Scarface (1932)

prima afsluiter van mijn oude- Gangsterfilm- periode (ik heb zo van die periodes dat ik alleen Franse films kijk, alleen Kurosawa, Westerns, oude horrorfilms etc.)

toch blijf ik een beetje met een dubbel gevoel zitten. dat komt omdat ik altijd een zwak blijf houden voor de remake, die dan ook net op elk punt wat beter is. Muni is geweldig als Scarface, maar Al Pacino was briljant. het omhoog werken in de misdaadwereld van Pacino was logischer en beter uitgewerkt dan van Muni. scèneovergangen zijn logischer in de versie van '83. vooral het laatste half uur is in deze versie een beetje rommelig, terwijl het origineel veel meer de tijd neemt.

verder heeft de remake genoeg verfrissende scènes toegevoegd en kleine veranderingen ondergaan om zich te onderscheiden tot meer dan alleen een remake. zeggen dat het origineel (veel) beter is dan de remake, lijkt dan ook meer op het uitspreken van een antipathie voor de versie van de Palma. want die is echt niet zo slecht (zeker niet als je deze film wel goed vindt).

toch is deze film ook erg goed. moordpartijen die erg stijlvol in beeld zijn gebracht (opening), autoachtervolgingen die hun tijd ver vooruit waren (the Dukes of Hazard kunnen daar nog een puntje aan zuigen) en een vlot vertelde film met net zulke vlotte dialogen. 4 sterren (waar ik de remake 4,5 sterren gaf).

Hawks had ook beter wat meer de tijd kunnen nemen. dan was deze film ongetwijfeld een groots meesterwerk geworden, waar het nu een klein meesterwerkje is.

eens, het is wel een remake natuurlijk. daarbij komt dat er genoeg aspecten zijn die zich onderscheiden en een eigen stempel op de remake drukken.

Heel goed! Volgens mij waren mensen in 1932 heel geschokt toen ze zo een film zagen! Nu zie ik pas dat de remake van AL PACINo veel ellementen van deze orginele versier hebben gebruikt!

In deze film is Paul Muni geweldig! Hij zet een goeie, harde, grappige Tony Carmonte neer . Eigenlijk is de hele cast perfect, goed acteer werk! Het enige terleurstellende is de vuistgevechten in deze film, Heel nep maar dat hoort een beetje bij die tijd, op een of andere manier .

Wat grappig is dat heel veel scene's echt heel erg zijn overgenomen in de de AL PACINO versie! neem nou het einde

dit is echt een aanrader als je van klassiekers houd en van gangsterfilms, hij verveeld je niet en er zit haast net zo veel actie in als bij de remake van AL PACINO

scarface geef ik een 4,5. Jammer van de vuistgevechten!

verschilt op veel essentiele vlakken erg van elkaar.

Idd.

De remake is ook tienmaal beter.

Deze is niet spannend,te afgeraffeld,geen diepte in karakters,en het einde mag al helemaal geen voorbeeld worden genoemd aan de remake,die veel beter is.

Kijk dan naar public enemy of little caesar,die hebben ook geen (on)grappige sidekick,dus ook wat serieuzer.

Maar dit was al weer een tijdje geleden dat ik deze zag,mening kan veranderd zijn.

3*

De remake duurt wel langer, maar is absoluut niet dieper of beter. Beide eindes verschillen eigenlijk toch ook maar weinig van elkaar, vooral qua essentie? Bovendien vind ik het suggestieve geweld in het origineel veel knapper dan het geweld in de remake.

He, kom wees serrie, dit lijkt er haast sprekend op, en dan heb ik het over als Scarface dood is he, bij Al pacino zie je hem in het water en de camera gaat langzaam omhoog naar"THE WORLD IS YOURS'' bij Paul muni ligt Scarface op straat en Camera gaat langzaam naar boven naar reclame bord " THE WORLD IS YOURS'' snap je nu dat ik het op elkaar vind lijken??

ik snap het wel, maar er zijn echt belangrijke verschillen.

zonder te zeggen wat er precies in de remake gebeurt:
hier wordt ie door de politie doodgeschoten, hier werkt ie op het laatst met zijn zus samen die door de politie wordt doodgeschoten. hij gaat ten onder als een lafaard, hij geeft zich over, smeekt om zijn leven en onderneemt een kansloze vluchtpoging (het essentiele verschil IMO). hier verstopt ie zich in zijn huis met ijzeren ramen en deuren tot ie wordt uitgerookt. zo zijn er nog meer verschillen

verder zijn de overeenkomsten natuurlijk aanwezig. de versie uit '83 is nog altijd een remake. beide erg goede films, mijn voorkeur blijft bij de versie uit '83.

dat ben ik wel met je eens.

Sfeervolle gangsterfilm met enkele opmerkelijke scenes, gevatte dialogen en mooie symboliek. Paul Muni zet een krachtige scarface neer, maar haalt het niet met de uitstekende vertolking van Pacino uit de '83 remake dat nog een stuk vuriger en pittiger was. Ook de finale is een stuk heftiger in de herwerkte versie. 3,5*

Heftiger en bombastischer, maar niet per se effectiever of beter.

*Vervolg van de reactie, gestart (wegens spoilerredenen) bij scarface '83:

Hier geeft hij zich vrij makkelijk over, en neemt een zinloze vluchtpoging om te ontsnappen aan de arm der wet. Totaal in strijd met zijn radicale persoonlijkheid. Een essentieel verschil. De climax blijft uit, en blijkt dat ie toch niet zo'n stevige aard heeft als het erop aan komt. Het komt (en zeker in combinatie met de iets minder vurige performance) een beetje minder krachtig over. Teleurstellend.

Precies. Effectiever en realistischer in de '32 versie en bombastisch macho over-the-top gedoe bij de remake (en verre van realistisch). Ik prefereer het eerste.

Je mag, maar realistischer is het niet hoor. Scarface is nu eenmaal een macho die denkt dat hij untouchable is, een icoon dat continutieve ambitie en geloof in jezelf symboliseert. Hetzij hier in een extreme persoonlijkheid en situatie gegoten. Het einde uit de '83 versie past daar veel beter bij, hier gaat het statement wat verloren. Dat over the top gedoe is eveneens veel logischer, gezien de volledige doordraaiing van het personage.

Ik vind van wel. En de finale in de remake is compleet over-the-top en wat mij betreft absoluut niet realistisch.

Niet realistisch, wel geweldig

Dan nog, in deze film kwamen ook onrealistische dingen in voor hoor, misschien nog meer dan in de Palmaversie. Bv die pipo dat daar rustig bleef telefoneren terwijl hij de kogels boven zijn hoofd zag vliegen. Erg leuk, maar (dat vind ik pas) absoluut niet realistisch.

Ik vond de finale van de remake iig alvast erg geloofwaardig overkomen (en het is dat wat telt), gezien het personage dat overmoedig is, extreem hoogmoedig eigenlijk (hij waant zich praktisch god) enzoverder, en volledig doorflipt. Ik kan het heel goed mogelijk achten dat mensen die zo'n karakteristieken hebben zoals scarface heeft, zoiets doen zoals gebeurt op het einde van de '83 versie. Ik heb al maffere dingen gehoord uit het echte leven.

[Trouwens, die ambitieuze, waanzinnige karakteristieken zijn feitelijk duidelijker uitgewerkt in de remake, ze komen beter naar voor nu ik erover nadenk...]

En zelfs al vind je het niet realistisch, symbolisch gezien is het een ijzersterk einde. Nogmaals, dit soort zaken maken de remake nu net wat krachtiger... Bovendien is dat einde ook een stuk gewaagder en grensverleggender. M.i kleurde De Palma flink buiten de lijntjes door zo'n ongebruikelijk ("ongepast?") einde in te voegen.

Gisteren nog een stukje gezien en weer viel me die fenomenale (sterkere) performance op van Pacino. Als je hem bezigziet (zijn blik alleen al) voel je het slechte. Het is zowat een belichaming van het kwade. Je wordt er haast bang van. Bij de vertolking van Muni was dit wat minder, sommige momenten kwam ie zelfs bijna sympathiek over. Hmm... Bij nader inzien nog een halfje eraf bij deze.

ja ik snap, maar ik bedoel het eind einde, als hij is doodgeschoten want dat met zijn zus en zo ja, dat snap ik maar ik bedoel echt het eind. Maar ik heb geen voorkeur, ik vind ze alle bij heel goed!

wat is volgens jou het echte eind dan?

En dat is een nadeel?? Ik houd van personages die het grijze pad bewandelen. Veel realistischer ook.

Meen je dat nou? Ik heb deze versie niet gezien, maar als ik een ding bij Scarface '83 niet had was het dit wel. Ik vind Montana een stripfiguur. En ik voel niets van dat slechte en haast bang ben ik al helemaal niet.

Ik vind het zelfs de op een na zwakste rol die ik van Pacino heb gezien. Past best in het toontje van de film, maar het is me veel te veel een trucje, te makkelijk, te veel overacting.

Scarface is een doordrammer die de top wil en zal bereiken, een bad ass gangster dat weet wat ie doet en voor niemand uit de weg gaat. Pacino gaf me dat overtuigend, vol passie en vuur (is iets anders als overacting). Muni kon dit niet en leek heel af en toe zelfs meer op een soort Billy the Kid dat erbij wil horen dan iemand dat aan de top van het misdaadsyndicaat wil prijken. Ik miste zijn passie en ambitiedrang, een overtuigdend strenge blik of woede uitbarsting enz... Robinson deed dat bv ook een stuk overtuigender in Little Ceasar, zijn talent werd helaas gekelderd door de zwakke regie. Mits een betere karakteruitwerking had hij Muni ruimschoots overtroffen.

Van de vroege-gangster-film trilogie (The Public Enemy, Little Caesar en deze) vind ik dit nipt de beste. Alleen een beetje spijtig dat ik dit origineel niet los van Scarface'83 kan bekijken (bij mij spookte de remake iig de hele tijd door mijn hoofd). Aan de discussie over welke van de twee beter is kan ik niet bijdragen, aangezien ik ze beide ongeveer even goed vind. Paul Muni's performance is sterk, maar dat was die van Pacino ook (erg over-the-top, maar dat paste precies bij de levensstijl van TMontana; ook erg over-the-top). Beide versies krijgen 4* van mij.

Ja, duh, dat weet ik ook wel. Maar alles wat jij bij Pacino had, had ik dus in extreme mate niet. Ik vond het makkelijke overacting.

Na lange tijd herzien. Geweldige film met een magistrale Muni. Vooral de humor van Muni was een sterk punt uit de film. Ook geeft deze film prima weer wat DePalma heeft overgenomen en wat niet. Na deze film kan je dus concluderen dat DePalma ook veel eigen inbreng heeft toegevoegt. DePalma's Scarface vind ik toch nog wel de betere (vooral door Pacino). 4* blijft staan.

Verrassend om te zien dat DePalma echt bijna een letterlijke remake heeft gemaakt met zijn versie. Sommige aspecten zijn gewoon direct overgenomen. Maar ik blijf een enorm zwak houden voor de remake dus die 5 sterren blijven lekker staan. Het is ook een verdomd sterke film. Ik wou dat alle remakes van nu ook maar een beetje de kwaliteit hadden van Scarface '83.

Nu deze film. Ontzettend goede gangsterfilm. Helemaal als ik het jaartal in ogenschouw hou. Een Muni in topvorm, leuk camerawerk (aantal scenes zijn erg mooi vormgegeven), erg leuke en goede personages (moest lachen om de secretary van Tony en vond het erg leuk Karloff in zo'n gangsterrol te zien) en een klassiek gangsterverhaal dat de basis heeft gelegd voor honderden gangsterfilms.

Ik denk dat de filmwereld veel te danken heeft aan Hawks, en dan voornamelijk de misdaadfilm natuurlijk. Ik heb hier enorm van genoten. 4,5*

stuk beter dan de remake

die Lange haalt de woorden uit mn mond

super goede film, maar is niet beter dan Pacino zijn versie.
Deze komt uit een tijd dat er in hollywood een kruistocht was tegen gasten als Tony, dat is goed tezien in het alternatieve einde van de film .

daar wordt ie namelijk opgehangen


Maar deze scarface is zeker de moeite waard om tehebben en vaak tekijken. Want het is toch wel een klassieker in mijn ogen.

Vind deze scarface een stuk beter als de '83 versie, met name door de korte speelduur. Actiescenes zijn erg knullig, maar oke, voor die tijd kan het er nog mee door.

4*