Stalker (1979)

Oh zo, nee dat denk ik ook niet. Misschien dat het een iets beklemmendere sfeer heeft gegeven. Maar dat zullen we nooit weten .

Radioactiviteit beïnvloed filmopnames zeker wel in kleur. Ik durf en kan niet zeggen of dit bij deze film ook zo is gegaan maar een fotograaf die Tsernobyl op de gevoelige plaat had gezet vertelde eens in een docu dat door de heftige straling sommige foto's volledig wit waren.

Chemie doet ook iets met het landschap en lucht. Van de sneeuw en de witte sop op het water in deze film wordt vermoedt dat dit vervuiling is. Ik ken geen andere film waarbij de kleuren zo echt lijken, terwijl ik ze zelf in de natuur nog nooit ben tegengekomen. Tarkovsky heeft m.i. ook niet met filters gewerkt.

- EDIT - Bij doorlezen over filtergebruik bij Tarkovsky, gebruikt hij wel filters. Tijd voor een herziening dus

Juist vond ik een van de hoogtepunten van de film. Met de muziek en dat dat surrealistische landschap erbij kun je haast in een trance raken.

Jawel hoor, daar ben ik vrij zeker van. Sepiabeelden komen heus niet tevoorschijn door chemische straling.

De hele crew inclusief Tarkovsky is gestorven door chemische shit daar. Zie ook de ironie wanneer je het koppelt met de film zelf.

Gezien de stelligheid waarmee je dit beweert, heb je een bron? Wikipedia zegt alleen:

Of je gerenommeerd bent in Rusland kun je maar uit één ding afleiden; speculaties of je door de KGB bent neergelegd.

YouTube - slavoj zizek on stalker.avi Interessant commentaar op deze film, the zone en tarkovsky's stijl. Onderdeel van de documentaire "a pervert's guide to cinema".

De hele documentaire waarin o.a. Stalker en Solyaris worden ontleed is nu in de pakketservice.

Net ff op Bol.com en FRS.nl gekeken, maar goedkoper dan 22 eurootjes lijkt ie er niet op te worden.

Zonde Mij toch net wat te duur, ... al MOET ik hem een keer zien!

Stalker [DVD] [1979]: Amazon.co.uk: Anatoli Solonitsyn, Nikolai Grinko, Natasha Abramova, Faime Jurno, Ye. Kostin, R. Rendi, Aleksandr Knyazhinsky, Georgi Rerberg, Andrei Tarkovsky, Alisa Frejndlikh: DVD

£13,74, maar ook:

12 new from £8.39

De koers op Amazon is 1,17, dus nog geen €10,-

Wel excl. verzendkosten, maar die zijn meestal maar 2 euro.

Oke, zal is ff kijken!

BInnenkort naar A'dam, misschien dat ie daar nog in de FAME ligt!

Heb vandaag nog gekeken maar hij lag er nog niet, in de fame. Ze bestellen hem wel af en toe vanuit UK maar dat is geloof ik best willekeurig.

Stalker

Het zit mijns inziens vooral in de beleving en het geloof, niet alleen voor de hoofdpersonages, maar ook voor de kijker. Tarkovsky schotelt je drie mannen voor met een grote diversiteit in opvatting en daarmee drie belevingswerelden. Een goedgelovige/positieve, sarcastische/negatieve en beredenerende/rationele. Hiermee word je niet tot één weg gedwongen, maar mag je zelf kiezen welk pad je bewandelt. Logischerwijs ging ik het meeste met de Stalker mee, hij is de gids, hij weet wat 'ons' te wachten staat, hij is ook in mijn ogen het meest sympathieke personage.

D.m.v. scènes die bestaan uit kalme en oogstrelende cinematografie, onheilspellende geluiden en diepgaande dialogen raak je steeds dieper betrokken bij de karakters en hun zoektocht naar hetgeen ze willen vinden. Dat is natuurlijk ook wat jij wilt vinden en dit meesterwerk je kan geven: Innerlijke vrede.

De eerste keer dat ik deze film zag was in 1996 toen deze film in de filmhuizen gedraaid werd ihk van het 100 jarig bestaan van de cinema. Het was voor mij de eerste film van Tarkovsky, ik moest nog echt wennen aan zijn filmstijl en van het verhaal snapte ik toen geen barst.

Nu voor de derde keer deze film herzien en wat de filmstijl betreft; die vind ik fenominaal, waarbij mijn voorkeur wel uitgaat naar de schitterende fotografie van dat gedeelte wat zich in de realiteit afspeelt. Vooral het eerste half uur is audiovisueel een cinematografisch hoogstandje. Prachtig ook de geluiden o.a. van de stoomloc die je constant op de achtergrond hoorde.

Nu het verhaal. Dat is mij na herziening inmiddels wel duidelijk geworden, hoewel het moeilijk uit te leggen is. Tarkovsky zegt er zelf over dat hij met deze film de mens tot nadenken wil bewegen over het wezenlijke en eeuwige - het spirituele - dat in iedere mens aanwezig is maar dat de mens al te gemakkelijk negeert. Het is duidelijk dat Stalker staat voor het spirituele en dat zowel de schrijver als de wetenschapper voor het materialistische staan. Het gaat er bij Tarkovsky dus om dat de mens tot inzicht of zelfkennis moet komen en de "kamer" in de zone staat symbool voor dat inzicht. De materialistiche wetenschapper daarentegen is duidelijk bang voor dat inzicht of zelfkennis en wil die kamer het liefst met een bom opblazen. Dit is zo'n beetje mijn interpretatie.

Kort samengevat; het moge duidelijk zijn dat Stalker geen makkelijke film is maar al ben je niet filosofisch aangelegd en snap je van het hele verhaal geen barst, je kunt je toch altijd overgeven aan de visuele pracht die je in deze film voorgeschoteld krijgt. Voor mij behoort "Stalker" met "Izgnanie" van Andrei Zwyagintsev tot de beste films van de Russische cinema.

5,0

Zie hem toevallig op Wehkamp.nl voor 21,95 .... weekje levertijd.

Wel behoorlijk prijzig hoor

Bij Play.com kun je uitgave van Artificial Eye (Regio 2) kopen, die is ook Nederlands ondertiteld. Hij kost er nu 19,49 maar hij komt vast wel weer in de aanbieding.

Meer info

Het is ook de Artificial Eye uitgave die ik gezien heb. Uitstekende kwaliteit.

Film vorige week gekocht en had hem binnen 3 dagen in de bus liggen.

Had totaal iets anders verwacht van deze film.

De beelden zijn gelijk bijzonder mooi! Vooral in de Zone!

Een groot minpunt is het poëtisch gelul!

Ik HAAT poëzie en er wordt je in Stalker genoeg van voorgeschoteld.

Toch heeft deze film iets mysterieus. En dat voel je al vanaf de eerste minuten! De filosofische kijk op het leven door de spelers en de constante vraag over de echtheid van 'de kamer' binnen de zone zijn interessant, maar soms ook wel wat moeilijk te volgen.

Toch heb ik de film uiteindelijk met aardig wat voldoening afgesloten na 150 minuten die toch nog redelijk vlot voorbij gingen.

Dat was alleen nog niet het moment dat ik compleet om was voor Stalker.

Dat gebeurde eigenlijk pas toen ik me iets meer in het verhaal begon te verdiepen en een dag later op Wikipedia dook om alles is wat verder uit te pluizen en meer duidelijkheid te krijgen.

En dat is een absolute aanrader!

En erg leerzaam! Vooral ook omdat de film op veel meer dingen invloed heeft gehad! Denk aan het vroege overlijden van de acteurs/regisseurs en aan Tsjernobyl.

Uiteindelijk ben ik er achter gekomen dat de vaagheid van deze film de genialiteit is.

Je kan er je gedachten heerlijk op los laten en eindeloos discuseren over de betekenis van de zone, de kamer, de personages etc. etc.

Ik geef hem voorlopig een dikke vette 4, .... maar zal hem binnenkort toch echt nog een keer moeten herzien omdat ik ongetwijfeld nog een hoop puntjes van aandacht heb gemist!

Toen ik laatst met een vriend Tenshi no Tamago aan het kijken was, merkte hij op dat die film hem erg deed denken aan films van Tarkovsky. Nu stond Stalker al een tijdje op mijn kijklijstje, dus reden om hem toch maar eens te gaan kijken.

Het begin is erg sterk. Fijn sepia-filtertje dat ik in Oshii-films al heb leren waarderen. Maar dan ineens gaat het in kleur. Die stijlbreuk begrijp ik niet helemaal niet, en de beelden in kleur komen behoorlijk gedateerd over. Erg jammer. Gelukkig komen de sepia-beelden bij tijd en wijle weer terug, maar de reden voor de afwisseling blijft behoorlijk vaag.

De natuur die getoond wordt vind ik nou ook niet echt spectaculair geschoten en de spanning gaat er op een gegeven moment helemaal van af, omdat ik steeds meer het idee krijg dat de stalker slechts een gek is die overal vallen ziet die er eigenlijk niet zijn. De manier waarop de andere personages terugkomen als ze even afdrijven versterkt dat alleen maar. Het einde was dan wel weer enigszins verrassend. Ik vraag me ook af waarom de film zo lang moet duren. Help ook niet helemaal.

Uiteindelijk zweeft de film een beetje tussen 3 en 3,5 sterren, waarbij ik uiteindelijk Stalker de voorkeur van de twijfel geef.

Is dat zo? Lijkt me vrij helder eerlijk gezegd. Maar misschien valt het mij niet meer op.

Volgens mij is het handig om de film nogmaals te bekijken als dit zo op je overgekomen is.

Met die scene waarbij de schrijver wegloopt en een stem hoort in het achterhoofd besef ik ook wel dat het toch geen onschuldig grasveldje is, maar de rest van de film weet die spanning bepaald niet vast te houden, waardoor ik wat het gevaar van de Zone een beetje in slaap gesust word.

Een herziening komt er wellicht ooit, maar voorlopig niet. Daarvoor vond ik het gewoon een te lange zit.

Blijkbaar was je in de kijkbeurt nog op zoek naar iets in de Zone dat een concreet gevaar vormde dat er niet bleek te zijn. De uiteindelijke conclusie (het einde noem je nota bene verrassend) is wellicht toch onderhuids onheilpellender dan je op het eerste gezicht denkt. Stel nu inderdaad dat Stalker alleen een (gevaarlijke) gek is. So what? Dat is wellicht een dooddoener, maar dat deed voor mij niets af aan de reis die de schrijver en de wetenschapper door de Zone maken. De sleutelscène (die in de kamer in de Zone) is toch nog steeds ontluisterend voor mij in zijn boodschap over menselijk onvermogen. En het einde waar geen sluiitende verklaring voor is of gevonden hoeft te worden is gewoon in zijn op zich zelf staande schoonheid mooi en passend. Dat is voor mij toch de kern en dat blijft overeind.

Over dat het niet spectaculair geschoten is wijt ik nog altijd aan het geheel opnieuw opnemen van de filkm, nadat het origineel verloren is gegaan. Daar over kun je elders in de thread en op het net wel stukken vinden. Ik droom altijd nog van dat de oorspronkelijke opnames (die dan ook nog in scope blijken te zijn) er toch nog ergens zijn. Tegen beter weten in overigens.

Ja, het einde had wel wat omdat het je met een wtf gevoel achterlaat.
Ik moet zeggen dat ik niet echt op zoek was naar gevaar, ik laat films meestal over me heen komen. En afgezien van de stem die vrij vroeg in de film kwam, was er weinig dat de spanning in leven hield. En dan heb je de twee anderen die ook niet zo lijken te geloven in het gevaar en dan word ik in slaap gesust. Het is misschien ongepast deze film te vergelijken met Tenshi no Tamago, maar daar had ik de hele tijd een wtf gevoel wat voor een groot gedeelte verantwoordelijk was voor de onheilspellend sfeer. Op die stem en het einde na miste ik dat hier.


Ja was wel een interessante filosofie. Al heb ik ook zo mijn vraagtekens (niet relevant voor mijn beoordeling overigens):
Die Porcupine ging de kamer in om zijn broer van ziekte te redden, maar broerlief stierf en Porcupine werd rijk, wat blijkbaar zijn diepste wens was. Waarop hij zichzelf ophing. Als die broer zo belangrijk voor hem is dat hij zichzelf erom ophangt, kan ik me persoonlijk niet echt voorstellen dat zijn wens om rijk te worden dieper was dan de wens om zijn broer te redden. Met andere woorden: in hoeverre is je diepste wens nog wel je diepste wens als je er bang voor bent en het toch liever niet ziet uitkomen.


Voor mij geld helaas wel dat het visuele naast sfeer erg belangrijk is. En van beiden had ik hier toch iets meer van verwacht.

Als ik je reactie nu zo lees ben ik ervan overtuigd dat het met die herziening (ooit) allemaal wel goedkomt. Al denk ik dat je over tien dagen nog steeds met de film bezig zult zijn en die herziening er eerder komt dan je nu nog denkt.

En met Tenshi no Tamago is helemaal niks mis hoor! Allen zag ik die slechts eenmaal (staat me nog goed bij overigens) en Stalker al talloze malen.

Ongelovige Thomas!

Zelf ben ik meer een Emmaüsganger, zo van: het allemaal verdomd interessant vinden, en dan het belangrijkste over het hoofd zien.

Ik schort m'n oordeel nog maar even op, want een dvd bekijken die om de drie minuten vastloopt vreet aan je humeur. Het enige resultaat van deze martelgang op mijn gemoed is nu dat ik de merkwaardige behoefte voel om 'Indiana Jones and the Last Crusade' nog eens te gaan zien. Ik hoop maar dat dat geen slecht teken is.

Aangenaam verrast. Stalker gaat heel diep en je moet dan ook niet met deze gedachte gaan kijken. Mijn eerste film van Tarkovsky en valt meteen in de smaak. Vergeet elke film die je tot nu toe hebt gezien en zet die grijze cellen aan het werk. Stalker is geen Hollyood-prent en behandelt levensvragen waar elk mens mee worstelt. Religie, liefde, goed/fout, keuzes, heel het leven komt aan bod. Af en toe komen er bizarre taferelen langs en twijfel je aan jezelf. uiteindelijk, na vele kijkbeurten, besef je dat dit onderdeel is van het plan dat uit het geniale brein van wijlen Tarkovsky is ontsproten.

De film drukt geen clichés door de keel en heeft een fantastische opbouw. Weg met die Hollywood taferelen. Het mooiste van alles is toch wel dat de prent bij iedereen een totaal andere indruk achterlaat. Symboliek zoals in Lord of the Rings is niet bewust aangebracht, jij als kijker geeft de interpretatie, en dat zien we niet vaak. Een mooie aanvulling op mijn Lynch kijk-beurten.

Deze film is veel te vaag voor mij. Heb ook een beetje het gevoel 2,5 uur na niets te hebben gekeken. Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik dacht naar een oorlogsfilm te gaan kijken. Tot ik na een half uur toch ff op moviemeter ging kijken.

Uit de comments blijkt dat het voor sommige mensen een hele diepzinnige film blijkt te zijn. Die boodschap is helemaal langs mij heengegaan. Ik heb blijkbaar het hele punt van de film gemist.

Die hoofdpersonages waren wel goed gecast, ze hadden allemaal zo'n tsjernobylhoofd (vooral de Stalker). Net of ze echt uit een radioactief gebied kwamen. Het gebied waar het zich afspeelde hadden ze ook wel goed gekozen, dat zag er wel 'mooi' uit.

Alleen "Poepgezicht" speelde de ramp in Tsjernobyl zich af in 1986 en niet in 1979, het jaar waarin deze film gemaakt werd. Jouw opmerking van tsjernobylhoofd slaat dus helemaal nergens op, net zoals jouw gebruikersnaam trouwens. Maar goed over het laatste, daar zullen we het maar even niet over hebben.

En wat deze film "Stalker" verder betreft; gewoon een van de beste films die ooit gemaakt zijn. En ja, de film is diepzinnig. Het is niet direkt een film voor liefhebbers voor wie film alléén maar amusementswaarde moet hebben.