Scarface (1932)

Geweldige film, je moet er anno 2006 wel voor openstaan, maar ja, dit was echt mafia ala 1932.

Ik heb deze gangsterfilm nog niet gezien, maar met deze prijs kan dat snel gebeuren...

Geen enkele.... maar dan ook geen enkele hedendaagse actiefilm mag ook maar ruiken aan een Kurosawafilm. Kurosawa is van een andere planeet....

de remake staat anders wel in je top 10 en deze niet??

Eén van de eerste en beste gangsterfilms als je het mij vraagt. Een film waar (bijna) alles goe zit: goed script, goed in beeld gebracht, goed geacteerd ( Paul Muni),..

Hetgeen me echter wel serieus irriteerde was die kaalkop die niet kon schrijven en een beetje moest fungeren als komisch element. Zeer ongepast.

4.0*

Niet zo goed als de remake met Al Pacino, maar wel een aardige film. Hij is een stuk korter dan de 1983 versie en mede daardoor heeft hij een stuk minder diepgang, ook acteer Paul Muni lang niet zo goed als Al Pacino..

Wel een aanrader voor fans van de remake (zoals Moi)

7/10

Ik ervaar dat juist andersom.

Enigste minpunt aan deze film is die flauwe humor rondom die vent, die niet kan schrijven.

Desondanks stukken beter dan de remake.

Ik ben niet zo kapot van die droogleggings verhalen, de enige reden dat ik heb doorgezet is de inleiding geweest, het betreft een anti gangster verhaal, het zijn misdadigers, niets anders.

Normaal ging de originele versie nog veel explicieter zijn, maar Hawks werd door de censuur ongelooflijk hard aangepakt. Hij moest de film verschillende malen aanpassen (script, shots, titel, einde, ...) en bleef daarom met een film over die eigenlijk heel anders had kunnen zijn. Een van de dingen die moesten aangepast worden waren de expliciete geweldscènes, die dus suggestiever werden. Jammer voor Hawks, maar hij kweet zich wel voortreffelijk van zijn taak!

22 mei a.s. de R-1 release van Scarface (1932). De cover-art is al geweldig: bron.

Ben zeer benieuwd naar de kwaliteit van de transfer.

"The difference between tragedy and comedy is in the point of view", zei Hawks naar het schijnt Maar ik geef je wel gelijk, al moest ik bij zijn eerste scène wel grijnzen. Ook geestig dat ze hem een Charlie Chaplin-look hebben meegegeven.

Tijdens het eerste kwartier werd ik niet meteen overtuigd: het acteerwerk was een beetje stroef, het camerawerk boeide niet zo zeer (al was de voorbijglijdende schaduw met het gefluit wel een lichtpunt) en het verhaal leek à la The Public Enemy niet zo bijzonder veel in te houden. Gelukkig kwam de film later goed op gang, dankzij verdere ontwikkelingen en enkele leuke visuele vondsten van Hawks. De time-lap met het machinegeweer dat de kalenderdagen wegschiet vond ik leuk bedacht, maar vooral het kruismotief was schitterend vooral de schaduw van het straatbord in combinatie met het lijk van de gangster en de scène in Frank's Bowling Alley.
Minpuntjes: de flauwe humor van tijd tot tijd en het gevoel dat deze film toch een tikkeltje gedateerd is (wat ik niet heb bij oudere films zoals bv. Metropolis, vreemd genoeg). Ook het einde had ik misschien net iets straffer verwacht ik verwacht dat de gangster tenminste nog één memorabele one-liner ten beste geeft alvorens te sterven, nu was het jammer om te zien hoe Tony als een laffe rat tevergeefs trachtte weg te vluchten.

In vergelijking met The Public Enemy is deze Scarface me dus beter bevallen. Op naar Little Ceasar!

3,5*

Op de gunfights heb ik niet zoveel aan te merken, maar je kan toch moeilijk ontkennen dat de vuistgevechten knullig overkwamen (zoals iemand op de eerste pagina reeds meldde)? Ik geloof dat er twee scènes inzitten met een vuistgevecht, en twee maal ziet het er echt niet realistisch uit.

Tja, muggenziften vind ik dat. Het is een film uit 1932, je moet het in de juiste tijd plaatsen. Het is niet realistisch om te verwachten dat het er net zo gelikt uitziet als we nu gewend zijn. Kan je de film net zo goed verwijten dat ie niet in kleur is...

Wat, in 1932 konden ze geen realistische vuistgevechten schieten ? Zie niet in welke tijdsbeperking daarvoor zorgt.

Goh, was al benieuwd wie er eerder zou reageren OH of Djelle. Hoeveel films heb je gezien uit die periode? En in hoeveel films daarvan werd er gevochten? Als je er een zag weet je namelijk precies wat ik bedoel. Het zag er zonder uitzondering op zo'n manier als in deze film uit. En dat is een erg rommelige, niet realistisch overkomend (je ziet dat ze elkaar niet raken), maar erg charmante manier van vechten. Haast slapstick-achtig, want dat is precies waar Friac op doelt (correct me if I'm wrong). Beter konden ze het toen gewoon niet. Hetzelfde dus als toen ze acteurs nog niet van stem konden voorzien (voor 1927) of films in kleur konden schieten (van voor halverwege de jaren '30 tot pas defenitief halverwege de jaren '60). Dat ze toen niet beter konden, heeft met effecten en trucjes met de camera te maken. En dat is echt een technisch aspect.

Voor een realistisch gevecht heb je technologische cameratrucjes nodig ?

In dit geval wel ja. Wedden dat zijn kritiek gaat over het technische aspect. Hij gebruikt niet voor niets het woord knullig.

Waarom steken ze er iets in dat men niet realistisch kan doen overkomen? Dat vraag ik me af. Pas dan het script aan of gebruik tenminste een schaduweffect of een ander truukje om dergelijke toestanden te vermijden... Getuigt iig van niet erg veel creativiteit.

Bij film draait het toch helemaal niet om realisme, het gaat in dit medium uiteindelijk alleen maar om het opwekken van ontroering met wel of helemaal geen directe link naar de of een werkelijkheid.

Om creativiteit te kunnen waarnemen, moet je zelf ook wel een beetje creatief zijn. Scarface ('32) zit vol met prachtige vondsten, je moet ze natuurlijk wel willen of kunnen zien.

Tja, in die redenering kan ik een ernstig bedoelde gangsterfilm maken met 2 kermishoeden en een waterpistool.

Die creativiteit zie ik (heb de film op 3 sterren staan overigens), maar hier en daar mis ik het. Vooral in de zin van 'creatief omgaan met beperkingen'. Die vuistslagen zijn daar een perfect voorbeeld van. Er bestaan tientallen manieren om dit toch op een geloofwaardige, en vooral esthetische manier te brengen.

Waarom moet alles zo bloedernstig of vuistslagserieus genomen worden?

Soms is het toch gewoon lekker om af en toe een beetje losjes uit de pols creatief in de weer te zijn met allerlei zwaarwegende zaken vol lichtzinnige attributen zonder 'levensechte' beperkingen.

Gewoon heerlijk handig paradoxaal kunnen zijn met een lach en een traan zonder te starre dogma's over geloofwaardigheid of esthetiek.

Zijn en laten zijn.

Tja, mensen van toen waren nu eenmaal niet zo verwend als jij nu. Inleven in de tijd heet dat. Voor die tijd was het gewoon een prima knockpartij, ze hadden geen reden het suggestief in beeld te brengen (zeker niet omdat het 75 jaar later wel eens gedateerd zou kunnen zijn). Of denk je echt dat de filmmakers van toen minder getalenteerd waren?

Maarre je had het over tientallen manieren het beter te doen. Noem er eens een stuk of 5. Toch verbazend dat Djelle er zo al enkele tientallen kan noemen, terwijl de stumper Hawks blijkbaar maar wat aan klooit. Of had ie altijd met schaduwen moeten werken, of de camera snel weg moeten draaien? Zodat het suggestieve geen stijlmiddel meer is maar een noodzakelijk kwaad. Bovendien wordt het dan een flauw schimmenspel (nee,dat is leuk om naar te kijken).

Ik blijf erbij en zal daar altijd bij blijven; het was gewoon de manier waarop ze toen gevechten in beeld brachten (of ken je films uit die tijd die beter waren op dat gebied). Even een knop omzetten na de highkicks van van Damme.

Van Damme...

Nee, ik vind dat daar genoeg oplossingen voor te vinden zijn. Al zijn ze inderdaad allemaal wel vrij suggestief uiteraard (met schaduweffecten of montagetruukjes). De kunst is natuurlijk om van een noodzakelijk kwaad (tergelijkertijd) iets stijlvols te maken. En nee, dat wordt daarom geen schimmenspel gezien het maar om een handjevol momenten gaat. Bovendien hoeft een schimmenspel niet flauw te zijn. Anyway, veel beter een fraaie suggestieve scene dan "we kunnen het niet deftig brengen maar we gooien het er toch maar klakkeloos in" -toestanden.

Ik kan er best inkomen dat sommige mensen oudere films met hun beperkingen charmant vinden, maar dat wil niet zeggen dat we daarom veel minder kritisch moeten zijn dan bij nieuwere films. "Zo was dat nu eenmaal" "Ach, ze konden toen gewoon niet beter" zijn soms te makkelijke goedpratertjes die niet altijd kloppen.

Over technische beperkingen zal je me nooit horen klagen. Er is maar 1 vraag die ik me telkens stel, die voor elke film gelijk is: 'Hebben ze voldoende gehaald uit de mogelijkheden die er waren?'

Tja, dat zei je allemaal al. Je had het over tientallen oplossingen. Kom maar op zou ik zeggen. Nog steeds niets gehoord. Blijf bij mijn 'zo deden ze dat nu eenmaal - deal with it- statement. Onzin dat er toen beter oplossingen waren.

Ik ben helemaal niet minder kritisch. Ik stel alleen dat het toen anders was. En zulke dingen als knockpartijen zagen er minder (realistisch uit). Leg nu eindelijk eens uit dan hoe ze het beter hadden kunnen doen of waar je het beter zag! Als je het een vervelende manier van vechtpartijen in beeld brengen vindt, vind ik dat een beperking van jou als filmkijker.

Simpel antwoord in dit geval. Wil je hem nog horen, of kan je het zelf wel bedenken?

Komaan, een beetje fantasie mr blonde. "Schaduw of montagetruukjes". Bv: Je ziet speler a zijn vuist naar de camera slaan, beeld wordt zwart, geluidje, volgend beeld toont speler b die neergeslagen ligt. Maar het kan nog simpeler, bv door alleen de benen te filmen waarna je de ene ziet neervallen, of bv door enkel het achterhoofd van speler b in beeld te nemen terwijl je de ander ziet slaan (ook zo hoef je niet te zien dat ze elkander niet raken). Zo kan ik er nog een hoop bedenken, en met een beetje goeie wil jij ook, en we zijn geeneens regisseurs.

Nee. Als ik weet dat het anders kan, ben ik daar streng op. Kritisch zijn heet dat. Jij beweert dat je helemaal niet minder kritisch bent, maar je noemt het zelfs beperkend. Tja.

Inderdaad: niet voldoende dus.

En afgaande op jou bewering (alle films deden het zo) was er blijkbaar niemand in die periode die voldoende inventiviteit bezat om het eens op een andere manier te proberen.

Het ligt dus alleen in het suggestieve, wat ik zelf ook al noemde. Kan ik nauwelijks vele betere oplossingen noemen. Zou ook nog steeds niet weten waarom ze dat zoudendoen aangezien het voor die tijd prima voldeed en niemand erover klaagde. Jij zegt eigenlijk dat Hawks (echt geen kleintje hoor) rekening had moeten houden met de toekomst en het daarom maar suggestief moet brengen. En wat hoor ik dan voor onzin oplossingen die zogenaamd beter zijn omdat Djelle ziet dat het niet realistisch overkomt, in tegenstelling tot alle actiemeuk die hij zich nu voorschotelt; benen in beeld brengen; lekker flauw en slapstickachtig. Je ziet speler a zijn vuist naar de camera slaan, beeld wordt zwart, geluidje, volgend beeld toont speler b die neergeslagen ligt.; Goh daarna ook nog een Batman bordje met BWAHMM in beeld? Wordt het een stuk beter van. Erg flauwe, laffe en van weinig creativiteit getuigende oplossing. Ben blij dat je idd. geen regisseur bent. Dan maar liever op deze manier.

Je niet inleven in de juiste filmtijd heet dat. Voor strakke vechtpartijen moet je niet bij een film uit 1932 zijn. Deze film gaat niet om de vechtpartijen. Het is compleet ondergeschikt en daarom ook niet belangrijk dat het er niet uitziet zoals jij het nu graag zou zien. dat je weet dat het beter kan is onzin. Waarom deden ze dat dan niet? Omdat die gasten toen geen films konden maken ofzo?

Kijk het is heel simpel. Het voldeed voor toen. Geen reden om het anders te proberen. Dat ze geen rekening hebben gehouden met Djelle die in 1982 werd geboren en zijn film toptien volstopt met strakke actiefilms uit de jaren '80 en '90 is nauwelijks de makers van deze film te verwijten. Maar goed, je wilt me gewoon niet snappen. Je bent ervan overtuigd dat het beter kon. Onzin, zo deden ze dat toen nu eenmaal. Simplistisch gesteld, maar we zijn wel weer terug bij af, want het was zo.

Geen idee. Progressiviteit misschien? Originaliteit? Streven naar perfectie...? Dus als iedereen het maar best vindt hoef je als filmmaker geen oog te hebben voor perfectie, vooruitgang, schoonheid, creatieve impuls etc... Vreemde redenering.

Met de toekomst heeft dat niks te maken. Ze werkten in die tijd sowieso regelmatig met suggestie en schaduweffecten (bv bij afrekeningen), en die scenes geven daarom lang niet altijd dat flauw, slapstickachtig resultaat zoals jij mijn voorbeelden wil interpreteren. Integendeel: vaak erg stijlvol. Dat dat uitgerekend met vuistgevechten absoluut niet mogelijk is moet je me echt niet wijsmaken.

Ik verwacht natuurlijk geen strakke actiescenes zoals we die nu kennen (want toen konden ze dat nog niet), maar ik verwacht wel een creatieve oplossing voor elke beperking waar een filmmaker voor te komen staat. Ik snap niet dat jij een lelijk filmmoment voor een fraaie suggestiescene kiest.

Blijkbaar was men in die tijd minder kritisch. Zoals je zelf zegt: niemand klaagde erover.

En daarom mogen we er geen commentaar op hebben? Vreemde redenering weer.

Zoals het blaffend hondje rechtsonder in het donker een detail is op het schilderij "De Nachtwacht" van Rembrandt van Rijn, zo zijn de vuistslagen in de film Scarface (‘32) ook maar details.

Een fervent hondenliefhebber kan nu natuurlijk heerlijk door blijven zeveren dat Rembrandt niet zijn uiterste best gedaan heeft om dat hondje creatiever en beter zichtbaar uit te beelden. Het onophoudelijk obsessief gezeur leidt op een zeer vervelende schoolmeesterachtige manier af van allerlei andere prachtige combinaties met meer en minder rijk uitgewerkte details op het schilderij.

De gewraakte vuistslagen, details in de inventieve karakterschets van een milieu dat Hawks met Scarface (’32) heeft willen neerzetten, zijn voor hem als regisseur blijkbaar niet belangrijk genoeg geweest om tijdens het maken van de film al teveel aandacht mee te geven.

Tja, ik kan nu nog een keer mijn argumenten herhalen en dan doe jij dat ook Djelle (geen enige twijfel daarover), maar veel schiet de discussie niet op. Had een aardig PMtje gestuurd naar je, enige tijd terug dat hier ook weer naadloos inpast. Verder grootendeels eens met Baswas.

Sorry mister blonde, pmmetjes van jou lees ik allang niet meer (want aardig zijn ze nooit). Ik vind verder niet dat we alleen maar argumenten herhaalden. Pik maar eens in op mijn -nieuwe- laatstgenoemde opmerkingen (Waarom zou een regisseur niet progressief enz mogen zijn zolang het publiek niet teveel klaagt? // waarom zou het uitgerekend met vuistgevechten niet lukken en met zoveel andere dingen wel? // Waarom zou je volgens jou iets moeten aanvaarden 'omdat men dat gewoon zo deed toen'? etc...) en je zal wel zien dat de discussie best wel evolueert.

Want dit is natuurlijk wel noodzakelijk: (willen) inpikken op de ander zijn opgeworpen vragen en opmerkingen als je echt wil dat een discussie tot iets leidt. En er een beetje tegenkunnen wanneer iemand weerwoord biedt en desnoods durven toegeven dat uw discussiepartner eventueel ook wel ergens eens een punt kan hebben (vind het een beetje flauw dat je blijft beweren dat het louter een technisch probleem is...). 'We herhalen enkel argumenten' is tot slot een makkelijke en een beetje flauwe dooddoender die je (samen met: "je wil enkel het laatste woord hebben") vaak lijkt te gebruiken wanneer je discussieert met iemand... Het kan ook sportiever.

Maar goed, jij je zin...

@BASWAS: Natuurlijk is het een detail. Ik heb niet gezegd dat ik er veel rekening mee gehouden heb in mijn beoordeling. Maar het speelt sowieso een rol, want naast een karaktertje dat geschetst wordt of een verhaaltje dat verteld wordt is film ook nog een audiovisuele ervaring. Het zijn opnamemomenten die de kijkbeurt verstoren, hoe onbelangrijk ze ook moge zijn in het verhaal/opzet. En het zijn tenslotte de kleine dingen die vaak de grens trekken tussen "voldoende", "gewoon goed" en "topper".