Stalker (1979)

Hij geeft dan ook aan dat ie dacht dat ie een oorlogsfilm ging zien. Het was niet een film die in zijn straatje lijkt te passen, het is nooit weg je horizon te verbreden. Users die van "hersenloos" vermaak houden kunnen dit best wel waarderen denk ik.

Hoeft niet. Tarkovsky heeft zelf ooit gezegd dat zijn films misschien wel het meest geschikt zijn voor kinderen. Vind ik een beetje ver gaan, maar ik snap zijn punt wel, de abstractie en beeldenstroom moet je gewoon beleven en niet te veel zoeken naar betekenissen. Die zitten er natuurlijk wel in, maar die vatte ik ook pas de tweede keer dat ik Stalker zag.

Lang uitgerekte shots, filosofische teksten, prachtige cinematografie en ditto muziek. Dat is wat we voornamelijk te zien en te horen krijgen in de voor mij eerste Tarkovsky. De vele schitterende shots en het gebruik (of juist niet) van de daarbij behorende soundtrack kon ik ten zeerste waarderen. Maar jullie raden het al. Het filosofische deel niet. Eigenlijk is dit precies hetzelfde 'probleem' als bij de The Thin Red Line. Elke kans wordt aangegrepen (ofwel bij elke conversatie tussen de hoofdpersonen) om er wat levenslessen doorheen te jagen en dit is niet echt aan mij besteedt. Ook waren deze conversaties soms moeilijk te volgen, omdat je niet wist wie er nou aan het woord was (door de monotome stemmen van de Russen bij een uitgezoomd shot).

In het eerste deel was dit nog niet het geval (kamp) en dit deel vond ik ook duidelijk het beste. De grauwe beelden en sfeer zorgen ervoor dat je er helemaal ingezogen wordt. Spijtig genoeg houdt de film dit niet zijn gehele speelduur vast. Misschien is dit bij een herziening wel het geval.

De omgeving waar deze film zich afspeelt, de mysterieuze kamer,....

4 maanden na het bekijken moet ik er nog zo vaak aan denken.

Deze film heeft echt iets bijzonders, maar is tegelijk zo heerlijk vaag!

Ik moet hem binnenkort echt weer gaan zien!

Misschien na zeven!!! jaar maar weer eens van onder het stof vandaan halen, is al een hele poos geleden dus dat ik hem zag en ik vermoed dat ik weer wat dingen kwijt ben geraakt. Één ding weet ik nog héél goed: die telefoon!

Geen idee eigenlijk.

Maar het blijft een meesterlijke film.

Eindelijk dan het "meesterwerk" gezien van Tarkovsky, nr.3 voor mij; Zerkalo vond ik een stuk beter, en Solyaris een ietsje.

Kortom hij viel me nogal tegen. Ja hij kan mooi filmen, zeker, het is een intrigerend gegeven, dat ook. Maar de film is erg pretentieus. En hij duurt maar voort, terwijl de suspense bij mij allang weggeëbt was. Ik heb maar even in de zone gelooft in het begin, daarna werd ik gewoon tergend langzaam door een ruïne geloodst. Vond ik vroeger ook spannend, maar voor een film gebeurt er gewoon te weinig.
Het laat iets van de zwaarheid van de Russische ziel zien.

In 1979 in de CCCP was de film waarschijnlijk een stuk interessanter . Hij voelt nu gedateerd aan.

Mooi eindscene. Maar wat had die met de rest van de film van doen? Had hij die nog ergens op de plank liggen, en heeft hij hem er gewoon achteraan geplakt? De stijl heeft meer weg van Zerkalo dan van Stalker, als je het mij vraagt.
Het past wel bij de film in die zin, dat het wat rommelig oogt af en toe, alsof de finishing touch ontbrak. Ik had de indruk dat Tarkovsky teveel in de film heeft laten zitten, en niet durfde te kiezen om bepaalde scenes eruit te gooien, volgens het kill your darlings-principe.

Ik vind dat Stalker hier wel erg bewierookt wordt, alsof bijna niemand hem durft te bekritiseren. Bijvoorbeeld:

Dit is natuurlijk echt een kunstfilm. Het verbaast me dat de film zo hoog staat, want ik kan me niet voorstellen dat veel mensen deze film uit kunnen zitten. Ik had er zelf ook een klein beetje moeite mee. Ik heb hem in meerdere stukken gekeken. De film is gewoon ontzettend traag en de shots, hoe prachtig ze ook zijn, zijn ook heel erg lang. De sfeer, het acteerwerk en het verhaal vond ik erg goed. De film zet je ook zeker aan het denken en is ook niet als vermaak bedoeld. Ik denk alleen niet dat ik de film nog een keer zal kijken. Stanley Kubrick zou deze film wel helemaal geweldig gevonden hebben destijds.

Je zegt het precies zoals het is Fappie en ik had ook precies het zelfde als jou.

Kon hem niet in 1 ruk uitkijken.

En toch was ik zeer aangenaam verrast.

Komt vooral door de beelden en de achterliggende gedachtes van dit verhaal.

Het is ingewikkeld, maar op zo'n manier dat het ook wel weer enorm interessant is!

Daar kan toch gewoon een hele tijd (en meerdere kijkbeurten) overheen gaan? Ik gaf Stalker zelf in eerste instantie ook 3*, was mijn eerste Tarkovsky, en had nog nooit zoiets gezien. De film blijft je echter wel enorm bij, itt veel andere films die ik 3* geef. De tweede keer kreeg hij al 4*, niet veel later (zonder te herzien) 4.5*, en de derde keer dat ik hem zag gaf ik 5*. Gewoon een cyclus die veel mensen hebben met deze film. Vaak is dit ook de eerste Tarkovsky die 'men' ziet, want het is de bekendste, en dat trekt ook mensen aan die niet helemaal weten wat je kan verwachten (zoals ook ik dus).

Mmmm ja dat kan. Maar veel mensen vinden de film teleurstellen, en hem erg lang duren. Dan vind ik het gewoon vreemd, zelfs een beetje verdacht, dat diezelfde mensen zulke hoge cijfers geven.

Het is zeker een unieke film, met een heel eigen sfeer en subliem camerawerk. Maar als speelfilm heeft het ook een hoop zwakke punten. Ik vraag me af of de film ook beter had gekund, en dan is het antwoord volmondig; ja! Dus geen meesterwerk.

Nja.. als je de film vlotter had gemaakt, zou de film wss minder uit de verf zijn gekomen als kunstwerk. Zo zie ik het tenminste.

Voor de verhaaltjeskijkers waarschijnlijk wel ja. Films als deze staan gewoon loodrecht op de verhalende cinema uit Hollywood. Een film als Gladiator vind ik goed gemaakte cinema, maar een film als Stalker is wel wat meer dan escapisme. Voor mij pure kunst, die mij bij elke kijkbeurt weer op een ander niveau weet te prikkelen. Mooi stukje van ToNe verscheen in mijn updates vandaag over Escapisme versus Kunstbeleving. Ik kan het daar enkel mee eens zijn.

Volgens mij ben ik 1 van de eersten geweest die hier een stem geplaatst heeft jaren geleden. Inmiddels hebben dik 600 users gestemd en staat de film in de toplijsten. Stalker is bijna een begrip geworden voor filmliefhebbers. Op imdb scoorde de film destijds onder de 7/10 gemiddeld. Het hypnotiserende camerawerk en de onderliggende thema's hebben een publiek gevonden.

Ik vind dat cool om te zien.

Dus U heeft deze film beroemd gemaakt? Zeer vereerd!

Verre van! Ik vind 't gewoon cool dat zo'n arthouse film temidden van al die Hollwoodblockbusters overeind is gebleven. Juist omdat een film als Stalker voor een totaal andere beleving gaat. Destijds was het gewoon Andrei Tarkovwie? en Akiwie Kurosawa?

En Stanley Kubrick

Kubrick is toch altijd wel redelijk beroemd geweest?

Baco zit ook te lullen dude .

Over wat zet deze film je aan het denken?

Lastig uit te leggen. Ik kreeg er een heel vreemd gevoel bij op de een of andere manier. Ik ging in zekere zin wel nadenken over me leven. Omdat de film zo filosoferend is. Het ging erg diep allemaal.

Eindelijk gezien.

Erg lang gewacht om deze te bekijken en gisteren eindelijk gebeurt.

Het eerste wat erg fijn is aan deze film is dat ik er zo'n ontzettend ontspannen gevoel van kreeg.

Heb de hele film met zijn rustige beelden en bijzonder fijn camera werk echt genoten van wat er op scherm te zien was.

Eerst begreep ik niet wat er nou zo'n heel filosofisch aan deze film was ik bedoel de professor en de schrijver discussiëren wel met elkaar over bepaalde zaken waar je over na kan denken maar vond het nogal kleinschalig.

Maar denk dat het de bedoeling van de film is met zijn langzame tempo dat je ten eerste zelf in betrokken wordt, alsof je de 4e metgezel bent op zoek naar de zone.

En daarnaast heb je genoeg tijd om zelf over je leven na te denken en af te vragen of jijzelf de zone nodig hebt en of de zone zelf wel mag bestaan.

Toch wel geniaal hoeveel je constant kan afvragen bij het bekijken van deze film op meerdere manieren en hoe vaker je deze kijkt hoe meer dingen je ziet en altijd weer kan nadenken over hoe en wat bijvoorbeeld die voorwerpen alleen in het water. Maar ook de 3 mannen en hun beweegredenen en achtergrond.

Het is een trip die elke keer weer nieuwe vragen opbrengt om over na te denken en kan altijd weer vernieuwend zijn en voor iedereen anders.

kan geen beter kunstwerk opnoemen dan deze film.

5

Ik heb net de eerste disc gekeken, circa één uur. Film heeft me nog niet kunnen grijpen. Is het tweede deel vergelijkbaar met het eerste? Doe mijn best om gelaagdheid in deze film te zien, maar erg interessant vind ik het nog niet...

Die lagen moet je er zelf in projecteren.

Dit weekend eindelijk voor de tweede keer gezien. De eerste keer was alweer wat jaren terug in Den Haag en toen was ik nog niet voorbereid op een film die toch iets heel anders is dan de meer standaard films die ik toen keek. Ik had wel door naar een kunstwerk te kijken, maar de essentie van het waarom ontging me totaal. Jammer, want op een groot scherm is toch wat indrukwekkender dan op een 15 inch dingus.

Toch: nu, beter voorbereid en en er eens voor gaan zitten. Niet met de gedachte om eens een goed verhaal te zien met een kop en een staart en een fijne clou, maar meer de sfeer, beelden enz. op me laten in werken. Mijn waardering is flink gestegen en ik heb de film beter kunnen plaatsen. Frappant wel dat ik me sommige scenes nog zeer goed voor de geest kon halen na al die jaren. Dat tekent de kracht van het beeld in deze film. Toch vind ik Stalker een mindere film dan Solyaris. Wat het verschil dan is, vind ik moeilijk uit te leggen. Ik zal beide films nog eens moeten kijken om daar de vinger op te leggen en om een cijfer-beoordeling te geven.

Ik vind dat tekstje van jouw lekker weglezen.

Ben ik nou een brilliant schrijver of steekt u de draak met me?

Geen idee of jij zo briljant bent

maar dat tekstje leest wel lekker weg iig.