Stalker (1979)

Ik begrijp best wat anderen mooi vinden aan deze film zoals de shots en de dialogen maar ik vond de film zelf alleen wat te traag waardoor ik bijna in slaap viel. Door deze traagheid heeft de film mij niet kunnen bekoren daarom 1,5*

Ik bedoel mooi kunnen vinden aan de film

Tarkovsky is een filmer waarbij je in een bepaalde gemoed moet kijken. De eerste keer dat ik "Stalker" zag, zondagmiddag, had ik eerst naar een Hitchcock gekeken. Vlak daarna begon ik naar "Stalker" te kijken.......dat was geen verstandig idee. Een filmer als Tarkovksy is te complex en vergt een speciale geconcentreerde instelling.....Toen ik naar "Stalker" keek schoten allerlei vergelijkingen in mijn hoofd van films die ik de laatse tijd gezien had. En die ik beter vond dan "Stalker". Ook deze films behandelen een soort wonderlijke gebieden waarin wensen vervult kunnen worden: "The Wizard of Oz" en "Forbidden Planet" ....het grote verschil met "Stalker" dacht ik is dat ze zichzelf niet zo serieus nemen. Al dat intellectualisme......waarom zo moeilijk doen. Waarom zo..... en ik vond "De Spiegel" cinematografisch veel interessanter dan deze trage dikdoenerij....die mij soms dominee-achtig overkwam. Ook moest ik aan "Inherit the wind" denken....

Maar mijn ervaring leert dat je eerste gevoel over iets niet altijd de beste is.......ik heb bewust het boek "De Verzegelde Tijd" laten liggen......maar wel deze site gelezen en dat is echt leuk. Je spiegelen aan andermans mening brengt je weer in een andere stemming. Ik had eerst 4 sterren gegeven omdat ik vele kwalitieten wel zag......maar het "Stalkergevoel" zei me niet veel.

Maandagavond weer gekeken en toen pakte het mij wel.
Je gaat meer op de verschillende figuren letten met hun onderlinge verhoudingen: dingen die mij eerst irriteerden... zoals dat onhandig gedoe met die auto in het begin.....die clichématige schrijver met z'n "writersblock"....de voor mij wazige Stalker.....begonnen mij te intrigeren....In feite zijn het zeer knappe gestileerde figuren....En hun mooie spel is ietwat kunstmatig gedragen, maar ook nerveus, ironisch en sarcastisch....allemaal details die, bij de 2e kijkbeurt, scherpere contouren kreeg.

De muziek begon mij te bekoren. De trage ritme kreeg mij te pakken en liet me rustig meedrijven.....ik kreeg associatie met Samuel Becket..."Wachten op Godot"
of "Herenleed".....deze vergelijkingen kloppen ook niet....maar wat Tarkovsky ons toont zijn een soort archetypen van levensbeschouwelijk menszijn: "de wetenschappelijke mens", de "nihilstische hedonistische mens" en "de sprirituele mens". De eerste is dodelijk doelgericht, de tweede is uiteindelijk doelloos en de laatste.....loopt, in (schijnbare) cirkelredeneringen, rond het onaantastbare geheim.

De gesprekken en uitspraken zijn serieus.....maar de film "Stalker" bezit een onverwachte soort onderkoelde humor.....je zou het Siberisch bevroren humor kunnen noemen....met als hoogtepunt de telefoon. Maar ook de uitspraken bevatten steken onder koele wateren voor de marxistische Heilstaat, maar dit wordt gemaskeerd doordat het hele abstracte verhaal ook slaat op de kapitalistisch manier van leven (de "snelle kweekreactor" en "bevrediger "van marktbehoeftes).....het feit dat er iets bestaat, of zou moeten bestaan, dat wensen kan laten uitkomen....en dat als gevaarlijk streng bewaakt moet worden, is prachtig algemeen menselijk: hoe vehouden we ons tot onze behoeftes en verlangens.............een actueel thema:.....het wensnetwerk van "mobiele" verlangens van de consument maakt alles "radioactief".....daar straalt alweer een producent in de vrijemarkt zône......

Een kunstenaar heeft altijd de neiging om zijn werk, waar veel idealen (verlangens) zijn ingestopt, te verdedigen tegen onheuse, interpretaties.....bij Tarkovsky komt daar een extra gevoeligheid bij.....de censor. Hij had geen belang bij bepaalde eenzijdige interpretaties: zijn openbaar geuitte ideeën zijn, volgens mij, vermengd met zelfbescherming (die ook zijn familie en vrienden bestreken).....en een creatief vrij mens wil niet ergens op vastgelegd worden....hij wil blijven openstaan voor zelfs het schijnbaar onmogelijke....dat is ook van belang!

Maar toch gaat, een volgens mij ietwat onhandig gemonteerde shot, van een ongekende schoonheid, gepaard met een diepzinnig vertoog.......probeer dat niet symbolisch te vinden......net als die prachtig monoloog van de schrijver bij een diepe buizen schacht.....je kan zeggen ach, het is alleen maar een mooi mystiek beeld.....maar dat beeld roept veel andere beelden op als in een diep verlangende wensput......

Een kunstwerk en de interpretatie daarvan zijn twee onafhankelijke zaken. Meestal zoeken we "ons" zelf (ons eigen beeld, kennis en ervaringen) in het persoonlijk kunstwerk. Maar "ons" gevoelig geprojecteerde spiegelbeeld zal nooit totaal samenvallen met de door de kunstenaar gevoelde werkelijkheid die hij in werk probeert te weerspiegelen. Maar eigenlijk geldt dit voor alle menselijke communicatie. Het blijft een benadering.... sommige (over)gevoelige mensen worden soms liever niet, op een bepaald terrein,....op een bepaalde manier.... benadert.....daarom is er gelukkig kunst! Ook Tarkovsky heeft zo zijn eigen geniale "Zône"...

Stalker:
"Ik weet niet wat hier gebeurt bij afwezigheid van mensen, maar er hoeven hier maar mensen te komen, of alles komt in beweging. Oude vallen verdwijnen, nieuwe verschijnen. Ongevaarlijke plekken worden onbegaanbaar. Dan wordt de weg makkelijk, dan wordt hij weer onmogelijk verwarrend. Dat is de Zône."

Hoe beoordelen we een nadrukkelijk intellectueel kunstwerk? Met sociaal wenselijk gedrag? Of gewoon leren van anderen? Ook dat is een interessant dissidente grensgebied!

De wind speelt een mystieke rol in Tarkovksy's films, in elk geval in "De Spiegel" en hier in "Stalker", misschien had hij de volgende bijbelspreuk in gedachten:
"He that troubleth his own house shall inherit the wind and the fool shall be servant to the wise in heart"

Maar de zichzelf vervullende profetie fluistert mij, met een briesje, in dat deze prachtige film, in de toekomst, naar mijn zône van toptien films gaat sluipen...... 5*

Speciale film. Iets waar je voor moet openstaan, en iets waar je ook in de juiste gemoedstoestand voor moet zijn wanneer je de film bekijkt. Nuchter, open, klaar voor dingen te begrijpen. Als dat niet zo is en je bekijkt de film dan ga je die waarschijnlijk irritant of vervelend vinden, daar ben ik hoogst van overtuigd. Dan zou je de film een tweede keer moeten zien, wanneer je het niet van de eerste keer gelukt is hem te begrijpen of gewoonweg niet irritant te vinden. Bij mij was het misschien iets tussen de twee in, ik heb hem toen vrij kritisch bekeken en geprobeerd linken te leggen en dingen te begrijpen tijdens de film zelf.

En ik vind het nu niet per se een meesterwerk, zeker niet. Daarvoor is de film te open. Daarvoor neemt de film een te klein standpunt in en daardoor weet de film ook weinig te overtuigen. En die krachten zouden ook aanwezig moeten zijn voor een meesterwerk en dat heeft het zeker niet dus het is geen meesterwerk. Op zijn manier misschien wel maar algemeen stelt de film weinig meesterlijks voor. Dingen moeten concreter, punt. Het kan een mens wel doen laten nadenken, maar daar is het te vaag voor, enkel nadenkers en filosofen beginnen door deze film te flashen. Maar geraken er onder elkaar nog niet uit welke symboliek waar voor staat. Er zijn steeds veel te veel oplossingen, waardoor de film op veel vlakken slap en vaag word zodat het geen meesterwerk kan genoemd worden. Een goede film is het sowieso, krachtige stijl van filmen, knappe composities, indringende sfeer. En daar slaagt de film, maar weet pas te overtuigen in zijn geheel naar een heel kleine groep mensen toe, dus uiteindelijk blijft de film slap. Punt uit.

Gister gezien. Vandaag weer kijken . Prachtig van wat ik tot nu toe begreep en zag, maar ik hoop vandaag er nog meer uit te krijgen

Trouwens, 25 april wordt Stalker vertoond in Images in Groningen. Een must voor de liefhebber, schijnt.

Jazeker, het was de moeite waard! Stalker in een volle(!) bioscoop bekijken is een bijzonder ervaring. In het kader van Studium Generale met een kleine lezing vooraf door Douwe Draaisma. (Hoogleeraar in de theorie en geschiedenis van de psyochologie. en heeft net een boek uit met de passende titel: "Ontregelde geesten"....dus hij heeft er kijk op...) Die vooral de multi-interpretatie van deze film benadrukte en passent zei dat je de film "overschat " zou kunnen noemen en vraagtekens stelde bij de anti-symbolische standpunt van Tarkovsky omdat hij overduidelijk beelden gebruikt met een speciale lading. Ik voelde me in mijn ijdele menig gestreeld.....maar...

Deze derde kijkervaring was weer anders....geen intensief betekenis meer zoeken omdat je overmoedig denkt een zekere overzicht te hebben. Andere dingen vallen je op. Ook de oneffenheidjes vallen op. (Gezien de omtandigheden waaronder deze film ontstaan is en zelf voor tweede keer gemaakt moest worden ga ik hier niet een partijtje muggeziften). Maar ook de voortdurend aanwezige ironie. Maar vooral de prachtige beelden. De eerste beelden van Stalkers slaapkamer zijn betoverend. Ook hoe die eerste scéne in huize Stalker is opgebouwd kon me meer bekoren: dat shot tussen de deur van zijn ontwaakte vrouw...prachtig. Derde keer kijken en grootbeeld was hier zeker een perfecte belevenIs.Maar het zijn ook de kleine dingen, de details....de verschillen tussen de personages.....

Als je wat meer vertrouwd bent met de poëzie en filosofische teksten dan merk je hoe geniaal algemeen menselijk deze film bedoeld is...is het politiek bedoeld? ja, maar dat is niet het belangrijkste.....van belang is de filosofie. Twee keer richten personages duidelijk hun verhaal naar ons als kijker. Maar ook Tarkovsky zelf maakt cinematografisch een statemanent richting de kijker die me nu pas opviel.... het shot van de drie heren zittend voor de 'drempel' van de kamer met die prachtig belicht vallende regenwater in de plas met water........dat shot is vanuit die geheimzinnige kamer genomen. Geen van de personages ging die ruimte binnen. Dus camera en rigisseur staan in de wenskamer en tonen ons de heren. Door die regen. Dit standpunt heeft iets prachtig ironisch: wij mogen de film naar onze eigen wensen interpreteren.....maar het cinematografisch standpunt bepaald wat de mogelijkheden zijn. Niemand ging over de grens..... maar de camera wel!

Tarkovsky's films hebben hetzelfde als met poëzie:.....mooie gedichten of songteksten leer 'je' , als vanzelf , (of beter: als van je zelf) uit het hoofd en draag je voor altijd bij je: d.w.z. interpretatie van gedcht of song is een slap en lelijk aftreksel.....als je het begrijpt wil je het gedicht citeren en opzeggen en een song zingen. Waarom andere woorden gebruiken als je het letterlijk beter geformuleerd ziet staan. Het is letterlijk en figuurlijk een kwestie van wisselwerking tussen begrip en bewust-ZIJN. Jezelf weerspiegelt kunnen zien. Datzelfde lijkt 'Tarkovksy' ook te hebben: je kan het gaan uitleggen maar eigenlijk maak je de film kapot: je legt het uit-één. Je ver-breekt de bedoelde eenheid. Want het geheel is meer dan de som der delen. Het gaat om een harmonie tussen gevoel, verstand en verbeelding (resp: Stalker, Professor en Schrijver). De zelfgemaakte mysterie maar ook de natuurlijke mysterie moeten intact blijven. Dat geldt dus ook voor het begrip 'bewustzijn'...

Gerrit Achterberg:
"Nu ik zo zuiver thuis ben met mijzelf
zie ik de bodem van mijn zelfbesef
tijd en VERTREK verdwijnen in een ongevormd begin"

Een memorabele avond! eh.. voor mij dus.....

Wow

Ja, zo beleef ik Stalker ook.

Gisteren voor de 3e keer deze film gezien, dit keer op groot scherm.

Interessante constatering Narcissus, was ik ook deze keer niet opgekomen, mijn gedachten dwaalden een totaal andere kant uit.

Ikzelf vond het praatje van Douwe Draaisma, waar ik ooit nog les van gehad heb, wat tegenvallen. Hoewel hij interessante zienswijzen wist te vermelden, citeerde hij vrij veel uit de Verzegelde Tijd, die ik gister op de valreep nog even uitgelezen heb. Ik denk dat meer Tarkovsky-fans dat boek hebben gelezen en bij zijn films is het nou net interessant hoe een liefhebber of hater de film ervaren heeft. Ik denk ook dat hij niet zijn favoriete scènes had moeten vertellen, omdat je op die manier geprimed wordt op die scenes en ze dan sowieso meer bewust worden. Dit soort films moet voor een ieder een unieke ervaring zijn, wat je er vervolgens mee doet is dan geheel aan de kijker.

Het was jammer dat Douwe Draaisma de clou van de rugzak van de wetenschapper verklapte. Hij had de kijkers die de film voor het eerst zien iets meer moeten meegeven: de algemeen menselijke inhoud. Hij had personages globaal kunnen omschrijven. Naast de prachtige filosofische poëzie ook de onderkoelde ironie. Hij had een paar gedachten van 'De Schrijver' kunnen voordragen. Zijn prachtige, maar wel negatieve, diepzinnigheid had wel wat extra aandacht verdient. Als je met zijn gedachten wordt geconfronteerd dan gaat de ondertiteling te snel. Je hebt nauwelijks tijd om he lezen. Laat staan dat je de inhoud op je kan laten inwerken. Dat is jammer. Maar gelukkig is er de dvd.

Schrijver: "Ik zei u daarnet....
Dat is allemaal geklets. Ik spuug op inspiratie.
Hoe kan ik weten hoe ik datgene, wat ik wil, noemen moet?
Hoe kan ik weten dat ik eigenlijk niet datgene wil, wat ik wil?
Of dat ik zo gezegd, werkelijk niet datgene wil, wat ik wil?
Dat zijn ongrijpbare dingen:
Je hoeft ze maar te noemen, of hun zin verdwijnt, smelt weg, verdampt, als 'n kwal in de zon.
M'n bewustzijn wil de overwinning van het vegetarisme in de hele wereld. Maar m'n ander bewustzijn smeekt om 'n stukje sappig vlees. Maar wat wil ik dan?"
Professor: "De wereldheerschappij"
Stalker: "Stil!"

Dit langzaam voorlezen was een mooie filosofisch poëtisch 'eye-opener' geweest. 'Taal-moeheid' is ook een thema die in "Zerkalo" (De Spiegel) voorkomt......

Maar Stalker is een film die je heel vaak kunt zien.....ik voel me bevoorrecht omdat ik de film al 2 keer eerder had gezien op dvd en
dingen had overdacht. Deze derde keer was voor mij overweldigend: de goudkleurige gloed die in het begin over de beelden ligt, als een soort licht doorschijnende coating...werkelijk schitterend om dat in het groot te zien. Alleen die rottige stoel onderbrak mijn concentratie. Maar het publiek, waar zelfs niet genoeg zitplaatsen voor waren, vond ik gedisciplineerd. Ondanks de lange zit! Want er was geen pauze. Misschien was het voor de nieuwe ingewijden in "Stalker" beter geweest. Konden ze even op adem komen. Maar nu was er geen ontsnappen aan......

In deze film 'huist' een onvergelijkbaar gevoel....die moet je te pakken zien te krijgen! Hopelijk komt "Zerkalo' ook nog eens op groot Bios scherm....dicht bij mijn huis!

Als je je van deze film niets meer kunt herrineren zal je wel een delerium hebben gehad..........tsjonge jonge

En alsof je deze film "eventjes" maar herziet: nou graag je mening hier

Wow wat een intense ervaring was deze film, ondanks de duur de hele film gehypnotiseerd voor de buis gezeten. Ben Geestelijk echt kapot nu. Eerst maar even laten bezinken alvoor een oordeel te vellen en een recensie te schrijven. Ik hoop dat ik kan slapen vanavond.

Wordt deze film ooit nog iets goedkoper? Kom 'm altijd maar tegen voor tegen de dertig euro..

dvdpacific

Heel veel mensen hadden het over de hoge prijs van Stalker maar ik heb deze supergoede film voor 16 euro bij Saturn op rotterdam zuidplein gekocht, dat is nog geen anderhalve maand geleden maar prijzen veranderen daar nog weleens maar voordat ik hem heb aangeschaft was die ook al een tijd deze prijs dus zou eens bellen naar die winkel !!!

Stalker is een mooie, bijna serene ervaring en waarbij de mysterieuze elementen in het plot vooral bedoeld zijn om de menselijke psyche dieper te kunnen onderzoeken, zoals vrij gebruikelijk is in vergelijkbare 'science-fiction' (maar die term gebruik ik nu zéér algemeen) films. Dit wordt meteen al duidelijk aan de Zone, de plek waar het gros van het verhaal zit afspeelt. Na wat vermoedelijk de inslag van een meteoriet was veranderde het gebied in een plek dat reageert op iemands gemoedstoestand en waar je alleen doorheen kan komen met de hulp van een Stalker.

De Stalker die de hoofdrol speelt in deze film begeleid twee personen de Zone in, meestal aangesproken met Schrijver en Wetenschapper. Hij brengt ze naar een kamer die hun (dit is heel belangrijk) innerlijkste verlangen kan laten uitkomen. De tocht is echter niet zonder gevaren en roept bij de drie personen een aantal vragen op.

Het gros van de dialogen zijn dan ook gesprekken over de mens, de maatschappij, hoe je met je leven om moet gaan en natuurlijk wat voor bedoeling de kamer heeft, en welke gevaren. De dialogen zijn spaarzaam, maar dat geeft de sowieso al sterk geschreven teksten alleen maar meer kracht. De film kent een unieke rust die je de mogelijkheid geeft je goed te richten op wat men wilt overbrengen.

Die rust komt met name door het feit dat Tarkovsky zijn tijd neemt om het verhaal te vertellen. De hele film was al een keer geschoten, maar die versie werd vernietigd, waarna Tarkovsky uiteindelijk maar een tweede versie maakte met een kleiner budget. Het gebrek aan budget zou misschien kunnen verklaren waarom de toch door de Zone soms een beetje tam is: er wordt constant gewaarschuwd voor gevaar maar het weet het niet zeer overtuigend te brengen.

De kracht van de film zit 'm er vooral in de eerder genoemde rust. Het bovennatuurlijk is misschien niet zo overtuigend, het ziet er wel bijzonder authentiek uit als een verlaten, bosrijk gebied. Niets voelt aan alsof het in een studio is gebouwd: het lijkt er eerder op dat de cameraploeg lekker een tijdje naar buiten is getrokken om op zoek te gaan naar wat mooie plekken om te filmen, en dat maakt Stalker wat sfeer betreft uniek. Daarnaast mag zeker de prachtige wisseling tussen zwart-wit en kleur worden opgemerkt.

Ik raad zonder twijfel aan om Stalker te zien. De film kent een heel eigen, sereen verloop waarbij er zeker genoeg maatschappijkritische vragen worden gesteld om nog uren over te kunnen praten. Het zijn vragen, geen antwoorden, maar het geeft je alle tijd om rustig zelf die antwoorden te bedenken.

4,5/5

[quote= "Beitel"]

Hierdoor wordt de scepsis van 'De Schrijver' juist begrijpelijker.....en begin je aan de hele zône te twijfelen, waardoor de figuur Stalker interessanter wordt en de aangrijpende rede van Stalker's vrouw helemaal.......en dan het kind! Tarkovsky laat bewust veel in het midden. De twijfel, lijkt mij, is voor hem het belangrijkste.
Maar de produktie kende inderdaad veel problemen........

Zeer goed punt, daar had ik nog niet over nagedacht (ik had het ook geschreven nadat ik de film net had gezien, dus er waren zaken die nog niet de tijd hadden om te bezinken).

Er is een bekend Russisch gezegde dat luidt ''als je kunt zeggen hoevaak de koekkoek geluid maakt, zullen je diepste wensen in vervulling gaan''. In Stalker zijn er een aantal momenten waarop een koekkoek geluid maakt. Dit is één van de symbolische elementen die ik jullie niet wilde onthouden. Bron, mijn Russische moeder, die me tot m'n verbazing ook een keer na het kijken van de film vertelde de inmiddels overleden Aleksandr Kajdanovsky vlak nadat de film uitwas te hebben ontmoet. Hij was de man van een bekende Russische actrice en kwam langs bij het zomerhuis van haar, wat vlakbij het zomerhuisje lag waar m'n moeder in de zomer woonde. Grappig

Leuk zo'n moeder!

"Dank je de koekoek" zeggen we hier soms in Nederland......al betekend dat héél wat anders! Want een koekoek

is een vreemde vogel* dat van andermans diensten misbruik maakt.........een gast die je niet wenst!

*de helft van deze soort legt hun eieren in andermans nest. Een stalk-ei!

Heel ironisch dus, als je er over nadenkt! Conclusie onderschat nooit een Rus(sin)!

Geniale film. Perfecte mix tussen avontuur,sci-fi, drama en filosofie. Ook een van de mooist geschoten films ooit. Vooral de zwart-wit stukjes. 4,5 sterren. En nu nog maar eens nadenken over dat eind.

(de wetenschapper) Goed bedacht. Maar dan denk je wel nogal ver door.

Een ander mooi stuk symboliek van de film zit verder in de zwart-wit / kleur overgangen. De plaats waar de Stalker mensen graag heenleidt, de zone, is een plaats in beeld gebracht in kleur. Waarschijnlijk omdat dit een plaats van hoop is voor hem.

Dit steekt af tegen de grauwe, vuile zwart-wit wereld waarin de rest van Rusland door in beeld wordt gebracht. De overheid onderdrukt de hoop in die wereld. Alcohol is een uitvlucht die velen nemen, zoals ook in de film te zien is, maar in het echt ook zo was. In het echte leven is de Stalker van deze film daar trouwens ook aan gestorven.

Ach dat stalk-ei , etc. was natuurlijk niet serieus. Die koekoek is zo'n curieuze vogel........

De hele omgeving maakt deze film extra speciaal. De kerncentrale die later veel ellende veroorzaakt.......

De intelligente wijze waarop Tarkovsky, ondanks alle weerstand, toch de vinger op de zere plek weet te leggen...........bewonderendswaardig!

En dat in een bijzondere sfeer!

Ik zag pas echt de schoonheid van deze film op het grote scherm van de bioscoop. Echt magisch, vooral als je de film al een paar keer op dvd gezien hebt... .

Wow wat een intense ervaring was deze film, ondanks de duur de hele film gehypnotiseerd voor de buis gezeten. Ben Geestelijk echt kapot nu. aanrader voor iedereen sure

Cool, en meteen in je top 10

Op groot scherm is 'ie visueel nog een stuk genietbaarder vond ik ook (vooral ook als je 'm al een beetje kent en met meer rust erin kunt opgaan). Ik had mijn dvd eens op een beamer aangesloten op de universiteit

Stalker is zo als vele zeggen inderdaad een erg mooie ervaring.
In tegenstelling tot de andere tarkovsky die ik zag solyaris kon deze film me wel boeien. Het verhaal in de film is mooi verdeeld, het duurt een tijdje voordat je in de film zit, maar als je er eenmaal inzit dan zit je ook aan de buis gekluisterd, het mysterie in de film, het erg interessante verhaal houd het de gehele speelduur boeiend.
Ik had alleen af en toe vooral in het midden het gevoel dat ik nog een beetje te jong was voor de films, ik heb het dan vooral over de filosofische discussies, in het begin kon ik het nog wel volgen maar ze praten gewoon een beetje te snel om het te begrijpen, maarja russisch is een moilijke taal. Ook heeft de film inderdaad een erg mooie visuele stijl bijvoorbeeld scenes waarin de film in het begin compleet zwart wit is en als ze in de zone aakomen de film een eens in kleur is, of het verbluffende einde wasarbij ik echt met open ogen zat te kijken Toch is de film op sommige momenten wat vaag en was het voor mij erg moeilijk te snappen. Kortom een mooie mysterieuze science fiction film, vol mooie beelden, de film is niet aan iedereen besteed, maar als je erg van dit soort films houd dan zal je verrast zijn. Ik geef
3,5 sterren (omdat ik soms toch het gevoel had dat ik er te jong voor was, en een hoop dingen niet begreep, zal de film over twee jaar weer eens herkijken.

waar kan je deze kopen met ned subs aan een redelijke prijs?

Hij is volgens mij niet te koop met nederlandse subs tenminste niet op dvd. Ik heb een videoband die heeft wel nederlandse ondertiteling.

Deze film is niet verkrijgbaar op dvd met Nederlandse subtitles. Hij bevat enkel Engelse ondertiteling. En ligt redelijk geprijsd bij o.a. de Boudisque.

Ik heb blijkbaar toch iets gevonden met ned subs: http://www.azur.be/index.php?page=ARTIKEL&a=9789059390218