op 4* heb staan net iets leuker vind, maar ik sluit niet uit dat ik met een herziening mijn cijfer nog eens verhoog.

3,5*

avatar van Rosicky
3,5
Gemengde gevoelens. Het eerste deel vond ik echt niet best. Met een heleboel nodeloze locaties en personages. Het samenkomen van de groep hoofdrolspelers voelde erg onnatuurlijk en lange tijd leek het erop als de makers geen idee hadden welke kant de film nu eigenlijk in wilde. Het keerpunt is eigenlijk wanneer Darth Vader ten tonele verschijnt. Na zijn heerlijke introductie volgt een laatste uur dat één lang spektakelstuk is. Hoewel ik ook daarin wel wat vreemde en dommige keuzes gemaakt vond worden, heb ik me toen uitstekend vermaakt. Zeker de finale is een en al vuurwerk. Met de terugkeer van Vader als orgastisch hoogtepunt. Hoeveel beter was deze film geweest als dat hele eerste deel achterwege was gebleven en Rogue One zich enkel had afgespeeld op Scarif?

avatar van -jack_sparrow-
3,5
film reviews in 100 woorden: Rogue One: A Star Wars Story (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

Rogue One is een dramatisch en duister oorlogsverhaal dat zich afspeelt in een universum ver, ver weg. De eerste helft lijkt wat verwarrend in mekaar gestoken, de sfeer zit best goed maar het verhaal is niet bijzonder interessant of uniek. In de tweede helft daarentegen loopt het allemaal wat vlotter, de actiescènes zijn fenomenaal en het laatste half uur is een genot om naar te kijken. Ondanks de ijzersterke acteerprestaties vond ik, op een paar uitzonderingen na, de personages ook niet bepaald memorabel of iconisch. Rogue One is allesbehalve perfect, maar deze vermakelijke spin-off plaatst de ‘war’ in Star Wars.

3,5*

avatar van Chainsaw
2,5
Chainsaw (moderator)
Bijzonder hoe men net als vorig jaar rond deze tijd zo lyrisch is over de terugkeer van Star Wars en daarbij een compleet inwisselbaar werkje volledig de hemel in prijst.

Het eerste uur is het vooral kijken naar een introductie van saaie personages, waarbij vrij weinig moeite werd gedaan om ze enigszins interessant te maken. Enkel de cynische robot en die Two Tubes- gast (die veel te weinig aan bod komt) waren aardige pogingen tot memorabele figuren en het feit dat ze Peter Cushing met CGI terug lieten keren was een interessant experiment. De rest van de personages die in de film rondlopen deden me opvallend weinig. Het eerste uur van de film vliegen we van hot naar her, personages mogen even hun zegje doen en we vliegen weer verder. Het uitgangspunt van Rogue One is volgens mij oersimpel, maar ze doen lekker moeilijk om het allemaal mooi te rekken.

En dat rekken zorgt voor een oneindigheid aan scènes die voor mijn gevoel nergens naar toe gaan. Neem alleen al die piloot; eerst krijg je zo'n onzinnige massage van een tentakelmonster, dan sluit hij zich aan bij de helden en mag hij de hele derde akte proberen verbinding te maken om een imo nogal overbodige boodschap door te geven. Ondertussen drukt een blinde man, die z'n mond niet kan houden over de Force, op een knop en sterft, waarna zijn voortdurend sceptische collega ook het licht heeft gezien betreft de Force. De beste man legt echter nog twee á drie slechteriken om voordat hij zelf neervalt, dus echt nuttig was dat ook niet. En zo zijn de meeste personages eigenlijk opvallend zinloos. Forest Withaker voegt niet veel toe, Mads Mikkelsen doet helemaal vrij weinig en types als Jimmy Smits en die Mon Mothma zijn echt enkel aangehaald voor een cameo om de fans een plezier te doen.

Speaking of which, dat brengt me bij de grootste fan service: meneer Darth Vader. Want als iemand een nietszeggende rol mag vervullen is hij het. De beste man moet helemaal uit zijn douchecabine klimmen en zijn pak aantrekken om een minuutje met onze nieuwe slechterik te babbelen. Ondertussen mogen Stormtroopers de hele film weer eens laten zien dat ze echt de sufste slechteriken aller tijden zijn. Hun harnas is schijnbaar gemaakt van papier maché, zelfs gewapend met een theelepel kun je ze nog doodknuppelen. Dreiging mist in ieder geval volkomen en het is ook erg lastig om van spektakel en goede effecten te genieten als plot en personages zo oninteressant worden gemaakt. Een paar momenten (de stad die wordt opgeblazen halverwege de film of het korte optreden van die lopende tanks, hoe ze ook mogen heten) zijn zonder meer spectaculair, maar verder liet het me allemaal opvallend koud.

Rogue One een compleet mislukte film noemen gaat te ver. Maar een paar aardige actiesequenties en een handjevol komische momenten - voornamelijk afkomstig van die sarcastische robot - maken nog geen sterke film. Ik moest overigens nog het meest lachen om het onbedoeld komische moment dat tijdens een vergadering iemand extreem lullig vanuit de menigte roept: "What is she proposing?". Dat was zo dom dat het simpelweg hilarisch was.

2,5 sterren.

avatar van Nicholas
2,5
Absoluut niet één van de sterkste Star Wars films. Ik hoorde recensenten voorbij komen die Rogue One hoger achtten dan Ep. VII of zelfs on par zetten met The Empire Strikes Back. Dan heb ik volgens mij een andere film gezien.

Maar laat ik beginnen met het grootste pluspunt: Edwards dient de credits te krijgen voor deze poging tot cement tussen het oude en het nieuwe. Hij laat zich niet alleen beïnvloeden door de originele trilogie, hij neemt ook zeker het nodige mee uit de prequel saga. Veel van de tech in Rogue One is duidelijk geïnspireerd door Ep IV. De computerschermen in de cockpits en op de space stations zouden een kopie kunnen zijn van HET origineel, ware het niet dat de rest niet helemaal "mesht". Het jaren 70 haar en de looks zijn haast niet terug te vinden en zelfs het ingeleefde sfeertje dat Ep VII heel aardig terug bracht, is hier al weer een tikkie minder.
De planeten of de architectuur deden zelfs heel erg denken aan het prequel tijdperk en dat was geen ongeluk. Zoals gezegd, Edwards probeert een brug te bouwen en hoewel dat niet helemaal lukt, is de poging bewonderenswaardig. Zeker gezien de gevoeligheid ten aanzien van de prequels.

Een ander aspect dat Rogue One ontbeert ten opzichte van zijn voorganger (TFA) uit zich op acteervlak. Jones kwam al houterig over in de trailers en neemt die vorm mee tot ongeveer halverwege de film. Pas dan lijkt ze de stijgende lijn te pakken en laat ze zien over meer mimiek te beschikken dan K2SO. Voor de rest zijn er eigenlijk geen stand outs. Iedereen doet zijn werk, maar uitschieters zijn er wat mij betreft niet.

Rogue One is een atypische Star Wars film. Een dark and gritty oorlogsfilm in een universum zonder Jedi. Toch wordt de Force er soms met de haren bij gegrepen. Zo hebben we daar bijvoorbeeld de planeet Jedha, die zelfs in vervallen staat, grootser zou moeten ogen dan wat we nu kregen te zien. Nergens is iets terug te vinden van de roem van de eens grote religie, maar blijkbaar worden willekeurige Rebellen er nog steeds door aangespoord. De name drop van Obi Wan is welkom en even had ik de indruk dat hij verderop nog in beeld zou komen, maar nee.

Geen Jedi, maar wel een Sith. Darth Vader speelt een rol in Rogue One, al is het geen grote. Toch heeft hij 2 sequenties die wel het bespreken waard zijn.
De eerste is zijn thuisbasis, die fascinerend genoeg, Mustafar is. Waarom? Als een soort van zelf pijniging. Ja, dat maak ik er van.
De tweede, helemaal aan het einde van de film, lijkt een soort cadeautje aan de fans. De fans die Vader nooit écht op zijn hoogtepunt hebben gezien en een film zonder lightsaber gevechten hebben gezien. Een tikkie fanservice-y dus. Wel bruut.


Wie wel een vrij grote rol in de film heeft is Tarkin. De laatste tijd wordt er veel gespeeld met dit soort visuals, maar deze hoedanigheid is volgens mij vrij zeldzaam. Aangezien de acteur in kwestie al eventjes geleden overleden is, moet er worden gewerkt met complete modellen en dat ziet er, vooral van veraf, niet altijd even goed uit. De lichaamsbewegingen verlopen niet altijd even soepel. Ook de jongere versie van Leia zag er niet erg natuurlijk uit.

Zoals al eerder gezegd: men probeert het wel. Zo vond ik de interne verhoudingen binnen het verzet interessant in beeld gebracht. Niet alles is zwart wit, zo blijkt al gauw als Kassian zijn informant het zwijgen op legt. Niet elke vrijheidsstrijder is lid van dezelfde club en die insteek was vernieuwend en origineel. Binnen dit kader vond ik ook de inner city beelden zeker van toegevoegde waarde en verfrissend.

Echter heeft Rogue One, als bij elkaar genomen, dus nogal wat minpuntjes. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de beroerde soundtrack. Naar het einde toe is het heroïek dat de klok slaat, zoals het betaamt. Groots, bombastisch, space battles en het nodige geweld.
Het einde voor het einde is best indrukwekkend, vooral visueel. Helaas wordt het, met wel een heel grote knipoog, afgesloten door de "jonge Leia". Haast te cheesy, zelfs voor Star Wars begrippen.

2,5*

avatar van horizons
5,0
Waar zou ik eens beginnen?

Over al die opmerking dat de film volwassen en grimmig zou zijn? Grimmigheid in de film, zeker weten, de vergelijking met Empire Strikes Back op dat gebied is te begrijpen maar Rogue One haalt het niet bij de grimmigheid van Revenge of the Sith : vanaf het Order 66 moment. ; bizar dat mensen dit zo weinig aanhalen. En laat ik dan ook maar direct zeggen dat ik dus blij ben dat de film niet zo grimmig of volwassen of oorlog zou zijn als sommige recensies deden vermoeden.

Dan waren er mijn eigen verwachtingen die eigenlijk vrij laag waren. De regisseurs Edwards & Gillroy hadden met Godzilla voor mij geen goed visitekaartje afgegeven. De trailers wisten me niet te overtuigen, het risico van nieuwere tech zo vlak voor een "oude" film plaatsen brengt risico met zich mee. Een geluk dat ik vorig jaar er ben achter gekomen dat ik bij A New Hope toch wel een roze bril op heb.
Ze hebben de film een wat "modderige" look gegeven door de settings zo te kiezen dat de moderne technieken die van vroeger niet geheel buitenspel zetten. En Stormtroopers zien er nog steeds uit als Stormtroopers, wat lokale varianten maken daarin geen verschil.

En, joh, wat zat ik ernaast met mijn verwachtingen! Nog meer ernaast dan vorig jaar bij Episode VII. Nu bouwt zich het risico in dat ik hele hoge verwachtingen voor deel VIII ga krijgen.

De cast doet het goed. Jones zet een goede Jyn neer en hoewel Luna in het begin niet helemaal overtuigde groeide hij tijdens de film wel. Mendelsohn past zo in het rijtje Imperial officieren uit de delen IV tm VI dus dat zit ook goed. Het cgi gebeuren met Tarkin is netjes gedaan (evenals Leia op het einde). Is het 100% perfect? Misschien nog net niet maar het lukt wel in de film op een erg overtuigende manier.. Het is inderdaad ietwat jammer dat James Earl Jones stem voor Darth Vader (zoals iemand al eerder schreef) een stuk ouder klinkt, desalniettemin leuk om Darth Vader in deze film te zien en op het einde eindelijk nog wat typische Star Wars lightsaber actie te tonen in een moment dat een nette overgang inluid naar deel IV.
De vier andere belangrijkste medestrijders van Jyn: Bodhi, Chirrut, K-2SO en Baze zijn een leuke toevoegingen, wel ietwat typisch karakters. Gezien de tijd van uitkomen van deze film zal het voor hun wel onmogelijk zijn om net zo'n grote status in het universum te krijgen als bijvoorbeeld een Lando.

Zoals ik al eerder licht aanstipte oogt de film heel erg goed. Visueel ontzettend mooi in beeld gebracht. Natuurlijk altijd goed om X-Wings in ruimte gevechten bezig te zien. De soundtrack is typisch Star Wars, oude melodieën worden in aangepaste versie gebruikt, nieuwe dingen worden toegevoegd zonder het Star Wars universum te verlaten.

Het verhaal en wat er gaat gebeuren staat van te voren nogal vast in een prequel als dit. De opbouw (ik had geen last van het springen naar planeten of verdere onduidelijkheden of zoals mijn betere wederhelft ongeveer zei: verhaal was gewoon mooi zonder veel omwegen, moeilijk doen of anderzijds).
Knap is het gevoel dat de film je geeft op een gegeven moment als je beseft dat Jyn en haar rebellengroep het gewoon niet gaan overleven. Als je weet dat enige dat ze nog kunnen doen is slagen in hun missie zonder kans op terugkeer.. Complimenten voor vooral dat gedeelte in de film.

Dikke aanrader deze film.

(ps: in 2D gezien)

avatar van starwarsfans
3,5
Woensdag vol enthousiasme naar Rogue One : A Star Wars Story gegaan en wat ben ik blij met de uitkomst.
De film heeft een trage set-up met een wat mindere pacing, de personages worden te simpel geïntroduceerd en hebben niet allemaal duidelijke motivaties, maar zodra je daarover heen bent wordt de film beter en beter. De eerste en tweede acte hebben buiten de pacing geen problemen en bevallen erg goed. De derde acte is geweldig en beëindigt de film gigantisch goed. De personages zijn harstikke leuk en de visual effects zijn in deze film revolutionair, Darth vader is perfect. De sountrack valt een beetje tegen, maar dat neemt niet weg dat de film harstikke goed is. Ik twijfel of ik een 4* of 4,5* moet geven, dus omdat het Star Wars is een 4,5*.

avatar van Justinw
4,0
Er vallen misschien een paar dingen te verwijten aan deze Star Wars stand alone film. De karakters worden misschien niet erg uitgediept, maar dat is moeilijk om in één enkele film te doen. Verder is er kritiek op de limited screentime van Vader. Alleen de kracht van hem in deze film schuilt juist in het weinig voorkomen van hem. De spaarzame scenes waar hij vervolgens wel in voorkomt komen zo des te beter over.

De film weet een perfecte brug te slaan tussen de originele trilogieën en het is daardoor voor de fans toch echt wel genieten. Het gebruik van CGI bij Tarkin en Princess Leia vond ik niet storend en erg goed gedaan. Het harde einde waardoor je deze film en de meeste karakters meteen afsluit is knap en een ballsy move voor deze stand alone film. Je zou graag meer van sommige karakters willen weten maar er zit nu gewoon geen vervolg in.

En ander sterk feit aan Rogue One is dat het direcht op zijn doel afgaat, geen oninteressante zijplotjes waar geen ruimte voor is in een stand alone als Rogue one. Verder zijn de actiescenes doeltreffend en mooie geschoten.
Ja dit is toch zeker een van de beter Star Wars films en het had allemaal veel erger gekund.

4,0
De mate van anticipatie en je persoonlijke stemming kunnen veel invloed hebben op de beleving en beoordeling van een film. That being said: deze Rogue One beviel me dus een stuk beter dan The Force Awakens.

Van alle Star Wars delen is deze misschien wel het minst geschikt voor een jong publiek. Een donkere film, met een dramatische lading die ik toch wel miste bij de vorige. Los van de opmerkingen van K-2SO is de humor bijna geheel afwezig en zelfs die hebben vaak een cynische of onzekere ondertoon. Ik werd behoorlijk meegezogen in het verhaal en en het aanzienlijke aantal ongeloofwaardige details boeide mij daardoor totaal niet.

Het multiculturele team van hoofdrolspelers doet het heel aardig en wint snel aan sympathie. Knap vind ik de keuze voor een beperkte, maar toch nadrukkelijke inbreng van Lord Vader. Knap is ook de CGI van Tarkin (was helemaal vergeten dat dit de overleden Cushing was en had dus helemaal niet door dat het om special effects ging!), hoewel het bij Leia inderdaad wat minder uitpakte. Maar ach, die paar seconden.... De gevechten uit het laatste gedeelte behoren tot het beste wat ik ooit aan special effects heb gezien.

P.S. Was ik de enige die dat datacentrum en de omgeving nogal vond lijken op de Burj Khalifa in Dubai?

avatar van DVD-T
4,5
Tales from a galaxy far, far away


Rogue One: A Star Wars Story

Na de overname door Disney, was het geen verrassing dat ze meer films wilden maken. Na het bericht dat de saga een vervolg zou krijgen, kwam er al snel het bericht dat er ook een andere film gepland stond. Die film zou ons het verhaal wat vooraf ging aan A New Hope vertellen. Het interessante verhaal hoe de rebellen de plannen van de Death Star in handen zouden krijgen. Veel fans hebben dat aspect van Star Wars altijd al interessant gevonden. Maar een Star Wars spin-off? Zou dat wel gaan werken? Waarom is George Lucas daar nooit mee gekomen? Er was nog zoveel interesants te vertellen over Star Wars. Zoveel verhalen te vertellen. Waarom dan nu wel? Disney doet het voor het geld, wordt er dan gezegd. Daar ben ik het niet mee eens. Tuurlijk speelt geld wel een rol. Dat is altijd zo geweest, en zal altijd wel zo blijven. Toch hebben de meesten na The Force Awakens het gevoel gekregen dat Disney veel liefde voor het Star Wars materiaal heeft. Ze huren goede mensen in die het verhaal nieuw leven in moeten blazen. En met Episode VII is dat al gelukt. Maar nu dan die Spin-off. Een geweldig concept met veel potentie om iets geweldigs te worden. Om het hart van de Star Wars liefhebbers sneller te doen kloppen. Aan Gareth Edwards de taak om dat te doen slagen.

En wat is dat goed gelukt zeg. Wat een geweldig iets heeft hij er hier van gemaakt zeg. Maar over zijn rol als regisseur later meer. Het begin is even iets anders dan we van Star Wars gewend zijn. We krijgen dit keer niet de traditionele crawl met de befaamde muziek van John Williams die je meteen in de sfeer brengt, maar we krijgen eerst een soort van proloog. Een goede introductie van Mikkelsen's personage Galen, die zijn familie wil beschermen tegen The Empire. Het wordt meteen duidelijk dat Jyn Erso zijn docher is en wat het rijk met hem wil. Vanuit hier wordt het verhaal verder uitgebreid en krijgen we een redelijk eerste act waarin een aantal personages aan ons worden voorgesteld en de plot duidelijk moet worden. Er is een nieuw wapen in de maak en de rebellen moeten er achter komen wat dat gaat worden en wat ze met dat nieuwe wapen willen doen. We weten natuurlijk allemaal al dat het om de Death Star gaat, dus het is natuurlijk geen echte verrassing meer als ze daar achter komen. De makers zijn zich daar echter van bewust en laten het verhaal meer om Jyn en haar gewenste hereniging met haar vader draaien om later weer terug te keren naar het belangrijkste element van deze film en dat is hoe we vanuit hier bij A New Hope belanden.

Na een actie scene waarin ze horen van de plannen, nog meer introducties en een moment van drama, maakt de film een wending. En wat die wending teweeg brengt is iets waarop veel fans op hadden gehoopt. Van gewoon goed, verandert de film in iets geweldigs. Alle personages hebben we leren kennen, we hebben het plot opgezet, we hebben tegenslagen gehad en nu kunnen we helemaal los gaan. En hoe. Vanaf het moment dat we op de planeet belanden waar de plannen zijn, krijgen we een geweldig laatste uur. De actie scenes zijn om van te smullen. Er komen echt een aantal geweldige momenten voorbij waarbij elk karakter wel iets te doen krijgt. Erso, Andor, K-2SO, Chirrut en de anderen worden allen zeer goed gebruikt. Waar normaal in ensemble films de focus op bepaalde personages wat wordt vergeten, zijn ze hier allen belangrijk in hun missie. Daarnaast word het verhaal nimmer it het oog verloren en krijgen we tussen de actie door ook fijne ontwikkelingen. We krijgen hier minder tijd om met de personages kennis te maken, dus het was al een lastige taak de kijker zoveel mogelijk voor ze te laten voelen. Helaas is dat niet voor iedereen even goed gelukt. Gelukkig wel voor het hoofdpersonage. Ook zijn komen er enkele leuke verrassingen voorbij waarbij je meteen een glimlach op je gezicht krijgt. En dan zijn er nog die laatste tien minuten. Wat een geweldig slot hebben ze er hier van gemaakt. Je wilt meteen na het zien van dat einde A New Hope gaan opzetten. En door dat alleen is Rogue One zeker geslaagd en is het een zeer goede toevoeging op de saga en verdient het meer dan verdient een plaats tussen de beste Star Wars episodes.

Edwards toont hier ontzettend veel lef met een aantal dingen die hij hier inbrengt en aan ons toont. Gelukkig hebben hij en zijn team de vrijheid van Disney gekregen om het zo te doen. Het was een heel andere film geworden had Disney nee tegen die ideën gezegd. Na het ietwat gefaalde Godzilla, vergeef ik hem die film meteen na het zien van Rogue One. De effecten zien er geweldig uit en passen goed in de rest van de franchise. De CGI is van een hoog niveau, al werken CGI gezichten nog niet helemaal goed. En verder ga ik daar niet op in in verband met spoilers. Net als in The Force Awakens is ook hier gekozen om veel stunts practical te doen. En dat is een verademing en tilt de film echt naar een hoger niveau als je ziet wat voor liefde en moeite de makers in dit hebben gestopt. Creature design is geweldig en ook de design van de planeten is fantastisch. En in Rogue One worden nogal wat planeten bezocht. Production design is gewoon heel erg Star Wars. Kostuums zijn ook schitterend. De actie scenes zitten erg goed inelkaar en zijn goed vertegenwoordigd. Eigenlijk zijn de laatste 45 minuten een grote actie scene. Ik heb het al in mijn review van The Force Awakens aangegeven, dat ik de score ook in handen van Giacchino zou toevertrouwen. Ik ben erg blij dat hij ja tegen dit project heeft gezegd. Zeker een van de beste componisten van nu. Zijn nieuwe thema's zijn geweldig en dat kan ook gezegd worden over de manier waarop hij delen van bestaande Star Wars themes in zijn nieuwe werk verwerkt. Ook weet hij de juiste emotionele snaren op de juiste momenten te raken. En dat is zeker in het slot zeer belangrijk. Alle elementen komen daar op zo'n geweldige manier samen. Ik kreeg daar serieus kippenvel. Ik durf zelfs te zeggen dat dit einde toch wel het beste uit de reeks is. Een mooier slot hadden we ons niet kunnen wensen.

Acteerwerk is een beetje lastig te beoordelen. Als het gaat om individuele prestaties, slaagt iedereen met vlag en wimpel. Als het gaat om onderlinge chemie, falen ze daarin wel een beetje. Dat is niet meteen de schuld van de acteurs. Het verhaal laat daar niet echt veel ruimte voor. Het is daarom moeilijk om wat voor sommige personages te voelen. De enige waar je echt feeling voor krijgt is Jones. Ze laat hiet erg goed werk zien. Maar ook in het fysieke weet ze heel erg te overtuigen. Ook iemand die hier heel erg overtuigd en eindelijk een kans in Hollywood krijgt om te laten zien wat hij kan, is Donnie Yen. Toch een van mijn favoriete Aziatische acteurs. Niet alleen om zijn Kung Fu skills, maar ook drama en komedie gaan hem erg goed af. De rest van de cast doet het prima, maar komt niet echt aan de top van hun kunnen toe. Mikkelsen speelt dan wel weer erg sterk. En Mendelsohn is een erg fijne badguy.

Na het succes van The Force Awakens waren de meesten erg bang dat men met Rogue One ontzettend ging falen. Sommigen hoopten daar dan ook op. Men wijkt hier wat af van de bekende formule van Star Wars en voegt enkele nieuwe elementen toe. In het eerste uur is het nog even zoeken, maar in het tweede uur is dit gewoon op en top Star Wars zoals we het graag zien. En gaat zelfs naar een veel hoger niveau dan we in het uur daarvoor hebben mogen zien. Edwards weet wat hij doet en wil. Maar belangrijker nog, is dat hij een Star Wars fan is en de film vanuit dat perspectief ook zo heeft gemaakt. Als dit het niveau is wat ze de andere Star Wars films willen meegeven, staat ons in de toekomst nog heel wat moois te wachten.

avatar van VincentL
4,0
Rogue One

Met het nieuwe deel 7 van vorig jaar bleek dat Disney financieel gewin kon combineren met het handhaven van een hoog niveau. Met deze spin off bewijst Disney opnieuw dat het daartoe in staat is. Ze weet met Rogue One de saga in mijn optiek zelfs naar een volwassener niveau te tillen.

Het verhaal steekt vernuftig in elkaar. Omdat het zich afspeelt tussen deel 3 en 4 zag Edwards zichzelf genoodzaakt om een sluitend verhaal te produceren waarin alle eindjes aan elkaar geknoopt moesten worden. Het grootste deel van de film is dan ook de opbouw naar die climax, waarin alles samen moet vallen om aan te sluiten op deel 4. Tijdens de opbouw geeft dit het gevoel dat Disney aan het melken is geslagen; het doel van de film ontbreekt grotendeels, tot de climax. Omdat Rogue One een sluitend verhaal is heeft dit als bijkomstigheid dat de houdbaarheid van de personages gering is en daarmee de diepgang in hen ontbreekt. Deze geringe houdbaarheid heeft echter wel tot gevolg dat de verhouding tussen leven en dood een stuk reëler aanvoelt dan in alle andere delen. Hiermee wordt Rogue One een stuk volwassener dan de andere 7 producties en krijgt daarmee een sterk verhaal.

Dat de diepgang in de personages ontbreekt kent zijn weerga in de acteerprestaties. Felicity Jones is een leuke actrice, die haar karakter echter geen enkel moment boeiend maakt. Het empathische element in alle karakters, een van de sterke punten van de hoofddelen van de reeks, ontbreekt.
Dit is het best terug te zien in Diego Luna's, Donnie Yens en Wen Jiangs personages. Stuk voor stuk interessante karakters, maar ook zij krijgen niet de mogelijkheid om diepgang mee te geven aan hun persoonlijkheden.

Visueel is de film natuurlijk prachtig, zoals we van Star Wars gewend zijn. De sfeer zit er echter niet van meet af aan in. Doordat het begin een zeer hoog tempo kent, waarin maar liefst 5 planeten in 5 minuten de revue passeren, moet de sfeer op gang komen. Als het verhaal zich gaat concentreren rondom de persoon Jyn gaat dit beter. Het hoogtepunt is natuurlijk het moment dat Vader in actie komt. Dan komt de oude Star Wars-liefde pas echt weer boven drijven.

Rogue One is vooral verhaaltechnisch een vernuftig verhaal, dat prachtig in elkaar steekt en daarmee goed aansluit op deel 4. Hierdoor krijgen de personages echter minder ruimte zichzelf te ontplooien. De sfeer moet opgebouwd worden, maar zit er op het einde helemaal in. Wederom een zeer goede productie van Disney.

4*

avatar van JacoBaco
3,5
Gisteravond zeer aandachtig gekeken naar deze nieuwe Star Wars film en na een nachtje erover geslapen te hebben twijfel ik nog steeds tussen een 3,5 en een 4. Ik moest de eerste 30 a 45 min echt even inkomen en dat is lang. Het kwam op mij veel te fragmentarisch over en bijvoorbeeld het personage van Forest Whitaker had van mij wel achterwege mogen blijven. Oké ik begrijp dat het nodig is om alle verschillende personages te introduceren en ze uiteindelijk bij elkaar te laten komen, maar ik ben niet helemaal content met de manier waarop. En dan die piloot. Wordt hij eerst betast door een lelijk beest met tentakels met als bijwerking dat hij zijn verstand zal verliezen. Maar vervolgens blijkt er niet al te veel aan de hand en functioneert hij beter dan ooit. En zo zijn er meer momenten en scènes waarbij ik dacht wat raar zeg...

Maar goed, eenmaal een uur verder wordt het wel echt beter en kwam het echte Star Wars gevoel alsnog. Zelfs al ontbrak de echte traditionele Star Wars score. Toch vind ik (later in de film) nog steeds dat veel zaken wat misplaatst aanvoelen. Bijvoorbeeld wanneer Galen Erso opbiecht dat hij de verrader is en ondertussen is Cassian Andor van plan hem te doden. Maar vervolgens komen er een stuk of 10 X-Wings aanvliegen en blazen ze alsnog Galen op terwijl die Cassian klaar zat met zijn geweer. Ja dat allemaal natuurlijk om vader en dochter nog heel even te herenigen. Maar het voelde gewoon niet goed! Ook ben ik niet helemaal te spreken over de CGI Tarkin. Het wisselde. Soms levensecht, maar ook vaak niet. Terwijl Leia Organa vind ik er juist wel geweldig uitzien.

Nou en zo zijn er nog wel meer dingetjes waar ik mij een beetje aan stoorde. Maar laat ik het nu echt even over de positieve zaken hebben. Zo zit de film vol easter eggs. Bijvoorbeeld die twee figuren uit de Mos Eisley kroeg. Obi-Wan Kenobi hakt bij 1 z'n arm eraf. Star Wars: Episode VII is een hele warme film met warm kleurgebruik. Rogue One is lekker grauw, grijs en dirty. Dit past perfect bij het rebellen gegeven. En alles was echt zoals in A New Hope. Tegen het amateuristische aan soms. Zoals in A New Hope dus. De (aan)kleding enz. enz. Alles is erg in die stijl. Wat logisch is natuurlijk, maar ben blij dat ze er rekening mee hielden.

En de grote favoriet van iedereen is nu al de robot K-2SO met de stem van Alan Tudyk. De meeste zullen hem wel herkennen wanneer ze zijn gezicht zien. Ik moest toch wel een paar keer lachen om deze robot. Maar los van dit bevalt de over het algemeen serieuze toon van de film mij heel erg goed en de laatste 45 min zo'n beetje moet voor iedere Star Wars fan maximaal genieten zijn! En de grootste piek is toch echt Darth Vader op het einde! Fantastisch! Alleen jammer dat hij vervolgens in A New Hope weer als een Houten Klaas tegen Obi-Wan Kenobi gaat vechten! Maar dit is in mijn top 5 gekomen van beste Star Wars momenten ooit! En verder grappig hoe ze na 40 jaar toch nog even verklaren waarom de Dead Star zo'n makkelijke zwakke plek had!

In A New Hope wordt er trouwens door Mon Mothma het volgende gezegd: many Bothans died to bring back that information. En daar is nu dus eigenlijk een complete film over gemaakt! Althans, dat dacht ik! Het doel van Rogue One.. Laten zien hoe de rebellen aan de blauwdruk van de Dead Star zijn gekomen.. Toch?.. Maar Bothans dus.. Of toch niet?. En ik als Star Wars fan weet eigenlijk niet wat Bothans zijn! Half mens, half leeuw-achtige wezens!??

3,5*

avatar van stormjager
3,0
Lang naar uitgekeken maar toch licht tegenvallend. In IMAX theater te Arnhem gezien. Waar de vorige Star Wars film tenminste nog 1 3D scene had met de boeg van een ruimteschip die de zaal in kwam nu totaal geen 3D gevoel. Zit je dan meer als 2 uur met 2 brillen op je kop. Mooie beelden maar redelijk vlak verhaal. Verder verbaasd over de ruimteschepen. Deze leken wel gemaakt van Lego blokjes.... Ook de pakken van de stormtroopers die niks kunnen hebben blijven me verbazen. Wel een deathstar op kunnen tuigen maar geen pak voor je soldaten kunnen maken die een klap of schot overleven. Mager verhaal dus met weinig echte emotie. Je kan merken dat ze alle niches in deze serie aan het opvullen zijn.....

avatar van kos
4,0
kos
Uitermate vermakelijke Star Wars. Lekker oldskool.
Inclusief capejes, Daft Punk achtige helmen en Commodore 64 achtige computers.

Maar het laatste halfuur (At-Ats!) is wel een visueel hoogtepuntje vol fijne Star wars herinneringen en je gaat met een grote glimlach de bios uit.
Mijn grote probleem was aanvankelijk wel de (veel te) internationale cast.
Ik snap sowieso niet helemaal het nut van dit soort franchises waar opeens een deel tussen 3 en 4 langskomt in hetzelfde universum maar met grotendeels andere personages.

Ik vind Donnie Yen, Mads Mikkelsen en Wen Jiang net zo cool als de next guy maar niet echt in een Star Wars film. laat staan nog een zuid-Amerikaan er naast.

Maar gaandeweg irriteerde dit me gelukkig steeds minder.

Leuk filmpje!

avatar van james_cameron
4,5
Aangename verrassing, dit sprongetje buiten de reguliere Star Wars-films. Daar profiteert regisseur Gareth Edwards behoorlijk van- je merkt dat hij minder vastzit aan regeltjes en plotlijnen dan bijvoorbeeld J.J. Abrams met The Force Awakens van vorig jaar. Het resulteert in ieder geval in een vlot en zeer onderhoudend spektakel, met heel veel aktiescenes en imposante special effects. De cast is ook een leuk samenraapsel. Minpuntjes zijn er natuurlijk ook: die CGI-versie van Peter Cushing had van mij niet gehoeven en ongeveer halverwege loopt de boel behoorlijk vast in allerlei motiverende speeches. Het lijkt verdomme Independence Day wel. Gelukkig wordt dat naar het einde toe meer dan goedgemaakt, met de beste en meest spectaculaire finale van alle Star Wars-films tot nu toe.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:16 uur

geplaatst: vandaag om 17:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.